Hallo Sarah!!!
Ik heb met plezier een half uur of meer aan mijn scherm geplakt gezeten door het lezen van je blog... Je hebt nog zoveel kansen in je leven, je kan worden wat je wilt,... maar wat je zeker nooit mag vergeten: je bezit de magie van het schrijven (iets om heel jaloers op te zijn trouwens!) Ik zie je nog een bekende schrijfster worden, nog een droom die in vervulling zou gaan...Doe zo verder! Vergeet ons niet als je daar in Spanje bent, maar vergeet ook niet te genieten van alles rondom je!
We komen je wel eens bezoeken, jeuj!!!!!
hier nog een tekstje die zeer toepasselijk is! (van onze allerbekende en beste Toon Tellegen!)
"Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
'gezellig', zei de eekhoorn.
'maar daar kom ik niet voor,'zei de mier.
'maar je hebt toch wel zin in wat stroop?'
'Nou ja... een klein beetje dan.'
Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was.
'We moeten elkaar een tijdje niet zien,'zei hij.
'waarom niet?' vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zomaar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.
'Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,'zei de mier.
'Missen?'
'Missen. Je weet toch wel wat dat is?'
'ne', zei de eekhoorn.
'Missen is iets wat je voelt als er iets niet is.'
'Wat voel je dan?'
'ja, daar gaat het nou om.'
'Dan zullen we elkaar dus missen', zei de eekhoorn verdrietig.
'nee', zei de mier, 'want we kunnen elkaar ook vergeten.'
'Vergeten! Jou?!' riep de eekhoorn.
'Nou,'zei de mier. 'Schreeuw maar niet zo hard.'
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
'Ik zal jou nooit vergeten,' zei hij zacht.
'Nou ja', zei de mier. 'dat moeten we nog maar afwachten. Dag!'
En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken.
De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.
'Mier,' riep hij, 'ik mis je!' Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen.
'dat kan nu nog niet!' zei de mier. 'Ik ben nog niet eens weg!'
'maar toch is het zo!' riep de eekhoorn.
'Wacht nou toch even,' klonk de stem van de mier nog uit de verte.
De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond, maar dan miste hij de mier weer.
's Middags hield hij het niet langer uit en ging naar buiten. Maar hij had nog geen drie stappen gedaan of hij kwam de mier tegen, moe, bezweet, maar tevreden.
'het klopt,' zei de mier. 'Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten'.
'zie je wel,' zei de eekhoorn.
'ja', zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken."
liefs
Lien
ps Wie zou er zo'n prachtmensje niet missen...?
07-12-2006 om 20:16
geschreven door Lien
|
