Wichelen heeft een uitstekende zaak gedaan op het veld van Heusden. De Wolven haalden het in extremis (maar verdiend) na een prima vrije schop van Tom. Door het verlies van Zevergem, Overmere en Bottelare kunnen we zowaar terug naar boven kijken, al volgt volgende week wel de aartsmoeilijke verplaatsing naar Lochristi.
Eén wijziging in vergelijking met de elf die aan de wedstrijd tegen Zevergem begonnen. Dieter viel toen out met een spierscheur, waardoor Kris in de ploeg kwam en Yari een linie opschoof. De eerste helft was er allerminst één om naar huis over te schrijven. De bezoekers probeerden wel te voetballen, maar het was allemaal veel te weinig. Geen beweging, geen tempo,... De thuisploeg maalde er niet echt om, want veel speelde die ook niet klaar. Kansen? Misschien een schotje van Sören op aangeven van Yari, maar dat was het zo een beetje. Ook Heusden stelde daar amper iets tegenover, dus was 0-0 de logische ruststand.
Na de pauze meteen een snediger Wichelen, al resulteerde dat niet meteen in kansen. We namen nu resoluut de bovenhand, maar een vrije schop van Sören werd door de keeper in hoekschop geweerd en Yari zag zijn te zwak schotje afgeblokt. Heusden van zijn kant kon Dries eigenlijk nooit verontrusten, want al wat onze doelman moest doen was wat balletjes plukken. Aan de overzijde liep Lenny zich ook een keertje te pletter op de thuisdoelman, waardoor het erop leek dat de punten zouden gedeeld worden. Tot de vinnige flankspeler in het absolute slot van de wedstrijd tegen de grond werd gewerkt op de rand van de baklijn. Deze keer nam Tom de honneurs waar, en hoe: onze linksachter (op dat moment al linksbuiten eigenlijk) borstelde de bal heerlijk over de muur voorbij een kansloze doelman: 0-1, boeken dicht en de punten mee naar Wichelen.
