Ik noem dit een overgangsdag. Zo een dag die je nodig moet stappen om op een bepaalde plaats te komen en waar verder niets te zien of te beleven valt. Gans de tijd loopt de route over asfalt en beton en de beschaving is nooit veraf. Dat gaat de komende 10 dagen waarschijnlijk wel anders worden. 

De laatste kilometers voor het centrum zijn eigenlijk niet om aan te zien. Het centrum daarentegen is een gezellige, mooie stad. En ook vanavond was het er leuk om te zijn. Het komt misschien omdat het vrijdagavond is, maar er heerste een gezellige drukte. Iets wat ik in de voorbije weken toch wel een beetje gemist heb op al de andere plaatsen. 

Morgen begin ik aan de camino primitievo. Als mijn knieën en benen er niet te veel last van hebben, verwacht ik dat het een leuke tocht gaat worden.