Bij het opstaan was alles in orde. Lekker ontbijt, cadeautjes,... Dan op weg naar school waar iedereen aardig was.
Maar wat een van de beste dagen ooit leek te worden veranderde achter school.
Mijn papa moest me ophalen en hij was 25 minuten te laat. Ik stond daar ongemakkelijk te wezen. En toen hij en mijn zus me eindelijk ophaalden, deed hij... irritant (en dat is dan nog aardig uitgedrukt .) Hij en mijn zus wouden me laten geloven dat de geheime verjaardagsactiviteit karaoke was. Niets mis mee, het was zelf grappig. Alleen zong hij heel de tijd. En toen gingen we op weg naar de echte "activiteit": côte à l'os gaan eten in de St.-Cornil. En daar was papa continu luidruchtig, onderbrak hij ons als wij iets zeiden, luisterde niet echt... Ik schaamde me voor hem .
Ik ga er niet ronddraaien: hij had teveel gedronken.
Niet dat het geen fijne verjaardag was, maar hij was goed op weg om de beste te worden en dat is verpest tijdens iets dat heel leuk zou moeten zijn.
Ik ben van West-Vlaanderen, België en waar ik woon ligt redelijk dicht bij de Franse grens. Dus gisteren ging ik met mij ouders, zus, oom en tante, neven en grootmoeder eten in Boulogne-sur-mer (ja, het was een "wild" feestje).
We aten in de Hamiot (link hier beneden). En daar is het eten gewoon verrukkelijk. Ik bestelde het mijne (een driegangenmenu) als eerste. Wat (als ik er nu over nadenk) eigenlijk onbeleefd is. En toen de anderen begonnen te bestellen, zag ik dat zij gewoon een hoofdgerecht aten.
Foie gras smaakt minder lekker, als iedereen erop zit te kijken omdat zij geen voorgerecht hebben .
En omdat ik me zo ongemakkelijk voelde begon ik door te ratelen over hoe lekker alles wel niet was. Ik bedoelde het goed, maar het kwam gewoon over als opscheppen.
En daarom beste lezers: bestel nooit als eerste een driegangenmenu, wanneer je niet weet of de anderen er wel een gaan pakken. En als je je toch in die situatie bevindt... HOU DAN GEWOON JE MOND!!!! Serieus...
Veel bloggroetjes,
That Girl
XOXO
(link naar de website van de Hamiot -> www.hotelhamiot.com/)
PS: Geef alsjeblieft een cijfer op mijn blog of laat commentaar achter. Dankjeuh!!!!
Dit is mijn eerste blog. Ik schrijf onder de naam That Girl, want dat is eigenlijk wat ik ben...
Ik ben dat meisje, dat je wel ziet, maar niet echt.
Dat meisje waarvan iedereen wel iets weet, maar niemand het hele verhaal.
Dat meisje die altijd lijkt te lachen met haar vrienden maar waarvan je toch het gevoel krijg dat er toch meer is dan het gewone middelbare school meisje.
Dat ben ik dus.
Ik ga vanaf nu zoveel mogelijk dingen hierop plaatsen!
.) Hij en mijn zus wouden me laten geloven dat de geheime verjaardagsactiviteit karaoke was. Niets mis mee, het was zelf grappig. Alleen zong hij heel de tijd. En toen gingen we op weg naar de echte "activiteit": côte à l'os gaan eten in de St.-Cornil. En daar was papa continu luidruchtig, onderbrak hij ons als wij iets zeiden, luisterde niet echt... Ik schaamde me voor hem 
.
.
.
