Over een verwaarloosde blog gesproken, wat heb ik hem verwaarloosd.

Om heel eerlijk te zijn is was ik hem even volledig vergeten.

Ik wist zelfs niet meer wat de naam was :)

Ga ik mezelf weer wijsmaken dat ik vanaf nu vaker ga bloggen? Nee

Weet ik dat dit is omdat ik hier gewoon toevallig nog eens zin in had? Ja

Waar oh waar gaan we vandaag eens over schrijven?

Problemen of positieve zaken? Of beide? 

Ga ik praten over het feit dat ik enorm achterloop met school en ook niet echt zin meer heb om dat in te halen? 

Of over het feit dat ik vorige week echt zo een goed boek heb gelezen? 

Geen idee :p Ik denk echt dat het onderwerp van mijn blog vandaag gaat zijn dat ik niet weet waar ik over ga schrijven.

Ik voel mezelf gewoon niet zo zelfreflecterend vandaag. Is dat wel een woord? Geen idee, maar je snapt wel wat ik bedoel. Of niet, maakt niet echt uit want mensen lezen dit alleen als ze echt niets beter te doen hebben. 

Op school hebben een paar mensen ruzie met elkaar en ik ben met iedereen wel bevriend, maar nu ook weer niet zo goed dat ik tot hun vaste vriendengroepje hoor. Om eerlijk te zijn heb ik daar ook niet echt behoefte aan en heb ik mij daar ook nog niet echt mee beziggehouden. Maar nu heeft 1 meisje daarvan ruzie met de rest en komt ze altijd bij mij zitten. Niet dat ik dat erg vind ofzo, maar daardoor kan ik met niemand anders meer omgaan en ik denk eigenlijk niet dat ik en dat meisje zoveel gemeen hebben.

Ze leest niet eens graag boeken. Ik weet dat dat raar is, maar echt veel van mijn vriendschappen zijn gebaseerd op een gemeenschappelijke voorliefde voor young adult fantasy boeken.

Okido nu heb ik weer wat niet nuttige dingen met de wereld gedeeld, dus nu kan ik weer rustig verder met mijn leven en mijzelf wijsmaken dat ik iets nuttig voor school ga doen. 

Liefs,

Sofie

Het is al even geleden, maar dan even zelfs.

Maar ik heb gewoon geen zin en tijd meer gehad om iets te bloggen. Maar vandaag was ik me eigenlijk een beetje aan het vervelen dus ik dacht, ik kan nog een keer iets op men blog zetten.

Ik ben de laatste maanden weer veel verandert. Volgens mij komt dat doordat ik op mijn kot zoveel alleen ben. Ik heb teveel tijd om na te denken en daardoor ga ik meer dingen over mezelf te weten komen en ik ga mij daardoor dan weer anders gedragen. 

Ik weet dat ik iemand ben die niet snel mensen toelaat en daardoor ga ik steeds meer en meer mezelf afschermen van andere mensen.

Ik zou vandaag iedereen kunnen verliezen dat ik als vrienden en familie beschouw en ik zou nog redelijk in orde zijn.

Ik denk dat het komt doordat ik geloof dat dit leven niet alles is dat er is.

En daarmee bedoel ik niet het goddelijk leven na de dood ofzo... Nee daar geloof ik niet in.

Ik denk gewoon dat alle sprookjes en alle fantasieverhalen toch ergens vandaan moeten komen. En vanwaar komt het dan? Ik geloof dat er iets van waarheid in staat. Ik bedoel het is toch goed mogelijk dat er vampieren rondlopen goed verborgen tussen ons mensen. Of dat er echt een droomwereld bestaat zoals Nimmernimmer (Uit Shakespeare's midzomernachtsdroom) of dat er een land bestaat waar kinderen jong blijven zoals Nooitgedachtland (Peter Pan). Ik moet toegeven dat ik een beetje een sprookjes en boekenfreak ben. Bijna alles wat met Fantasy te maken heeft weet ik best wel veel van. 

Ik ken alle sprookjes, ik heb bijna alle disneyfilms gezien en als er een film uitkomt gebaseerd op een sprookje ben ik meestal één van de eerste dat er naar gaat kijken.

Bovendien lees ik ook enorm veel fantasy boeken, en deze worden steeds meer populairder en populairder

ik lees de boeken van de hunger games en twee jaar later komt er een film van uit

hetzelfde als Vampire academy, divergent en the mortal instruments. 

Ik heb precies een neus voor de boeken die een goede film zouden kunnen worden.

Soms wou ik dat ik in Hollywood woonde. Dan zou ik kunnen proberen om voor een filmorganisatie te gaan werken als iemand die verhalen en plotten zoekt. Ik zou er echt goed in zijn.

Ik ben hier echt maar wat random dingen door elkaar aan het zeggen he? Sorry daarvoor mensen.

Veel liefs 

Ik wil iemand die mij vasthoud en mij gelukkig maakt.

Ik wil een veel te druk leven hebben omdat ik tijd voor hem moet maken

en voor 1 keer wil ik gewoon een knap liefje, ik ben zelf toch ook niet zo lelijk. Ik verdien de cute hottie

Ik kan moeilijk voor altijd iemand zijn sexbuddy blijven. 

Als die gast niet eens de moeite wil doen om me mij een serieuze relatie te hebben dan moet verdiend die mij toch niet?

Maar ik denk dat ik hem nodig heb, om mij niet alleen te voelen.

Ik doe mij zo stoer voor. Maar ik denk als iemand echt alles van mij wist ze mij echt zielig zouden vinden 

en ik wil niet zielig zijn!

ik ben een zelfverzekerd iemand ik ga niet zielig zijn

de volgende keer dat ik uitga ga ik iemand serieus zoeken en voor minder ga ik niemeer toegeven 

ik ga geen kikkers meer kussen ! gedaan ermee 

ik geef niet op tot ik mijn prins heb gevonden 

ze voegen meisjes op fb toe die in dezelfde klas zitten en zegt er dezelfde dingen tegen :p hoe zielig kun je zijn? maar ja we gebruiken hem voor de samenvattingen ;) nog 2 dagen ^^

de ene krijgt problemen met zijn liefje en begint weer tegen mij te zeveren :D ja mr sixpack ik bedoel u :)

in het algemeen kun je niet zonder maar je kunt ook niet met.

Uitgaan is voor mij gewoon een zaak van jongens versieren, ik kan er niet aan doen :( ik ben echt een aandachtshoer 

maar ik wordt gewoon gelukkig van die jacht op een jongen :p

ok was allemaal effe random

En zoals ik dus al had voorspeld had ik een beetje teveel gedronken. En ik kwam een jongen tegen die er helemaal niet slecht uitzag, meer zelfs het was echt een lekkertje.

Ik had nog een paar keer tegen hem gezegd dat ik zijn type niet was en dat hij mij niet zou aankunnen. Maar ja op een bepaald moment kust hij mij toch en ik was nog te zat om tegen te werken dus deed ik maar gewoon mee.

Maar even later ging ik effen weg en in het terugkomen kwam ik een andere jongen tegen die met mij wou dansen en ik wou mij gewoon amuseren dus ik deed gewoon mee. En plots stond die eerste jongen daar terug en die trok mij gewoon weg van mijn danspartner. Maar ik kan er dus helemaal niet tegen als jongens dat doen :o echt echt echt niet.

En dan bleek dat die 2 jongens mekaar nog eens kenden en dus waren ze alletwee kwaad op mekaar en voor mij was de sfeer verpest.

Waarom moeten jongens altijd zo moeilijk doen? waar is de tijd dat je je nog gewoon kan amuseren en er niks aan vasthangt? ik kan niet wachten tot die tijd terugkomt

Veel liefs,

Sofie

Het was precies alsof we gewoon twee vrienden waren die samen wat rondhingen. Niet dat ik dat erg vond.

Maar op sommige momenten werd het ook wel duidelijk dat we elkaar nog maar net kenden. 

Micky (ik ga hem zo noemen) dacht heel de tijd dat ik grof ofzo was terwijl ik gewoon heel graag sarcastisch ben. Dat is nu eenmaal mijn ding.

We hebben spaghetti gekookt, een beetje gebabbeld de afwas gedaan en daarna wou geen één van de twee het zeggen maar ik denk dat we hem alletwee zo snel mogelijk buiten wouden. Ik in ieder geval wel. Ik kon niet wachten om de tv op te zetten en gewoon op mijn gemak te kunnen kijken.

toen hij vertrok hebben we mekaar dan ook gewoon een vuistje gegeven en dat was dat. Over een beetje awkward gesproken :p

In ieder geval is het nu duidelijk dat er niks tussen ons gaat komen. Voor mij in ieder geval is het meer dan duidelijk.

Vanavond ga ik naar een fuif. En zoals wel vaker gebeurd ga ik waarschijnlijk zat zijn, er een jongen uitkiezen en er dan mee kussen. 

Ik leer vaak zo kei toffe jongens kennen, maar die blijken achteraf altijd ofwel grote playboys of aanhankelijke puppys te zijn. Kunnen jongens gewoon nooit eens normaal doen? 

Ok, ja een jongen kussen die je nog maar net kent is niet zo slim. Maar kan er dan geen enkele jongen zijn die uiteindelijk blijkt ook effectief boyfriendmaterial te zijn? want wat wordt dan anders het punt van jongens ontmoeten op een fuif? 

Ik heb zin om vanavond nog is goed weg te gaan met de vriendinnen van op kot. 

In ieder geval zal ik nu wat studeren. Want ondanks dat ik het niet leuk vind moet ik ook echt nog iets anders doen dan bloggen en jongens ontmoeten.

Veel Liefs,

Sofie

Ik ga hem leren spaghetti koken --> ik ga koken en hij gaat alles opeten :o :p

Toch heb ik zenuwen en niet om de redenen die je zou denken.

Ik denk dat hij verwacht dat er iets tussen ons zou kunnen gebeuren, maar ik ben helemaal niet op zoek naar een relatie.

Eerst moet ik voor mezelf uitmaken wat ik wil. Want zoals je nog te weten zal komen heb ik totaal geen idee wat ik wil.

Ik heb al een relatie gehad met een badboy, een te lieve jongen, een player, een klootzak, een lekker ding.

En dan is er natuurlijk ook nog mijn eerste echte relatie, met de jongen waarvan ik altijd heb gedacht dat het mijn soulmate was. Laten we hem even de bijnaam geven die mijn ouders voor hem hadden uitgevonden. Mr. Sixpack. Niet dat ze ooit hem in zijn bloot bovenlijf hadden gezien, maar het was redelijk duidelijk dat onder zijn t-shirt een zeer indrukwekkend sixpack moet verstopt gezeten hebben. 

Anyway, hij was mijn eerste serieuze relatie en het klikte op alle vlakken tussen ons, hij was 2 jaar ouder dus ik kon veel van hem leren. Ik dacht altijd dat hij degene was waarmee ik voor de eerste keer seks zou hebben. 

Maar zoals je al zou kunnen raden is dit dus nooit gebeurd.

Er was teveel afstand tussen ons, LETTERLIJK. 

hij woonde de andere kant van het land. en als we mekaar wouden zien waren we 3 u onderweg ofzo (als je wil weten vanwaar ik hem kende: het typische cliché: cm-kamp ). Er kwam een punt dat we mekaar dagen niet meer spraken, omdat hij geen tijd meer voor mijn had. 

Dit alles gevolgd door de zware klap: hij leerde een ander meisje kennen en liet mij zitten.

Ik was er kapot van, al heb ik dit nooit aan iemand laten zien. Want in de ogen van de wereld ben ik een sterk persoon die zich door geen enkele jongen kan laten kwetsen.

Ik denk dat ik me ben gaan gedragen naar dat beeld. Nooit heb ik een jongen zo dichtbij men hart laten komen als hem. Ik denk niet dat ik ooit nog met hart en ziel verliefd ben geweest als op hem.

We zijn nu nog altijd vrienden, maar ik denk dat ik hem nooit volledig vergeten ben. Het is waar wat ze zeggen. Je eerste liefde vergeet je nooit 

.

anyway mijn date voor vanavond is er ,  morgen krijgen jullie al de details :p (voor wie wil natuurlijk)

veel liefs,

Sofie

Maar als er iemand op deze planeet is die zich toch enorm verveeld en echt niks beters te doen heeft kan dit misschien een leuk tijdverdrijf zijn.

Voor mij is het het in ieder geval. Ik heb altijd al een dagboek willen hebben, maar al dat schrijven is toch zo belachelijk? En al die moeite voor iets dat niemand ooit gaat zien. Niet dat ik ervan uitga dat iemand dit ooit gaat lezen, maar als ik het typen beu ben kan ik dat mezelf nog altijd wijsmaken zodat het niet voor niets is ;)

Wie ben ik?

Wel het is het internet dus ik kan je alleen mijn voornaam geven. Mijn naam is Sofie en ik 18. En als het iemand zou interesseren ik ben aan het verder studeren op de universiteit.

Ik kan je ook al waarschuwen dat ik altijd neppe namen gaan zijn ( het is en blijft het internet en ik wil niemand kwetsen die ik ken).

In sommige gevallen gaan het bijnamen zijn. In andere gevallen gewoon verzonnen namen. Ik weet ook nog niet hoe ik alles ga doen hoor ;)

Wat krijg je hier te horen?

wel, eigenlijk krijg je hier een hoop rommel bij elkaar :) bijna dagelijks ga ik hier mijn meest domme momenten van de dag neerschrijven. En als het een domme dag is zal ik wel iets vertellen over mijn verleden :D voor als we ons allemaal echt vervelen he:)

Wat wil ik van jou?

nu eigenlijk echt niets. Als je het een belachelijk idee vind, moet je het mij echt niet laten weten dat weet ik zelf ook wel. 

Als je het niet met me eens bent,... wel ik heb altijd wel zin in een discussietje 

voila dat was mijn eerste kennismaking met het bloggen en jouw eerste kennismaking met mij.

Wie zich morgen verveeld, morgen kom ik over een interessant of juist deprimerend verhaal over mijn avond vandaag, want ik heb een date. :D

Veel liefs,

Sofie