Na jaren lang misbruik, en het weg stoppen, kwam het er uit.
Psychiater gaf me anti depressiva, maar ik werd daarna zwanger . (wel bewust.) dus stoppen was noodzakelijk, en afwachten of ik opnieuw anti depressiva moest slikken, dan die wel in een zwangerschap geslikt mag worden, dit wilden ik niet omdat het dan Prozac zou zijn die verslavend werkt..
Ik ben ook best 'Depressief' in mijn zwangerschap geweest, genoot met volle teugen van het jochie in mijn buik, maar de rest was ik onbereikbaar.
Helemaal nadat ik opgenomen was met weeën (vroegtijdig).
Na me zwangerschap kwam ik (in lijnen te spreken) op de bovenste lijn, gelukkig en verblind van liefde voor Riley, langzaam is deze gezakt steeds lager, en nu is het al op de Onder de gemiddelde lijn, dus niet op de onder lijn zeg maar, maar wel er dicht tegen aan.
Dus bijv zo
- bovenste lijn
- Middenlijn
---- ik zit hier.
- onderlijn
Er net niet tegen aan. Ik heb mezelf teveel geforceerd, aan de kant geschoven, niet praten over mijn verleden en gevoel. geen hulp van de psychische kant willen, gesloten zijn.
Ondertussen is het zo erg dat ik woede aanvallen heb, geirriteerd ben, kapot van vermoeidheid omdat ik lig te malen in bed.
Woede aanvallen is overigens niet op Riley gericht of waar hij bij is.
Maar het gaat dus niet goed, ik probeer dingen te verwerken, op te lossen..
En dat gaat niet omdat ik het weg stop, nu ga ik met Anti depressiva starten om mijn emoties de boze emoties uit te schakelen, rust te krijgen in mijn hoofd, want slaap medicatie werkt op deze manier niet.
Ik zou eigenlijk afgelopen vrijdag al mogen beginnen, maar ik heb morgen en over-morgen afspraak in verband met mijn werkzaamheden en aan gezien de bijwerkingen vrij heftig zijn (weet dus van de vorige keer) zoals misselijk, maar ook gevoel als of ik stoned ben heb ik bewust besloten nog niet te starten er mee.. tot ik de gesprekken achter de rug heb.
Ik geef het wel aan dat ik ga starten..
Ik trek het anders niet meer, ik wil niet dat Riley op een gegeven moment de dupe word van mijn irritaties dat ik tegen hem ga uitvallen (niet met slaan ofzo, maar met stem - verheffingen).
Ik ga daarna met therapie (praten) starten en vervolgens EMDR (www.emdr.nl) . Dit is een proces ongeveer van een jaar bij elkaar ( aangezien wacht rijen zijn voor EMDR, anders had het 6 maanden geweest), ook mag ik stoppen als het beter gaat, en zo merkt Riley niets er van.
Er is overigens Post traumatische stress stoornis vastgesteld, het klinkt erg zwaar, gek en vaag.. maar het is niet vreemd met mijn verleden.
Ik heb afgelopen week op mijn computer testen gedaan, een onderzoek vanuit Lyton om te kijken wat mijn persoonlijkheid is, en waar ik in kan en wil werken.
De testen waren vrij simpel, Je krijgt een vragen lijst waar je Niet, Soms, Normaal, Vaak, Altijd in kan vullen.
Bij mij kwam uit, dat ik artistiek werk kan en wil doen, en met mensen kan en wil werken.
Schriftelijk en mondeling ben ik erg sterk met communiceren. Fijn om te weten toch?
Wat houd het nou in?
Ik kan dus fotograaf worden, schrijfster, dingen ontwerpen.
Ik kan dus de kraamzorg in, bejaardenzorg , advocaat worden.
En goed praten en brieven schrijven.
Zo waren er nog meer punten waar ik normaal tot boven het gemiddelden op scoorde, ook waar ik onder het gemiddelden .
Dat onder gemiddelden was niet erg, niet iedereen kan goed zijn in alles.
Ook heb ik heel veel inzicht in diepte, en minder in logica.
Zulke dingen zijn handig om te weten, om een baan te vinden die daadwerkelijk bij mij past, en waar ik mij niet in verveel.
De man waar ik bij zat, vertelden de uitslagen, en ik hoorde mijzelf gewoon, ook dat ik boven gemiddeld score met organiseren/plannen.
Ik plan dingen, stippel het uit voor mijzelf. Zodat ik makkelijker door kom, 'Spontaan' kan ik echt wel hoor, maar liever niet.
Plan ik iets, en gaat het anders (zoals vandaag kom ik zo op terug) , raak ik gedesorienteerd, moet ik om schakelen.
Ik moet nu dus vacature's bekijken wat mij leuk lijkt! En niet om dan te solliciteren, maar gewoon kijken wat mij ligt, en
of ik er wat mee kan, omdat ik epilepsie heb, en veel voudige aanvallen is dit niet eenvoudig, daarom eerst zo.
Dan bespreken we dit volgende week, en dan met de arts enzo er bij! Dan hoor ik hoe wat en verder... en als het mee zit, krijg ik dan een opleiding!
Over vandaag verder, ik had deze afspraak om 09.00 uur, ik streef naar op tijd komen.
Altijd gedaan, ik ben ALTIJD! te vroeg op een afspraak (varieerend van half uur tot 5 minuten), vandaag dus optijd weg (8uur), ik zou er om 5 voor 9 moeten kunnen zijn.
Trein vertraging!! 20 minuten! Stond dus wel om 10 voor 9 op het station, en had de bus gemist (waardoor ik optijd zou komen), en moest dus 20 minuten lopen, was 15 minuten te laat, ik heb daar een hekel aan, om dat ik me moet verontschuldigen, terwijl ik er niets aan kan doen eigenlijk.
