De heropleving van het Latijn na de uitspraken van Bart De Wever is enkel een kleine opflakkering aan onze horizon. Rari nantes in gurgite vasto! Ik vrees dat het Latijn geen levende taal zal worden zoals zij destijds een wereldtaal moet zijn geweest. Tuurlijk zal zij steeds onderricht worden en zal zij steeds geciteerd worden toch lijkt het me sterk dat deze taal ooit nog actief gesproken zal worden in het dagdagelijkse leven. Deze taal overleefde de taalevolutie niet die zich in de loop der jaren voordeed en zij zal ook geen heropleving kennen dankzij de geciteerde uitspraken. Zij zal enkel worden gebruikt in de sectoren waar zij een deel van uitmaakt vandaag en zij zal gebruikt worden om zich te onderscheiden van niet – klassiek geschoolden. Misschien is het dat wat klassiek – geschoolden zo sterk maakt. Uiteindelijk kan eenieder die oud – Grieks gestudeerd heeft zich daarop baseren voor het aanleren van het moderne Grieks maar geen enkele latinist vindt zijn geliefkoosde taal volledig terug in welke taal dan ook ter wereld. Zelf heb ik het Latijn bestudeerd voor 6 jaar. Ik vond het een interessante studie en was er zeker  van dat ik er levenslang trots op zou zijn om klassieke auteurs zoals Vergilius en Caesar te hebben gelezen in hun eigen geschreven taal. Een jaar na mijn diploma heb ik mijn taal niet een keer handig gebruikt maar toch ben ik er trots op omdat ik een andere basis heb dan andere geschoolden. In het 5^e jaar van mijn studie bestudeerden we citaten en deze spreken me na 2 jaar nog steeds het meeste aan in deze taal. Ikzelf zou er niet mee kunnen leven met het feit dat eenieder met wie ik spreek deze taal zou kennen zoals ik dat doe. Ik kan schrijvers citeren waar een ander enkel van ver heeft gehoord en ik kan citaten bovenhalen die een ander in zo een conversatie nimmer zou gebruiken en dat maakt me trots. 

De kerk heeft geheimen. Dit is geen losse uitspraak maar een feit. Is niet iedereen ervan overtuigd dat elke kerkgemeenschap een geheim archief heeft. Ik in elk geval wel. Volgens mij wil de kerk sommige dingen in de doofpot steken omdat deze de geloofwaardigheid of nog erger het geloof zelf zouden kunnen ondermijnen. Toch zijn ze bij de kerk verontwaardigd dat een onderzoeksrechter het bevel geeft tot het onderzoeken van hun gebouwen en het in beslag nemen van al hun persoonlijke spullen die als bewijsmateriaal in een onderzoek kunnen gelden. Wat is daar zo vreemd aan? Is de kerk een instituut dat boven de wet staat? Wel in het verleden is dat misschien het geval geweest maar vandaag de dag is zij een instelling die de wereldlijke wet moet naleven. Tuurlijk is er nog steeds zoiets als kerkelijk recht maar dat wil niet zeggen dat deze het wereldlijke recht niet links mag laten liggen. Het wereldlijke recht is en blijft in onze democratische maatschappij de basis waarop onze samenleving gefundeerd wordt. Misschien komt dit in Mechelen en in Rome aan als een bom maar het wereldlijke recht staat boven het kerkelijk recht. Daarom ook kunnen we ons de vraag stellen of we het kerkelijk recht kunnen onderverdelen bij het wereldlijke recht. Is zij hier een onderdeel van of is zij een aparte rechtsleer? Wat na deze woelige dagen in elk geval duidelijk blijkt is dat de kerk een instelling is zoals elke andere grote instelling. Zij heeft haar eigen regels en die gelden voor kerkelijke zaken maar wereldlijke dingen moeten volgens het wereldlijke recht worden geregeld. Een volledige scheiding van kerk en staat zo dan ook geen ongepaste oplossing zijn van de hoogmoed van deze instelling.

Verontwaardiging alom gisteren. Justitie getroffen in het hart. Een rechter en zijn griffier worden op het einde van de zitting neergeschoten door iemand die beweert al jaren getergd te worden door de vrederechter. Allereerst wil ik mijn medeleven betuigen aan de slachtoffers van dit schietincident. Toch was ik 's avonds nogmaals met verstomming geslagen toen ik een vrederechter hoorde zeggen op het journaal dat hij voor iedereen bereikbaar wil zijn en liever geen politie in zijn zittingszaal wou. Ik ga akkoord met de rechter als het aankomt op de openheid van justitie. De rechters zijn bemiddelaars en zij moeten voor iedereen toegankelijk zijn maar moet dit met het gevaar voor eigen leven zijn? Ik vind van niet! We moeten dringend investeren in de veiligheid van de gerechtsgebouwen en dan hebben we het niet alleen over het hangen van enkele camera's. Nee, we moeten radicaler optreden en ervoor zorgen dat de rechterlijke macht net als de andere 2 staatsmachten een grote bescherming geniet. uiteindelijk betekent dit ook de veiligheid van eenieder die een rechtszaal betreed. Tijdens een schoolreis naar Parijs vorig jaar kregen we de opportuniteit een museum te bezoeken en hiervoor moesten we langs de ingang van het justitiepaleis. Wel beste rechter en minister van justitie. Daar kom je niet zomaar binnen. Er staan metaaldetectoren en je bent verplicht je identiteit op te geven. Op die manier is de veiligheid gegarandeerd in het justitiepaleis. Ik kan de echo's reeds horen: dit is in strijd met onze grondrechten. Wel beste mensen ik kan u verzekeren dat in Frankrijk dezelfde grondrechten gelden en dat ze er daar geen probleem van maken. Trouwens wanneer dit een schending van onze grondrechten zou zijn is het legitieme doel dan niet de veiligheid van eenieder die het gerechtsgebouw betreed. Ik mag hopen dat hierin wordt geïnvesteerd door onze volgende regering. Ja er moet overal bespaard worden maar in veiligheid moet geld gestoken worden.