hééy nu ge hier toch zeit kunt ge iets achterlaten in mn gastenboek hé...Thnx
Rondvraag / Poll
Ben ik [Joyce]leuk?
Friends
the best thing a person can have!
09-08-2008
Gedichtjes die op men PC staan
Vroeger vond ik gedichten en verhalen schrijven leuk , en nu zijn ze de wereld in! xD
één rode roos vertelt zoveel verhalen, één rode roos voor de liefde één rode roos voor alle zorgen en één rode roos voor alle tranen
één rode roos voor de liefde de liefde tussen man en vrouw op een mooi terras zaten zij samen en de man vroeg haar eeuwige trouw niet met een ring zoals gewoonlijk een roos was wat hij haar gaf en de roos was wat hem trouw bracht
één roos voor alle zorgen de zorgen over vrienden en familie in het ziekenhuis was waar hij lag en daar vroeg zijn vrouw om heling niet door het hem persoonlijk te vragen een roos was wat zij hem gaf en de roos was wat hem het leven bracht
één roos voor alle tranen de tranen voor de overledene aan de rand van de weg was waar hij lag een daar vroeg de weduwe om vergeving niet door te bidden tot haar man van weleer een roos was wat zij hem gaf en de roos was wat haar vergeving bracht
één rode roos vertelt zoveel verhalen, één rode roos voor de liefde één rode roos voor alle zorgen en één rode roos voor alle tranen
dan nog even de eerste versie voor mensen die dat willen :P
één rode roos vertelt zoveel verhalen, één rode roos met zoveel zorgen en één rode roos heeft zoveel tranen
een jongen kwam in het ziekenhuis aan een plek waar zijn vriendin was gegaan, één rode roos had hij bij zich, (één rode roos voor het bloed wat was vergaan en voor zijn liefde voor haar)
een man kwam bij een boom aan de plek waar zijn vrouw was vergaan één rode roos had bij zij zich, (voor het bloed wat gevloeid had en voor zijn liefde voor haar)
één rode roos vertelt zoveel verhalen, één rode roos met zoveel zorgen en één rode roos heeft zoveel tranen
Close to us you want to stay All of us tell you to go away We want you gone Forever and for long This time it is for real This is the real deal We want you out of our life Even if we have to cut you loose with a knife
This time we are done with you All your lies and your despise There is nothing for us to do This time it will come as a surprise
I'll have to stop talking to you Or you'll think I want you around I don't want that I'd rather fall through the ground This time I am the one To say I am done
I will not talk with you Interact in anyway and I will have nothing to say I can't go anywhere with you Because of all the shit you do
This time is the last time, It's the last time I'll hear you whine Now time to say good bye It is time for you to die
In mijn gedachten dwaal je rond. Bij iedere gedachte aan jou wakkert het verlangen verder aan, om je te zien. Even te verstijven bij je aanblik. Mijn hartslag te keer voelen gaan. Mijn verlangen om je aan te voelen. Mijn vingers met je haren voelen spelen. Je zachte huid voelen.. Je geur in me opnemen..
Jouw ogen die me aankijken, we zijn stil en kijken elkaar vol verlangen aan. We staan daar beide, vol van spanning, verstijfd.
Dan ineens een explosie van energie. De passie en het verlangen, de hartkloppingen. Zo intens, bij de aanraking van elkanders lippen en die geweldige passionele zoen.
We voelen de energie samenkomen en alleen maar toenemen. De energie van ons verlangen, onze passie. Jij en ik, samen. Samen één in passie!
De tijden zijn somber mijn hoop is flinterdun het lot heeft besloten er lijkt niks meer aan te doen
De dood komt dichterbij het einde is in zicht geen verdriet zal er zijn het lijden is voorbij
Hier sta ik dan, hier op de rand van de afgrond het einde is dichtbij geen lijden meer voor mij
klaar om te springen zo sta ik hier nog een klein stapje en dan ben ik vrij
Nog één keer ademen dat is wat ik doe het laatste stapje daar ben ik aan toe
Ik wilde hem zetten maar ik kon het niet meer iets hield mij tegen ik dacht aan mijn leven mijn leven van weleer
Ik zet nu mijn stap een stap niet naar de dood ik zet nu mijn stap mijn stap naar het onbekende
_______________________________
Net als vroeger denk ik dan, Een van de laatste dingen die ik zag, Een van de laatste dingen die ik kan, Wat ik wel of wat ik niet mag, Regels zijn er om gebroken te worden, Sommige mensen nemen dit serieus, Sommigen zijn de laatste die dit willen horen, Die zijn naar mijn idee... Te poreus...
HOOFDSTUK 1 Welkom op de V.P.S. Stormram, dit sterrenschip van de Verenigde planeten zal de komende zes maanden jullie thuis zijn. Ik ben jullie instructeur, kapitein Crelis. Ons eerste punt op de agenda zal het kiezen van een codenaam zijn, denk er goed over na, want je zit er de rest van je leven aan vast. De codenaam is er om te zorgen dat de informatie over jullie privéleven niet in verkeerde handen kan vallen. Jullie hebben drie uur om het schip op eigen houtje te verkennen en je hut op te zoeken. Zoals jullie weten zitten jullie gedrieën op een kamer, voor de mensen die niemand hebben opgegeven als kamergenoten, hebben wij wat mensen geregeld. Jullie koffers staan al klaar. Wel moeten jullie ze zelf uitpakken. Dat was alles wat ik te vertellen had, nog vragen? Nee?, vervolgde hij zonder ruimte te geven voor de eventuele vragen, mooi zo jullie mogen gaan.
Kapitein Crelis was een oude man van eind vijftig. Hij was kaal, wel had hij een klein grijs baardje. Zijn kleding was, zoals een kapitein betaamd, het zwarte pak en op zijn borst waren minstens vijftien medailles opgespeld.
We wilden net weglopen toen hij ons nog even terug riep. Sorry beste mensen, ik wil jullie nog even mededelen dat de vier rekruten die de beste prestaties leveren worden bevorderd. Deze groep zal vrijwel meteen op de V.P.S. Challenger worden gestationeerd. Natuurlijk zullen de meeste van dit schip worden overgeplaatst, maar de Challenger is het moederschip van onze eenendertigste vloot, dus het is een behoorlijke eer om op dit schip te mogen vliegen. Vooral aangezien het zelfs nog in aanbouw is, wat betekend dat het de nieuwste technieken heeft die onze vloot kent. Ik wens jullie een goede tijd toe en over drie uur zie ik jullie op de brug waar ik het nodige wat zal vertellen over de gang van zaken aan boord van dit schip.
Mijn vrienden en ik werden door een van de trainers naar onze verdieping geleid en vervolgens naar onze kamers. Colonel (gezien de orders van de kapitein vertel ik alles in codenamen) was een lange man van rond de 1meter 90. Hij had een donkerbruine haarkleur en groene ogen. Verder had hij een normaal postuur. Lekrutes, mijn andere vriend, was een stuk lichter van haarkleur, hij was lichtblond en had diepe blauwe ogen. Ook was hij een stuk kleiner dan Colonel, hij haalde maar net de 1meter 80. Verder was hij vrij gespierd en dat liet hij graag zien ook. Vooral aan de dames natuurlijk. Als laatste moet ik dan mijzelf nog voorstellen; de codenaam die ik gekozen heb is DOminator, dit was vroeger mijn gamenaam en mijn trots lag vooral in de twee hoofdletters. Hoewel kapitein Crelis het eerst heeft moeten navragen mocht ik deze naam uiteindelijk toch gebruiken. Ik ben (helaas) het kleinste van de drie, mijn lengte stopt bij de 1meter 70. Verder lijk ik vrij veel op Lekrutes, alleen ben ik nog wat gespierder, verder schep ik er niet zo over op.
Toen we binnen gingen, kwamen we terecht in een kleine kamer. Er stonden slechts een paar kasten in en een stapelbed. Achterin de kamer zat een deur die naar de badkamer leidde. We keken even rond en pakten daarna onze koffers uit. Vervolgens werden onze blauwe uniformen aangetrokken, welke wij net ontvangen hadden. Nadat we ons haar in model hadden gebracht en onze uniformen hadden rechtgetrokken, waren er nog twee uur beschikbaar om het schip te verkennen. We besloten onze woonlaag te gaan bekijken en hoopten nog wat bekende gezichten tegen te komen. We hadden de achterste kamer en liepen (logischerwijs) in de richting van de lift. Om de zoveel meter bevonden zich aan weerszijde kanten een deur. Toen we de achterste (van de twaalf) passeerden ging de deur aan onze linkerhand open en kwam er een andere rekruut naar buiten.
Zijn naam was Heffer en we konden het al vrij snel goed vinden. Hij vertelde ons dat dit al zijn tweede jaar was en dat er nog drieëntwintig anderen waren die de examens niet gehaald hadden. Drieënveertig waren wel geslaagd, wat betekende dat er in totaal zesenzestig rekruten op het schip waren. We praatten nog even over koetjes en kalfjes en vertrokken daarna naar de brug. Eenmaal bij de lift die naar de brug leidde kwamen we een oude bekende tegen, Tschejov was zijn naam. Hij vertelde ons dat hij samen met Bruinemuis en Xwardox de kamer deelde. Ook deze twee kende ik wel, maar minder goed aangezien ik nooit bij hen in de klas had gezeten.
Ik weet niet of ooit iemand hem zal lezen maar dat zal ik wel merken, of niet als het pas na mijn dood gelezen wordt. Ik zal in dit logboek perfect bij gaan houden en er complete dialogen in verwerken. Het logboek werkte als volgt: 1.Je kan erin opschrijven wat je maar wilt 2.Je kan ook je geheugen het werk laten doen en jezelf met een naald erop inpluggen. Je kan daarna dingen wijzigen, bijvoorbeeld door oninteressante dingen of privé dingen te verwijderen. Zoals ik al zei, ik weet niet of iemand dit ooit zal lezen maar toch wil ik dit soort dingen graag vertellen. Zelfs als niemand anders in de verleiding komt het te lezen, wil ik het in ieder geval zelf nog is lezen als ik gestopt ben met dit werk. Mits ik het dan natuurlijk nog in handen heb.
Afijn ik ga verder met de eerste dag op het schip. Eenmaal op de brug aangeland keken we onze ogen uit, tenminste de nieuwelingen. We hadden het vaak op de tv gezien, maar nog nooit van zo dichtbij. Het eerste wat je zag als je de brug op kwam was het grote scherm voorin het schip. Op het moment was er niet veel op te zien, slechts de ruimte die voor ons lag. Ik liep als eerste de lift uit en zag dat meteen rechts en links van ons wat panelen stonden. De rechterkant was zo te zien het domein van de communicatieofficier en de linkerkant werd door de bewakingsofficier bezet. In het midden van de brug stonden drie stoelen naast elkaar, waarschijnlijk voor de kapitein en eventuele belangrijke bijreizigers. Helemaal voorin, onder het grote scherm, stond nog een paneel waarachter een vrouw druk aan het werk was. Ik vermoedde dat deze panelen voor de besturing dienden. Helemaal rechts achterin stond nog een bureau met apparatuur en een computer, waarschijnlijk was dit de ruimte voor de wetenschappers aan boord, die onderzoek deden naar dingen die voor de simpele geest onbegrijpelijk zijn.
Onze kapitein wachtte even tot iedereen de lift uitgekomen was en begon toen te praten:Gegroet rekruten, onze stuurman zal ons naar de rand van dit sterrenstelsel brengen. We stonden ondertussen allemaal bij een stalen rail, die achter de kapiteinsstoel langs liep. Sommige hadden nauwelijks aandacht voor de kapitein en keken nog steeds naar hoe de verschillende officieren druk aan het werk waren. Ik denk dat de kapitein het gewent was dat er bijna niemand naar hem luisterde, want hij ging gewoon door met zijn verhaal:Vanaf daar gaan we het heelal in met als eerste doel; een kleine ruimtestation vlak buiten het dichtstbijzijnde sterrenstelsel. Deze reis duurt ongeveer een dag, in deze tijd zullen verschillende mensen wat vertellen over hoe alles werkt.
Persoonlijke notitie: Aangezien dit doodsaai is zal ik dit niet allemaal vertellen...
Dit zijn dus mijn vrienden,, laat me ze eve kort voorstellen,, en als je kijkt naar de kleur van de tekst weet je ook inees hun lievelingskleur,, of toch een er van.
Xeno: Als er iets is,, ziet hij het meteen. Als ik me slecht voel,, beurt hij mij op. Hij is spr lief en zo leuk!! Iclwy!
Marieké: Ze is gek en ze weet het,, maar ik hou toch vn haar!! Als we weggaan dan is het altijd fun!!
Linde: De zotté bees!! Ze maakt echt alles leuk!!
Lauren: Ze is spr tof,, Maar ze maakt zich te veel zorgen,, om sommige dingen!!
Nina: Ze is echt spr lief,, en je kan heel goed met haar praten!!
Sander: Hij is een verlegen toffe jongen,, die zichzelf heeft teruggevonden!!
Bartjj: Zot,, Leuk en echt fantastisch!
dat was dus een korte samenvatting van mn vrienden,, maar als ik je vergeten ben dan zeg je het maar!! en srry als ik u vergeten ben!!
