Het is normaal niet de gewoonte van ondergetekende om de avond (nu ja) na de wedstrijd een (korte) reflectie te geven over al het moois dat-ie die middag heeft mogen meemaken, maar deze keer stopten diens vingers voor het slapengaan maar niet met jeuken: al wie Wichelen een warm hart toedraagde & bovendien op deze al bij al mooie paaszondag afzakte naar de state-of-the-art-accomodatie van Heusden, vraagt zich af ontgetwijfeld af wie die kleine, rare (of nare) man in zijn zwart pakje was die vrolijk tussen de 22 gladiatoren dartelde. Wel, dat was de scheidsrechter: Mutlu. Misschien volgt hierna even natrappen (maar dat had onze vriend toch nóóit gezien/gefloten)
Goedlachs als we zijn, vliegen we er meteen in met een quizvraag: wat hebben namen als Panenka, Zidane, Gerrard en zelfs ook Eden Hazard met elkaar gemeen?
...
...
...
"Het zijn/waren ooit gevierde topvoetballers"
...
...
...
Altijd een verdienstelijke poging, toch? Dat wel, maar spijtig genoeg kunnen we die gok helaas niet echt volledig goedrekenen... De volgende?
...
...
...
"Allemaal penaltyspecialisten"
...
...
...
We hebben een winnaar!!
Maar wat zou zo'n kwartet nu in godsnaam op een zondag met een wedstrijd, op pasen, in vierde provinciale, tussen Heusden B en SK Wichelen kunnen te zien hebben? Wel, daarvoor verwijzen we maar wat graag opnieuw naar onze 'Mutlu'. Al wat zwart en wit was op deze voorlaatste speeldag, is het er inmiddels roerend over eens; de kamer van onze vriend móet wel volhangen met posters van de (gewezen) topvoetballers naar wie hierboven gerefereerd werd... Hoe verklaar je anders de drie (op ons eerlijkst, twee) strafschoppen die Heusden deze middag cadeau kreeg?
Feit was dus dat Wichelen, zonder echt een uitgespeelde kans weg te geven, 3-2 de boot in ging bij de oranjehemden.
Wie de wedstrijd gezien heeft, kon het eigenlijk moeilijk (lees: niet) begrijpen dat de thuisploeg een punt, en überhaupt ook drie stuks thuishield. De thuisdoelman moest enkele halve mirakels verrichten om zijn team overeind te houden, terwijl zijn ploeg (die mss wel vaak het overwicht had) eigenlijk geen enkele uitgespeelde kans wist op te dissen.
Akkoord, de goals die de Schooiers maakten zullen ook nooit een schoonheidsprijs weten in de wacht te slepen, maar het moest wel zo. Lenny en Bert straften telkens minder doortastend defensief werk van de thuisploeg af, maar wat het sluitstuk -naast desbetreffende fases- allemaal uit zijn doelvlak ranselde was best wel indrukwekkend te noemen. Eerst noopte Bert hem tot een fantastische redding waar hij de bal van onder zijn dwarsligger sloeg, nadien was er Tom die met zijn linkse hamer even testte of de sluitpost zijn raket uit zijn kruising kon halen (het antwoord was dus 'ja'). Ook in het absolute slot, toen Rico leepgeweg de 3-3 naast zijn broek wou steken, toonde hij zich met een ultieme voetveeg een uitstekende keeper.
Maar inderdaad, dat had slechts de 3-3 betekend. De scheidsrechter was nog het best bij schot: hij scoorde zowaar een hattrick... in het strooien met penalties dan welteverstaan. Toch voor de thuisploeg. Eerst was Mutlu's interpretatie "dat Kris zich te breed maakte in de eigen zestien". Ondergetekende (u heeft 'm al enkele keren gelezen, voor deze gelegenheid geef ik graag wat extra toelichting) zag hoe onze libero vanop zowat een meter gefusilleerd werd en er alleen maar alles aan deed om zijn Eline De Backer in de nabije toekomst nog nakomelingen te kunnen schenken, maar daar was Mutlu duidelijk niet mee gediend; strafschop godverdorie! 1-1, en de opener van Lenny was uitgewist - dat bleef overigens ook de stand tot bij de koffie.
Na de pauze moest Dries enkele keren vol aan de bak. Wereldsaves? Nee hoor. Telkens de ballen gaan opvissen die door de thuisploeg in het bos achter het doel van de bezoekende goalie werden gekeild. Wichelen kon daar aanvankelijk niet veel tegenoverstellen, ook waar, maar bij de eerste voldragen aanval was het wel raak. In de kluts (uiteindelijk) probeerden Rico en Bert het elk zo een keer of zes, maar het was uiteindelijk Bert die de 1-2 tegen de touwen stak. Toen was er nog een half uur te gaan, en vooral de Wichelse defensie wist dat het nog 30 lange minuten zouden gaan worden - maar dat onze Mutten, euh Mutlu, (als schrijver is er zoiets als 'dichterlijke vrijheid'..) daar nog een aardig woordje ging in meepraten wisten we toen nog niet...
Akkoord, ondergetekende kreeg de bal in de eigen zestien erg ongelukkig tegen de arm, maar daar toonde de leidsman dat hij wel degelijk met reden een aardig montuur op zijn reukorgaan had zitten. Had hij zijn bokalen bij de terugspeelbal van de oranjehemden ("het was maar een tikje"), en bij de hands van de (voorts onberispelijke) thuisgoalie buiten de zestien dan niet op? Feit is wel dat hij duidelijk snakte naar meer moois vanop de stip - tégen de bezoekers dan (want de thuisploeg mocht de bal wél met de hand beroeren in de eigen zestien). En Joachim was de volgende die komende zondag naar de kerk mag gaan biechten. Want wie heeft zijn handspel nu niet gezien in de zestien? Patat, 3-2, en Wichelen de boot in.
Ach ja. 't Belangrijkste is dat we met z'n allen nog gezond zijn, zeker?
SK Wichelen: Dries - Tom, Kris, Yari, Gert (60' Matthieu) - Stijn, Joachim, Bert - Alex, Lenny (70' Giovanni), Rico.
Reacties op bericht (1)
21-04-2014
een geluk dat ik er niet was
Yari
Een geluk bij een ongeluk,dat ik er niet bij was ik denk niet dat ik zou rustig zijn gebleven als je hoord hoe het verlopen is, dit is dit seizoen al reeds meerdere malen voor gekomen dat de scheids aan de basis ligt van het puntenverlies van SKW.
hier zou de bond iets moeten aan doen in plaats telkens nieuwe regels voor jeugd uit hun hoed te toveren die niet echt nodig zijn...
