Vandaag is het een speciale dag. We mogen vandaag gaan kijken voor Borstprothesen voor mama.
Ik hoop ergens dat dit maar iets tijdelijk is. Ja, ik sta er nog steeds achter dat ze implantaten laat steken. Ze vindt zich te oud, maar zoals ik al gezegd heb; de kwantiteit doet er niet toe, wel de kwaliteit! Ik wil dat ze nog vele mooie jaren kan meemaken en dit zo goed mogelijk achter zich kan laten binnenkort. Het lijkt me psychologisch beter voor haar, maar ik weet dat het haar beslissing is. Ik zal haar beslissing uiteraard ook aanvaarden, maar ik hoop toch dat ze zich zal laten opereren als ze niet aan haar nieuwe "ik" kan wennen.
Wie weet is eht ook een beetje egoisme en zou ik er inderdaad alles aan doen om mijn gezonde, 'oude' mama terug te hebben. Ik wil gewoon het beste voor haar en ik wil gewoon dat ze de rest van haar leven quality jaren mag hebben. Dat ze zich terug mooi en vrouw mag voelen en veel mag lachen en genieten. En, ik wil zeker niet zeggen dat ze nu niet mooi is, want zelfs nu is mijn mama nog steeds de mooiste vrouw ter wereld. Tuurlijk, ik lijk op haar ;-) Ik wil dat zij zichzelf vooral terug mooi kan vinden en als ze dat niet kan, dan vind ik dat ze zich echt moet laten opereren. Je leeft maar 1x, maak er toch gewoon het beste van en geluk is toch een basisrecht. Je moet er toch voor zorgen dat je zo gelukkig mogelijk door het leven kan gaan, want voor het je het weet is het gedaan...
