|
Mijn 3 weken vrijwilligerswerk zitten erop...
Het was een hele ervaring, kinderen met serieuze traumas -de meesten zijn weggehaald uit familie wegens misbruik, verwaarlozing,...- heel moeilijk om een beetje band te scheppen en das soms heel hard...het weeshuis bestond nog nie lang waardoor er nog heeeeel veel moest gewerkt worden aan het draaien ervan...hoe ik zag dat regels echt wel nodig zijn, wat wel en niet kan om een kind een beetje op te voeden, ook hoe het schoolleven hier draait, man, helemaal anders dan ons georganiseerd systeem..13jarigen die lezen als 7jarigen bij ons /als ze al kunnen lezen/...de dag voor de schoolstart de vraag of er wel een leerkracht is, tussen 5 en 15 jaar in dezelfde klas.....hiet moeilijk dat je heeeeeeel dikwijls een duidelijk -niveauverschil- van praten voelt met de mensen hier...nie mooi om da te zeggen maar het is echt wel zo.
Soit, naast die rijke ervaring kon ik een heel klein beetje mijn neurokinesie toepassen/wat een leuke voldoening gaf/ ...lag ik helaas ook zeer veel te zieken in me bed, hopelijk zijn het geen amoeben kronkelend in...duimen voor me, want anders toch wel probleemke denkek...
Normaal ging ik na vrijwilligeren direct naar Nicaragua *Honduras voelt echt nie veilig, zelf in drukke straten overvallen ze op klaarlichte dag..de kredietkaartenbewaarplaats is al verhuisd naar bh-met-veiligheidsspeld-regionen...haha, overal zit wel iets...maar, dus, ineens werd de gedachte dat de Bay Islands hier in Honduras echt wel the place to be zijn om te leren duiken...goekoopste en een van de mooiste koralen in de wereld....en zo, nam ik de boot, zit ik nu in Cross Creek - en nee middelbaarherinnering Dawson Creek trekt er nie echt op- en zwom ik vandaag reeds in de caraiben, met duiktank en heel de reutemeteut, tussen die prachtige onderwaterwereld...wel effe wennen, maar...super gewoon....zal daar wel nog wa over schrijven alsek wa meer ervaring heb.....Tis hier snikkend heet, 7u smorgens ist al baden in tzweet -voor zover dit ophield in de nacht?!- tstikt hier van de zandvlooien, joy alom...supertoffe mensen...en opnieuw verkondig ik de statement dat een mens niet meer kan verlangen...
|
