't is voorbij. En ook deze blog kent nu z'n einde of...2009? M'n fiets staat wat aan de kant en ik heb me loopschoenen gekocht ;-)
04-06-2008
Kort berichtje
Goed nieuws. Ik was bang van de weegschaal op te gaan na de laatste weken. Dat is allemaal goed meegevallen. Ik durf m'n doelstelling van onder die 90 te geraken nog effectief als realiseerbaar beschouwen. En gisteren eindelijk nog eens in gezelschap gaan rijden. Vertrokken en 6 keer de Schettenberg opgereden, dan Hans gaan oppikken voor een rustige rit met één piek. Ik heb me gedurende een kwartier à bloc gezet op weg naar Onkerzele. Constant rond de 165 hf om dat Onkerzele berg al met aanrdige verzuring op te gaan met een minimale Hf van 172 met top op 184. Thuis gekomen, content, voldaan en uitkijkend naar wat de Ardennen zullen te bieden hebben dit weekend met 92 km op de teller. Niet mis voor een doordeweekse dag. Tot de volgende, Swa
02-06-2008
Niet goed maar toch genoten!!
Ik had voorzien van een 200 km te rijden zoals mijn planning van een paar dagen geleden weergaf. Ik heb dat weer niet gehaald! En toch stemt me dat niet ontevreden. Zaterdag ben ik in m'n eentje 100km weze bollen en ben ik binnengekomen met een gemiddelde van net onder de 30. Op een eerder vlak parcours maar vrij bochtig. Het liep ook vlot. Zondag zou ik hetzelfde nog eens overdoen , weliswaar wat rustiger daar ik niet verwachtte vroeg in m'n bedstee te belanden op zaterdag. Dat het zo uit de hand zou lopen had ik echter niet voorzien. Het (fantastische) feestje ter gelegenheid van 50 jaar huwelijk van m'n ouders heeft geduurd tot in de vroege uurtjes. De combinatie van de nodige alcohol, gebrek aan ruste en de dansvloer hebben gemaakt dat ik m'n zondagse rit in m'n bed heb doorgebracht. 't zal me even een worst wezen! nog 4 trainingsweken voor de boeg en daarin zal het moeten gebeuren! De laatste uitspatting was er één om u tegen te zeggen en vanaf nu wordt het vader abt (zonder den trippel) Ik kijk er ook hard naar uit om nog eens samen te kunnen gaan fietsen. Das nu toch bijna 4 weken dat ik alleen op schok ben! Ciao, Swa
29-05-2008
Nog even doorbijten
't draat wat vierkant maar die paar weken moeten we toch kunnen doorbijten en terug op niveau komen. De laatste 3 weken zijn zeer negatief geweest voor m'n conditie en dat heb ik gisteren gevoeld wanneer ink vanop het werk naar huis reed. Van Vorst over Ruisbroek, Tubize, Halle, Beert ... richting Lombeek. 52km en ik mis duidelijk kracht. Waar ik altijd een overschot aankracht heb kan ik nu blijkbaar klein rijden aan een vrij hoge frequentie maar geen kracht ontwikkelen. 't wordt trouwens dringend dat ik nog een lange rit rij. Deze ochtend wel terug naar 't werk gereden maar dat is een afstand waarop je net voldoende tijd hebt om in het ritme te geraken. Nog even. 't weekend wordt nog lastig maar dan moet het toch weer beter gaan. Desnoods neem ik nog een dag of twee verlof om een 200km te rijden. En liefst dan nog in de ardennen. Tot gauw, Swa
26-05-2008
After Berlijn
Voila, dat hebben we ook weer gehad. Zelden zo dicht bij onze recente geschiedenis gestaan en z'n gevolgen als in Berlijn. 't Was de moeite waard. 't laat me alleen achter met een gaatje in mijn planning maar 't valt mee. Nog wat slaap inhalen en we zijn er terug. Voor ik vertrok donderdag nog wat kilometers gereden dus daar hou ik me nog deftig aan het schema en gisteren er een honderd bijgedaan en onderweg de 20km van Brussel meegepakt. Het ontbreekt me wat aan tijd om het één en ander te realiseren en op de fiets zitten is belangrijker dan er over te bloggen vandaar de eerder korte bijdragen op dit forum. Nog 6 weken! 't wordt spannend, het gaat de laatste tijd niet echt de juiste kant uit! Swa
21-05-2008
eerste opdracht
geslaagd! nog maar net schema opgesteld en er in geslaagd dit ook nog te respecteren. Langs de Dender tegen hego snelheid met hoge trapfrequentie net meer dan 50km gereden. Benen zijn wat verzuurd. Heb gedurende een kilometer of 10 met Hallenaars rondgereden en we zijn nooit onder de 35 gegaan maar met pieken tot 43. Dodelijk. Hopelijk vind ik morgen de tijd om los te rijden! Tot dan? Swa
In deep sh...
't zit niet echt goed. De komende weken worden hard. Ik heb een aantal verplichtingen waar ik niet onderuit kan (en wil) en ik wil er graag ook zijn voor de dames wanneer zij aan de examens moeten werken. Er zal behalve slapen, fietsen, werken en het thuisfront geen tijd meer zijn voor andere dingen. 't wordt plannen, afwegen, schipperen, prioriteiten zetten, keuzes maken, ... Op basis van wat ik op dit moment weet (en dan ben ik nog vergeten wanneer dat feestje voor die kleine spruit was gepland) heb ik me een duidelijke planning opgemaakt die ik rigoureus zal moeten respecteren wil ik op een deftig niveau aan de start verschijnen. Die planning verzekert me nog van 2060 km voor 5 juli. En die wil ik absoluut nog halen. Al was het dat ik verlichting moet plaatsen op mijn fietsken. In mijn planning bouw ik een supercompensatie in! Alsof ik weet hoe m'n lichaam gaat reageren!? in ieder geval 5 dagen voor de Marmotte doe ik niks meer behalve met de beentjes omhoog liggen! Sowieso, 7000 kan ik al lang vergeten! en nu zal 6000 afhangen van hoeveel karakter ik heb om dit schema vol te houden. Hierbij zie je natuurlijk niet wanneer ik nog wat kracht ga trainen een intervalletje of een D1 inlas. Dat hou ik voor mezelf. Daar moet je toch zelf achter komen wat je het beste ligt. Ik heb alleen duidelijk geleerd op de Ventoux dat ik te weinig kracht heb om al zittend vlot te klimmen. Dus daar gaan we nog wat trachten aan te doen. Zij die meerijden...laat maar komen! Tot binnenkort, Swa
MA
DI
WO
DO
VR
ZA
ZO
TOT
21
22
23
24
25
50
50
150
250
Berlijn
Berlijn
26
27
28
29
30
31
1
50
80
100
100
330
jubilee
2
3
4
5
6
7
8
50
75
40
150
80
395
Ardennen
9
10
11
12
13
14
15
30
75
150
80
335
Facility
Sergeant
16
17
18
19
20
21
22
50
75
175
80
380
Hennuyeres
23
24
25
26
27
28
29
50
50
50
170
320
Trouw
Ardennen
30
1
2
3
4
5
6
50
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
FEEST
50
Vertrek
Marmotte
TOT
2060
EXAMENSTIJD MAKEN!!!!!
MOEILIJKE MOMENTEN
19-05-2008
Mont Ventoux
Overleefd... de trip naar de Ventoux. 't was geen uitstapje zoals andere jaren. Het weer heeft ons lelijk beet genomen. Wanneer we woensdag toekwamren was het nog aanvaardbaar en kobnden we genieten van een aangenaam zonnetje. Niets in vergelijking wat belgië te bieden had de dagen voorheen maar 't was OK. Donderdag kondigde zich al heel anders aan. Zoals ik me had voorgenomen heb ik donderdag een klein marmotje gereden. Vanui Cucuron ben ik richting Ventoux vertrokken. Om me helemaal tevreden te stellen voorzag het weerbericht in een Noordwind in de voormiddag en een zuidwind in de namiddag! Goei training!! constant wind op de neus. Ik heb afdalingen gereden tegen 20 per uur met een hartslag rond de 150 omdat ik niet vooruit ging. Maar het parcours was mooi. Op de middag toch iets gegeten in Sault om vandaaruit naar chalet Renard te rijden. De beklimming via Sault is eigenlijk geen berg, dat is eerder veredeld vals plat dan bergop rijden. En toch... het i s de derde keer dat ik er langs deze kant aan begin en het is de derde keer dat ik het niet haal! Vanuit Sault ben ik een 10à 12 km doorgereden richtng top. En daar heb ik een kledder regen over me heen gekregen die me deed besluiten rechtsomheer te maken. Een dikke twee uur heb ik in de gietende regen gezeten. Terwijl de anderen een fietstocht hebben gemaakt van een dikke 60km en geen druppel gezien hebben! In ieder geval ik was tevreden met wat er gereden was. Ik had 162km op de teller, 2490 hoogte meter en nog een gemiddelde van net geen 24. 's anderendaags zou de Ventoux vanuit Bédoin aangevallen worden. Het plan: ik laat J, J en P vertrekken, ik maak me rustig klaar en haal ze in met nog wat bevoorrading. Zelf zou ik tot St Esteve los rijden (verzuring van gisteren wegwerken) en nadien de berg op vlammen tot bij hen. Buiten de wind gerekend. Waar je in principe de eerste 5 km makkelijk 23-25 per uur haalt ging m'n teller dankzij de wind niet boven de 13-14. vergeet het dan maar om los te rijden. Met gevolg het ging van geen kanten wanneer het in st Esteve echt begon te stijgen. Maar na een dik uur kwam ik er door en vond ik de benen die ik hoop te vinden op de Marmotte. Al wat daarna kwam valt niet te beschrijven. Het begon te gieten, de mist kwam op, ter hoogte van Simpson lag nog sneeuw, vanaan Chalet Renard had je de wind volledig in het voordeel en we waren totaal alleen op de berg. Apocalytisch. Jammer dat we ook nog naaér beneden moesten. Verder dan chalet Renard zijn we niet geraaky! Chance dat G en L voor een gemotoriseerde afdaling konden zorgen want zelfs nu heb ik nog geen gevoel in de toppen van m'n vingers bij het typen. Zeer vervelend. Bref, J en P kunnen hun eerste beklimming bijschrijven, je moet hen wel niet vragen in welk kleur den Observatoir is geschilderd want die hebben ze nooit gezien. En voor J en mezelf was het ongetwijfeld de vreemdste tot op heden en dat zal wat mij betreft ook zo blijven. Hier begin ik niet meer aan! Best tevreden met m'n repetitie van donderdag zit ik nu weer in de realiteit van elke dag. Nog 7 weken...
13-05-2008
I'm Back
Even stil geweest op de blog. Verschillende oorzaken. Vorige week veel te druk op het werk zodanig dat ik niet één keer op de fiets geraakt ben. Dat weekje dan nog afsluiten met een huwelijksfeest is ook niet echt bevorderlijk om er in 't weekend een lap op te geven, mijn verkoudheid die blijft ook maar opspelen , das nu ook al 3 weken. Ik begin zelfs te denken dat ik de plaag van de allergie ook te pakken heb. Maar er zijn ook positieve kanten aan. Na Mons-Chimay-Mons toch tendinitis aan't ontwikkelen geweest thv de aanhechting van de Q-ceps op het bekken en dat blijkt zich toch min of meer herstelt te hebben door de verplichte rust. Zaterdag dan toch, na een veel te korte nacht, de fiets op. Samen met Hans en Stef (voor het eerst met z'n allen mooi in tenuetje!) één of ander parcours ten zuiden van Ronse gereden. Ik zou er echt eens een kaart moeten bijhalen om voor me zelf uit te maken waar we gezeten hebben. In de brandende zon 165km gereden, met een aantal mooie (lange)hellingen. De laatste 15km had het voor mij nog weinig met fietsen te maken. Het leek eerder op slenteren of zwalpen dan op fietsen. Volledig leeg. Ondanks het feit dat we onderweg nog extra drank gaan kopen waren heeft de uitdroging zijn tol geëist. Bidon aan de mond zetten, mond wat spoelen, tegen dat je bidon terug in de houder zat had je terug al een droge mond. Thuis gekomen 2 grote waterflessen binnen geslokt en om een uur of 9 ging het licht uit. Kapot, maar content toch doorgebeten te hebben, als een blok in slaap gevallen. Zondag er een family day van gemaakt en maandagochtend gaan losrijden. 't was de bedoeling 3 uur te gaan wandelen. Samen met Hans vertrokken richten onze normale trainingsoorden waar we de heuvels kunnen vermijden indien we dat wensen. Na een tietal kilometer kwamen we nog twee "men in black" tegen. Toevallig botsten we op Stef en (lange) Hans. Ook zij zouden een lichte rit richting Wetteren , Lokeren ed rijden. 't voordeel was dat deze bewegwijzerd was. Dus rechtomkeert en wij mee. Ergens is er wat foutgelopen. Waar we logisch gezien in oostelijke richting zouden moeten rijden brachten die pijltjes ons vrij zuidelijk weer en voor we het wisten zaten we terug tussen da pajotse heuvels. Gevolg: het losrijden is me te zwaar geworden en ik zit dus met verschrikkelijke dikke benen. Andere constataties van het weekend: Dat Hans fluitend naar boven gaat wisten we al, ik ben zeer content te zien dat ook Stef de nodige vorm te pakken heeft, (grote) Hans geeft de indruk niet te weten dat ie aan't fietsen is, zo makkelijk lijkt het hem af te gaan. EN zelf klaag ik ook niet. Ondanks de slechte omstandigheden zaterdag ben ik zeer tevreden waar ik sta. Eigenlijk jammer van LBL niet gereden te hebben, want daar had ik nog eens een vergelijk kunnen maken maar toch heb ik het gevoel goed te zitten. En nu klaar voor de...Ventoux. Morgenvroeg vertrekken we richting Vaucluse. Jammergenoeg wordt dat zonder de zon. Of de Ventoux zelf dus een optie wordt zal enkel van de weergoden afhangen. Van zodra ik de kans krijg ben ik weg maar niks moet, alles kan! Tot binnenkort! Swa Marmotte
04-05-2008
Rare maar goede week!
Dat Mons Chimay Mons leuk was schreef ik hier al. Eigenlijk had ik gehoopt zaterdag nog zo'n rit te rijden. Maar gekozen voor "family-time". Samen met de meisjes en kristien naar zee geweest. Maar...we hadden de fietsen mee! Niet dat we ver gereden hebben, van Cadzand naar la place mastuvu en terug, maar toch beschouw ik het als losrijden en zo toch aan m'n kilometers te komen. Hans, was naar Anderlecht-Brugge gaan kijken en die durfde ik dus niet te vroeg te bellen op zondagochtend. Ik ben dan maar alleen gaan rijden. En ik moet toegeven, alleen, in een gekende omgeving, is het niet motiverend om uren alleen te fietsen. Ondertussen hoorde ik viavia dat Hans ook reed deze voormiddag en hebben we dus appart van elkaar een toertje gereden. Zelf deed ik een rondje van 75 kilometer. Met beklimming van de Bruineput langs beide zijden tweemaal. Eigenlijk wat weinig en zeker te weinig tov van de plannen die ik had. Och, het zij zo. Lekker buiten geluncht, bij de koffie was het tijd om naar de chiro te vertrekken en kwam Herbert langs. Die zou gaan mountainbiken. ... ja, ik ben terug op de fiets gesprongen en er nog wat kilometers bij gekletst. 30 in het veld. Hoeveel zijn er dat waard? Ik heb ze maar als 30 bij m'n lijstje gezet, want echt intensief fietsen kon je het niet noemen. Volgende week komt T-B-T er aan. Veruit de enige oversized organisatie die ik nog wil meerijden. Veel te duur voor veel te weinig in retour, maar je rijdt wel La Doyenne. Toch nog net iets anders dan de ronde van Vlaanderen. Hopelijk kunnen we voor de hele rit gaan, een paar dagen later gevolgd door de trip naar de Ventoux ... de Marmotte nadert en met 7000 kilometer of niet, ik geloof dat ik m'n doelstelling moet kunnen halen! Tot de volgende, Swa Marmotte
02-05-2008
Hier ben ik weer
Dag allemaal, Even geleden maar hier ben ik weer. Ik blaf nog steeds als een hond, het snot loopt er nog uit alsof ik met een speciale productie eenheid zit ergens in de buurt van m'n sinussen maar ik ben terug op m'n fiets geraakt. Een weekje rust dat kanwonderen doen maar als dat verplichte rust is omwille van bronchiale ambetantigheid valt dat dik tegen! De fond zit er duidelijk nog, maar ik was nog niet in staat diep te gaan en eens door te trekken. Ik moet de gegevens nog in detail nagaan maar gisteren samen met Hans Mons Chimay Mons gereden. Goed voor 165km door een fantastisch mooie streek. Geluk gehad met het weer. Regelmatig op doornatte wegen gereden maar wij hadden wel de zon op ons bolleken. Tot op tien kilometer van het eindpunt. Plots, dikke knikkers uit de lucht en een donderslag met een toetje bliksem waarvan we letterlijk van de fiets geblazen werden. Vrij scary moet ik toegeven. Natuurlijk gebeurt zo iets als je midden in het episcentrum van de stad nowhere staat. Behalve het weer, dat je niet in de hand hebt ,durf ik dit echt een aanrader noemen. 't kost niks tov die zogenaamd grote en geweldige organisaties, het parcours is fantastisch aangeduid, de bevoorradingen zijn meer dan correct, je komt amper verkeer tegen en vreemd genoeg hebben de Fransen(je rijdt 80% in Frankrijk) veel respect voor fietsers. Parijs is nog ver weg. 'T is natuurlijk geen vlak parcours maar de Ardennen zijn toch nog wat anders. (die zijn voor binnen 11 dagen!) Allez, ik zit terug op m'n fiets, content. Even tot rust komen en terug een lange rit! Tot dan, Swa Marmotte
28-04-2008
ziekenboeg verslag
Beter geslapen dan de vorige nachten waardoor ik hoop dat het aan't keren is. Met een beetje geluk geraak ik nog min of meer in orde om Mons Chimay Mons te rijden donderdag!
27-04-2008
kruis over...
...de 7000 km. Zaterdag wat zwakjes en hopen op zondag. Zondag een hoofd waar het snot langs alle kanten uitkomt, oren de op springenstaan, longen die pijn doen, tot zelfs m'n tanden toe doen pijn! 't ging sowieso nipt worden de 7000. Met een weekend plat en de gevolgen die dat ongetwijfeld kent is het onwaarschijnlijk dat ik niet nog wat meer achterstand zal oplopen. Maar....dan wordt het 6.738 km hé! Tot na de snot aanval? Swa Marmotte
26-04-2008
SHIT!!!
Ik moest nu op m'n fiets zitten om de kaap van de 150 te klaren! 't zit slecht! mijn fiets is niet binnen de afgesproken tijd klaar bij de fietsenmaker en bovendien heb ik voor het eerst deze winter een brochiale infecie, 't is een productieve en ze doet bovendien pijn! Dit belooft weinig goed voor de komende tijd! Vandaag neem ik rust en hoop morgen toch eens buiten te kunnen komen.
25-04-2008
Opletten!
De kaap van de 2000 lezertjes is overschreden! tof zenne! Gisteren moest mijn wagen binnen om nieywe bandjes te steken. Fietsje in de koffer en toertje rijden. AFGEZIEN. Niet normaal. Ik wilde een D1 doen met een bergje of twee, drie. Die bergjes zijn er 25 geworden! Al wat een beetje vals plat was voelde aan als den Bruineput. Duidelijk te diep gegaan dinsdag en niet voldoende gerecupereerd ondanks de meer dan voldoende nachtrust. De tour de France wint ge in uw bed is een gevleugelde uitspraak van de wielergoden, awel, ik begin dat echt te geloven. Rust, heeft een mens nodig en dat heb ik blijkbaar wat weinig. Ik loop m'n benen voorbij op't werk de laatste dagen, er is thuis wat veel te doen, begint bovendien de lente en komt de tuin er bij... Die 50 van gisteren doen mij echt niet uitkijekn naar het weekend! Ik zou 150km rijden op zaterdag en de Bianchi op zondag. Wel ik denk dat ik eens goed ga luisteren naar wat mijn lichaam me te vertellen heeft. En ik vrees dat er niet zoveel te praten valt... We zien wel maar geloven doe ik er niet in! Tot binnenkort, Swa
23-04-2008
Te rap
Gisteren gezorgd dat ik op tijd thuis kon zijn, gauw van ons wei een gazon gemaakt en de fiets op gesprongen. Hans die zat ook ergens op de fiets en ondanks het feit dat we van elkaar ongeveer wisten waar we zaten hebben we elkaar gemist. Ik vind van mezelf niet slecht bezig te zijn, maar hij moet er toch nog altijd wat verder in gaan. Hij is thuisgekomen met 92 km op de teller. Voor mij waren het er een 30 minder. Gestart langs het water (Dender), waar ik op een gegeven moment 43 haalde (niet zonder inspanning) maar ik moet toegeven dat dit met toch wel wat rugwind was. Onkerzele op gereden, nadien de Kloosterstraat tot boven, nog een helling meegepakt waar ik geen naam kan op kleven om dan tegen 32 langs het water terug te keren. Aan die 43 moest ik dan echt niet meer denken. De wind blies net iets harder, maar vooral uit de verkeerde richting ;-( Met een gemiddelde hartslag van 147 dit ritje afgesloten, wat me wel positief stemt. Ik kan gedurende twee uur vrij diep gaan zonder ik daar onmiddellijk de gevolgen van draag. Deze rit afgesloten met 29.4 gemiddeld was trouwens onverhoopt, eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik aan de voet van de kloosterstraat nog een gemiddelde had van 32.5. Een ander leuk fenomeen is dat ik, ondanks het feit dat ik minder gelet heb op voeding en drank, deze ochtend nog een positieve boodschap kreeg van m'n weegschaal. Of zou deze ook ontregeld zijn bij de verbouwingen? Nog 2.6 kg en ik kom net onder de negentig! Dat is geen 5 of 10 jaar geleden maar 20 jaar! Ik hoop dat ik er kom. Groeten, Swa Marmotte
20-04-2008
Onverwacht
't was moeilijk dit weekend. Vrijdag vroeg gestopt met werken om een aardig ritje te maken. Na een drukke week met veel te weinig slaap (dat heb je met ongenodigd bezoek bij nacht), ben ik er niet eens toegekomen om op m'n fiets te springen. Een fiets waar trouwens kosten aan zijn. De kopserie is naar de boem. Op zich niet zo gevaarlijk maar een bocht nemen loopt net wat moeilijker. Ik kreeg me dus vrijdag niet meer opgeladen om te fietsen, ook al omdat de gevolgen van de werken in huis nog niet opgeruimd zijn. Zaterdag heb ik me dan verplicht Hans te bellen om te weten wat hij deed. Stiekem hoopte ik dat hij niks deed omdat hij aan't werken was of zo maar dat bleek niet het geval. Hij zou vertrekken voor honderd kilometer op de middag. Dankzij dat telefoontje ben ik er in geslaagd mezelf op te laden om te gaan rijden. ( nu eerst m'n excuses voor de organisatie van den Bianchi van zondag) We hebben het echt mooie parcours van de Bianchi gereden. 85 kilometer gevolg door ne Witkap. Zondag om 7u uit de veren, de tijd genomen om te ontbijten (wat ik anders meestal oversla) en om 8uur op de fiets voor een zeer rustige rit. Zaterdag goed doorgereden, met een gemiddelde hartslag van 138 ben ik vandaag aangekomen met een gemiddelde van 123. We zouden vandaag de organisatie van Steenhuize rijden maar van Stef, (die een deel van het parcours op zaterdag reed) kregen we te horen dat het van steenweg naar steenweg was. En als er in België op één plek slechte fietspaden liggen is het wel langs provinciale banen. Dus dat werd niks. Dan maar op goed vallen uit gereden. Eerst een uitgepijld ritje van 100km gevolgd maar na een kleine maand zijn niet overal de aanwijzingen te zien en dus reden we meerdere malen verloren. Nochtans t' startte veel belovend. Uiteindelijk in Dendermonde terecht gekomen , vandaar naar Buggenhout om lang Merchtem en omstreken, Asse en zo Ternat te bereiken. 115 km op naar onze normen vlak parcours. Het eerste uur met dikke benen maar nadien vlotjes bollend. Wat zich aankondigde als een zwak weekend heeft me toch 200km opgeleverd. Stilaan begin ik me af te vragen hoe het met de Ventoux zit. Ik zag daarnet nog twee van de medereizigers maar ook zij hadden nog niks gehoord over een uiteindlijke destinatie. We zullen het wel horen als het zover is zeker. En laat nu het weer maar bevestigen dan kan er volgende week 300 op de teller staan! Tot ziens, Swa Marmotte
15-04-2008
laat maar komen...
... die iets langere hellingen. 't wordt tijd dat de trips naar de Ardennen er aan komen. Hier in de buurt sta ik waar ik wil staan. 'T wordt echt het moment van terrein te veranderen. Niet constant natuurlijk. Ik ben perfect in staat hier een goeie kracht of interval training te doen maar echt doorgaan gedurende een lange tijd lukt niet meer. Vandaag ging ik zo over Onkerzele berg. Voor wie er zich niets kan bij voorstellen. Je vertrekt ter hoogte van de Dender en je rijdt tot een hoogte die amper vijf meter lager ligt dan de top van de muur (niet de kapelmuur). De lengte is wel wat langer en 't is vrij vlot lopende asfalt. Samen met een renner van één of andere nevenbond reed ik hier naar boven. Ik snap het nog steeds niet, ik reed boven en ben nooit onder de 26 gezakt en wanneer het bijna boven wat afvlakte heb ik kunnen overnemen om hem op sleeptouw te nemen. Ik was nochtans al tweemaal gestorven in z'n wiel. Eens boven me terug laten vallen naar de Dender. Daar opgedraaid naar de kloosterstraat en naar boven gereden, tot helemaal boven langs de baan en niet de kaseien van de muur. Heel klein verzetje en hoge frequentie en ook hier had ik over tegen dat ik boven was. Vandaar gedaald naar de voet van de bosberg, die rechts laten liggen en op zoek naar de heuvel in Vollezele. M'n mp3 begon net aan highway to hell van ACDC. Leuk ritme om te klimmen, dus ik recht op de trappers maar wel hoge frequentie, dit bergje in niet echt kort, toch had ik nog heel wat highway over en de berg ws al voorbij. Weinig hel gezien. Toegegeven de heuveltje die me nadien nog voorgeschoteld weren in Oetingen, Neigem, Roosdaal en Borchtlombeek deden meer pijn dan de eerste (langere hellingen). In ieder geval een leuke rit achter de rug, 64km, een paar keer goed diep geweest, een maximale hartslag van 167 en een gemiddelde van 135, 680 hoogtemeters en een goed gevoel over de stand van zaken. Op naar langere klimmetjes. Moet ik echt nog op Mons Chimay Mons wachten op 1 mei?? Tot binnenkort, Swa
PS. de foto's? Ook dit is training op de Ventoux
14-04-2008
Kater
Een aantal "wielerliefhebbers" zijn vandaag met een kater opgestaan. Weken zitten ze al te roepen dat de bom uit Balen het niet meer kan, hangen daar een toontje aan dat verwijst naar het verhoogde risico om tegen de lamp te lopen bij dopingcontrole en zien het als een koe die naar een voorbijrijdende trein kijkt. Enige objectiviteit was echt zoek. Zonder een Boonen fan te zijn maar wel met het nodige respect voor wat we al hebben mogen beleven met die kerel, heb ik er echt plezier aan dat die "kenners" lik op stuk kregen. Dat die mensen nog steeds niet in staat zijn een stapje terug te zetten in hun denken maakt het alleen maar fijner. Merci Tom. Zelf een geruststellend weekend achter de rug. Met een allesbehalve "gezonde" voorbereiding op vrijdagavond (ik vond mijn wagen trouwens terug met de nodige blutsen! niet echt fijn, wel fijn is dat de dader zich wat later kenbaar maakte) toch een relaxte Willy Teirlinck Classic gereden. Ik herinner me dat ik vorig jaar naar het einde toe op m'n tandvlees zat, deze keer kon ik de laatste 15km nog "spelen " met een andere deelnemer. Jammer dat Hans een platte band reed net op het moment dat we in een fantastisch peletonnetje zaten. Hans is trouwens 's anderendaags niet gaan rijden omdat hij wat ziekjes wordt en liever geen risico neemt. En Peter, die moet absoluut wat het geluk aan z'n kant krijgen want die mocht het dankzij z'n rug weer opgeven na een 30tal km. Dus zaterdag had ik 135km op de teller met een gemiddelde van boven de 27 en een gemiddelde HR van 134. Was ik heel tevreden mee. De rest van het weekend dan maar gebruikt om de 300 rond te maken voor de week. Mijn rug zeurt wat minder en ik ben blij met de prestaties. Op dit moment kijk ik uit naar de Marmotte. Laat maar komen. Eerlijk is eerlijk, ik heb vrijdag nog getracht me te ontrekken aan de Mont Ventoux trip maar kreeg daar te horen dat een woord een woord is. Ze hebben gelijk! en dus vertrek ik binnen een maand! Tot binnenkort, Swa
10-04-2008
Korte mededeling
Gisteren 79km , tegen 30/u, 148 avg bpm, op licht golvend parcours. De eerste keer (dat ik me herinner) dat ik met een gemiddelde van 30 binnen ben gekomen. Nu tot rust komen om zaterdag hopelijk de 150km te halen. 't zal dan wel wat minder snel zijn.
09-04-2008
Ik zwijg voortaan!
Zondag reed ik 30km en maandag deed ik er een 50 bij. Hans was zondag verwacht op een beurs en zou die in het begin van de week voortzetten. Eindelijk had ik eens de gelegenheid wat extra training in te bouwen en een klein beetje trainings- en vooral talent-achterstand in te lopen. Fier als een gieter geef ik dat dan nog mee ook. Niks mis mee denk je dan maar gisteren startte de psychologische oorlogsvoering! Eerder kregen we van Peter al het bericht dat hij 4 uur op z'n rollen had gezeten en gisterenavond iets voor negen krijg ik het bericht dat Hans 88 km heeft gereden. 88! zo even op een avond na het werk (beurs). Dat zijn er 8 meer als ik! Ik ben in m'n gat gebeten. Bovendien heeft hij dit afgewerkt tegen een gemiddelde van 27.7 . Op de vraag waarom hij dat niet doet als ik er bij ben was het antwoord dat hij schrik heeft dat ik tegen z'n wiel zou rijden. Zo zwak ben ik technisch nu ook weer niet hé! Ik ben geen pistier en kan ook niet in het wiel hangen, zoals hij, maar teveel is trop en omgekeerd! War is on! Ik deel niemand mee dat ik vanavond ga fietsen! ze zullen het morgen wel lezen! Schrik hebben ze. En bloc proberen ze me te destabiliseren! 't zal ni waar zijn! De rekening zal gemaakt worden op 5 juli en het enige wat ze daar van mij zullen zien is de reclame op m'n poep! (gedurende de eerste 30 seconden, nadien zie ik nog even een flits voorbij snorren en zien we elkaar niet meer vóór de pastabar op den Alp) Hou het stil! Ik rij sebiet! Shhhtt! Swa
De lengte is wel wat langer en 't is vrij vlot lopende asfalt. Samen met een renner van één of andere nevenbond reed ik hier naar boven. Ik snap het nog steeds niet, ik reed boven en ben nooit onder de 26 gezakt en wanneer het bijna boven wat afvlakte heb ik kunnen overnemen om hem op sleeptouw te nemen. Ik was nochtans al tweemaal gestorven in z'n wiel. Eens boven me terug laten vallen naar de Dender. Daar opgedraaid naar de kloosterstraat en naar boven gereden, tot helemaal boven langs de baan en niet de kaseien van de muur. Heel klein verzetje en hoge frequentie en ook hier had ik over tegen dat ik boven was. Vandaar gedaald naar de voet van de bosberg, die rechts laten liggen en op zoek naar de heuvel in Vollezele. M'n mp3 begon net aan highway to hell van ACDC. Leuk ritme om te klimmen, dus ik recht op de trappers maar wel hoge frequentie, dit bergje in niet echt kort, toch had ik nog heel wat highway over en de berg ws al voorbij. Weinig hel gezien. Toegegeven de heuveltje die me nadien nog voorgeschoteld weren in Oetingen, Neigem, Roosdaal en Borchtlombeek deden meer pijn dan de eerste (langere hellingen).
