Jaaaaaaaaaaaa! Het is zover! De uitnodigingen voor mijn feest zijn verzonden! Ik heb namelijk voor de 13e augustus carte blanche gekregen van mijn lieve mama en papa om een 'saying goodbye party' en '18e b-day party' te geven. Jaja, 13 augustus, VRIJDAG 13 augustus, een perfecte dag! Al zeg ik het zelf! Maar om een feest te hebben, moet er volk zijn, en hiervoor zijn uitnodigingen nodig natuurlijk! En daarvoor zijn foto's nodig. En wie kan er beter foto's trekken dan de sterfotografe van Werken: Kathleen Vanlerberghe. Zij heeft gewoonweg prachtig werk geleverd. Met een onmogelijk model heeft ze iets fantastisch gemaakt. Danku Kathleentje, danku danku danku!
Dus nu ben ik volop bezig met het organiseren van mijn feest, naast al het andere werk dat ik moet doen voor Argentinië zoals het uitreksel van mijn strafregister laten vertalen en laten legaliseren bij zeker drie verschillende ministeries, van de dokter naar het ziekenhuis rijden om prikken te krijgen zodat ik geen malaria, tetanus, hepatitis A of B of één of andere ziekte krijg, en zoveel meer... Gelukkig hebben we ondertussen al drie eerste en drie plechtige communies achter de rug, en is mama ondertussen een professional geworden in het organiseren van supercoolemegafantastische feestjes! Maar, ze maakt het me niet gemakkelijk. Ik moet namelijk proberen om zoveel mogelijk zelf te doen. 'In Argentinië zul je ook alles zelf moeten doen!' zegt ze dan. En ik moet haar toch wel wéér eens gelijk geven zeker. Al zeg ik het zelf, het begint te vlotten. Ondertussen zijn de uitnodiningen verzonden, heb ik een zaal gevonden, een overzalige dj (DJ Rognak) en een muziekinstallatie gevonden. Ook het eten en de drank zijn al in orde. Als dat niet fantastisch is! Het enige wat nu nog kan fout lopen is dat er geen volk is, maar daar durf ik gewoon niet aan te denken!
Als ik alles zo op een rijtje zet, moet er nog heel wat gebeuren ook eigenlijk. Zo ben ik ook volop bezig met het maken van mijn plakboek. Dat is zo'n boek met allemaal foto's over mijn leven hier in België dat ik dan moet geven aan mijn gastfamilie daar om zo het eerste contact te vergemakkelijken. Daar kruipt heel wat werk in en nog eens heel wat stress. Gewoon van alles zou ik een foto willen trekken, want ik zou alles willen meenemen! Maar dat gaat helaas niet. Ik zal het moeten doen met de herinneringen.
Welkom iedereen op mijn blog! Hier kun je mijn doen en laten volgen in Argentinië.
Als alles goed gaat stijgt mijn vliegtuig op de 19e augustus om 7am om dan 11 maanden later, op 20 juli, terug neer te dalen. Omdat 11 maanden toch wel lang is, heb ik deze blog aangemaakt om jullie mee te laten genieten van mijn avontuur! Momenteel staat er nog niet te veel op, omdat ik gewoon nog niets kan zeggen, want ik weet namelijk nog altijd niet waar ik terecht zal komen! Moet ik een wollen onderbroek meenemen voor in het zuiden, (want daar is het immers hééééééél koud) of moet ik een string meenemen voor in het noorden (dat tegen de evenaar ligt)? Moet ik alvast trainen op het voortduwen van oudjes in een rolstoel om dat dan ook te doen bij mijn eigen gastouders, of zal ik babysitter moeten zijn voor de kindjes van mijn gastfamilie? Ik weet het gewoon niet! En ik zou het toch graag willen weten! Het is nog maar 3 weken hoor, en de spanning begint toch wel te stijgen hier in huis. Mijn mama en ik maken ongewoon veel ruzie, om dan weer al wenend in elkaars armen te vliegen omdat we elkaar zullen missen, mijn zussen kunnen niet wachten tot ik weg ben om mijn kamer in te palmen, maar zullen me toch (hoop ik) missen. En mijn vader, tjah, die zou nog altijd liever hebben dat ik thuis bleef. Kortom, het is hier een echte emotionele bedoening! Maar we zullen zien. Ik ga nu gewoon nog 3 weken genieten van het leven hier in België om dan 11 maanden te genieten van het leven in Argentina!