't is voorbij. En ook deze blog kent nu z'n einde of...2009? M'n fiets staat wat aan de kant en ik heb me loopschoenen gekocht ;-)
13-01-2009
Wat is er van mij geworden???
Grappig dat deze blog nog dagelijks geraadpleegd wordt. Zijn wij nog aan het fietsen? Zelf hoop ik binnenkort terug eens te fietsen, zonder meer. Mijn twee kompanen van vorig jaar, aangevuld met de afwezige van die editie, rijden dit jaar de Maratona Dolomites. Zelf bereid ik me samen met m'n dochter voor op de 20 km van Brussel. En zijn we in groep wat fysieke en organisatorische voorbereidingen aan het treffen om volgend jaar in staat te zijn de GR20 uit te stappen op Corsica. De fiets is misschien even op zij gezet maar uitdagingen zijn al weer in het vooruitschiet. Geloof me vrij...mijn tweewieler gaat zeker mee naar Toscane deze zomer en ik sta in 2009 op de top van de Ventoux (ongemotoriseerd)
08-07-2008
De Marmotte liegt niet !
't is voorbij. 't was geen succes maar toch enigszins content dat het voorbij is. Voor wie wat gevolgd heeft weet dat de laatste weken niet ideaal waren in voorbereiding. Helemaal niet ideaal. Ik zou er aan beginnen in de hoop een goeie dag te hebben en dat de basis die er toch wel was voldoende zou zijn. Dat bleek niet het geval. Ter plekke was het perfect. Lekker uitgerust, goeie en lange nachten, geen stress,... dus komt goed. Vrijdag de beklimming naar Oz gereden en dat lukte zeer vlot. Veelbelovend dus. Op zaterdag zelf, na een iets minder lange nacht met wat minder diepe slaap (maar dat is heel normaal dus zeker geen excuus) viel het weer mee en konden we ons vlotr parkeren en rustig naar de start bollen. Daar ziet het er nog allemaal goed uit. Op mijn kader hangt een schema van 9u30 (bedankt zitvlees). Niet echt zinnens dat na te streven maar dat maakt het mogelijk wat rekenoefeningetjes te doen om de tijd te doden en je gedachten soms op iets anders dan het rondtrappen van de pedalen te zetten. Tot mijn grote verbasing liep het zeer lekker op de Glandon. De warmte kwam al snel opzetten maar met de fantastische bevoorrading die we geregeld hadden (merci mannen!) had je drank in overvloed. Boven op de Glandon zat ik zo maar even 14 minuten voor op schema. Zelfs het verschrikkelijke stuk na de afdaling, halfweg de beklimmiong van de Glandon, ging me goed af. De afdaling was bij momenten zeer gevaarlijk. Af en toe tegenliggend verkeer zorgde voor een zware afdaling. En dan... het 'vals'plat tussen st Jean en St michel de Maurienne. Zoals vorig jaar laat ik me weer veel te lang de kop op duwen. Maar dat hartslagje bleef aardig onder controle. Je voelt voor het eerst dat je te weinig overschot hebt maar het blijft lekker lopen. Aan de voet van de Télégraphe even bekeken hoeveel tijd het schema me gaf om hier boven te geraken. Onmogelijk was m'n conclusie en ik ging uit van plan B. Zien dat we nog voor de tijd van vorig jaar zouden eindigen. Maar de Télégraphe liep ook lekker. Hier boven kreeg ik weer een persoonlijke bevoorrading, en ondanks het feit dat ik me moest ontdoen van m'n linker schoen wegens te veel pijn, was ik heel blij nog steeds voor te zijn op het aangeplakte schema. Weliswaar voelen dat de reserves niet echt je dat meer zijn toch nog steeds hopen op een goede afloop. Vanaf hier was het vorig jaar ook op karakter te doen ( of dat dacht ik toch). Wetende dat ik op de afdaling van de Galibier voorsprong zou nemen op het schema kon ik me een minder goeie beklimming veroorloven. Het was zelfs zo dat Hans (waarmee het echt niet lekker liep wegen maagproblemen) maar 10 minuten voorsprong had en besloot op me te wachten. Dat heeft hij ook gedaan voorbij de officiele bevoorrading. Maar hij had lang kunnen wachten en heeft het na een tijdje ook opgegeven. Best zo ! De strook voor de bevoorrading van Valloire was voor mij het einde! Je moet dan nog aan de Galibier beginnen en ik stond stil. Ik heb dat kleine mannetje met z'n grote hamer niet gezien of gevoeld maar hij mij wel! Leeg! Niks meer. Met te weinig drank of eten of zelfs slaap kan het echt niet te maken hebben. Te weinig lange trainingsritten en te weinig training de laatste 6 weken! Geen ander excuus te zoeken. Te weinig geïnvesteerd om resultaten te boeken. De Galibier werd een leidensweg. 3 maal heb ik voet aan grond gezet. En ik kon het niet verstoppen want driemaal heeft iemand me opgemerkt. Vlak voor Plan l'Achat kreeg ik een duwtje op de rug. Ik zeg mooi excuseer, ik zal wel in de weg rijden zeker en iemand wil door,...wat blijkt : Jan , de broer van één van de motards haalt me in. Die jongen zit verdomme een paar maand op de fiets!! Ok ! altijd gesport en een goeie concitie maar op zo'n korte tijd... Daar ging het beetje moed dat ik nog had. Na bocht drie of vier op de echte beklimming van de Galibier kon de aanwezigheid van Wannes op de moto het niet verhinderen dat ik voet aan grond zette. Wanneer ik dat een tweede keer deed wat kilometer (of was het honderden meter?) verder , kwam Hans 2 (waarmee we wel eens gingen trainen) me voorbij. Ook hij was blijkbaar niet super maar toch sterk genoeg om me aan te moedigen. Veel hielp het niet maar geapprecieerd werd het wel. Wie me bij m'n derde stop heeft aangemoedigd weet ik niet. Maar vanuit een peletonnetje werd ik aangesproken met naam en toenaam om door te gaan. Hoe? Onder welke pijn? Met welke moraal? vraag het me niet, ik heb het al proberen uit m'n geheugen te wissen. Maar ik ben boven geraakt. Maar van een tijd kon ik niet meer dromen , aankomen leek me ook niet meer haalbaar. Wat zitten tellen en blijkt dat ik nog m'n tijd van vorig jaar zou evenaren. (met een beetje geluk nog verbeteren). Dus toch de afdaling van de Lautaret aangevat met de gedachten dat we nu een aangename afdaling van een uurtje voor de boeg hebben. Me in de beugels leggend werd de pijn in de schoudergordel zo ondraaglijk dat ik zelfs in de afdaling driemaal gestopt ben. Flauw, en ik heb hoe langer hoe meer last van maar aan de voet van de Alp heb ik er de brui aan gegeven. Ik had net m'n chip ingeleverd als ik Hans daar zag toekomen. Wow, dacht ik , die is netjes boven geraakt. Als ik z'n gezicht zag wist ik dat het niet zo was. Na een hele dag met een maag die niet wilde keren, amper gedronken laat staan gegeten ( 't kwam er toch maar uit , of 't wilde toch), is hij op 5 kilometer van het eind gestopt. Niet dat de Marmotte een plezier is om te rijden maar als het plezier wordt vervangen door echt creperen, is blijkbaar 5 kilometer te veel. Van Stef wisten we al vrij vroeg dat deze een ware calvarie tocht in de aanbieding had die dag. Hans en ik zijn in de auto gesprongen en zijn hem uit zijn leiden gaan verlossen. De algemene teleurstelling was groot (is groot) maar de sfeer hebben we er niet onder laten lijden. De Marmotte liegt niet! Ik kom hier nog terug! 't zal niet voor direct zijn. Juni zal de komende jaren altijd wel lastig worden om te trainen . Maar de Marmotte bestaat binnen een paar jaar ook nog en ik met een beetje chance ook!
Hier stop ik m'n verhaal. 't is leuk geweest voor mij. Ik heb wat leuke reacties gekregen op deze blog. Af en toe was het voor mij de reden om wat kilometers te gaan bollen wanneer ik er eigenlijk geen zin in had... bedankt voor het lezen (verrassend veel) en wie weet tot de volgende. Voor mij wordt het uitkijken naar een andere uitdaging. Fietsen zal zeker doorgaan maar even zonder Alpen raids!
Tot ziens, Swa (Marmotte)
30-06-2008
De laatste
Voila! 't is voorbij. Dit weekend nog eens gemerkt dat de grote vorm een maand geleden echt te vroeg kwam en er dus los afgereden tussen een aantal andere marmottons. Nu ja, die reden vorig jaar ook 2 en een half uur sneller dan ik. In ieder geval, zaterdag is het zover. Het weer kondigt zich vrij goed aan.
Voor wie interesse heeft om ons live te volgen: hierbij nog eens onze nummers: Hans 731 Stef 721 Swa 655
Via deze link zou je rechtstreeks moeten kunnen volgen wanneer we over een matje rijden. Als ik internet aansluiting heb op locatie, lees je nog wel wat anders... tot na de inspanning. Aan iedereen VEEL SUCCES !!!
Swa
27-06-2008
't is bijna zover
Veel valt er niet meer toe te voegen aan wat er hier de laatste weken werd vertelt. Laat ons zeggen dat de laatste maand een kleine catastrofe was. Zowel door het professionele, examens, kloterij met fiets,.... ziet het er niet schitterend uit. Maar...maakt niet uit. We gaan met goede moed starten en zien wel waar het schip strand. Mijn doelen mag ik waarschijnlijk vergeten, maar toch moet (zal) het een leuke worden! Dit weekend nog een 200km op de teller zetten en daarmee zal de platte rust worden ingeleid. Woensdag ochtend, fietskes op de auto en genieten maar! Tot ginder? Swa
19-06-2008
Pierre
Het wil niet lukken voor Pierre! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Op dit moment ziet het er naar uit dat hij alleen kan optrekken en hij op het laatste moment logies gaat zoeken. (blijkbaar heeft hij daarvoor al mogelijkheden gevonden) Pierre vertrekt donderdag en komt zondag terug. Heeft plaats zat in de (firma)wagen en zoekt iemand om het traject wat aangenamer te maken (dus als je een zagevent zijt moet je niet reageren, vent of madam natuurlijk) en de kosten wat te delen. Ook voor logies staat Pierre open. (of dat met die madam kan , da weet ik ni) Wie wil, wie kan, wie ziet dat zitten.... Stuur me maar een bericht, ik forward naar Pierre! Swa !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Gisteren voor het eerst eens samengekomen met de mannen waarmee we de chalet gaan delen! Komt goed! Nooit aan getwijfeld en dan was de eerste "formelere" kennismaking ook dik in orde. Goed, ik had me voorgenomen het zonder alcohol te doen en ik heb wat pintjes gedronken. Stom, maar 't heeft gesmaakt. En bovendien eerst 100 km gereden. En ik klaag niet. Het rijdt wel. Ik mis kilometers maar de kilometers die ik rij zijn best ok. Gisteren nog wat geklommen en dat gaat best goed behalve dat ik het na 75 km voel. Nog 14 dagen en we zitten in de wagen! Laat het maar snel komen. Ik heb er wel zin in. Veel zal afhangen van de dag zelf maar van de vijf dagen weg ben ik vrij zeker dat het een schot in de roos wordt. Van 't weekend wat km en we kunnen echt gaan uitkijken! Swa
16-06-2008
Ni onnozel doen
Maar overgaan naar mentale training ipv fysieke training. Ik heb net een fantastisch trainingsweekend achter de rug! Niet 1 meter op de fiets gezeten. Terwijl er 250 gepland waren. Zaterdag me bezig gehouden met Latijn en wiskunde verwerkende meisjes. En in de vooravond naar de 24 uur van Gooik geweest. Een evenement dat nu al een plaatsje krijgt in m'n agenda van volgend jaar. Toffe organisatie. Ik had het moeilijk om mijn MTB niet te gaan halen en mee te fietsen want de ploeg waar ik naar ging kijken kon best nog iemand gebruiken. Ik zou er zelfs voor opgestaan zijn in het holst van de nacht indien ze me iets lieten weten. Blijkt achteraf dat ze het risico in het donker te groot vonden en dat ze dus amper gereden hebben in het donker. Maar ik was wel wakker om 4 uur 's morgens. Jammergenoeg niet om te gaan biken! Wel om m'n longen uit mijn lijf te hoesten! Vraag me niet waarom, ik heb het gevoel dat er allergie mee te maken heeft (wat ik nooit eerder had). In elk geval: geen gefiets mogelijk! Ik tracht me sterk te houden met het gedacht dat de basis er is en dat alles nog kan voor de Marmotte. We zien wel! Op 5 juli wordt het waarschijnlijk een alles of niks gebeuren maar vooral een plezier event. Ik ga om me te amuseren en te genieten! Tot binnenkort, Swa
VERVOOER NAAR DE MARMOTTE
Via deze blog kreeg ik de vraag van "pierre" of ik iemand wist die nog vervoer zocht. Hijzelf zou met een vriend gaan maar deze zegt af omwille van professionele besoignes. Iemand interesse om te carpoolen met Pierre? Vertrek op woensdag, terug op zondag. Laat me iets weten . Ik breng kandidaten wel in contact met Pierre.
11-06-2008
Gauw even...
" potverdorie" fout gemaakt. mijn tekst is weg zonder te saven! Heb geen tijd om nog eens neer te pennen. Samenvatting: gisteren 52km samen met Hans (die heeft er wel 60 meer) 't wordt niet fantastisch dit weekend op weer gebied. Ik MOET mijn BMI in orde krijgen. Indien ik het niet haal is het een karakter probleem! Tot devolgend, Swa
10-06-2008
Le nouveau VDB est arrivé?
Denk daar maar eens over na ;-)
09-06-2008
't komt goe !
Maandagochtend : dikke benen. Maar met een goed gevoel. Zaterdag effectief Soumagne gereden. Van het betere weer in de Ardennen weinig of niets gemerkt en dat was duidelijk te merken aan het aantal deelnemers. Hier was een pak minder volk als vorig jaar. Met ons drie die er net binnen 4 weken moeten staan een positieve rit gereden. En dat toch op een aardig parcours, niet zo zwaar als de waalse pijl maar zeker de evenknie van LBL. De klassiekers als de Rossier, Vecqué, Trois ponts,...zitten er hier ook bij. Ik heb trouwens iets voor deze organisatie. Kleinschalig en toch in orde. Interessant was dat we deze vorig jaar ook reden en dat we dus een perfecte vergelijking kunnen maken. Ik ben een aantal plekken tegengekomen, vnl naar het einde toe, waarvan ik ze me herinnerde als zijnde dodelijk. Dat was zaterdag heel anders. Hans stond al buiten kijf maar ook Stef en ik hadden heel wat meer overschot als vorig jaar. Op de vecqué, op het moment dat ik dacht bijna boven te zijn ben ik naast Hans gaan rijden (hij op reserve weliswaar) die en dansant naar boven ging. Er naast rijdend in dezelfde cadans durfde ik mee en kon ik nog eens diep gaan. Wetende dat er nog een pak kilometers voor de boeg waren. Conclusie, 't zit goed. Op zondag wilde ik dan toch even gaan uitrijden. Met examens (van de meisjes) voor de deur en een babyborrel (leek eerder een uitgebreide huwelijks receptie) in de namiddag was het pas tegen 18u30 dat ik op de fiets zat. Van losrijden is er niet veel van gekomen. Onbewust in de richting van Gooik vertrokken bleek ik over lekkere benen te beschikken. Heb dan maar even doorgeduwd en bij mijn weten een nieuw snelheids record gezet op het typische winterparcours. Minder dan 1u en 10 minuten heb ik nodig gehad om dit traject af te leggen. Voor hen die ons Pajots heuvelrondje kennen weet dat dit een zeer mooie tijd is. Had ik niet beter losgereden is nu de vraag. Die dikke benen zeggen van wel. Maar soms is een keuze voor ne goeie moral productiever dan een doordacht trainingsschema. Zonder ongelukken zal de Marmotte beter zijn dan vorig jaar. Of ik m'n initieel doel realiseer zullen we op 5 juli wel zien. Ciao, Swa
06-06-2008
Rustig ritje
50 km er bij gelapt. Vanavond m'n fietsken in orde zetten, boterhammetjes smeren, drankjes prepareren want te 6-en vertrek naar Classique des Ardennes Soumagne 122-160 kmr , goed voor 160km en 2450 hoogte metertjes. Je leest er alles over.... bij het volgende bulletin! Doeg, Swa
04-06-2008
Kort berichtje
Goed nieuws. Ik was bang van de weegschaal op te gaan na de laatste weken. Dat is allemaal goed meegevallen. Ik durf m'n doelstelling van onder die 90 te geraken nog effectief als realiseerbaar beschouwen. En gisteren eindelijk nog eens in gezelschap gaan rijden. Vertrokken en 6 keer de Schettenberg opgereden, dan Hans gaan oppikken voor een rustige rit met één piek. Ik heb me gedurende een kwartier à bloc gezet op weg naar Onkerzele. Constant rond de 165 hf om dat Onkerzele berg al met aanrdige verzuring op te gaan met een minimale Hf van 172 met top op 184. Thuis gekomen, content, voldaan en uitkijkend naar wat de Ardennen zullen te bieden hebben dit weekend met 92 km op de teller. Niet mis voor een doordeweekse dag. Tot de volgende, Swa
02-06-2008
Niet goed maar toch genoten!!
Ik had voorzien van een 200 km te rijden zoals mijn planning van een paar dagen geleden weergaf. Ik heb dat weer niet gehaald! En toch stemt me dat niet ontevreden. Zaterdag ben ik in m'n eentje 100km weze bollen en ben ik binnengekomen met een gemiddelde van net onder de 30. Op een eerder vlak parcours maar vrij bochtig. Het liep ook vlot. Zondag zou ik hetzelfde nog eens overdoen , weliswaar wat rustiger daar ik niet verwachtte vroeg in m'n bedstee te belanden op zaterdag. Dat het zo uit de hand zou lopen had ik echter niet voorzien. Het (fantastische) feestje ter gelegenheid van 50 jaar huwelijk van m'n ouders heeft geduurd tot in de vroege uurtjes. De combinatie van de nodige alcohol, gebrek aan ruste en de dansvloer hebben gemaakt dat ik m'n zondagse rit in m'n bed heb doorgebracht. 't zal me even een worst wezen! nog 4 trainingsweken voor de boeg en daarin zal het moeten gebeuren! De laatste uitspatting was er één om u tegen te zeggen en vanaf nu wordt het vader abt (zonder den trippel) Ik kijk er ook hard naar uit om nog eens samen te kunnen gaan fietsen. Das nu toch bijna 4 weken dat ik alleen op schok ben! Ciao, Swa
29-05-2008
Nog even doorbijten
't draat wat vierkant maar die paar weken moeten we toch kunnen doorbijten en terug op niveau komen. De laatste 3 weken zijn zeer negatief geweest voor m'n conditie en dat heb ik gisteren gevoeld wanneer ink vanop het werk naar huis reed. Van Vorst over Ruisbroek, Tubize, Halle, Beert ... richting Lombeek. 52km en ik mis duidelijk kracht. Waar ik altijd een overschot aankracht heb kan ik nu blijkbaar klein rijden aan een vrij hoge frequentie maar geen kracht ontwikkelen. 't wordt trouwens dringend dat ik nog een lange rit rij. Deze ochtend wel terug naar 't werk gereden maar dat is een afstand waarop je net voldoende tijd hebt om in het ritme te geraken. Nog even. 't weekend wordt nog lastig maar dan moet het toch weer beter gaan. Desnoods neem ik nog een dag of twee verlof om een 200km te rijden. En liefst dan nog in de ardennen. Tot gauw, Swa
26-05-2008
After Berlijn
Voila, dat hebben we ook weer gehad. Zelden zo dicht bij onze recente geschiedenis gestaan en z'n gevolgen als in Berlijn. 't Was de moeite waard. 't laat me alleen achter met een gaatje in mijn planning maar 't valt mee. Nog wat slaap inhalen en we zijn er terug. Voor ik vertrok donderdag nog wat kilometers gereden dus daar hou ik me nog deftig aan het schema en gisteren er een honderd bijgedaan en onderweg de 20km van Brussel meegepakt. Het ontbreekt me wat aan tijd om het één en ander te realiseren en op de fiets zitten is belangrijker dan er over te bloggen vandaar de eerder korte bijdragen op dit forum. Nog 6 weken! 't wordt spannend, het gaat de laatste tijd niet echt de juiste kant uit! Swa
21-05-2008
eerste opdracht
geslaagd! nog maar net schema opgesteld en er in geslaagd dit ook nog te respecteren. Langs de Dender tegen hego snelheid met hoge trapfrequentie net meer dan 50km gereden. Benen zijn wat verzuurd. Heb gedurende een kilometer of 10 met Hallenaars rondgereden en we zijn nooit onder de 35 gegaan maar met pieken tot 43. Dodelijk. Hopelijk vind ik morgen de tijd om los te rijden! Tot dan? Swa
In deep sh...
't zit niet echt goed. De komende weken worden hard. Ik heb een aantal verplichtingen waar ik niet onderuit kan (en wil) en ik wil er graag ook zijn voor de dames wanneer zij aan de examens moeten werken. Er zal behalve slapen, fietsen, werken en het thuisfront geen tijd meer zijn voor andere dingen. 't wordt plannen, afwegen, schipperen, prioriteiten zetten, keuzes maken, ... Op basis van wat ik op dit moment weet (en dan ben ik nog vergeten wanneer dat feestje voor die kleine spruit was gepland) heb ik me een duidelijke planning opgemaakt die ik rigoureus zal moeten respecteren wil ik op een deftig niveau aan de start verschijnen. Die planning verzekert me nog van 2060 km voor 5 juli. En die wil ik absoluut nog halen. Al was het dat ik verlichting moet plaatsen op mijn fietsken. In mijn planning bouw ik een supercompensatie in! Alsof ik weet hoe m'n lichaam gaat reageren!? in ieder geval 5 dagen voor de Marmotte doe ik niks meer behalve met de beentjes omhoog liggen! Sowieso, 7000 kan ik al lang vergeten! en nu zal 6000 afhangen van hoeveel karakter ik heb om dit schema vol te houden. Hierbij zie je natuurlijk niet wanneer ik nog wat kracht ga trainen een intervalletje of een D1 inlas. Dat hou ik voor mezelf. Daar moet je toch zelf achter komen wat je het beste ligt. Ik heb alleen duidelijk geleerd op de Ventoux dat ik te weinig kracht heb om al zittend vlot te klimmen. Dus daar gaan we nog wat trachten aan te doen. Zij die meerijden...laat maar komen! Tot binnenkort, Swa
MA
DI
WO
DO
VR
ZA
ZO
TOT
21
22
23
24
25
50
50
150
250
Berlijn
Berlijn
26
27
28
29
30
31
1
50
80
100
100
330
jubilee
2
3
4
5
6
7
8
50
75
40
150
80
395
Ardennen
9
10
11
12
13
14
15
30
75
150
80
335
Facility
Sergeant
16
17
18
19
20
21
22
50
75
175
80
380
Hennuyeres
23
24
25
26
27
28
29
50
50
50
170
320
Trouw
Ardennen
30
1
2
3
4
5
6
50
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
FEEST
50
Vertrek
Marmotte
TOT
2060
EXAMENSTIJD MAKEN!!!!!
MOEILIJKE MOMENTEN
19-05-2008
Mont Ventoux
Overleefd... de trip naar de Ventoux. 't was geen uitstapje zoals andere jaren. Het weer heeft ons lelijk beet genomen. Wanneer we woensdag toekwamren was het nog aanvaardbaar en kobnden we genieten van een aangenaam zonnetje. Niets in vergelijking wat belgië te bieden had de dagen voorheen maar 't was OK. Donderdag kondigde zich al heel anders aan. Zoals ik me had voorgenomen heb ik donderdag een klein marmotje gereden. Vanui Cucuron ben ik richting Ventoux vertrokken. Om me helemaal tevreden te stellen voorzag het weerbericht in een Noordwind in de voormiddag en een zuidwind in de namiddag! Goei training!! constant wind op de neus. Ik heb afdalingen gereden tegen 20 per uur met een hartslag rond de 150 omdat ik niet vooruit ging. Maar het parcours was mooi. Op de middag toch iets gegeten in Sault om vandaaruit naar chalet Renard te rijden. De beklimming via Sault is eigenlijk geen berg, dat is eerder veredeld vals plat dan bergop rijden. En toch... het i s de derde keer dat ik er langs deze kant aan begin en het is de derde keer dat ik het niet haal! Vanuit Sault ben ik een 10à 12 km doorgereden richtng top. En daar heb ik een kledder regen over me heen gekregen die me deed besluiten rechtsomheer te maken. Een dikke twee uur heb ik in de gietende regen gezeten. Terwijl de anderen een fietstocht hebben gemaakt van een dikke 60km en geen druppel gezien hebben! In ieder geval ik was tevreden met wat er gereden was. Ik had 162km op de teller, 2490 hoogte meter en nog een gemiddelde van net geen 24. 's anderendaags zou de Ventoux vanuit Bédoin aangevallen worden. Het plan: ik laat J, J en P vertrekken, ik maak me rustig klaar en haal ze in met nog wat bevoorrading. Zelf zou ik tot St Esteve los rijden (verzuring van gisteren wegwerken) en nadien de berg op vlammen tot bij hen. Buiten de wind gerekend. Waar je in principe de eerste 5 km makkelijk 23-25 per uur haalt ging m'n teller dankzij de wind niet boven de 13-14. vergeet het dan maar om los te rijden. Met gevolg het ging van geen kanten wanneer het in st Esteve echt begon te stijgen. Maar na een dik uur kwam ik er door en vond ik de benen die ik hoop te vinden op de Marmotte. Al wat daarna kwam valt niet te beschrijven. Het begon te gieten, de mist kwam op, ter hoogte van Simpson lag nog sneeuw, vanaan Chalet Renard had je de wind volledig in het voordeel en we waren totaal alleen op de berg. Apocalytisch. Jammer dat we ook nog naaér beneden moesten. Verder dan chalet Renard zijn we niet geraaky! Chance dat G en L voor een gemotoriseerde afdaling konden zorgen want zelfs nu heb ik nog geen gevoel in de toppen van m'n vingers bij het typen. Zeer vervelend. Bref, J en P kunnen hun eerste beklimming bijschrijven, je moet hen wel niet vragen in welk kleur den Observatoir is geschilderd want die hebben ze nooit gezien. En voor J en mezelf was het ongetwijfeld de vreemdste tot op heden en dat zal wat mij betreft ook zo blijven. Hier begin ik niet meer aan! Best tevreden met m'n repetitie van donderdag zit ik nu weer in de realiteit van elke dag. Nog 7 weken...
