een reisverslag van een 4 weekse rondreis door Thailand
11-08-2013
zondag 11 augustus 2013
We trekken onze ogen open, kijken door het raam en ja hoor er zijn nog zekerheden in het leven...het regent!
Het ontbijt is het hotel is enorm uitgebreid maar een refter in een pensionaat is nog gezelliger dan de ontbijtzaal van het hotel. Gelukkig is dit maar een overgangsnacht en dit zou toch niet mogen voor een 4 sterrenhotel. We checken uit en gaan op weg naar enkele dorpjes buiten Chiang Mai waar ze o.a. Papieren parasols maken, lakwerk, zijde enz. We zien overal hoe alles gemaakt wordt en het is eigenlijk best interessant. Ondertussen is het ook volledig opgeklaard. Tegen de middag wanneer we uitgewinkeld en uitgekocht zijn zoeken we ons hotel in de oude stad het Vieng Mantra Hotel. Het is vrij klein, maar best gezellig en met en mooi zwembad. We trekken de oude stad in en bezoeken enkel tempels, die weerom volledig anders zijn en toch ook weer indrukwekkend. We zweten ons te pletter, we gaan nog roepen om regen...Terug in het hotel zwemmen ,aperitief en we maken ons klaar om naar de Sunday walking streette gaan. Een lange straat wordt volledig afgesloten en hier wordt markt gehouden.Er is een massa volk. We slaan eerst een zijstraatje in op zoek naar en restaurantje en belanden weer in een soort van barak. Maar het wordt afgezaagd, ook hier eten we weer enorm lekker en betalen 1,50 EURO voor een hoofdgerecht.Voor de rest slenteren we over de markt, er worden toch wel wat inkopen gedaan voor het thuisfront ( wat zeggen we nog niet) . Bijna op het einde moeten we dan toch nog onze poncho boven halen want het begint te gieten, maar al bij al was het vandaag een mooie warme dag en we mogen zeker niet klagen. Morgen is het hier de verjaardag van de koningin en wordt hier ook moederkesdag gevierd.Overal wordt alles in gereedheid gebracht om dit te vieren. In vergelijking met andere dagen liggen we toch wat later in ons bed en vallen als een blok in slaap.
We worden wakker en...het regent nog steeds. Tijdens het ontbijt vertelt de dame van het hotel ons doodleuk dat ieder ogenblik de rivier ( waar we vlak naast zitten) buiten haar oevers kan treden. Inderdaad we merken dat zelfs een aantal mensen komen zien hoe ver het staat. We checken dan maar vlug uit en gaan op weg naar onze volgende halte Chiang Mai. Onderweg stoppen we eerst bij de Pai Canyon. Gelukkig is het ondertussen gestopt met regenen. Na een korte klim bereiken we de canyon, die wel vrij klein is maar toch mooi. We durven er wel niet over lopen. Volgende stop is de memorial bridge uit de 2e wereldoorlog door de Japanners opgetrokken. Het is zo wat in dezelfde stijl dan the bridge over the river Kwai. Het is nog steeds droog! Gelukkig is het ondertussen vrij open weer zodat we van de schitterende landschappen en vergezichten ten volle kunnen genieten. We stoppen nog aan een typische markt en rijden verder naar de Doi Suthep in Chiang Mai. Vanaf hier hebben we schitterend uitzicht op Chiang Mai. We bezoeken ook de tempel die toch wel zeer rijkelijk en met veel goud versierd is. In plaats van de 400 trappen naar boven te doen nemen we wel de kabelbaan. Veel mensen komen hier bidden en offeren ,het is hier vrij druk. Toch wel mooi en indrukwekkend.Het is al in de late namiddag wanneer we hier vertrekken en dus op weg naar ons pas geboekte hotel voor 1 nacht. Het is een vrij groot maar ook vrij ongezellig hotel, maar we hebben wel een prachtig zicht vanuit onze hotelkamer. Wanneer we iets willen gaan eten begint het, ja inderdaad, vreselijk te stortregenen. Hier kunnen we onmogelijk door zelfs niet met onze poncho's aan. Na wat wachten in de lobby wagen we het toch en gaan gewoon het eerste restaurant binnen dat we tegenkomen. Dit blijkt een voltreffer te zijn, een Birmaans restaurant en we eten hier weer enorm lekker. Wel wat duurder, we betalen voor 6 hoofdgerechten, 2 desserts, 4 grote bieren, 1 klein bier en 1 mojito toch wel 8 EURO per persoon.....Ondertussen regent het nog steeds! We gaan weer op tijd naar ons bedje en bidden tot de weergoden.
We worden wakker en het regent nog steeds. Het ziet er zelfs naar uit dat het voor een hele dag is. Vandaag moeten we maar een goede 100 km afleggen maar de weg staat gekend om zijn bochten, en we zullen als we in Pai aankomen in totaal een 2000 bochten hebben genomen....
Onze eerste stop is een fish cave. Het is ondertussen echt beginnen gieten dus tijd om onze ponho's boven te halen. Het stelt hier echter niet veel voor. Hier zouden enorme vissen van wel 1 meter lang moeten zitten, maar na lang zoeken bemerken we een gat van ongeveer 2 vierkante meter onderaan in een grond met wat spartelende vissen... dit is al. Maar ja alles kan niet meevallen. Dus terug naar de auto en tegen de midden bereiken we Pai. We checken in in het familyhouse resort gelegen naast de rivier. En ja... het giet nog steeds! We krijgen bij onze kamer 2 paraplu's die goed van pas komen. We slenteren wat door de straten van Pai, lopen over the afternoon Market en uiteraard... bezoeken we een tempeltje. Hier zijn wel enorm veel toeristen den het is vrij toeristisch. Terug in ons hotel wat chillen en vermits we 1 dag voorliggen op schema moeten we proberen ons hotel in ChiangMai ook te boeken voor morgen. Helaas, dit is volledig volzet...dus op zoek naar een ander hotel, wat tot onze grote verwondering niet zo simpel is, heel Chiang Mai lijkt vol te zitten;; Uiteindelijk vinden we iets ind e buurt van ons geboekte hotel en we moeten dan maar van hotel veranderen. 'sAvonds is het in Pai wel redelijk gezellig , ondanks de regen, allemaal kraampjes op straat, er zijn ook meer winkels open en er is veel volk op straat. Voor het avondeten belanden we in een klein restaurantje dat er eerder als een ingerichte barak uitziet maar we eten hier HEERLIJK.
Nog goedkoop ook, voor 6 hoofdgerechten ( de mannen eten 2 hoofdgerechten) 2 grote Singhabieren en 4 kleine bieren zijn we hier 3 EURO per persoon kwijt....
Onder onze paraplu terug naar het hotel, blog bijwerken en we liggen op tijd het bed in. We kunnen alleen maar hopen dat het tegen morgenvroeg ophoudt met regenen.
Na een goed ontbijt staat het bezoek aan de Paduang women ( longnecks) op het programma. We gaan op zoek naar de pier waar de bootjes vertrekken maar rijden verloren. Eigenlijk goed dat we verloren zijn gereden want het is hier gewoonweg prachtig, we moeten herhaaldelijk een wet crossing door , wat soms toch wel wat spectaculair is. We passeren ook de eerste olifanten. Uiteindelijk vinden we de pier, we proberen wat af te pingelen, wat niet lukt ,en stappen de boot in. We zitten gewoon op de grond en moeten toch wel een eindje varen voor we het dorp van de longnecks bereiken. Dit dorp is blijkbaar alleen per boot bereikbaar.Zo vlug we het dorp binnenwandelen gaan al verschillende vrouwen klaarzitten om op de foto te gaan. Het is wel wat commercieel , maar we nemen dit er maar bij want het is toch zeer speciaal en uniek om te zien.We zien toch vrij veel vrouwen in specifieke klederdracht, sommige hebben zelfs ringen om hun knieën en benen en de leeftijd varieert van zeer jong tot zeer oud. Niemand maakt problemen om foto's te maken ( we moeten wel inkom betalen om het dorp te betreden) Alleen spijtig dat het even is beginnen regenen, gelukkig duurt dit niet lang. Met de boot terug naar de pier en verder op weg naar Mae Hong Son centrum, waar we iets eten en de tempels aan het meer bekijken. We zijn pas in een van de tempels als het begint te onweren en vreselijk te stortregenen. We wachten even, maar kunnen niet blijven wachten en gaan uiteindelijk toch naar de auto, waar we met moeite kunnen instappen daar deze toch tot bijna de helft van de banden in het water staat. Dan maar terug naar het hotel, waar we een zeer kleine siesta doen, even skypen met het thuisfront en ik mij dan in de lobby met wifi nestel om de blog nog op tijd op te stellen tijdens onze apertief.Indien er hierna nog iets schokkends gebeurwordt dit morgen op de blog gezet en wordt dit bericht gewoon aangevuld, zoals gisteren.
Vandaag toch vroeg opstaan, ontbijt om 8 uur, maar onze propere was wordt maar tegen 9 uur gebracht. 20 minuutjes later zitten we allemaal in de auto, we moeten wel wat rijden vandaag.Het landschap wordt al snel betoverend mooi! Massa's prachtige rijstvelden . Links van ons ligt Myamar ( Birma en rechts Thailand) Na een goede 40 km zien we links van de weg enorm grote dorpen die volledig ommuurd zijn. Dit zijn vluchtelingenkampen, mensen die jaren geleden vanuit Birma gevlucht zijn en niet meer terug mogen. We proberen zo een kamp binnen te komen, maar alles is er afgesloten en de toegang wordt ons geweigerd door een Thaise bewaker.Deze kampen zijn wel enorm groot en gaan tot hoog boven in de bergen. We rijden verder door een prachtige natuur en tegen de middag houden we halt in een piepklein restaurantje langs de weg. We eten en drinken er voor ongeveer 1 EURO per persoon. Onze tocht gaat verder door de brousse ( we houden wel halt voor een zeer dringende grote boodschap van Clo naast de weg)en op het laatste stuk voor Mae Sariang wordt de weg wel heel slecht, met veel putten. Op sommige stukken zien we zelfs dat de weg op sommige delen gewoon is weggezakt.Tegen een dikke 2 uur bereiken we Mae Sariang, maar omdat daar eigenlijk geen fluit te doen of te zien is besluiten we nog een kleine 3 uren door te rijden naar Mae Hong Son. Zo zijn we een dag vooruit op schema. Tegen 6 uur checken we in in het prachtige Fern Resort ( We zien dat Brad Pitt en Angelina Jolie hier hebben geslapen)Het is hier prachtig aangelegd en gaan direct naar de Rice Bar, waar we de apero nemen met zicht op de rijstvelden. Enige probleem hier is dat er slechts tot 20 uur WIFI is, dus ik zit mij nu te haasten om toch nog iets op de blog te krijgen vandaag. Het eventuele vervolg van de avond lezen jullie morgen dan wel..
Tijdens de apero barst er een enorm tropisch onweer los. Probleem is dat we van de Rice Bar naar het restaurant moeten geraken, dit is gewoon niet te doen. Gelukkig komt er iemand van de receptie ons paraplu's brengen. Het eten is hier enorm lekker. Nog een laatste glas op het terras van onze kamer ( het regent nog steeds) en we zien al uit naar morgen.?
Het ontbijtbuffet deze morgen is vrij uitgebreid met de mogelijkheid om Thais te ontbijten.Tegen kwart voor tien staan we gepakt en gezakt klaar voor de volgende tocht. Vandaag rijden we de gevaarlijkste weg van Thailand, vooral gevaarlijk omdat de rijstroken plots veranderen zonder verwittiging en vooral door de vrachtwagens die de hellingen moeilijk op geraken. We moeten echter maar 80 km afleggen dus dit zal wel lukken. Vanaf we de weg oprijden en de bergen ingaan zien we het landschap al volledig veranderen. Alles is vrij dicht bebost en prachtig groen. De vrachtwagens hebben inderdaad last om de hellingen op te rijden en de Thais zitten er blijkbaar niets mee in om deze dan via de rijstrook voor de tegenliggers in te halen en dit vlak voor een bocht. Wij rijden echter zeer voorzichtig en hebben geen enkel probleem.Onderweg stoppen we bij de musoe markt, een markt waar de bergstammen uit de omgeving al hun waren komen verkopen.Vooral veel groenten ( zelfs asperges) en fruit worden hier verkocht. De vrouwen hebben hier witte strepen getekend op hun gezicht en om de prijs van iets kenbaar te maken laten ze ons gewoon de briefjes geld zien. Tegen de middag zijn we in Mae Sot en checken in in het Irawadee Resort. Dit is meer Birmaans ingericht en onze kamer heeft zelfs iets Chinees.Eerst even opfrissen ,onze vuile was afgeven en dan op pad naar de markt in Mae Sot. Deze markt is wel mijne meug We zien hier van alles zelfs levende kikkers, ratten, palingen enz... allemaal om op te eten. Verser kan het niet! Het is ook overduidelijk dat dit een grensstadje is, we zien mensen op allerlei wijze gekleed , verschillende volkeren door elkaar. We zijn hier ook de enige toeristen en hebben wel wat bekijks.Verder door naar de grens met Birma en de friendshipbridge. Onder de brug is normalerwijze ook een enorme markt maar Mae Sot is vorige week volledig overspoeld geweest en men is nog bezig deze markt terug op te bouwen. Spijtig! We lopen naast het water onder de brug en krijgen daar toch wel een enorme shock. Er is prikkeldraad aangebracht tot aan de brug en tot vlak ervoor hangen er kraampjes in de lucht waarop Birmezen sigaretten en vibrators verkopen. Dit is nog niets maar daar achter zien we echt een soort van kampen waar de mensen wonen. Schrijnend! De kindjes spelen in de modder van de rivier en ook daar is men bezig nieuwe krotten te maken want ook zij waren volledig weggespoeld door de overstromingen. Dit heeft mij toch wel wat gepakt. Terug naar de auto en stappen in de buurt een restaurantje binnen , waar we eigenlijk wel lekker eten. Terug naar het hotel, verfrissen, aperitieven op ons terras en vanavond gaan we in de buurt eten.We kiezen een restaurant uit de gids ,het Bai Fern. Het eten is lekker en de Birmaanse curry met kip smaakt mij. We kruipen weeral moe maar voldaan ons bedje in maar eerst worden we in onze kamer nog verwelkomt door een prachtige kikker!
Heerlijk geslapen. Doch de paniek sloeg al snel toe want mijn laptop was nergens meer te bespeuren. Gelukkig kwam onze ladyboy vertellen dat ik deze gisterenavond op het terras had laten staan. Het was bijna gisteren de laatste blog geweest!Rustig ontbeten in een mooi kader, doch het ontbijt op zich was wat basic. Vandaag is een reisdag. Onze eerste stop is Lopburi, dat gekend staat als apenstadWe lopen wat rond doch bemerken er niet veel. Wanneer we iets later doorrijden komen we inderdaad in de apenstad ze lopen los op straat en lopen zelfs in en uit winkels.Iedereen schijnt dit heel normaal te vinden. Volgende stop op de planning is Kamphaeng Phet . Onderweg passeren we meerdere politiecontroles maar steeds mogen we door.Veel rijstvelden langs de weg. In Kamphaeng Phet bezoeken we het Historical park. We zijn hier alleen , we kunnen de ruïnes van zeer dichtbij bekijken en het is...weeral mooi. Net voor we terug naar de auto gaan krijgen we een regenbuitje, doch dit duurt niet lang. We stoppen in Tak waar we op zoek gaan naar het Viengtai Riverside hotel. Eerst afpingelen op de prijs en we krijgen een prijs van 1.000 Bath per kamer ontbijtbuffet in ( ongeveer 25 EURO)Het is iet of wat gedateerd maar ruime kamers met alles op en aan en prachtig gelegen naast de rivier. We nestelen ons op het terras naast het zwembad en bestellen een Singha biertje.Het Engels va n de mensen hier is ruim ondermaats maar we kunnen ons toch behelpen.Op zeker ogenblik geeft Clo duidelijk teken dat ze het toch te warm heeft waarom prompt een mobiele airco bij onze tafel wordt geplaatst. Van service gesproken.
Het avondeten in het hotel is toch ook apart. We bestellen eerst een voorgerecht en dan een hoofdgerecht en zeggen wel 10 keer uitdrukkelijk dat we eerst de voorgerechten willen en pas dan de rest,temeer daar de JL een soep bestelt.En ja hoor alles komt samen met als klap op de vuurpijl de soep als allerlaatste. Het eten is minder dan de voorbije dagen, louke moet naar de eend in zijn gerecht zoeken en de portie kip in limoensaus van mij is toch ook maar pover.We zitten op het terras aan de rivier maar op het uiteinde van het terras is een karaoke bezig....Alles is hier ook, naar Thaise normen vrij duur, zeker in vergelijking met de voorbije dagen en dat om eigenlijk in een boerengat te zitten.Morgen rijden we naar de grens van Birma( Mae Sot), we zijn benieuwd.