Het leven is als een schaakspel  en geeft net datgene wat je op dat moment nodig hebt.

                                      Zelfs de mensen om je heen spelen als pionnen mee in dat schaakspel.

                      Als hetgeen wat je ziet, je niet bevalt , kost het veel moeite alle pionnen te vervangen.

                                                        Daarom vervang ik heel het schaakbord !

Ik zie een wereld rondom mij die geheel verschilt met de wereld die ik voel in mezelf.

Er wordt gesteld dat de wereld een weerspiegeling is, van wat de mensheid in zijn hart draagt.

Iedereen creëert  een perfecte wereld in zichzelf, geeft er energie aan en laat het vervolgens manifesteren in de “buitenwereld”.

Ieder persoon die ik ontmoet, droomt immers over diezelfde perfecte wereld.

Een wereld zonder oorlog of armoede

Maar wat dan met de dagelijkse beelden van ellende, ontbering en miserie die het journaal  kleuren ?

Wat zeggen deze beelden dan ?

Zijn het misschien niet de onze of moeten we voor een oplossing, eerst de onrust in onszelf wegnemen ?

Het is belangrijk hier even bij stil te staan.

Ik noem het dan ook  mijn nota aan de wereld

Epiloog/ voorwoord

Velen zien in het ontstaan van  het internet een nieuwe wereld.  Dat klopt voor een stuk, maar het is eveneens een doolhof dat zijn deugden en gevaren kent, te vergelijken met ons dagdagelijkse leven.  Ik ga je mijn verhaal vertellen zoals ik het heb meegemaakt en ervaren.  Het zal voor sommigen een fictieverhaal lijken, voor anderen misschien  een liefdesverhaal.  Het is het allemaal en zelfs meer.  Ik laat de beslissing aan jou over.  Het enige wat ik wil is mijn verhaal vertellen, om anderen datgene te besparen wat ik zelf heb meegemaakt. Maar ondanks alles zal deze persoon een speciale plaats blijven hebben in mijn hart

De ontmoeting

 Na twee minder geslaagde blind dates besef ik dat ik een rustpauze nodig heb. Om mezelf  niet volledig af te schermen van de liefde, besluit  ik het even over een andere boeg te gooien.  De gedachte iemand op een andere manier te leren kennen, zonder rechtstreeks oogcontact, intrigeert me.  Het aftasten van elkaar en spelenderwijs leren kennen zou ideaal zijn. De oplossing laat niet lang op zich wachten.  Ik besluit om te gaan chatten,want dit is de mogelijkheid om iemand te leren kennen zonder je onmiddellijk bloot te geven.. De anonimiteit is een ware zegen voor me, want ik kan het me niet meer veroorloven nog maar eens gekwetst en alleen achter te blijven.  Gelukkig is het mogelijk een alias of nickname te gebruiken in plaats van je echte naam. Zo kan ik tijdelijk een masker opzetten vooraleer ik mezelf 100% bloot geef.

7  September -  Ik zet mijn computer aan en surf ongeduldig over het net. Bij het nalezen van mijn mails ontdek ik reclame van een nieuwe chatbox. Het is een non-formele babbelbox waar luchtige onderwerpen aangehaald worden.Ik besluit het erop te wagen en log in …het is er een drukte van jewelste. Iedereen probeert zo goed en vlug als die kan, zijn zegje te doen zonder de draad van het gesprek te verliezen . Het  monoloog karakter van  de woorden  verveelt me sierlijk.

         Ben jij altijd zo stilletjes Gianni? Ze trekt mijn aandacht. Even afwachtend om haar te antwoorden,zegt ze“ het onderwerp interesseert me niet echt, heb je geen zin om privé te babbelen?  Ik gniffel bij de gedachte dat dit wel eens de mogelijkheid kan zijn om haar beter te leren kennen.Ik besluit op haar aanbod in te gaan.Ze stelt zich voor:” vrouw, 25 jaar – Leuven.” Nieuwsgierig als ze is vraagt ze subtiel naar mijn asl ( age sex living). De gedachte  een valse identiteit te geven komt in me op. Ik besluit eerlijk spel te spelen en trek mijn stoute schoenen aan. Vol zenuwen typ ik: “ Man, 30 jaar – Kempen” . De deur naar mijn innerlijke gevoelswereld staat op een kier. Het ligt aan mijn intuïtie en haar manier van reageren hoe dit verder zal gaan.. “ Aangename kennismaking” zegt ze. Hoe zie je er voor de rest uit? Ik besluit  naar haar reactie te pijlen en antwoord:  weeg 120 kg  heb rood haar en draag een bril. Ze aarzelt even, “evenzeer een aangename kennismaking maar ik moet er jammer genoeg vandoor. “ Nee, nee” typ ik, “ik ben maar aan het dollen met je”. Blijkbaar geamuseerd door mijn reactie, “ Ja ik had je wel door hoor, jij daarentegen…..” Goed, laat me mezelf even voorstellen, ben 1m 83,  weeg 68 kg, heb zwarte lange haren, zwarte ogen en een ringbaardje.Ben half italiaan. 

“mmmmmm, klinkt niet slecht” zegt ze en vervolgt  . Heb je misschien een foto van jezelf op pc,want ik ben nu eigenlijk heel nieuwsgierig hoe je eruit ziet?” Ik twijfel even en denk aan de anonimiteit die ik ga opgeven bij het geven van de foto”.Een momentje a u b , ik ga even kijken of ik er nog eentje  heb”.Ik vind er een aantal maar twijfel welke ik het best kan sturen.Mijn besluitloosheid mag me nu geen parten spelen en ik kies er vlug eentje.“Mag ik je emailadres even zodat ik het kan doorsturen?” Nog enkele seconden zijn verwijderd en ik betrap mezelf erop hoe zenuwachtig ik wel ben. Haar foto komt langzaam over mijn scherm gerold en ik voel hoe mijn hart in mijn keel tekeer gaat. Dit is gewoon het mooiste meisje dat ik ooit gezien heb. Haar reactie op mijn foto laat me  kalmeren, want ze blijkt  aangenaam verrast te zijn door mijn foto.” Wat denk je” vraagt ze. Wel euh….jij ziet mij  er een tof iemand uit, Ja jij ook hoor, “Mijn droom is altijd geweest iemand te ontmoeten die groot is en zwarte haren heeft”. “Wel” grap ik, “dan is je droom nu uitgekomen “ Ja eigenlijk wel, en je woont ook helemaal niet zo ver van me, dus wie weet…..Mijn hart maakt vreugdesprongetjes bij het lezen van die woorden. Ze is misschien wel echt geïnteresseerd  in me. “Kalm blijven” denk ik bij mezelf, “een aantal positieve woorden wil nog niet zeggen dat ze met je wil gaan trouwen”. Ik mag het geheel nu weer niet beginnen te romantiseren, want dan zou ik niets hebben geleerd uit de vorige dates. De woorden: “ ik moet nu jammer genoeg verder gaan” brengen mijn gedachten terug naar mijn scherm. Ik mag haar niet zomaar laten gaan en vraag:”zie ik je  nog eens op chat?” “Wie weet….”Haar antwoord is niet echt een zekerheid  maar ik neem er toch genoegen mee. “Tot een andere keer Gianni enne hou je goed eh?” “ Ja Heaven (haar nicknaam), jij ook en ik vond het heel gezellig met je te chatten”. De woorden :” byeee, kusje” gaan het afscheid vooraf. En weg is ze. Ik log uit en sluit mijn pc af.

Het is een vreemd gevoel vlinders in mijn buik te voelen, ik ben zowaar verliefd op een persoon zonder dat ik deze in het echte leven ontmoet heb. Nooit gedacht dat dit zou kunnen. Het gevoel beangstigd me tegelijkertijd , want stel dat het niet wederzijds is. Dan zou het weer een hele poos duren eer ik het volgende liefdesavontuur aan zou durven.  Ik besluit er even niet over na te denken en te genieten van het verliefde gevoel dat ik al even niet meer heb mogen ervaren. Want dit is het gevoel dat ik nodig heb om mezelf te kunnen zijn en alles in het leven door een roze bril te zien. Zonder liefde gaat er een stuk van mezelf verloren en kan ik niet ten volle genieten van het leven. Elke ervaring die het leven biedt,  kunnen delen met iemand die je graag ziet, maakt het leven pas boeiend. Met deze wijsheid besluit ik mezelf gerust te stellen en niet langer te piekeren. Deze dag zal ik mijn hele leven blijven herinneren want hij zou voorafgaan aan iets wat mijn stoutste dromen ging overstijgen.

                                  13 September- Het is zaterdag en ik ben al in eeuwen niet meer op stap geweest. Met mijn 30 jaar, lijkt het alsof ik niet meer thuishoor tussen de uitgaande massa. Ik geniet meer van een avondje thuis met vrienden, ver weg van al het feestgedruis. Soms betrap ik mezelf erop dat ik zelfs meer geniet van het alleen  zijn en het surfen op het net, dan van het samen zijn met anderen. Dit kan voor een tijdje leuk zijn, maar overdaad schaadt, zoals met alles in het leven. Ik weiger toe te geven aan dit gevoel vanavond. Wie weet wat me nog allemaal te wachten staat, nu weer in een oude gewoonte vervallen zou dom zijn. De gedachte iets te ondernemen brengt me bij  een koppel dat me nauw aan het hart ligt. Ik besluit ze te contacteren , het is immers al een tijdje geleden dat we nog afgesproken hebben en het zijn beiden toffe mensen. Ik bel hen op en we spreken af bij hun thuis. Het is een leuke avond, we zien samen een filmpje en praten wat over de grote vraagstukken die het leven rijk is. Voor ik het goed besef is het 1 uur gepasseerd en neem afscheid van hen. Terwijl ik naar mijn auto loop, flitst de gedachte aan haar door mijn hoofd. Heel toevallig eigenlijk want ik heb haar daarnet  maar even aangehaald bij mijn vrienden. Het idee dat dit misschien een voorbode is van een berichtje  van haar, laat mijn hart weer even sneller kloppen. Ik stap  in mijn wagen en rijd  naar huis. Heel de weg naar huis moet ik gedroomd hebben want voor ik het weet, rij ik de oprijlaan op van waar ik woon. Iedereen kent dat gevoel wel van een hele weg af te leggen zonder er echt met zijn gedachten bij te zijn, maar toch slaag je erin heelhuids thuis te geraken. Eenmaal binnen gekomen, kan ik niet wachten van ongeduld om na te kijken of ze me iets gemaild heeft. Ik zet mijn computer aan en haar naam verschijnt zoals ik voor mezelf gehoopt heb. Dit is te mooi om waar te zijn. Mijn gedachten dwalen even maar mijn nieuwsgierigheid neemt de bovenhand en ik open het bericht. “ Hallo Gianni , ik zou  heel graag nog eens met je chatten. Vind je leuk, mail me a u b  . Kusjes van Heaven.” Liefde en plezier stromen samen door mijn hart bij het lezen van deze woorden. Ik moet haar iets terug terugsturen, wat origineel is maar tegelijkertijd niet te allesomvattend. Het kaartje wat ik vorige week van een vriend heb doorgestuurd gekregen is perfect. Het is een soort van wenskaartje, dat kusjes verdeeld over je scherm en eindigt met” Ik wil je lippen kussen, je tong en zelfs dat speciale plekje dat ik nog nooit gekust heb….., je computerscherm”. Waarna er een dikke zoen met bijpassend geluidje achterblijft op het midden van het scherm. Ik ben enorm benieuwd naar haar reactie en voeg aan het kaartje een korte boodschap toe:” Ben nu in de babbelbox en  wacht op je in de room 20-30  , kusjes Gianni.” Om haar niet te mislopen, log ik alvast in……..de babbelbox is goed gevuld. Ik zoek de room 20-30   op en ga de kamer binnen, vele namen sieren het scherm, maar geen  Heaven. Haar afwezigheid stemt me somber, maar ik bedenk me  haar  nog maar net gemaild te hebben   Ze kan uit gegaan zijn  en  het berichtje pas later vinden . Dat geduld niet mijn sterkste punt is, komt weer op een grappige manier naar boven. “Ik kan in deze room blijven en tegelijkertijd toch even ergens anders gaan kijken” bedenk ik me. Met de volgende room open te klikken zie ik haar naam, ze reageert onmiddellijk:” ben jij de Gianni waar ik daarstraks mee gepraat heb?”  “ De enige echte, typ ik, heb je mijn mailtje ontvangen?”. Ze antwoord niet onmiddellijk  en plotseling opent zich een ander venstertje op mijn scherm, ze wil privé met me praten. “Dat was zo lief, al die kusjes op mijn scherm , jij bent echt een schatje “ Een heerlijk gevoel komt me tegemoet en ik wil haar iets lief terug antwoorden.Ik denk even na en plots verschijnt er ,onbewust van het feit dat ik het getypt heb: “ Gianni geeft je een boeketje rozen”. “ Oooohhh , dank je wel” zegt ze, “jij bent echt zo een lief ventje”. Deze tussenkomst lijkt wel van een hogere kracht te komen, die  1 of ander goddelijk plan voorziet voor ons beiden. “Heb je een leuke avond gehad of ben je toch maar achter je pc blijven zitten” vervolgt ze. “ Want  ik weet wel dat je een putserke bent hoor, zo met je tong uit je mond alles uitproberen.” Haar antwoord brengt me aan het lachen, het laat me denken aan sommige kleintjes die zo vol overgave met de blokken aan het spelen zijn. Maar eigenlijk heeft zo ook gelijk,want dat is het leven dat ik nu leidt. Uren en uren na elkaar allerlei soorten programma’s downloaden en uitproberen op pc. Een frisse wind is wel nodig , misschien wel van haar.” Ik ben op bezoek gegaan bij vrienden” vervolg ik.”En heb een leuke avond gehad, maar jij was steeds in mijn gedachten.” Eigenlijk is dat helemaal niet gelogen want haar foto was de hele avond op mijn netvlies gebrand. De hunkering om haar deed me rillen van plezier. En dit zonder haar stem te horen of haar ontmoet te hebben. Mijn echte ik als romanticus komt weer naar boven. Hopelijk laat het geen wrange nasmaak achter. Want dit is misschien de sleutel tot mijn hart, om het terug open te stellen zodat ik weer kan genieten van alles dat het liefdesleven rijk is.

. “ Heaven geeft je een lief kusje ” verschijnt er op mijn scherm. “ Ik typ dat ik haar liefkozing  beantwoord en doe er nog een schepje bovenop met “ en streel zachtjes je hals.” Het antwoord laat even op zich wachten en er verschijnt: “Ademt dieper” Ik heb al menig verhalen gehoord  over cybersex , maar heb dit zelf  nog nooit  ervaren. Ik besluit het spelletje mee te spelen en vervolg: “ Ik ga met mijn vingertoppen langs je hals en kijk je diep in de ogen.” Vertel je hoe mooi je bent en  kus  zachtjes je hals, heel langzaam naar beneden toe.” Benieuwd hoe ver ik dit kan drijven,vervolg ik:” Ik  knoop langzaam  je hemdje los en bij elk knoopje dat ik losmaak, zoen ik zachtjes je lichaam .” “ Ter hoogte van je navel stop ik even en beweeg mijn tong langs je piercing” “Heaven drukt zich dichter tegen je aan “ verschijnt er. Dit spelletje heeft misschien niet veel te betekenen en kan op elk ogenblik gestopt worden. Maar het geeft een  glimp  van wat zou kunnen zijn. Ik vervolg met :”  Beweeg me langzaam al zoenend naar boven toe en stop ter hoogte van je schouders, je kijkt me angstig aan, wetende wat komen zal en je hemdje glijdt zachtjes van je schouders.” “ Helaba, wat denk je dat je aan het doen bent? “: typt ze.  “Ik ben met je aan het spelen om te zien hoever ik je kan krijgen”: antwoord ik. “Ahzo, wel laat me iets verklappen, je hebt me verder gekregen dan ik zelf wou. Want zo gemakkelijk ben ik niet , maar ik moet je zeggen dat ik onder de indruk ben van je fantasie Gianni. Zo heel langzaam en zachtjes net zoals ik het wil.” “Ik denk niet dat er 1 vrouw het zich zou beklagen als een man zo met haar zou vrijen.” Het lijkt me interessant je beter te leren kennen, want volgens mij ben je iemand met een zachte persoonlijkheid.” “ Zulke mannen zijn dezer tijd schaars, had de hoop om  zo’n man te ontmoeten allang opgegeven . Laat staan via chat  zo iemand te vinden.  Eigenlijk wel grappig  bedenk ik me want als een zachte persoonlijkheid een man zou sieren , dan had ik al lang mijn droomvrouw gevonden.

. Het lijkt wel of  vrouwen altijd op zoek zijn naar zachte mannen tot het moment er is  dat ze er eentje vinden. En dan van de wetenschap uitgaan dat zachtheid hetzelfde is als saaiheid of te braaf.  Maar goed, dit even terzijde gelaten en met het idee  dat niet alle vrouwen hetzelfde zijn, geef ik haar een virtuele  zoen door de letter x een aantal maal in te typen. “Jij bent een echte charmeur volgens mij”: antwoord ze. “ Zo eentje die elke vrouw het hoofd op hol brengt om haar daarna op een geraffineerde manier in te palmen.” “Het heeft geen zin om je als vrouw  daartegen te verzetten, want het gevoel dat je hun geeft is sterker dan henzelf.” Terwijl ik de woorden lees en niet in de verste het gevoel heb dat ze over me praat , herinner ik me de woorden van een ex-vriendinnetje:” Jij was altijd charmerend in je omgang met vrouwen, menig keer ben ik jaloers geweest, maar achteraf gezien was da  verloren moeite want dat maakt je tot de persoon die jij bent.” Dat zelfkennis het begin is van alle wijsheid komt  hier weer even aan bod. Ze vervolgt met: “ Gianni,  hoe is jouw situatie, ben je verliefd, verloofd of getrouwd?”  “Geen van allen”:typ ik. “Same here “ zijn haar woorden. Alhoewel ik moet toegeven dat mijn antwoord niet geheel juist is, want dat ik een gevoel van verliefdheid voel bij haar. Het is enkel niet echt aangewezen dit nu al te vermelden, een beetje verder spelen kan geen kwaad bedenk ik me. “Hoe ziet jouw leven er voor de rest uit Gianni ?werk , hobby’s, ik wil alles van je weten.” Wel ik werk als magazijnier in een voedingsbedrijf ,  6 dagen op 7. “ Ocharme, heb je dan nog genoeg tijd over voor jezelf?” “ Lijkt me totaal niets voor jou eigenlijk”: vervolgt ze. “ Ik bedoel maar dat je wel meer kwaliteiten hebt dan magazijnwerk of doe je het graag?” “Ik ben het destijds begonnen wegens een financiële noodzaak. Ik had mezelf  in de problemen gewerkt met meer geld op te maken dan ik had, hetgeen  wat sommige betaalkaarten aardig in de hand werken. “Ik ben nog steeds op zoek naar mijn droom job maar weet momenteel eigenlijk nog steeds niet wat deze is” vervolg ik. “Je vind wel iets anders Gianni,  je moet enkel wat geduld hebben.” “Wat zijn je hobby’s dan  met zo’n drukke agenda?”  “Wel, ik kan me gerust een pc-verslaafde noemen en ik lees ook graag.”  “Maar genoeg over mij gepraat nu, want ik ben nu ook wel wat  nieuwsgierig naar jouw job en hobby’s.

“Mmm, wel”: vervolgt ze: “dan zal ik jouw nieuwsgierigheid maar beantwoorden, dacht nochtans dat dit een typisch vrouwelijk kenmerk was”. Ik werk voor de N A T O in Brussel, mijn hobby’s zijn zwemmen en fitness.

 “ Aha , een sportieve meid dus, die misschien zelfs bij de geheime dienst werkt” . “ Zotje” : verschijnt er . Ik werk voor de afdeling housing; wat  instaat voor het begeleiden van gestationeerde Amerikaanse militairen, bij het zoeken naar een geschikte woonst. Het is een job die me veel voldoening geeft en leuke, steeds wisselende contacten, met zich meebrengt. Een echte aanrader voor iedereen die graag met mensen werkt. Ik deel een flatje samen met ons Treze Bees, Tracy , een Amerikaanse die als MP werkt . “ MP ??”, typ ik verbaast, “ dat is toch militaire politie”. “ Daar werken veel vrouwen bij , schatje , is niet zoals in het Belgische leger. Maar het is een nette zenne, ze slaagt er meteen op. Als de  MP’s tussenbeide moeten komen en ons Trees stapt de room binnen; dan beven onmiddellijk al de mannen . Dat is echt een harde hoor. “ Zo een echt manwijf “vervolg ik. “Nee hoor, integendeel, ze ziet er echt vrouwelijk uit en is ook een lieve meid, maar dat kan ze niet tonen in haar werk, begrijp je? “   “Nou, dan zal ik maar oppassen als ik je kom opzoeken. “  “Zou je me echt eens willen opzoeken, Gianni ? “  “ Ja hoor”, vervolg ik, “ je dan liefkozend in mijn armen nemen.”  Het idee aan deze liefkozing laat me al zweven van opwinding en plezier. Ik voel bijna haar huid tegen de mijne en de warmte naar me toe stralen. Haar gehele persoontje wat via mijn zintuigen en  poriën  wordt opgenomen. “Mm, bedenk ik me, “ ben lekker aan het dromen van iets wat misschien nooit komen zal”. De tekst die er verschijnt brengt me opnieuw naar het heden: “ oohh, zo lief van je, daar hou ik je aan. “ Haar woorden toveren als zonnestralen een glimlach bij me tevoorschijn.  “ Gianni, ik ga er vandoor , moet gaan babysitten bij de kleintjes van de buurvrouw , zie ik je straks? “  “Ah, babysitten doe je dus ook, wel knuddig  zo’n kleintjes. Ken dat van mijn studietijd, heb stage gedaan in crèches, tijdens mijn vooropleiding verpleegkunde. Die kleintjes hebben vroeg door wie autoriteit over hun heeft en wie niet. “ “ Ja, natuurlijk, typt ze,die voelen dat hoor. Mijn buurvrouw heeft een zoontje( Brandon) van net 1 jaar en een dochtertje( Shirley) van 4 jaar. Brandon , das een vedette hoor, als ik die in het begin op mijn schoot nam, was die met zijn mondje open  mijn tepel aan het zoeken. Hij dacht dat hij de borst zou krijgen en die blijft dat doen eh. “  “ Een slim manneke”: typ ik plagend.  “Ja, een echt ventje, daar gaan de meisjes later hun handen vol mee hebben." Als ik hem op de grond zet, maakt die ook zo’n raar beweginkje op zijn handen en voeten , dan begint hij te glimlachen en verschijnt er wat speeksel op de randen van zijn mond. Wel dat speeksel wordt een draadje en raakt nooit de grond. Echt mooi om dat te zien. “  “        GIANNIKE, nu moet ik echt weg, ik zie je straks dan hier o k ? “” Mag ik misschien je telefoonnummer, om je te verwittigen als ik wat later online ben ? “   Haar vraag  laat me denken aan de anonimiteit die ik voor mezelf heb opgebouwd om via chat iemand te leren kennen. Iets wat ik nu onmiddellijk opgeef als ik haar mijn nummer geef. Aan de ene kant beangstigt me dit , maar wie niet waagt, niet wint zegt men vaak. Dus typ ik:” mijn nummer is  0496/ **/ **/ **. “  “O k, antwoord ze , is genoteerd,  ben er nu mee weg, ik hoor je later, dada.”  Ik kan bijna niet wachten haar stem te horen en hoop stiekem dat ze me  belt, alvorens online te komen. Ik overdenk  hoe ik het wachten, het beste kan overbruggen en besluit even een dutje te doen. Tijd is relatief  tijdens het slapen, uren lijken wel minuten in wakkere toestand. Ik ga op mijn bed liggen en val langzaam in een diepe slaap.

Mijn gsm maakt zijn typisch enerverend geluidje. Ik schrik op en zie “ privé” op de display verschijnen. Mensen die me met een privé nummer opbellen, weiger ik steevast te woord te staan. In het verleden hadden deze vaak een dubieuze inhoud. Maar in dit geval zou het Heaven kunnen zijn en wil ik graag een uitzondering maken. Mijn hart gaat flink tekeer ter hoogte van borst, keel en pols.  Ik kijk naar mijn gsm, die onafgebroken  blijft rinkelen. Hij lijkt wel te zeggen:” komaan man, neem nu op.” Met bevende stem antwoord ik het gerinkel en stamel :” hhallo, met Mich”.  “ Zo, zo , je noemt dus niet Gianni in het echte leven.” klinkt het.  "Jouw stem daarentegen": zeg ik plagend , "klinkt  als Heaven in de oren. Jij kan je nick  in het dagelijks leven gebruiken."   Haar stem is inderdaad heel jeugdig en zacht, zoals meerdere vrouwenstemmen aan de telefoon klinken. Het laat me denken aan een eerder gelezen artikel, dat vrouwen zulke zachte stemmen hebben, omwille van het feit dat ze dan klinken als de tonen die ook kinderen praten. Zodat mannen  beschermend optreden in hun gedrag naar vrouwen toe. Iets wat vrouwen dankzij de evolutie zo  ontwikkeld hebben. Op dit moment ben ik de evolutie bijzonder dankbaar voor dat prachtig cadeau.  “ Charmeur”: antwoordt ze. “Mijn naam is  niet Heaven in het dagelijkse leven, maar Skye”.

“Mooie naam, vervolg ik, dit is toch ook een weinig voorkomende naam in België. “ “Ja , inderdaad, dat klopt. Ik heb zoals jij een dubbele nationaliteit, ik ben Belgisch en Amerikaanse. “  Eigenlijk ben ik een mix van verschillende  nationaliteiten :vervolgt ze. Mijn moeder is Amerikaanse en mijn vader Belg. De moeder van mijn vader was een Duitse en mijn grootmoeder aan moederszijde is een Latina (Latijns Amerikaanse).

Mmm: bedenk ik me , leuke mix. Heb jij de uiterlijkheden van al die nationalteiten?

“Ja hoor, ik heb blauwe ogen , donkerblond haar en mijn velletje bruint sneller. Maar het innerlijke  heb ik eveneens van al die nationaliteiten. “Oh ja, vertel.”  “Wel, vervolgt ze, ik heb het temperament van een Latina  , wat zich ook kenmerkt in mijn hobby’s , want ik dans salsa en merengue . Ik ben eveneens een heel vurig type, in goede en in kwade dingen. “O, vervolg ik, dan ben jij toch geen schorpioen van horoscoop zeker ? “  “Hoe heb jij dat geraden? Ken je daar iets van dan? Wel interessant.”  “Mijn jarenlange interesse naar horoscopen in het algemeen komt hier weer  goed van pas”: bedenk ik me. Ik heb het trouwens altijd belachelijk  gevonden, hoe sommige mannen dit onderwerp   aansnijden in hun openingszin naar vrouwen . Door me juist niet in dit cliché verhaal te werpen , heb ik me telkens goed kunnen weren in mijn toenadering naar vrouwen .

“Ja, vervolg ik, horoscopen hebben me van vroeger altijd al steeds geboeid”. “ Niet zozeer, vanwege de voorspellingen die elk tijdschrift hanteert, maar doordat elke teken zijn typische karakter termen heeft en omgekeerd.”   

     Dit is een ode aan de vrouw die mijn gevoel tot het hare kan rekenen.

                           Haar lichaam maakt een sierlijke beweging bij de uitvoering van haar taak.

                          Ze kruist op een deftige doch sensuele manier haar benen en kijkt me allesomvattend aan.

    Ik durf haar blik niet te beantwoorden, want voel me verloren in haar ogen.

                Deze tekenen een diepe snede  in hart en ziel.

                  Voel me verloren en ervaar dat de grond onder me wegzakt.

    Ik verplicht mezelf haar blik te beantwoorden en verdrink in de oceaan die haar ogen lijkt te bevatten.

    Onze wegen kruisen, haar blonde lokken dansen als het ware en haar lichaam ademt haar verrukkelijk parfum uit.

     Mijn ziel roept om vereniging met de hare, maar mijn verstand werpt een blokkade op.

                        Het wordt me duidelijk dat mijn ziel de liefde voor haar bevat en mijn verstand de angst om dit te verliezen.

  Als deze 2 in evenwicht zijn,  zal dit ontaarden in  Mijn Oprechte Liefde  voor haar.

Iedereen merkt de verschillen der seksen op.

Wat maakt ons man en vrouw?

Veel boeken zijn al gevuld met dit onderwerp. Vrouwen zouden gevoelig en subjectief zijn, mannen verstandelijk en objectief.. Sommigen baseren zich op de opvoeding, anderen op de hersenwerking.

Maar is dit wel zo?

Vaak komen we met uitzonderingen op de regel in contact.

Is dit misschien omdat we 1 zijn, ook al hebben we een verschillende beleving?.

Of spelen onze positieve en negatieve verschillen een belangrijke rol in het geheel?

Om dezelfde reden dat er: zwart en wit is, goed en kwaad, enz…?

Zonder deze verschillen zou je geen man van een vrouw onderscheiden en omgekeerd.

We hebben onze beleving nodig om te groeien en om ons dichter bij elkaar te brengen, zodat we herinneren

                                                                              Wie we zijn.

Wij lopen naast elkaar,

ik zie jou

jij ziet mij.

Terwijl onze blikken elkaar kruisen ervaar ik een verward gevoel.

Soms van herkenning, soms van afgunst, andere keren van liefde ,

dan weer van jaloezie.

Maar ben jij wel diegene die me dat gevoel geeft?

Of spiegelt jouw ziel de mijne weer ?

Door dit te doen geef je me de mogelijkheid

om steeds weer van mezelf te houden.

Want door van mezelf te houden, leer ik ook van anderen houden.

Maar wanneer ik van mezelf hou, hou ik dan van alle mensen?

Of toch niet?

Door met anderen om te gaan,

Een vrouw baart haar kind

en ontfermt zich onvoorwaardelijk over dit wezentje.

De puurheid van moederliefde geeft een klare kijk op wat hemels is.

Een gevoel van verwachting en warmte

kleurt vanaf dit moment het jonge zieltje..

Ook al kleurt de liefde van zijn ouders

nog steeds zijn leven,

hij gaat meer en meer zijn eigen weg..

Weg van het goddelijke, weg van de warmte.

Dit is het groeiproces van elke ziel,

die vanaf de geboorte op zoek gaat naar zijn eigen bron.

Die zoektocht maakt sommigen onder ons bedroefd,

kwaad en zelfs eenzaam.

En klinkt als een noodweer in het hart van anderen.

Maar de eigenlijke zoektocht stopt op het moment dat je jezelf vindt.

Want deze bron aan liefde heeft elk mens.

Je hoeft je enkel hiervoor open te stellen

jezelf en elk andere ziel te omgeven, met deze onvoorwaardelijk liefde.

Zonder je de vraag te stellen:

Is deze liefde wel oprecht

Wat is er toch mis met de ons bekende wereld ?

Als kind dromen we allemaal van grootse dingen en avonturen.

Maar eens de volwassen leeftijd bereikt,

laten we die al even snel weer varen.

Geen wonder eigenlijk dat veel mensen zich ongelukkig voelen.

We worden allemaal heen en weer geslingerd door de tand des tijd.

Tot er een bezinningsperiode komt die vaak wordt ingeleid door een reeks van toevalligheden, die maar 1 doel hebben:

jou terug wakker te maken

Sommige mensen zien dit echter niet en blijven gewoon aanmodderen,

tot het lot hen inhaalt.

Dan getuigt één ieder hetzelfde gedrag. Het gedrag van een slachtoffer, dat zich de bekende vragen stelt.

Waarom ik? Waar verdien ik dit aan? Hoe moet het nou verder?

Het zijn net die vragen die we ons moeten stellen om vooruit te komen, maar dan wel op een andere manier.

Door eens kritisch te kijken naar jezelf, sta je al een stap verder.

En er durven achter te komen of jij wel die persoon bent waarvan je vroeger droomde.

Er is een percentage van mensen die zich hier in zullen herkennen, de anderen zullen het af doen als verzinsels of het ,

het vergankelijke verdriet noemen.