Gisteren ben ik al mee gegaan met Hanne (de middelste dochter) naar CREARTE. Dat is die organisatie waarbij ik vrijwilligerswerk ga doen. Zij doen ateliers met kinderen uit moeilijke wijken, of in een hospitaalschool enzovoort. Ik ben daar voorgesteld aan heel wat mensen. Dan ben ik al even langsgegaan op de spaanse school, om te horen of alles in orde was en dat was zo. Ze verwachten mij volgende maandag en waren heel erg vriendelijk. Dus ik hoop dat het daar een beetje meevalt. Dan ben ik naar de stad gegaan met de metro, heel ingewikkeld, maar ik heb het nu wel door denk ik. Ben ik wat geld gaan wisselen en aan de praat geraakt met een Chileense skiër die in Oostenrijk en Zwitserland zijn tijd doorbrengt en dus engels, duits, spaans en zelfs een beetje Nederlnds sprak. Leuke kerel die heel vriendelijk was en mij een SIM-kaart cadeau gedaan heeft. Ze werkt wel niet maar swat ik moet hier toch niemand bellen.Maar hij vloog de zelfde avond naar puntas arenas (helemaal het zuiden van Chili) en daarna terug naar Oostenrijk. Hij komt dit jaar wel nog terug naar hier dus hebben we gegevens uitgewisseld. De Chilenen staren mij hier heel den tijd aan, ik weet ni goe waarom, maar ik hoop dat da nog over gaat. Ik vind het wel ni zo leuk om zo lang altijd alleen te zijn en op de metro te zitten, maar da zal ik er maar bij nemen. Want iedereen heeft hier zijn eigen bezigheden. Gisterenavond hebben ze geprobeerd Jonas te overvallen met een mes als ik het goed begrepen heb. Maar hij is kunnen ontkomen. Deze middag daarentegen is hij nog is overvallen, een man liep heel de tijd achter hem aan en hij liep weg, maar de man bleef lopen. En toen heeft hij zijn rugzak afgegooid. Ze zeggen dat dat normaal niet gebeurd hier en dat het nu toeval is. En dat ik geen schrik moet hebben alleen wel moet opletten. Maar ik vind het toch niet zo aangenaam. Vandaag heb ik uitgeslapen en het is nodig, want ik zit met een jetlag. Ik word super vroeg wakker en word om 6uur 's avonds al moe. Daarna ben ik naar een taller (atelier) van Crearte geweest in een hospitaalschool. Daar zitten kinderen met kanker en andere chronische ziektes die speciale medische hulp nodig hebben en daardoor niet naar een gewone school kunnen. Maar eigenlijk zijn het gewone en zeer levendige kinderen. Bij sommige vroeg ik mezelf af waarom ze daar zaten, want ze zien er totaal niet ziek uit. Met hen heb ik geknutseld, samen met een andere monitor. Ik kan wel niet zo goed met hen communiceren, maar zij leggen het mij allemaal heel simpel uit. Nu weet ik bijvoorbeeld dat juegar pinta tikkertje spelen is. Ze noemen mij ook heel de tijd tia wat denk ik juf ofzo betekent, ik dacht letterlijk tante maarja. Hier ga ik nu elke dinsdag naar toe tot het einde van het schooljaar (rond kerstmis valt dat hier). Morgen ga ik nog naar een andere school en zaterdag ook. Dat zijn al 3 dagen gevuld.
Nog een kleine mededeling voor de schrijfgragen onder jullie: het adres dat op mijn blog stond en dat ik aan sommige mensen gegeven heb is fout. Het huisnummer is NIET 737 maar WEL 739 Ik hou jullie op de hoogte en jullie mij.
Ik leef nog, dat is wat de meesten onder jullie willen horen. En ik ben goed aangekomen. Op de vlucht naar Madrid heb ik de krant wat gelezen en wat rondgekeken. In Madrid aangekomen moest ik gaan uitzoeken waar mijn aansluiting was en moest ik dus inderdaad met de metro naar een andere terminal. Ik heb dat allemaal goe gevonden en moest dan in Madrid wachten, ik was moe dus heb ik in het boek gelezen. Toen moesten we inschepen en ik zat naast en venezuelaan (of hoe je dat ook zegt). Dan heb ik verder in mijn boek gelezen. Toen het uit was werd het dinner opgediend. Viel best nog mee na alle slechte dingen die ik over vliegtuigeten had gehoord. Dan kregen wij een kopkussentje en een dekentje en het beste van al: vliegtuigsokken en kon ik lekker slapen. Dat heb ik dan ook heel erg lang gedaan en dan hebben we ontbijt gekregen. Met uitzicht op de andes (Ik had een raamplaatsje) en waauw wat is die andes mooi! warmbruine bergen met sneeuw op de toppen. Dus kwam ik aan in Santiago, werd ik eerst nog helemaal gecontroleerd. En stond Agnes mij op te wachten. Op de luchthaven was het super mistig, je kon bijna niets zien en toen zijn we naar huis gereden, langs de mapuche rivier. Die stinkt en is meer een riool en vuilnisbelt dan een rivier. Maar hier in La Reina, de andere kant van santiago is het een mooi lenteweertje. Zonnig en warm. Ik ben hier aangekomen, ik heb ontbeten en gedoucht. Ik heb een super mooie kamer met eigen badkamer en het huis is erg gezellig en ze hebben ook een mooie tuin. Voorlopig zie ik het hier wel zitten. Dan zijn we even naar de markt geweest. Kei veel kraampjes met echt brol in, maar ook groenten en vlees enzo. Zo meisjes aan BH kramen met een paar centjes. Wie koopt er nu een BH op de markt? De centen sap ik ook nog niet zo goed 1 is ongeveer 700 pessos. Dus dat wordt met grote bedragen rekenen.
Mijn ene zus is op een congres in La Serena 600 km van hier. De andere slaapt nog want ze was pas thuis om 5 uur 's nachts en met Jonas heb ik al kennis gemaakt en cadeautjes uitgedeeld. De hondjes zijn leuk en ik denk dat ze mij ook wel leuk vinden.
Op de foto site nog extra foto's van het afscheidsfeestje en nieuwe van mijn kamertje.
Merci allemaal om te komen naar mijn afscheidsfeestje! Ik vond het echt super dat jullie er allemaal waren. Ik wil nog ff mijn zusje en lorenzo bedanken voor de projectie (en de muziek!) , mijn mama en tante voor de hapjes en pierre en esteban voor de muziek. en voor de rest iedereen gewoon omdat jullie der waren. Mijn boek is nu echt bijna vol, dus ik ga mij wel kunnen bezig houden op de vlieger. Ook merci voor de cadeautjes, jullie hadden dat niet moeten doen! de foto's staan ondertussen ook al online, maar er volgen er meer! En nu begint het aftellen echt. Nog ff nen merci aan de mannen van de scouts. De rosse lel stelt het goe, ze heeft al 3 eieren gelegd en kakt heel ons terras vol. Morgen verhuisd ze naar limburg.
Morgen vertrek ik voor 2 weken naar Italië! Ik kom pas terug de dag voor mijn afscheidsfeestje. Alles zal veel sneller daar zijn dan ik zal beseffen. Het afscheid enzo, maar we maken er zeker een goei feestje van! Ik hoop echt da jullie allemaal komen en als je nog ni verwittigd hebt, willen je dat dan nog ff doen?
Op mijn feestje zal er een boek zijn (sommige mensen hebben er al iets in geschreven). Nu wat is de bedoeling daarvan? Je mag er iets inschrijven voor mij en ik lees het pas op mijn superlange vlucht naar Chili. Als je nu vreest da je op de avond zelf te weinig tijd gaat heben: het is A4 dus je kan altijd op voorhand al iets schrijven. Cadeaus hoef ik niet, want ik kan ze toch niet meenemen (20 kilo is ni veel!!).
Jullie zullen dus even niets van mij horen, maar na mijn feestje kom ik hier zeker nog wel eens verslag uit brengen. Dikke kus Tessa
Wat meer over mijn familie ginder. Het is een belgisch gezin dat al zo'n 10 jaar geleden naar daar verhuisd is. Ik ken die mensen al, dus dat maakt het allemaal al wat minder spannend. Ze spreken thuis Spaans, maar kunnen ook Nederlands. Wij gaan uiteraard Spaans praten, want ik moet da leren hé! De gezinssamenstelling zit zo : ge hebt mamy Agnes en de papa Wilfried. De papa woont in de hoofdstad van Ecuador voor zijn werk. Dus woon ik samen met de mama, twee dochters, Hanne en Wara, die ergens midden in de 20 zijn. IK weet niet precies hoe oud ze zijn. En een zoon Jonas die begin 20 is. En ook 2 honden ! en een kat! en parkieten. Leve huisdiergezelschap! Ik krijg een eigen kamer, met douche en WC.
Omdat zoveel mensen mij dat vragen zal ik er hier even duidelijkheid over scheppen. Ik ga eerst 6 maanden naar Chili. Ik ga daar bij een gezin wonen (waarover later meer) en spaanse les volgen in een taalschool voor buitenlanders. Daar krijg ik ook een persoonlijke begeleider die mij zal rondleiden in de stad enzo. Ik ga daar ook vrijwilligerswerk doen bij een organisatie (soort speelpleinenwerking) die ateliers voor kinderen organiseren. Ik probeer ook nog contact te leggen met de plaatselijke scouts. In december komt mijn papa overgevlogen en maken wij samen een tripje naar Chiloé (een eiland). Wij vieren dan samen kerstmis in Santiago :) en voor nieuwjaar is hij terug thuis. In maart komt mijn mama ook en met haar ga ik reizen van Santiago naar mijn volgende bestemming. Namelijk Tacna in Peru. Mijn mama vliegt dan terug naar huis en ik blijf in Tacna. Het nederlandse theatergezelschap The lunatics doen daar een locatieproject in de woestijn op de grens tussen Chili en Peru. Ik ga daar au paire doen op Nele, dat is een nederlands kindje van 3 jaar, waarvan beide ouders in de voorstelling meewerken. Dit is mijn voorlopige planning. Misschien kom ik dan terug naar huis of later. Dat zal van mijn goesting en centjes afhangen. Dit weten jullie dan ook weer al. x
Ik vertrek 29 september in Zaventem om 19.35u Jullie zijn allemaal welkom om mij uit te wuiven op de luchthaven Voor wie het interesseert, ik vlieg via Madrid. Ik kom daar aan om 21.45u en vertrek daar terug om 00.20u. Ik heb dus een nachtvlucht en kan dus lekker slapen. Ik kom in Santiago aan om 08.50u Ik weet nog niet wanneer ik terugkom, maar dat zullen jullie in de loop van het jaar wel vernemen zeker? Misschien kom ik gewoon niet meer terug jawel hoor !
De meesten weten het al wel, anderen nog niet. Maar binnekort vertrek ik voor 9 maanden naar Chili en Peru. Omdat ik nog steeds een verjaardagsfeestje moet geven en om mijn afscheid te vieren, komt er eindelijk een drink.
Wanneer?: vrijdag 21 september vanaf 20u (opgelet de datum is vernaderd van 22 naar 21!!)
Waar?: Café Den Tweede Zit Bolivarplaats 6 2000 Antwerpen, (over het nieuwe justitiepaleis)
Let op, het is geen privé-feestje. Het is een drink in een café waar ook nog andervolk binnen mag. Ik trakteer iedereen op 2 consumpties. Daarna kosten de pintjes 1.50.
Laat even iets weten of je komt of niet, via mail: tessaversmissen@hotmail.com telefoon: 0495/73.55.92 Verwittig ook de mensen die ik vergeten ben of hun mail adres niet heb!
Gisteren ben ik al mee gegaan met Hanne (de middelste dochter) naar CREARTE. Dat is die organisatie waarbij ik vrijwilligerswerk ga doen. Zij doen ateliers met kinderen uit moeilijke wijken, of in een hospitaalschool enzovoort. Ik ben daar voorgesteld aan heel wat mensen.
voor de muziek. en voor de rest iedereen gewoon omdat jullie der waren.
