Vanochtend rond 8.55 uur kwam onze bus aan. Op geen 10 minuten tijd waren de koffers ingeladen. Ook onze kinderen zaten vliegensvlug op hun ‘vlucht’ richting Genk. De kussen en knuffels die ze vergeten zijn te geven, sturen we u met dit berichtje mee. Laaiend enthousiast verlieten we het kerkplein. De gemeente Zolder lag binnen handbereik. Juf Yasmine kreeg een bericht. Volgens Jelle (de ondersteuner van Nathan) was er een opstopping op de E314 en leek het hem een beter idee om een ander weggetje te nemen. Zodoende deed de buschauffeur dit en reed even langs Leopoldsburg en andere gehuchtjes. Juf Nathalie en meester Kristof zaten reeds op de autostrade en vlogen tegen 130 km/u door dat oponthoud (Hoe? Waar? Niks gezien!)

Om 10 uur kwam de bende aan. Ook dit liep vlekkeloos. Kamers werden afgeroepen, bedden maakten ze in een sneltempo op , een koek en een drankje werd verorberd. Rond 12 uur maakten we nog enkele afspraken in verband met de eetzaal en sportgroepen en daar kwam de middaglunchlucht ons tegemoet. “Soep met groene spikkeltjes”, zei Matisse. Volgens juf Nathalie aten we kervelsoep, volgens Jan Maesen broccolisoep. Wie zal het zeggen? Gebakken patatjes met gestoomde groenten en een lekkere kippenfilet stond er ook nog op het menu, alsook een chocomousse als afsluitertje.

Na de korte pauze stonden de eerste sporten geprogrammeerd. De sportgroepen besloten om zichzelf een naam te geven. De Cécemellekes hadden als begeleider Lennert alias Kamiel Spiessens, De Beste Sporters kregen Ezra voorgeschoteld en Dream Team werd begeleid door Stijn.
Er werd oriëntatie gelopen, getafeltennist, met pijl en boog geschoten (bestaat da: geboogschiet of gebooggeschoten of …) en ook enkele leuke samenwerkingsspelen stonden ook op het programma.

Ongelofelijk maar waar: er werd ook lesgegeven. Na een mandarijntje en een slokje water leerden we over de geschiedenis van Genk en de Olympische Spelen. Blijkbaar liepen er enkele wandelende atlassen rond. Steden en landen kenden voor hen geen geheimen.

Na het avondeten (pasta met balletjes in tomatensaus) speelden we nog enkele fijne gezelschapsspelen. De ene uitdaging na de andere werd aangegaan. Valsspelen werd bijna niet gedaan, met de nadruk op bijna. Ook Sam Hossey zijn verjaardag werd met een knaller gevierd. En toen … vielen de oogjes bij sommigen letterlijk dicht.

Slaap goed iedereen!