Eerst en vooral, aan de mensen die mijn gastenboek hebben gesigneerd: ne dikke merci!!! Het is vandaag alweer maandag, dus nog exact 2 weken te gaan... tik tok tik tok tik tok... Het weekend was weer snel voorbij! Zaterdag had ik afgesproken met een vriendin van me, om 11u aan het station van Antwerpen. Aangezien we allebei nog ni gegeten hadden en ons maagje knaagde, zijn we naar de Mc Donalds gegaan op de groenplaats. Voor mij ne mc chicken menu, zoals altijd. Ben immers niet zo dol op 2 of 3 stukken vlees op een broodje, dus kip voor mij! We hebben er wat zitten bij kletsen en besloten toen om een iets gezelliger oord zonder hamburgergeurtjes te gaan opzoeken, dus zijn we in 't oerwoud beland (voor de geïnteresseerden: das aan de kaai) en daar hebben we urenlang zitten bijpraten en lachen. Ik kom daar wel meer, vriendelijke bediening, volkse sfeer, alle rangen en klassen komen er over de vloer... Er staan zelfs gezelschapsspelletjes die je daar kan spelen! Anyway, we verloren de tijd uit het oog en zijn toen nog snel de hoogstraat ingewandeld om een kado voor haar lief te kopen, want dat had ze immers beloofd. Zaterdag was dus een leuke dag!
Zondag was gewoon 'zondag'. Uit kunnen slapen tot 08.30u... zalig! Heb de huishoudelijke taken afgewerkt, en al snel was de avond daar... je kent dat wel. 's Avonds heb ik dan nog effe op de pc gezeten (niet letterlijk natuurlijk) en was op tijd gaan slapen, tevergeefs want ik ben pas na 02.00u in slaap gevallen. Kon de slaap niet vatten omdat ik teveel lag na te denken... Tja, ben ne grote piekeraar!
Vandaag dus maandag, en door de voorbije nacht amper een oog toe te kunnen doen ben ik moe... Maar daar zal ik maar aan moeten wennen, want eens ik in het leger zit zullen er nog ergere nachten op me wachten vrees ik. Bivaks enzo... Anyway, mijn plannen voor vandaag? Ik ga dadelijk eerst inkopen doen, want ik ga vanavond nog ne keer een poging doen om te wokken, tegen 14u komt er een vriendin langs, dezelfde als met wie ik zaterdag ben weggeweest. Haar lief heeft het gisterenavond uitgemaakt en komt ne keer met me praten en uithuilen... daar zijn vrienden voor é? Vind het jammer voor haar want dat verdient ze niet... Vanavond ga ik dan nog effe joggen en een beetje aan mijn spiertjes werken... beetje voorbereiding kan nooit kwaad é?
Tja, ik ben jullie eigenlijk nog verplicht om te zeggen wat me min of meer te wachten staat daar in Leopoldsburg... Wel, op 28 april heb ik mijn inlijving, dwz dat ik mijn contract moet gaan tekenen en alle administratie in orde gebracht wordt. Die dag begint ook mijn MIF (militaire inititiatie fase) die 8 weken zal duren, met aansluitend 4 weken meer specifieke vorming. De MIF is voor iedereen gelijk, of je nu als gewone soldaat aan de slag wil, als para, als piloot, als kiné of tandarts...iedereen moet die fase doorstaan. (slechts enkele uitzonderingen) Wat is nu die MIF? Wel, om te beginnen ben je VERPLICHT intern van zondagavond 22u tot vrijdagavond 17u. Je moet dus een tijdje je familie en vrienden missen... Gsm's zijn wél toegelaten, maar enkel als je op je kamer zit, na je diensturen. Dus je bent toch niet volledig afgesloten van de wereld... Je leert er omgaan met tucht, je beult je af om de sportproeven uit te voeren door weer en wind, krijgt theorie over vanalles en nog wat... Het kaf wordt van het koren gescheiden daar. De volledige opleiding van een militair bedraagd 4 jaar... ni niks é?
Ik kijk ook enorm uit naar de lessen shootsonderricht, schietlessen dus. Vanaf de eerste week al krijg je jouw vast wapen, en dat is een FNC. Ik zal er zeker foto's van trekken en hier op m'n blog plaatsen... Zo weten jullie wie ik dicht tegen me aan zal hebben de komende 8 weken! Op de foto zien jullie alvast een FNC.
Het aftellen is begonnen! Nog 20 dagen en ik mag vertrekken naar het CBOS (centrum voor basiseducatie en scholing) in Leopoldsburg! "Op je 31ste als vrouw een volledige carriéredraai maken... je moet het maar durven" zeiden m'n ex-collega's, en ze hebben best wel gelijk. Ik ruil mijn vaste, comfortabele bediende job in voor een job bij defensie, waar je toch niet weet waaraan je je mag verwachten én of je het wel zal volhouden, want naar het schijnt is het zwaar, zeker als vrouw, maar zal mijn mannetje wel staan! Terwijl ik voor mijn vorige werkgever iedere dag smetteloos voor de dag moest komen, zal ik nu liggen ploeteren in de modder, aan touwen gaan hangen, met zware wapens leren omgaan... FUN
Voor je toegelaten wordt bij defensie heb je wel nog een hele weg af te gaan. Eerst moet je een afspraak maken voor een PINP test in het defensiehuis van je stad (voor mij was dat Antwerpen). Die test is een basis IQ test, en een psychotechnische test die je zo snel mogelijk moet afleggen want tijd=punten. Ik was van de eerste keer geslaagd, en heb toen onmiddellijk een afspraak gekregen om mij in het Militair hospitaal van Neder-Over-Heembeek aan te bieden, een week later.
Daar moest je om 8u ten laatste aanwezig zijn, 's morgens te verstaan. Toen ik uiteindelijk had gevonden waar ik moest zijn (das daar écht groot), kreeg ik een inlichtigenformulier onder mijn neus geduwd. Buiten de gebruikelijke vragen als je naam en beroep, vroegen ze ook achter mijn familie, mijn karakter, de moeilijke periodes uit m'n leven... Formuliertje afgeven en de dag kon beginnen!
Programma : Indeling Vlaamse en Waalse kandidaten Medische testen sportproef Technische testen Karaktertest middagmaal (was best lekker!) sollicitatie interview bij de commandant gesprek bij de psychologe orientatiegesprek bij de officier
We werden daar al onmiddellijk gedrild en moeten door de gangen lopen naar de plaatsen waar we moesten zijn. De medische testen, tja, dat was vooral veel wachten. Eerst was er een urinetest, vervolgens werd er een scan gemaakt van je rug en bekken, dan was er de oorarts, 2 oogartsen, dan neus-keel onderzoek, dan bij de tandarts, dan moest ik een cardio laten maken, werd je gemeten, gewogen, enz. Helemaal binnenste buiten gekeerd dus. Vervolgens kom je bij dokter die al je resultaten bekijkt en je een medisch profiel geeft, zij was ook de enige dokter daar die perfekt nederlands sprak én supervriendelijk was. Mijn profiel was uitmuntend zei ze!
Ondertussen geraak je aan de praat met de andere kandidaten, zo heb ik de Jimmy en de Sven leren kennen, en hebben ons daar rotgeamuseerd... En aan Katrientje zeg ik: Ik kom eraan é, ge zijt gewaarschuwd! Jimmy zit ondertussen al binnen als para, en is ne goeie maat geworden. (Jim als ge dit leest: volhouden é man!)
Jaja, ik zie het helemaal zitten! Ik heb een paar maanden moeten wachten, maar het zal het waard zijn, I feel it!
Tja, ik ben jullie eigenlijk nog verplicht om te zeggen wat me min of meer te wachten staat daar in Leopoldsburg...
