Het is
gebeurd: SK Wichelen heeft zich na een gave zege op Zevergem (0-1) verzekerd
van een ticket richting eindronde! Het was Stijn die de Wolven op slag van rust
met een heerlijke volley richting nacompetitie schoot.
SK Wichelen mocht dan vorige week wel met 1-7 gewonnen hebben op Landskouter
(verslag volgt nog), toch koos coach Van Wayenbergh ervoor om z'n team op drie
plaatsen te wijzigen. Yari, David L. en Sören kwamen opnieuw in de elf ten
koste van Derl, Domi en Rico. De verplaatsing naar Zevergem kondigde zich
allerminst aan als een zondagswandeling, en dat hadden de Wolven duidelijk goed
in de oren geknoopt. Meteen namen we het heft in handen, en de thuisploeg kwam
in de eerste helft amper vanonder de Wichelse druk uit. Al gauw leek de 0-1 een
feit, maar het doelpunt van Sören werd afgekeurd voor buitenspel. Onze
topschutter leek luttele tellen nadien dan toch reglementair te gaan scoren,
maar hij schoot de assist van Lenny tegen de binnenkant van de paal. Toen ook een doelpunt van Bram twijfelachtig werd afgekeurd voor buitenspel, vond Stijn dat het welletjes was geweest: op slag van rusten ramde hij een corner van Tom in één tijd in doel. De bal week nog lichtjes af, maar het mag eens meezitten ook natuurlijk. En Zevergem? Dat kon daar bitter weinig tegenoverstellen. Ondergetekende herinnert zich niet of doelman Dries één keer plat moest in het eerste bedrijf.
Na de pauze toch een snediger Zevergem, al bleef Dries ook nu vrijwel werkloos. Wichelen stond uitstekend in blok, maar zelfs kansen bijeen spelen lukte toch ook niet echt meer. Een keer moest de thuisportier wel een scherpe voorzet van Tom komen pakken, maar dat was het zowat wat Wichels gevaar betreft. Het hoefde natuurlijk niet meer, al was de thuisploeg wel tweemaal erg dicht bij de gelijkmaker. Eerst belandde een vrije schop tegen de dwarsligger, nadien knalde het nummer 10 een wenkende kans wild over de kooi van Dries. Er kwam ook nog een slotoffensiefje, maar de Wichelse verdediging gaf geen krimp meer. 0-1 dus, waardoor onze jongens ontspannen kunnen toeleven naar volgende week: donderdag biertraining, vrijdag eindfeest, en zondag de laatste wedstrijd in de regelurie competitie tegen Heusden B. Nadien begint dan het echte werk, waar we een heel seizoen naartoe hebben gewerkt.
SK Wichelen weet voor het eerst sinds heel lang weer hoe het is om thuis te verliezen. Bottelare, tweede in de stand, kwam met 1-3 winnen op de Margote in een wedstrijd die werd afgewerkt in apocalyptische omstandigheden. De bezoekers kwamen kort voor rust zomaar op 0-2 na tweemaal niet doortastend verdedigen, en in de tweede helft kwamen beide teams elk nog eenmaal tot scoren: 1-3.
Opnieuw wat noodgedwongen wijzigingen bij SK Wichelen. Tom en Stijn waren geschorst, terwijl doelman Dries in extremis ook moest verstek geven voor de topper. Daardoor maakte Matthias zijn debuut in het eerste elftal, en hij kon op wat plukwerk na bijna de eerste helft werkloos toekijken. Tot de bal op slag van rusten (na minder attent verdedigen bij SKW) tweemaal goed viel en Bottelare 0-2 voorstond. Het weer liet geen goed voetbal toe, maar toch probeerden we het in de combinatie. De bezoekende doelman verontrusten lukte echter weinig in het eerste bedrijf, al had de bal op slag van rusten wel altijd op de stip gemoeten na hands in de zestien van Bottelare. De lakse scheidsrechter liet echter na naar de stip te wijzen. 0-2 dus bij de rust.
Wichelen kwam met hernieuwde moed uit de kleedkamers. Meteen werd Bottelare tegen eigen doel gedrukt (ook geholpen door de meewind natuurlijk), maar toen de bezoekers een eerste maal over de middenlijn kwamen deed de ref wat hij in de eerste helft niet deed: naar de stip wijzen. Een penalty in cadeauverpakking gezien de spits al aan het duiken was alvorens Matthias nog maar in de buurt kwam, maar het stond wel 0-3. Wichelen verloor nooit het geloof en bleef de tegenstander steeds hoog vast zetten. Nooit viel de bal echter een keertje goed, tot Lenny er met een spectaculaire kopbal 1-3 van maakte. Wichelen deed er nog alles aan om terug te vechten, maar alweer werd ons een strafschop onthouden en bleef de bal enkele keren ongelukkig steken in de modderpoel voor het Bottelaarse doel. 1-3 dus, een erg zwaar verdict voor een moedig SKW.
SK Wichelen heeft opnieuw een hele goede zaak gedaan in de strijd om een eindrondeticket. In de beladen derby tegen Smetlede wisten de Schooiers met 1-0 te winnen na een doelpunt van Derl. In het slot ontpopte Dries zich nog tot de held nadat hij een strafschop uit z'n doelvlak hield.
Opnieuw wijzigingen bij SK Wichelen. Sören was geschorst, en Rico moest in extremis verstek geven wegens ziekte. Daardoor kwamen David en Bert (voor de gelegenheid als diepe spits) opnieuw in de ploeg. Hun aanwezigheid kon echter niet voorkomen dat de bezoekers véél snediger aan de partij begonnen. Doorheen de hele eerste helft kregen we amper voet aan de grond, maar de afweer gaf andermaal geen krimp. 0-0 dus na een potige eerste helft, waarin de kansen schaars waren.
Na de pauze kwam Wichelen scherper uit de kleedkamers, waardoor de duels er natuurlijk niet minder pittig op werden. De jonge bezoekers schuwden het harde werk allerminst, maar uiteindelijk was het bij de eerste kans die naam waardig wel raak voor de thuisploeg. Derl, nog geen 5 minuten op het veld, kwam als een pijl voor z'n belager en schoot de bevrijdende 1-0 voorbij de bezoekende goalie. Van een invalbeurt gesproken! Wat later kreeg de pocketwinger een vrijwel identieke mogelijkheid, maar toen schoot hij nogal onbesuisd over. Het bleef bitsig, maar de scheidsrechter had de zaakjes goed onder controle - al zullen ze daar bij Smetlede ongetwijfeld anders over denken. Na ettelijke verwittigingen moest het nummer 6 naar de douches wegens tweemaal geel, en toch kwam er nog ei zo na de gelijkmaker nadat Kris ongelukkig hands beging in de eigen zestien. Dries toonde echter dat hij een betrouwbaar sluitstuk is en hield de 3 punten in Wichelen door de strafschop te keren. Door het puntenverlies van Overmere en Heusden B kan deelname aan de eindronde ons nog amper ontglippen.
SK Wichelen heeft zichzelf uitstekende diensten bewezen op het veld van OZ Bavegem. De Oranje Zonen, die net als SKW een sterke thuisreputatie hebben, werden geklopt met het kleinste verschil na een penaltygoal van Stijn. De score had gerust hoger kunnen oplopen, maar vooral in de eerste helft wrongen de bezoekers enkele doelrijpe kansen de nek om.
Naar slechte gewoonte alweer wat onbeschikbaarheden bij SKW. Bert moest verstek geven door arbeidsverplichtingen, waardoor Dylan opnieuw centraal achterin ging spelen. Rico keerde terug in de ploeg, net als Bram (die vorige week nog geschorst moest toekijken), terwijl Derl en David met lichte vraagtekens op de bank begonnen. Wichelen begon goed aan de partij tegen de potige thuisploeg, en dat had al gauw enkele kansjes tot gevolg. Rico pakte uit met enkele van zijn gekende rushes, Taci (voor de gelegenheid op rechtsbuiten) maakte de verkeerde keuze en ook Sören talmde oog in oog met de doelman ietsje te lang om te scoren. De thuisportier moest ook aan de bak op enkele afstandsschoten, maar de beste kans kwam er op slag van rust. Na prima samenspel vond Sören Bram, en onze winteraanwinst zag zijn tegenvoetse poging vol op de paal uiteen spatten. Bavegem? Dat kon daar bitter weinig tegenover stellen. Wat lange ballen richting hun torens, dat wel, maar Dries heerste in het luchtruim. 0-0 dus bij de rust, een stand waar vooral de thuisploeg tevreden mee mocht zijn.
Na de pauze kreeg Wichelen vrijwel meteen waar het al de hele eerste helft recht op had. Sören stak de mee doorgestoomde Tom diep, en die dwong een plaatselijke verdediger tot een oliedomme tackle. Onze linksachter zag dat ook en ging gewillig over diens been, en de scheidsrechter - die we nochtans écht niet mee hadden - wees resoluut naar de stip. Bij afwezigheid van Bert een opdracht voor Stijn, en die aarzelde niet om de 0-1 tegen de touwen te schieten. Nadien hoefde het niet echt meer voor Wichelen, en doordat Bavegem uiteindelijk nog met z'n vijven diep ging spelen werd het in het slot toch nog effe vechten om die voorsprong te behouden. De Wichelse afweergordel stond zoals zo vaak echter weer pal, waardoor de drie punten mee in de koffer konden richting Wichelen. De 10de keer overigens al dat we geen doelpunt slikken dit seizoen, cijfers die stilaan beginnen te tellen. Volgende week krijgen we Smetlede over de vloer voor de onvervalste derby.
SK Wichelen heeft opnieuw van de zege kunnen proeven tegen Balegem. De eerste helft verliep het nog wat stroef, in de tweede werd er vlot afstand genomen van de voorlaatste in de rangschikking. Het was Sören die er met drie goals voor zorgde dat de punten in Wichelen bleven.
Alweer heel wat wijzigingen in onze ploeg: Bram was geschorst, Rico begon op de bank. Daardoor verschenen de uit blessure terugkerende Bert en Dieter aan de aftrap, al was het wederoptreden van laatstgenoemde van korte duur. Wat later viel ook Derl uit, waardoor Rico en Domi al heel gauw moesten uitrukken. Soit, in de eerste helft waren er niet bepaald veel kansen te zien, al was het bij de eerste kans die naam waardig wel meteen raak. Domi zwiepte de bal voor doel, en via Stijn kwam de bal bij Sören. Die behield goed het overzicht en deponeerde de bal voorbij een verbouwereerde goalie in doel: 1-0 dus. Veel meer kansen kwamen er niet in de eerste helft, al waaide aan de overzijde een voorzet tegen de deklat. 1-0 was dus meteen ook de ruststand.
Na de pauze probeerden de bezoekers even wat terug te doen, maar het was toch Wichelen dat verder kon uitlopen. Dylan werd weggestuurd op links en gooide de bal voor doel. Daar was goaltjesdief Sören er als de kippen bij om z'n tweede van de avond binnen te prikken. Tussendoor liet Balegem overigens niet na om hier en daar een stevige overtreding te begaan, maar tot uitsluitingen kwam het dan ook weer niet. Het orgelpunt was uiteindelijk nog de 3-0. Taci, doorgeschoven naar de rechtsbuiten bij de invalbeurt van Domi, pakte uit met een prima inspanning op de flank. Hij gooide fantastisch voor doel, en Sören dook aan de tweede paal op om de 3-0 via de paal in de bovenhoek te buffelen. De kers op de taart dus! Volgende week op bezoek bij Bavegem.
SK Wichelen: Dries - Tom, Bert, Kris, Taci - Yari, Stijn, Dieter (15' Rico) - Derl (20' Domi), Dylan, Sören
Omdat iemand vanuit ons bestuur vond dat we de feiten vanop Merelbeke niet zomaar blauwblauw mochten laten, volgt hier zijn relaas van een middagje ploeteren in het Merelbeekse:
"Schandalig, gewoonweg schandalig dat de scheidsrechter op zo'n omgeploegd modderveld voetballen (?) toeliet. Gelukkig, feitenlijk een wonder dat er geen zwaar gekwetsten vielen. De eerste helft was SK Wichelen de betere ploeg. Toen in de 20ste minuut thuisdoelman Franky Frans (48 intussen) zich mistrapte bij een doeltrap, kwam het leer pardoes in de voeten van Bram terecht. Hij aarzelde geen moment om de bal in het lege doel te trappen, maar een goed gevolgde verdediger kon nog met een ultieme reflex de bal uit het doelvlak koppen, pech dus voor SKW en 0-0 bij de rust. Na de eerste helft lag het veld (?) er nu bij alsog het een luchtbombardement had doorstaan. De scheids twijfelde, maar besloot om de match toch te laten uitspelen. In minuut 56 mocht Van Calck uit flagrant buitenspel toch doorgaan en binnenschieten: 1-0. Het groot protest van de bezoekers mocht niet baten. Alsof het nog niet genoeg was geweest floot de scheids strafschop na een vermeende fout van Domi. 'Sorry, ik heb te vroeg geblazen maar ik kan niet meer terug', luidde zijn uitleg. Verdonck nam het geschenk graag in ontvangst: 2-0. SK moest de kelk tot op de bodem ledigen want een kwartier voor het einde gaf de ref de thuisploeg opnieuw een vrije schop cadeau. De bal kwam ongelukkig tegen Yari's been terecht en verdween in doel: 3-0. Kortom, deze wedstrijd had nooit mogen doorgaan, want indien het terrein bespeelbaar was, zou deze uitslag nooit op het bord hebben gestaan."
SK Wichelen heeft zichzelf geen beste diensten bewezen op het 'veld' van SK Merelbeke. Na een regelrechte ploeterpartij gingen de Wolven ondanks een vrij degelijke eerste helft met 3-0 kopje onder. De uitslag spreekt voor zich...
SK Wichelen: Dries - Tom, Kris, Dylan, Taci - Yari (75' Gio), Stijn, Bram (85' Mathieu) - Derl (60' Domi), Rico, Sören
SK Wichelen heeft de derde periode prima ingezet. Tegen Nazareth-Eke B, dat tot op het einde meestreed om de tweede periodetitel, volstonden 20 beresterke minuten voor de 2-0-zege.
Na de wanprestatie van vorige week in Beervelde moest er wel een reactie komen, en Wichelen greep de tegenstrevers meteen fors bij de keel. Derl, terug in de ploeg na een weekje schorsing, ging de flank af. Hij gaf achteraf toe dat hij een voorzet wou trappen, maar feit is wel dat de bal aan de eerste paal in doel ging. 1-0 dus, na nog geen vijf minuten voetballen. Wichelen bleef gigantisch hard op het gaspedaal staan, en al gauw resulteerde dat ook in een dubbele bonus. De sterk spelende Tom schilderde een vrije schop op het hoofd van nieuwkomer Bram, en de bezoekende doelman was een tweede keer geklopt. De score had nog verder kunnen oplopen in de prima eerste helft van de thuisploeg, maar Derl, Dylan en Bram (tot tweemaal toe) verzuimden de bezoekers helemaal tegen het canvas te meppen. 2-0 dus bij de rust.
Na de pauze lieten de Wolven de teugels een beetje vieren, waarna Nazareth in de wedstrijd kon komen. Veel kansen leverde dat evenwel niet op, al moest Dries hier en daar wel tussenkomen in de lucht. De partij kabbelde naar het einde toe, en zowat 10 minuten voor affluiten beging Taci een erg domme overtreding in de eigen zestien. Strafschop dus, maar Dries zorgde er met een voetveeg voor dat zijn netten ongeschonden bleven - en luttele minuten later deed hij nog een keertje hetzelfde op een verraderlijk vallende bal. Soit, Wichelen deed wat het moest doen: winnen. Volgende week gaan we op bezoek in Merelbeke.
K Wichelen heeft zich afgelopen weekend niet kunnen
verzekere van de tweede periodetitel. In een rechtstreeks duel om het tweede
ticket voor de eindronde toonde Beervelde veel meer wil om te winnen, waardoor
we kansloos naar de slachtbank werden geleid. Soit, "we hebben een
veldslag verloren, maar geen oorlog", waren de woorden van de coach
achteraf.
Alweer wat wijzigingen in de Wichelse gelederen. Er werd gekozen voor de
behoudende aanpak waarmee we Lochristi B te grazen wisten te nemen, met Lenny
en Rico op de flanken, en Bram en David Janssens voor buffer Yari. Lang konden
we de schijn niet echt ophouden. Beervelde drukte meteen door, al leidde dat
niet meteen tot veel gevaar. Tot er vanop de linkerflank te gemakkelijk kon
worden voorgezet. Yari kon net niet bij de bal, waarna Tom de verdedigende
middenvelder voor z'n neus zag opduiken. Een gebrek aan communicatie, maar het
nummer 6 buffelde de 1-0 wel voorbij Dries tegen de touwen. De bezoekers konden
daar weinig tegenover stellen. We probeerden het vooral door de snelheid van
Lenny uit te buiten, maar op die ene keer na dat hij net tekort kwam konden we
niet gevaarlijk zijn. Op een schot van David moest de thuisgoalie wel vol aan
de bak, maar wat later kwam er opnieuw slecht nieuws van onze werkmier in het
middenveld. Hervallen in een hamstringblessure, waarna Stijn in de ploeg kwam.
Op slag van rusten kreeg de thuisploeg nog een uitstekende kans en moest Dries
nog een keertje stevig aan de bak, maar het bleef dus bij 1-0.
We kwamen met hernieuwde moed uit de kleedkamers, maar bij de
eerste voldragen tegenprik van VKN was de dubbele achterstand een feit. Aan de
tweede paal dook een flankspeler moederziel alleen op, en de 2-0 stond op het
bord. Daarna holde Wichelen al helemaal achter de feiten aan, en in een
overbodige tweede helft werd het nog 3-0 ook. Een wedstrijd om snel te vergeten
dus. Volgend weekend krijgen we Nazareth-Eke B over de vloer.
SK Wichelen: Dries, Tom, Kris (60 Taci), Domi, Dylan Yari
Lenny (75 Gio), David (35 Stijn), Bram, Rico - Sören
Volgende spelers hebben hun verblijf op SK Wichelen al verlengd
Hebbrecht Dries , De Meyer Bram , Soren Herman , Tom Van Den Bogaert , David Janssens , Dylan Bricourt ,Kenneth Van Driesche ,Yari Pinnewaert en De Smet Koen
SK Wichelen heeft gisteravond een zeemzoete overwinning geboekt in de derby tegen SKV Overmere. De thuisploeg moest door blessures en onbeschikbaarheden met een veredeld B-elftal aantreden, maar de jongens die invielen toonden dat SK Wichelen een wel héle brede kern heeft.
David, Kristof, Stijn, Bert, Dieter en Taci: het lijstje afwezigen was niet min voor de wedstrijd tegen het nummer 4 uit de rangschikking. Daardoor kregen onder meer Domi, Lenny en nieuwkomer Bram hun kans in het basiselftal, en zij deden het -net als de anderen- dus uitstekend. De wedstrijd kon moeilijk beter beginnen voor de Wolven: Rico, voor de gelegenheid naast Yari als verdedigende middenvelder, pakte uit met één van zijn rushes, en zijn afgeweken schot ging voorbij een kansloze goalie in doel: 1-0, van een droomstart gesproken. Nadien weinig kansen, al moest het dan natuurlijk niet meteen meer voor de thuisploeg. De bezoekers zochten vooral hun heil in de lange bal en stilstaande fases, maar de Wichelse verdediging gaf geen krimp. Een keer tikte een bezoekende middenvelder de bal in doel, maar hij deed dat vanuit buitenspel. Aan de overzijde liepen Derl en Lenny hun flank meerdere malen aan flarden, maar goals maken lukte voor de pauze niet meer. 1-0 dus bij de koffie.
Na de pauze was het aanvankelijk toch de thuisploeg die naar voren trok. Vooral Rico toonde zich erg bedrijvig, maar zijn ene schot ging naast, terwijl z'n ander op de paal uiteen spatte. Daar had hij eigenlijk neer moeten gaan in de zestien, maar de kordaat leidende Marc Baudart besloot voordeel te geven. Nadien ging de storm wat liggen, en Overmere probeerde druk naar voren te zetten. Veel gevaar kwam daar niet uit verder, al moest Dries een keertje redden met een voetveeg. Eén die hem uiteindelijk slecht bekwam, want hij landde verkeerd op de enkel waardoor Jonas voor het eerst dit seizoen moest uitrukken. Overmere probeerde het voor de verandering met de lange bal, maar ook de invallersdoelman kon zijn netten zonder noemenswaardige problemen ongeschonden houden. Het was uiteindelijk de ingevallen Bram die de 2-0 opzette. Hij behield prima het overzicht en stuurde Sören weg op de rechterflank. Die kon alleen op de doelman af, maar was niet egoistisch en legde het balletje breed op Derl. De bal in het lege doel deponeren bleek een koud kunstje voor onze aalvlugge flankspeler: 2-0, boeken toe. Gio en zowel Bram De Meyer als Bram De Winne kregen nog prima kansen op 3-0, maar het bleef uiteindelijk bij een marge van twee goals. Wichelen wint dus voor het eerst sinds lang van de buren uit Overmere, volgende week wacht een nieuwe topper op het veld van VKN Beervelde.
SK Wichelen heeft het jaar 2015 niet weten in te zetten met winst. Integendeel, de altijd moeilijke verplaatsing naar HO Kalken B werd verloren met het kleinste verschil. Een spijtige nederlaag, zeker als je ziet dat ook alle (andere) topploegen punten lieten liggen.
SK Wichelen begon met dezelfde 11 aan de wedstrijd die net voor de winterstop Laarne-Kalken B nog wandelen hadden gestuurd met zware 5-0 cijfers. In het begin waren die niet goed wakker, maar na een minuut of 10 herstelden we toch het evenwicht. Op echte kansen was het evenwel een poosje wachten, maar toen de eerste keer de alarmbellen afgingen in de defensie van de thuisploeg zag David zijn verraderlijk schot schitterende in hoekschop getikt worden door de thuisdoelman. Wichelen hield niet af, en op slag van rusten kreeg Sören de bal aangespeeld door Dylan. Onze topschutter kapte zijn twee belagers uit en plaatste de bal fraai in de hoek, maar weer was daar die dekselse thuisdoelman die met een ultieme sprong de opener voorkwam. Tussendoor had de thuisaanvoerder ook wel een wenkende kans naast gekopt, maar op punten haalde het Wichelen wel in de eerste helft - ook al bleef het 0-0.
Na de pauze kwam de uit blessure terugkerende Dieter Dylan vervangen, waardoor Rico zijn plaats op de flank innam. Wat er gaande was weten we niet, maar ineens was het al Kalken wat de klok sloeg. Hele grote kansen kwamen er daar niet door, al moest Dries wel een keertje vol aan de bak op een zwabberbal van de thuisaanvoerder. Wichelen kwam er slechts sporadisch nog eens uit op de counter, maar kansen bijeen voetballen was er niet meer bij - al had de bal wel op de stip gekund wanneer een thuisverdediger de bal met de arm beroerde in de eigen zestien. Soit, geen steen naar de scheidsrechter, want we deden het onszelf aan: in minuut 88 pakte een thuismiddenvelder uit met een zondagsschot waar Dries geen verhaal tegen had: 1-0, een pijnlijke nederlaag die we ons toch wel zelf een beetje hebben gezocht. Volgend weekend komt Overmere op bezoek.
SK Wichelen heeft in de terugronde een tegenstander minder:
reeksgenoot FC Oordegem houdt op te bestaan. Na de derbynederlaag tegen
Balegem gooide voorzitter Guy Coppens de handdoek. Er waren zondag amper
17 betalende toeschouwers en de club torst bovendien een zware
schuldenberg. Waar is de tijd van Oordegem als een ambitieuze tweede
provincialer?
Zuur nieuws is het alleszins voor de Wichelaars. Waar zij wel wisten te winnen van de ploeg van Eddy Cattoir, deden de andere topploegen dat niet. Daardoor is de achterstand op leider Lochristi B niet langer twee, maar wel vijf punten en is Wichelen ook de leidersplaats in de tweede periode kwijt...
Wichelen heeft het jaar 2014 afgesloten met een klinkende zege tegen Laarne-Kalken B; het werd 5-0. Nochtans had het ook heel anders kunnen uitdraaien voor de Schooiers, want de bezoekers misten bij 0-0 een penalty en een wenkende kans. Soit, Derl opende (onverdiend de score), en toen Yari er na rusten 2-0 van maakte gingen de 10 Kalkenaars al helemaal kopje onder. Zo sluit Wichelen het jaar af met 33 punten; zes minder dan aan het eind van de vorige jaargang.
Een wijziging in vergelijking met de ploeg die Lochristi ging kloppen: Stijn speelde niet door een knieblessure, waardoor Derl in de ploeg kwam. Hij toonde zich meteen erg bedrijvig, maar het waren toch vooral de bezoekers die de bovenhand namen. Wichelen was niet bij de les, en na dik 20 minuten leek zich dat te gaan uitbetalen toen David de bal ongelukkig op de arm kreeg in de eigen zestien. Penalty dus, maar Dries behoedde ons van een achterstand met een prima redding. Wichelen wakker? Nee, dat niet. Luttele minnuten nadien kreeg een bezoekende flankspeler dé kans om te scoren, maar hij schoot de bal over een lege kooi. Wichelen toonde minder genade: bij de eerste tegenprik die naam waardig schoot Derl de 1-0 voorbij een kansloze doelman. Op een diefje, heet dat dan.
Na de pauze werd Wichelen in het gareel geholpen door een wel erg domme bezoeker. Die besloot Rico een duw te verkopen waar de scheidsrechter met z'n neus op stond. Rood dus, en de fans van de fusieploeg (die met een supportersbus naar de Margote waren afgezakt) zagen de bui al hangen. Toch kreeg de ploeg nog twee prima kansen, maar Dries speelde een hele sterke partij. Toen Yari er na doorkoppen van Dylan met een gekruist schot 2-0 van maakte, was de veer gebroken bij de bezoekers. De ingevallen Lenny deed de tegenstander énorm veel pijn met zijn gekende rushes, want het was telkens hij die aan de basis lag van de drie volgende goals: eerst schotelde hij Sören eentje voor, nadien was David de afwerker en het was opnieuw Sören die de eindstand op het bord zette na een prima dribbel. 5-0 dus, een prima zege voor SKW.
Ik wens iedereen een prettig en vreugdevol eindejaar en een voorspoedig 2015 . Bedankt voor de inzet op skw gedurende gans 2014 . Hopellijk kunnen we er in 2015 nog een schoon vervolg aan breien sportieve groetjes coach ,
SK Wichelen heeft een gigantisch goede zaak gedaan op het veld van Lochristi B. Wit-zwart klopte de gedoodverfde titelkandidaat met het kleinste verschil, na een collectief uitmuntende prestatie.
Voor het eerst sinds heel lang koos coach Van Wayenbergh ervoor zich aan te passen aan de tegenstander. Zo zette hij een 4-1-4-1 neer, en dat loonde. Van bij het begin van de wedstrijd kreeg de thuisploeg amper speelruimte van de gretige Wolven, wat al gauw voor de nodige frustraties zorgde. Toch schoot de aalvlugge spits de eerste kans van de wedstrijd voorlangs, en moet Dries ook een keertje tussenkomen. Wichelen kon hier en daar wel tegenprikken, maar het schot van Sören op één van die fases ging niet zo ver over. Op slag van rust openden de bezoekers toch de score. David, alweer heel wat kilometers op de teller, ontfutselde de bal van een van de middenvelders, waarna er een combinatie Stijn-Sören tot stand kwam. Uiteindelijk leek laatstgenoemde de bal te gaan binnenschieten, maar het was de kapitein die zijn eigen doelman verschalkte. 0-1 dus, en dat op slag van rusten.
Na de pauze ging de thuisploeg een stuk aanvallender spelen, maar dit SK Wichelen gaf amper iets weg. Er was wel een kopbal die de bovenkant van de lat schampte, en een thuisaanvaller schoot een wenkende kans onbegrijpelijk over, maar verder dan dat kwam de 'Lo' eigenlijk nooit. Het Wichelse blok stond er (op enkele momenten na dan) 90 minuten lang, en dat leverde ons ook drie gouden punten op. Door het gelijkspel van Overmere tegen Landskouter en de draw tussen
Zevergem en HO Kalken B, staan de Wolven nu plots vierde. Volgende week
tegen Laarne-Kalken (én met Beervelde-Zevergem & Overmere-Heusden op
het programma) kunnen we onszelf een heerlijk eindejaar schenken.
SK Wichelen: Dries - Tom, Bert, Kris, Taci - Yari - Rico (60' Derl), Stijn (85' Domi), David, Dylan - Sören (80' Lenny)
Wichelen heeft een uitstekende zaak gedaan op het veld van Heusden. De Wolven haalden het in extremis (maar verdiend) na een prima vrije schop van Tom. Door het verlies van Zevergem, Overmere en Bottelare kunnen we zowaar terug naar boven kijken, al volgt volgende week wel de aartsmoeilijke verplaatsing naar Lochristi.
Eén wijziging in vergelijking met de elf die aan de wedstrijd tegen Zevergem begonnen. Dieter viel toen out met een spierscheur, waardoor Kris in de ploeg kwam en Yari een linie opschoof. De eerste helft was er allerminst één om naar huis over te schrijven. De bezoekers probeerden wel te voetballen, maar het was allemaal veel te weinig. Geen beweging, geen tempo,... De thuisploeg maalde er niet echt om, want veel speelde die ook niet klaar. Kansen? Misschien een schotje van Sören op aangeven van Yari, maar dat was het zo een beetje. Ook Heusden stelde daar amper iets tegenover, dus was 0-0 de logische ruststand.
Na de pauze meteen een snediger Wichelen, al resulteerde dat niet meteen in kansen. We namen nu resoluut de bovenhand, maar een vrije schop van Sören werd door de keeper in hoekschop geweerd en Yari zag zijn te zwak schotje afgeblokt. Heusden van zijn kant kon Dries eigenlijk nooit verontrusten, want al wat onze doelman moest doen was wat balletjes plukken. Aan de overzijde liep Lenny zich ook een keertje te pletter op de thuisdoelman, waardoor het erop leek dat de punten zouden gedeeld worden. Tot de vinnige flankspeler in het absolute slot van de wedstrijd tegen de grond werd gewerkt op de rand van de baklijn. Deze keer nam Tom de honneurs waar, en hoe: onze linksachter (op dat moment al linksbuiten eigenlijk) borstelde de bal heerlijk over de muur voorbij een kansloze doelman: 0-1, boeken dicht en de punten mee naar Wichelen.
Gewogen en te licht bevonden: anders kunnen we de prestatie van SK Wichelen tegen ongeslagen leider Zevergem moeilijk beschrijven. In de eerste helft kon de thuisploeg nog de voet naast die van de sterke koploper zetten, maar in het tweede bedrijf vielen we helemaal door de mand. De drie tegengoals waren stuk voor stuk vermijdbaar, maar de bezoekers troffen ook nog tweemaal de dwarsligger. Nee, op deze zege viel niks af te dingen.
Alweer wat geschuif bij de thuisploeg: Kristof moest rusten met een rugblessure, waardoor David voor het eerst sinds heel lang weer in de basiself verscheen. Hij nam zijn vertrouwde rol in het middenveld weer op, waardoor Rico naar de flank verschoof. Wichelen begon lang niet onaardig aan de partij waar vooraf veel van verwacht werd. We waren scherper in de duels, maar echt kansen afdwingen deden we nu ook niet echt. Eenmaal leek Sören Derl te gaan bedienen, maar de flankaanvaller kon niet bij de voorzet. Zevergem kon daar weinig tegenoverstellen, al had de thuisploeg wel geluk toen de attente bezoekende aanvaller een cadeau van Yari weigerde uit te pakken. 0-0 dus bij de rust, na een genietbare partij (met weliswaar weinig kansen).
Waar Wichelen de bezoekers in de eerste helft meteen naar de keel greep, was het na de pauze andersom: de bezoekers zetten heel hoog druk, en daardoor moesten de Wolven iets voorbij het uur uiteindelijk ook plooien. Een voorzet vanop rechts belandde tussen Bert en Dylan, maar een bezoekende aanvaller toonde zich de sterkste en werkte de bal in twee toetsen voorbij Dries. Je zag de koppen de grond in gaan, en Zevergem rook nu pas echt bloed. Tussendoor trof de leider nog tweemaal de dwarsligger, maar tien minuten voor affluiten kon Zevergem de bonus toch verdubbelen. De centrale middenvelder kreeg zeeën van tijd op de rand van de baklijn: even aannemen, klaarleggen, de hoek uitkiezen en Dries via de binnenkant van de paal het nakijken geven. 0-2, en wedstrijd gespeeld. In het slot maakte de ploeg die nog maar drie tegengoals moest slikken het feestje compleet door er vanop de stip 0-3 van te maken. Een jammere nederlaag, want SKW toonde zeker in de tweede helft niet waartoe het eigenlijk in staat is.
SK Wichelen: Dries - Tom, Bert, Yari, Dylan - Dieter (75' Lenny), David, Stijn - Rico, Sören, Derl (85' Kenneth)
Bij een 7-1-voorsprong tegen Landskouter en met nog acht minuten te
spelen, vond coach Ivo Van Wayenberghe van SK Wichelen het veilig zijn
eigen voorzitter Yvan De Coninck (55) het veld op te sturen. De
opstelling van de spits was het resultaat van een uit de hand gelopen
uitdaging met de jonge voetballers. Zij wilden wel eens zien wat een
vent van 55 nog kon op een veld. En dus hield de coach woord. Een
kwartier voor affluiten, mocht Yvan opwarmen aan de zijlijn. "Zo'n match
is toch een heel andere belevenis dan de training", zegt Yvan. Scoren
deed hij niet. "Had ik getrapt, ik had gescoord", lacht de 55-jarige
spits na een mislukt balcontact. Na affluiten en een hete douche gaf hij
de beloofde tournée generale in de volle kantine. De voetbalschoenen
gaan weer even aan de haak, maar donderdag staat Yvan weer op het veld
om de trainingen mee te lopen.
De goals kwamen van Sören (3x), Rico (2x), Lenny en een own-goal.
SK Wichelen: Dries - Tom, Yari, Bert, Dylan - Stijn (65' David), Dieter, Rico (85' Yvan) - Kristof (65' Lenny), Sören en Derl.
Wichelen heeft een nieuwe nederlaag moeten slikken op het veld van Bottelare. Verdiend was deze nederlaag zéker niet te noemen, want de Wolven waren op zijn minste de evenknie van een stugge thuisploeg. De man in het zwart was echter andermaal een niet te verwaarlozen factor, want zowel bij 0-0 als bij 1-0 onthield hij de bezoekers een loepzuivere strafschop. In het slot kon de thuisploeg, die eigenlijk al na een uur fysisch overlopen was door de onzen, profiteren van de man-op-mansituatie achterin. 2-0 dus, een uiterst zure nederlaag.
Opnieuw enkele wijzigingen bij SKW. Door de schorsing van Bert schoof Yari opnieuw een rij achteruit, terwijl Stijn opnieuw in het middenveld kwam naast Dieter en Rico. De flanken werden bezet door Derl en Kristof. Bottelare schoot het best uit de startblokken en het was vooral via de flanken dat de thuisploeg schade trachtte aan te richten. Dat lukte aanvankelijk niet, of het moet de blessure van Domi geweest zijn - die zich aan de knie blesseerde. Hij werd vervangen door Dylan, maar ook hij hielp goed om te gelederen gesloten te houden. Wichelen herstelde zich, en de doelman moest tweemaal zijn kunnen tonen op prima vrije schoppen van Tom en Sören. Wat later kreeg Derl geel na een schwalbe terwijl de scheids in die fase zeker twee keer voor strafschop had kunnen (en moeten?) fluiten, en aan de overzijde kregen we het deksel op de neus. De thuisspelende linksachter kon een afgevallen bal oppikken, en hij liet Dries kansloos met een fraaie trap. 1-0 dus...
Na de pauze bleef Wichelen steevast voor de voetballende oplossing kiezen, iets wat Bottelare pijn deed. De thuisploeg leek na dik een uur er volledig door te zitten, en wij roken dan ook bloed. Gelukkig had de thuisspelende goalie een begenadigde dag, want hoe hij Sören van een doelpunt hield na een knappe individuele actie van onze spits, dat gaan hem weinig doelmannen uit onze reeks nadoen. Nadien besloot de scheids (een man van een jaar of 60 vermoedelijk, die amper nog vooruit raakte) de thuisploeg in het gareel te houden. Bij een loepzuivere handsbal van de linksachter in de zestien die zowat iedereen op en rond het veld had gezien, deed onze vriend alsof zijn neus bloedde. On-be-grij-pe-lijk, ook al omdat onze tegenstander na de wedstrijd zonder enig probleem toegaf dat hij het leer inderdaad met de arm had beroerd. En nog was de show niet afgelopen. Zo werd ook een vrije schop van Dieter duidelijk met de hand beroerd door de man in de muur en kreeg de thuisploeg een rechtstreekse (!) vrije schop na een vermeende terugspeelbal van Dylan op Dries. De beste kans was nog voor Kristof, maar omdat we man op man gingen spelen achterin om alsnog een punt te pakken, kregen we op een zeldzame tegenprik toch nog de 2-0 binnen. Een zure nederlaag dus, maar Wichelen speelde een meer dan degelijke partij!
SK Wichelen: Dries - Tom, Yari, Kris (70' Lenny), Domi (15' Dylan) - Dieter, Stijn, Rico - Derl, Sören, Kristof | vielen niet in: Kenneth & Gio
