Ghandi: zonder geweld, maar met woorden!

Voor ik me verdiepte in dit onderwerp wist ik niet zoveel over Ghandi. Enkel zijn uiterlijk kwam bij me op, want dat was zeer opvallend. Hij liep enkel met een wit gewaad rond zijn lichaam. Daarnaast wist ik dat hij altijd op een vreedzame manier alle zaken probeerde te regelen. Natuurlijk was Ghandi veel meer dan dit, want hij wordt vandaag de dag beschouwd als een van de grootste figuren uit de geschiedenis. Door de film ‘Ghandi’ te bekijken kon ik me een beter beeld vormen over de figuur Ghandi. Tijdens mijn zoektocht naar antwoorden over Ghandi en zijn leven is deze film een goede aanzet geweest.

Mohandas Karamchad Ghandi werd op 2 oktober 1869 geboren in Porbandar, een dorpje in de staat Gujarat, India. Hij werd door zijn ouders opgevoed met het principe ashimsa, dit betekende: niet pijn doen aan alle wezens. Op zijn dertiende werd Kastarba Makharji aan hem uitgehuwelijkt. Zo’n kinderhuwelijk kwam toen veel voor in India. Ghandi kreeg de mogelijkheid om naar Engeland te gaan, waar hij rechten studeerde. Na zijn studies kreeg hij de kans om naar Zuid – Afrika te gaan.

De film start op het moment dat Ghandi, in het bijzijn van zijn nichten en vele andere mensen, wordt doorgeschoten. Het beeld wordt zwart en we horen de laatste woorden van Ghandi. Deze waren ‘Hai Ram’, wat ‘O God’ betekende. Vervolgens komt de begrafenisstoet van Ghandi in beeld. Hier zijn vele mensen aanwezig, want ze willen hun ‘held’ voor een laatste keer begroeten. Deze eerste beelden van deze film toonden al aan hoe geliefd Ghandi bij het volk was. Meteen kwamen er bij mij de volgende vragen op: ‘Waarom werd Ghandi vermoord, als hij door iedereen zo geliefd is?’, ‘Wie heeft hem vermoord?’, ‘Had hij vijanden?’, … Dit wekte bij mij nieuwsgierigheid op en zorgde er meteen voor dat ik vol concentratie de film begon te bekijken.

                                                              

Na de flash forward, waarbij Ghandi werd vermoord, neemt de regisseur de kijker mee naar Zuid – Afrika omstreeks 1893. Hier ontmoeten we de jonge Ghandi in een trein. Hij is na zijn rechtenstudie in Engeland vertrokken naar Zuid – Afrika. Hij wordt uit de trein gegooid, omdat hij weigerde te gaan zitten in de 3^de klasse. Als ‘gekleurde’ mag hij niet in eerste klasse reizen op de trein, ook al heeft hij als advocaat een geldig ticket kunnen kopen voor deze treinreis. Dit is de eerste keer dat hij de discriminatie tegen de Indiërs in Zuid – Afrika meemaakt. De Indische zakenmannen met wie Ghandi later een gesprek heeft, vinden het normaal dat de Indiërs worden uitgebuit, slecht behandeld worden, … Volgens Ghandi is dit ontoelaatbaar en moet hierop gereageerd worden. Dit is dan ook het startschot van zijn vreedzame manier van strijden tegen ongerechtigheid. Die strijd heeft hij tot het laatste moment van zijn leven voortgezet.

Hij betrekt de pers bij dit probleem en start met het Indiase Congrespartij van Zuid – Afrika op. Tijdens een toespraak roept hij de Indiërs op om hun pasjes (hierop staat vermeld dat ze Indiërs zijn) te verbranden. Het gevolg is dat hij hardhandig wordt opgepakt, maar hij blijft rustig en reageert niet op de slagen die hij van de Britse officiers krijgt. 

Dat zijn actie weinig heeft kunnen veranderen wordt duidelijk wanneer de Britse generaal beslist voortaan vingerafdrukken van alle Indiërs te nemen. Daarnaast worden de huwelijken van de Indiërs niet erkend. Ghandi is verontwaardigd door deze beslissingen en roept op om een betoging te organiseren. Hij wil dat iedereen rustig blijft en dat er in geen geval geweld wordt gebruiken. Hetzelfde kan niet gezegd worden van de Britse politieagenten, want zij vallen met veel geweld de protesterende Indiërs aan. Ghandi en zijn metgezellen leggen zich op de grond, waardoor de politieagenten noodgedwongen weg trekken. Later op de dag wordt Ghandi gearresteerd. Iets later wordt hij uit de gevangenis gehaald, omdat de Britse generaal Smuts met hem wil praten. Smuts werd onder druk gezet om te onderhandelen met Ghandi, daarom stelde hij een overeenkomst voor: de wet zal aangepast worden, zodat de Indiërs niet zullen gediscrimineerd worden. Ghandi zal ook niet langer voor ‘problemen’ zorgen in Zuid - Afrika, want hij keert terug naar zijn land, India.

In 1915 komt Ghandi aan in Bombay. Hij legde deze reis af met een boot en in derde klasse. Vanaf dit moment zien we Ghandi als een ‘eenvoudige’ man, die zich weet tevreden te stellen met het weinige (materiële) in het leven. Op het moment dat Ghandi aankomt in India heerst er een verlangen naar zelfbestuur. India dat al jaren een kolonie van het Britse Rijk was, wil nu zelfstandig verdergaan. De mensen zien in Ghandi ‘de figuur’ die hen deze onafhankelijkheid kan bezorgen. Daarom wordt hij als een held onthaald door het gewone volk en ook door het Congress Partij. Zij willen Ghandi als lid van hun beweging zien. Ghandi heeft echter andere plannen, want hij wil eerst een rondreis doorheen India maken. Zo plant hij de mensen en het land beter te leren kennen. Hij wil het ‘echte’ India ontdekken. Dit was ook een van de goede eigenschappen van Ghandi. Hij wou genoeg kennis van zaken hebben voor hij er een mening rond vormde. Tijdens zijn reis ziet hij hoe de gewone Indiërs moeten leven en werken.

 
Tijdens het Indische Nationale Congres houdt Ghandi een toespraak. Hij stelt het congres in vraag en krijgt respect door te zeggen dat iedereen die iets voor het volk van India wil doen, rond moet reizen. Zo krijgt hij veel aandacht van onafhankelijkheidsgezinden. Op dit moment beseffen de Britten dan ook dat Ghandi een bedreiging vormt voor de Britse overheersing, daarom wordt hij gearresteerd. De hoorzitting van Ghandi is openbaar, met als gevolg dat de zaal vol Indiërs zat. De rechter beslist dat Ghandi kan vrijkomen als hij een borgsom betaalt, maar hij weigert dit echter. Meteen erna wordt hij vrij gesproken en hij is nu definitief de held van de Indiërs. Hij wordt met de naam ‘Bapu’ geroepen, wat ‘vader’ betekent.

 
                                    

Op 6 april trad er een nieuwe wet in werking. Met deze wet zouden alle mensen zonder een rechtszaak in de gevangenis gezet kunnen worden. Ghandi roept iedereen op om op deze dag te bidden en te vasten. Dit had als gevolg dat het land volledig plat lag, want niemand ging werken, er reden geen bussen of treinen, … Ghandi wordt gearresteerd, waardoor er rellen ontstaan. Er stierven enkele Engelse burgers waardoor de Britse overheid besloot hardhandig op te treden. Bij een bijeenkomst worden 1516 onschuldige mannen, vrouwen en kinderen gedood. Er wordt in het wilde weg geschoten, waarbij meer dan 1650 kogels worden afgevuurd door de Britse soldaten. Deze gebeurtenis is als ‘de slachting van Amritsar’ de geschiedenis in gegaan. Na dit incident bekritiseerd Ghandi beide partijen, want er zijn langs beide kanten geweld gebruikt en aan beide kanten zijn er doden gevallen. Hij sprak het volk toe voor geweldloosheid, want wanneer zij (Indiërs) in opstand kwamen en geweld gebruikten zijn zij de vandalen en de Engelsen de handhavers van de wet. Als ze daarentegen de klappen hadden verdragen, zouden de Engelsen de vandalen zijn geweest en hadden zij dus een voordeel. Om onafhankelijk te worden, moesten de mensen waardig blijven. Er moest een eenheid zijn tussen hindoes en moslims. Geen enkele Indiër mocht behandeld worden zoals de Britten de Indiërs behandelden. Het waren deze woorden waarmee hij het volk terug achter zich had.

Om de onafhankelijkheidsstrijd volledig in te zetten, riep Ghandi de Indiërs op om hun kledij dat vervaardigd werd in Engelse fabrieken te verbranden. De Indiërs moesten hun kledij zelf spinnen. Ghandi zei dat deze stoffen uit Engeland India tot armoede hadden gebracht. Massaal werden de stoffen uit Engeland verbrand. Hij gaf zelf het goede voorbeeld door rond te lopen met een stuk stof, die hij zelf had vervaardigd.

Wanneer een Britse politieagent wordt gedood veranderen de zaken. Ghandi voelt zich moreel schuldig, want deze agent werd door Indiërs gedood. Hij wilde niet dat de vrijheid van het land gepaard ging met moord en bloedvergieten. Daarom besliste hij om te gaan vasten tot de demonstraties en rellen zouden stoppen. Overal in het land begonnen de mensen te bidden zodat hij zou stoppen met vasten, maar Ghandi bleef verder gaan tot het moment dat de Indiërs de strijdbijl begroeven.

Ghandi wordt later gearresteerd omdat hij aangezet zou hebben tot rebellie. Dat hij zeer gerespecteerd is, wordt nogmaals duidelijk tijdens de hoorzitting. Wanneer hij binnen wordt gebracht gaat iedereen rechtstaan, inclusief de rechter. Ghandi wordt tot zes jaar veroordeeld, ondanks het feit dat de rechter zelf van andere mening is. Hij maakt dan ook duidelijk dat hij de wetten volgt.

De Britten vinden dit een goede zaak, want als Ghandi in de gevangenis zit dan zal hij waarschijnlijk vergeten worden door het volg. Dit was natuurlijk niet het geval. Het moment dat hij vrijkwam zette hij zich opnieuw in voor de vrijheid van India. Inmiddels was zijn verhaal gehoord tot buiten de landsgrenzen van India. De Britten waren niet opgezet met de populariteit van Ghandi.

Om te bewijzen dat de Indiërs de Britten niet nodig hadden, organiseerde Ghandi een symbolische actie. Hij ging zout winnen in de zee. De Engelsen hadden een monopolie over de zoutproductie in India. Het was dus verboden voor de Indiërs om zout te verkopen of te winnen zonder vergunning. De ‘controle’ van de Indiërs over de zee gaf hen dus controle over India. Hij zette een zoutmars in van Ahmedabad naar Dandhi, een lange tocht van ruim 400 kilometer. De campagne was geslaagd! Een Amerikaanse journalist maakte opnames gedurende heel deze gebeurtenis. Heel de wereld kon zien hoe de Indiërs hun onafhankelijkheid op een vreedzame wijze eisten. De Britten voelden zich belachelijk gemaakt en arresteerden vele mensen. Hun doel was ervoor zorgen dat de Indiërs de moed zouden verliezen en geweld zouden gebruiken. Dit gebeurde echter niet.

Ghandi kreeg vervolgens een uitnodiging voor een conferentie in Londen. De lokale bevolking in Londen verwelkomde Gandhi als een held. Deze conferentie werd een teleurstelling voor de Indiërs, want Ghandi kwam terug zonder een akkoord.

Ghandi werd nogmaals gearresteerd en twijfelde in de gevangenis of India wel klaar was voor een onafhankelijkheid. Ondertussen was Jinnah (een moslim leider) bezig met de moslims angst aan te jagen door te vermelden dat hindoes en moslims niet samen konden leven. De hindoes massaal waren in de meerderheid, dus de moslims zouden onderdrukt worden.

Op 15 augustus 1947 was het dan toch zover: Engeland stemde toe dat India een vrij en onafhankelijk land was. Toch was de droom van Ghandi niet verwezenlijkt, want kort na de onafhankelijkheid kregen de moslims een eigen land toegewezen, namelijk Pakistan. De hindoes kregen de nieuwe staat India toegewezen. Ghandi zag liever deze twee groepen samen, vredig met elkaar leven in een land. Hij probeerde tot het laatste moment beide groepen samen te houden. Zo stelde hij voor om Jinnah, een moslim, tot premier maken. Daardoor verloor Gandhi heel wat steun van de hindoes. Dit was dan ook de reden waarom hij later door een extremistische hindoe werd neergeschoten.

Dat de situatie tot problemen ging leiden bleek al tijdens de volksverhuizing van de hindoes en de moslims naar hun nieuwe landen. Er vielen 500.000 doden tijdens de verhuizingen. Met als gevolg dat er burgeroorlogen ontstonden in beide landen. Ghandi begon weer aan een hongerstaking na een zware aanslag. In Calcutta ging hij vasten tot al het geweld ophield. De Indiërs wilden niet dat hun held, Bapu leed, daarom stopten de gruwelijkheden. Ghandi was tevreden en gelukkig. Wanneer Ghandi zich sterk genoeg voelde, besloot hij in het openbaar te verschijnen om te gaan bidden. Daar wordt hij door een extremistische hindoe, die zich verraden voelde door Ghandi, vermoord. We horen voor de laatste keer de woorden ‘Hai Ram’ uit de mond van Ghandi.

 
                                   

Dat Ghandi nooit vergeten kan worden, zien we elk jaar terug op zijn geboortedag. In India wordt dit gevierd als ‘Ghandi Jayanti’, een dag waarop mensen van verschillende geloofsovertuigingen hem herdenken.

Ghandi heeft veel betekend voor de onafhankelijkheid van India. Hij bewees dat er niet altijd bloed moet worden vergoten om sommige zaken aan te kaarten of te bereiken. Hij maakte de mensen bewust dat er vreedzame acties kunnen ondernomen worden om een doel te bereiken. Het geweld dat vandaag elke dag gebruikt wordt in de wereld biedt geen oplossing voor de problemen (burgeroorlogen, situatie in Israël, …). Het zorgt er enkel voor dat mensen sterven, haatgevoelens ontstaan, … Daarom heb ik bewondering voor iemand zoals Ghandi, die zijn doel probeerde te bereiken zonder geweld, maar met woorden, want die waren zijn ‘wapens’.  Hierbij hield hij rekening met iedereen en niet enkel met een groep mensen, waardoor hij ook enorm gerespecteerd werd.

De film, die ondermeer 8 Oscars won, is een aanrader voor iedereen die de persoon Ghandi wil begrijpen. De rol van Ghandi is uitstekend vertolkt en komt overeen met alle informatie die ik rond hem heb gelezen. Op het eerste zicht lijkt de film vrij lang, maar het is heel goed opgebouwd en biedt stof om over na te denken.

Als we even terug kijken naar de actualiteit merken we op dat de situatie tussen India en Pakistan nog steeds niet echt vreedzaam is. De aanslagen in Bombay van november 2008 zijn een voorbeeld dat er nog steeds religieuze conflicten zijn. De aanslagen werden vermoedelijk door uit Pakistan afkomstige, islamitische terroristen uitgevoerd.

Ook aan de grensstreek tussen Pakistan en India zijn er wel eens conflicten. Ondanks regelmatige grensschermutselingen, komen er echter jaarlijks duizenden toeristen kijken naar de traditionele afsluiting van de grens (die dagelijks gehouden wordt).
Hierbij worden bijvoorbeeld de vlaggen kruislings gehesen en wordt de ceremonie op een wat agressieve manier gebracht. Dit is als een uitlaatklep, een symbolische manier van uiting zonder fysiek geweld. De traditie is ontstaan na grote conflicten tussen beide landen waarbij het oorspronkelijke land in tweeën gesplitst werd na de kolonisatie van Groot Brittannië.

Bronnen:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Aanslagen_in_Bombay_van_november_2008

http://nl.wikipedia.org/wiki/India

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mahatma_Gandhi

http://www.wacholland.org/nl/nieuws/india-vs-pakistan-grenswachters-een-show-van-agressie

06-12-2009 om 12:03 geschreven door Meliha  

Mohandas Karamchad Ghandi is een van de meest bekende figuren uit de geschiedenis. Zijn bijnaam ‘Mahatma’ is Sanskriet voor ‘grote ziel’. Hij is een grote held voor vele mensen, maar vooral in India wordt hij beschouwd als de ‘vader’ van het Indiase volk. Hij zette zich dan ook actief in voor de onafhankelijkheid van dit land toen het onder Britse heerschappij was. Wat hem onderscheidde van anderen was het feit dat hij opteerde voor een geweldloze strijd!

                                                 

Daarom ga ik deze week de film ‘Ghandi’ bekijken. Deze film vertelt het verhaal van de geweldloze strijd van Ghandi om India te bevrijden van de Britse kolonisators. Ook de gevolgen van deze onafhankelijkheid komen uitvoerig aan bod in de film.

Met het bekijken van deze film wil ik een antwoord vinden op de volgende vragen:

-       Wie was Ghandi?

-       Waarom wordt hij als een groot voorbeeld beschouwd?

-       Hoe kon hij een zonder geweld de onafhankelijkheid van India waarmaken?

-       Welk invloed heeft Ghandi vandaag de dag in India en in de wereld?

Het verslag van deze film en de antwoorden op mij vragen zullen binnen enkele dagen op mijn blog verschijnen.

30-11-2009 om 16:53 geschreven door Meliha