Ik hou van veel dingen: eten, mijn vrienden en familie, mijn hond, televisie en ga zo maar verder. Maar van sommige dingen hou ik meer dan andere.
Neem nu boeken, ik HOU van boeken. Ik heb veel nagedacht over waarom ik van boeken hou en ben tot deze conclusie gekomen:
Boeken brengen de voyeur in ons naar boven. Want die zit er in elk van ons (alleen kiezen sommige er meer voor om hem verborgen te houden, dan andere). Maar als we een boek lezen, duiken we helemaal onder in het leven van het personage. Je lacht wanneer zij lachen, huilt wanneer zij huilen en voelt de spanning op dezelfde momenten. En voor de meesten onder ons, lijkt hun leven altijd beter. Het mag nu nog gaan over een meisje, die beide ouders heeft verloren en op straat samen leef met een dievenbende. Toch lijkt hun leven beter. Waarom? Omdat zij de spanning kennen, die wij met onze grijze leventjes vergeten zijn.
Dus ik hou van boeken. Correctie: ik ben gek op boeken. En ik wil de vreugde van lezen met iedereen delen. Hier zijn dus een paar van mijn favoriete boeken
- De Eerste Dag - David Nicholls
- Versier Me Dan - Jill Mansell
- The Fault in Our Stars - John Green (lees je best in het Engels, de vertaling is niet super)
- Zielen - Stephenie Meyer
- àlle Harry Potter - boeken
- Het Bottenseizoen - Samantha Shannon
Zo, dat zijn enkele van mijn favoriete boeken (al ben ik er vast honderden vergeten). Hopelijk lees jij er ook één van.
Laat me weten hoe ik mijn blog kan verbeteren en of jullie het leuk vinden als ik jullie tips geef over boeken of andere dingen.
Dat is waarschijnlijk het logische om mee te beginnen.
Ik heb misschien niet veel (lees: geen) mensen die mijn blog lezen, maar ik ga er zeker niet meer krijgen door te doen alsof ik geen blog heb en er nooit op te posten. Dus, sorry...
Ik had het waarschijnlijk kunnen weten toen ik hieraan begon. Als ik me in één woord zou moeten beschrijven zou het waarschijnlijk opgever zijn.
De lijst van dingen waar ik aan ben begonnen, maar nooit heb afgemaakt is eindeloos: gitaar spelen, acteerlessen, notenleer, tuinieren, lopen,... You name it, en maar ik wil die slechte eigenschappen veranderen.
Het is misschien wat voorbarig (mezelf kennende). Maar ik zeg het toch.
Ik wil vanaf nu proberen om wekelijks te posten. Dat moet toch lukken? Zeker nu het vakantie is.
En ik wil ook de kwaliteit van mijn blogs verbeteren en een publiek aantrekken.
Goed, om af te sluiten wil ik eindigen met de quote van de titel uit te leggen.
Ik dacht dat het hier wel zou passen, niet dat ik pijn heb, maar je kan veel woorden invullen in de titel. En vanaf nu wil ik dingen volhouden.
Laat vooral jullie reacties over dit onderwerp achter en vertel me hoe ik m'n blog kan verbeteren.
Veel dingen die staan te gebeuren of al bezig zijn:
1. Deze week tussenexamens. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhh!!!!
2. De 31ste mijn slaapfeestje. Opnieuw aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!
3. En B. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhh (niet dat er veranderingen in mijn hopeloze liefde voor hem zijn, maar ik wou gewoon laten weten dat ik nog steeds hoteldebotel ben ;) )
Dat was eigenlijk alles (de titel klopt dus eigenlijk niet. OEPS)
Groetjes vanuit het land van aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!
In mijn vorige bericht schreef ik over mijn oneindige liefde voor een jongen.
Dat is nog niet veranderd, maar een van de feitjes wel.
Ik was bezig met... iedereen te stalken op facebook (een mens moet toch iets doen). En plots zag ik dat hij dit ( </3 ) plaatste. Ja, het is uit met zijn vriendin en er verscheen onmiddellijk een grote grijns op mijn gezicht.
Ik was dus blij omdat ze uit elkaar zijn. Dat is niet juist. Dat is gewoon moraal verkeerd.
Ik ben "verliefd" op een jongen. En ja, dat hoor tussen aanhalingstekens te staan.
Het probleem is dat hij nooit op mij verliefd zou kunnen worden. Ik ben het stereotiepe meisje dat naar hem staart van achterin de klas, terwijl hij daar zit perfect te zijn. Ja, ik heb het zwaar te pakken.
Waarom het ingewikkeld is?
1. Hij behoort tot de populaire groep en die daten enkel populaire mensen.
2. Hij heeft een vriendin . Ja ik weet het...
3. Iedere keer dat hij iets tegen me zegt, word ik rood en begin onzin uit te bazelen.
4. Ik heb nog nooit een vriendje gehad. Dus als hij het toch zou aanvragen, zou ik waarschijnlijk nee zeggen. Gewoonweg omdat ik niet zou weten hoe ik me moet gedragen. (Ja, ik doe moeilijk).
Waarom ik B. leuk vind?
1. Laten we even oppervlakkig zijn: hij is knap, en niet een klein beetje ook.
2. Ondanks alles, is hij echt aardig en lief.
3. Ik kan niet uitleggen wat ik voel als ik bij hem ben. Ik weet dat ik nooit verliefd zou kunnen worden op de jongens waarmee ik gewoon babbel en gek doe, omdat ze nooit meer gaan zijn dan vrienden.
Maar ja, alles is dus ingewikkeld. Maar misschien is dat ook wel beter. het leven zou maar saai zijn zonder alle tienerdrama's. En ik zou ook niet veel hierop kunnen zetten. Toch?
Bij het opstaan was alles in orde. Lekker ontbijt, cadeautjes,... Dan op weg naar school waar iedereen aardig was.
Maar wat een van de beste dagen ooit leek te worden veranderde achter school.
Mijn papa moest me ophalen en hij was 25 minuten te laat. Ik stond daar ongemakkelijk te wezen. En toen hij en mijn zus me eindelijk ophaalden, deed hij... irritant (en dat is dan nog aardig uitgedrukt .) Hij en mijn zus wouden me laten geloven dat de geheime verjaardagsactiviteit karaoke was. Niets mis mee, het was zelf grappig. Alleen zong hij heel de tijd. En toen gingen we op weg naar de echte "activiteit": côte à l'os gaan eten in de St.-Cornil. En daar was papa continu luidruchtig, onderbrak hij ons als wij iets zeiden, luisterde niet echt... Ik schaamde me voor hem .
Ik ga er niet ronddraaien: hij had teveel gedronken.
Niet dat het geen fijne verjaardag was, maar hij was goed op weg om de beste te worden en dat is verpest tijdens iets dat heel leuk zou moeten zijn.
Ik ben van West-Vlaanderen, België en waar ik woon ligt redelijk dicht bij de Franse grens. Dus gisteren ging ik met mij ouders, zus, oom en tante, neven en grootmoeder eten in Boulogne-sur-mer (ja, het was een "wild" feestje).
We aten in de Hamiot (link hier beneden). En daar is het eten gewoon verrukkelijk. Ik bestelde het mijne (een driegangenmenu) als eerste. Wat (als ik er nu over nadenk) eigenlijk onbeleefd is. En toen de anderen begonnen te bestellen, zag ik dat zij gewoon een hoofdgerecht aten.
Foie gras smaakt minder lekker, als iedereen erop zit te kijken omdat zij geen voorgerecht hebben .
En omdat ik me zo ongemakkelijk voelde begon ik door te ratelen over hoe lekker alles wel niet was. Ik bedoelde het goed, maar het kwam gewoon over als opscheppen.
En daarom beste lezers: bestel nooit als eerste een driegangenmenu, wanneer je niet weet of de anderen er wel een gaan pakken. En als je je toch in die situatie bevindt... HOU DAN GEWOON JE MOND!!!! Serieus...
Veel bloggroetjes,
That Girl
XOXO
(link naar de website van de Hamiot -> www.hotelhamiot.com/)
PS: Geef alsjeblieft een cijfer op mijn blog of laat commentaar achter. Dankjeuh!!!!
Dit is mijn eerste blog. Ik schrijf onder de naam That Girl, want dat is eigenlijk wat ik ben...
Ik ben dat meisje, dat je wel ziet, maar niet echt.
Dat meisje waarvan iedereen wel iets weet, maar niemand het hele verhaal.
Dat meisje die altijd lijkt te lachen met haar vrienden maar waarvan je toch het gevoel krijg dat er toch meer is dan het gewone middelbare school meisje.
Dat ben ik dus.
Ik ga vanaf nu zoveel mogelijk dingen hierop plaatsen!
.) Hij en mijn zus wouden me laten geloven dat de geheime verjaardagsactiviteit karaoke was. Niets mis mee, het was zelf grappig. Alleen zong hij heel de tijd. En toen gingen we op weg naar de echte "activiteit": côte à l'os gaan eten in de St.-Cornil. En daar was papa continu luidruchtig, onderbrak hij ons als wij iets zeiden, luisterde niet echt... Ik schaamde me voor hem 
.
.
.
