Binnen een paar weken zijn we weer weg, deze keer naar het land van de rijzende zon. De voorbereidingen zijn in volle gang, de startdatum (14 mei) komt dichtbij. We hopen maar dat we effectief op 14 mei kunnen vertrekken, want de vakbond ACOD heeft op die datum "een actie" aangekondigd; ze zeggen (weten ?) nog niet wat die actie zal zijn, een stiptheidsactie, een staking ? We willen met de trein naar Zaventem, dus kan het op meerdere fronten mislopen: acties bij de NMBS of bij Infrabel, bij de bagage afhandeling op de luchthaven, bij de verkeersleiders, de beveiliging van Zaventem...enz..
We hopen er het beste van en we zien wel als het zover is.
We vliegen met Finnair, eerst van Brussel naar Helsinki (vlucht 2u35min), dan van Helsinki naar Fukuoka (vlucht 9u30min)
In a few weeks we will be leaving on our next trip, this time to the land of the rising sun. We hope to leave Belgium on May 14th, but there is a risk that on that day there might be union actions (strike ?).
Anyway when everything goes as planned, we will fly with Finnair from Brussels to Helsinki (2h35min) and then from Helsinki to Fukuoka (9h302min)
We zijn woensdagmorgen 15 mei om 8 uur goed aangekomen in Fukuoka; de reis is vlot verlopen, zelfs de trein reed op tijd ! De vlucht van Brussel naar Helsinki duurde 2u25min en die van Helsinki naar Fukuoka 9 uur. Het is hier warm, om 8 uur vanmorgen was het al 20 graden en nu (14u) is het 29 graden. We hebben een eerste wandeling gemaakt omdat we nog niet in onze hotelkamer konden, maar zodra de kamer klaar was zijn we gaan rusten want toen waren we wel wat moe (al bij al 24 u in 't getouw). Daarom voorlopig alleen een kort bericht, later meer.
We arrived safely in Fukuoka Japan; the journey went smoothly but it was a long flight: Brussels - Helsinki 2h25min and Helsinki - Fukuoka 9h. It is warm in Fukuoka, this morning at 8 already 20 degrees C and now at 2 pm 29. We just made a first walk in the town and now we take a rest, we are a bit tired from the travel. More news later.
Op onze eerste wandeling hebben we onder andere de Tea Garden bezocht; dat is een mooie tuin met veel groen, een vijver (uiteraard met Koi vissen) en een watervalletje . Het is een oase van rust, midden in de stad. Er was een bruidspaartje dat hier foto's kwam nemen, en daarmee zagen we onze eerste kimono .
Wat valt op in Japan: de vrouwen zijn hier heel bang van de zon; 90% draagt lange mouwen en een lange broek of rok, dikwijls nog een hoed of petje met lange klep, en ook dikwijls nog een paraplu. De zon schijnt hier wel volop, temperatuur draait rond 29 graden. Ze zijn ook bang van slechte lucht: velen lopen rond met een mondmasker.
Ook grappig: de wc's. Die hebben hier een verwarmde bril en een installatie om je achterste schoon te spuiten...
We bezochten woensdag ook nog een tempel (Shinto); een complex van een aantal gebouwen, kapelletjes enz... Bij de ingang staat een wasbekken, hier wassen de gelovigen hun handen en gezicht, en het geld dat ze later gaan offeren. Verder is er een zuilengang, ze maken vóór die gang een buiging, gaan er dan doorheen tot bij een schrijn waar een grote bel hangt. Ze luiden de bel, klappen twee keer in hun handen, maken een aantal buigingen en stoppen dan het gewassen geld in de offerblok.
Er staat ook een groot beeld van een sumo worstelaar. Sumo, de nationale sport van Japan, was oorspronkelijk een Shinto ritueel. Als je het beeld aanraakt, komt de kracht van de worstelaar in je over....
We visited a temple; the main religion in Japan is Shintoism. Before they enter the temple, visitors wash their hands and face, and they also wash the money they will later offer. They have some rituals with lots of bows, hand clapping etc...There was also a statue of a sumo wrestler. Sumo is the national sport in Japan and it used to be a Shinto ritual. If you touch the statue, the power of the wrestler comes into your body
We gaan 's morgens eerst op verkenning in het treinstation waar we vrijdag de trein moeten nemen. Het is een enorm groot station, maar we vinden zonder veel problemen de plaats waar we moeten zijn. Er loopt ook veel personeel rond, en als je even twijfelend rondkijkt, komt er al iemand je helpen. Daarna duiken we de metro in. Ook hier is het systeem eenvoudig en alles is goed aangeduid, ook in het Engels. Alleen de automaten om tickets te kopen zijn eentalig Japans en dus moeilijk; maar ook hier daagt er onmiddellijk een metromannetje of vrouwtje op. Het is opvallend dat de mensen hier uitermate vriendelijk zijn, personeel in hotels, restaurants, winkels enz...begroeten je uitbundig met eens stralende glimlach en iedereen staat altijd klaar om je te helpen. Ze zijn ook gedisciplineerd: op de perrons van trein en metro staat iedereen netjes in 1 rij, men laat eerst de mensen uitstappen en pas dan gaat men rustig naar binnen.
We nemen de metro naar Tenjin en wandelen dan naar Central Park. Onderweg zien we dat de Japanners belang hechten aan groen in de stad, zie bijvoorbeeld dit flatgebouw
Central Park is een aangenaam groen grasplein met aan de randen tientallen kraampjes met eten en drinken. Er zitten honderden mensen op tuinstoelen te genieten van een hapje en een drankje in de schaduw van de bomen. En dat doen we dan ook maar
We wandelen naar het hotel en we sturen één van onze koffers al met de trein vooruit naar onze volgende bestemming. Dit doet men veel in Japan, het is gemakkelijk als je met de trein reist, dan moet je zelf niet te veel met je bagage zeulen. Het is ook niet te duur, ik betaal voor een grote koffer van Fukuoka naar Nagasaki 14
Onze volgende bestemming is Canal City Hakata, een enorm winkelcentrum met o.a. ook 2 hotels, een theater, honderden winkels, cafés en restaurantjes, en zelfs een rivier die door het centrum loopt en waar elk half uur een fonteinshow plaatsvindt. Een paradijs voor shopping liefhebbers !
Tenslotte gaan we eten in Wine Bar Nakasu; dit adres hadden we gisteren ontdekt en het loste al onze verwachtingen in. De baas is Japanner en heeft een tijdje in Frankrijk gewoond en gewerkt in de wijngaarden in de Bourgogne. Hij heeft lekkere wijnen in huis en weet er alles van. Hij spreekt verstaanbaar Engels. We genoten van een Pinot Noir en een schotel met assortiment kazen en charcuterie...heel lekker ! En ik heb een Japanse whisky gedronken, een single malt genaamd Hakushu. Geweldig ! Die kan wat mij betreft wedijveren met een goeie Schotse single malt
In the morning we walk to Central Park, a nice place with lots of boots where you can enjoy food and drink in the sun; later we visit a huge shopping center, and finally we enjoy a good bottle of wine
We zijn vanmorgen met de trein van Fukuoka naar Nagasaki gereisd. Een treinreis in Japan is anders dan bij ons, bijvoorbeeld: de trein van 9.15u vertrekt om 9.15 u !!!! Dat kunnen we ons in België niet voorstellen. We hadden op voorhand een ticket waarop alle informatie staat: naam van de trein, traject, wagen nummer en zetelnummers. Op het perron staat het nummer van je wagon aangegeven en daar is een gele lijn getrokken; alle passagiers staan netjes achter mekaar op die lijn, en niemand kruipt voor. Er staat ook een man klaar om de trein te kuisen; als de trein binnenkomt groet die man met een grote buiging. Als iedereen afgestapt is, gaat hij aan boord, wij moeten nog wachten. Alles is gepoetst 2 minuten voor het vertrek, iedereen stapt rustig in en op het juiste moment vertrekt de trein. We hebben ruime stoelen en heel veel beenruimte...het is echt een plezier om zo te reizen.
Aangekomen in Nagasaki nemen we de tram naar ons hotel; ook dat is een nieuwe ervaring. De trams zijn meer dan 50 jaar oud (volgende blog krijg je een foto), heel klein en ze zitten dan ook tjokvol. In een hightech land als Japan verwacht je automatische betaling, maar hier dus niet; je moet bij het uitstappen bij de bestuurder betalen, m.a.w. als je achteraan in het trammetje staat, moet je door de mensenmassa naar voor dringen om uit te stappen. Maar met een beetje hulp van een jongedame die een beetje Engels sprak, is het gelukt.
Ons hotel is OK, alleen is de kamer piepklein, zoals bijna overal in Japan waar gewoekerd wordt met bouwgrond
Ons hotel ligt vlak bij de ingang van Chinatown, die van Nagasaki is de oudste van Japan (sinds 17de eeuw). We wandelen er door en snuiven de sfeer. Er lopen heel veel kinderen rond (school uitgegaan ? schoolreisje ?) en ze zijn allemaal in uniform.
Later gaan we in de richting van Dejima. Dat was in de 17de eeuw een eilandje waar de Nederlanders een enclave hadden. Omdat ze veel zaken deden met Japan, kregen de Nederlanders de toestemming om zich daar te vestigen als coördinatiecentrum van de handel. Ze mochten het eiland wel niet verlaten. Nu is er een soort openlucht museum met een maquette van hoe het er toen uitzag, en men is bezig de oude (nog bestaande) huizen te renoveren of terug te bouwen in de oorspronkelijke staat. We hadden al wat gelezen over de geschiedenis van de handel tussen Nederland en Japan, en het is interessant dit nu allemaal te zien. We hebben er lang rondgelopen !
En zoals jullie allemaal weten, ben ik fier een halve Nederlander te zijn !
En ik dacht dat een bonzai altijd klein was ???
Tenslotte zijn we naar Dejima Wharf gegaan, een aangename plaats aan het haventje. Er ligt een statige driemaster en vele plezierbootjes, en langs het water zijn er tientallen restaurantjes met leuke terrassen. We hebben weer genoten !
Sorry for my English speaking friends, I forgot to make a resume in English. What I said in my previous blog was:
We had a very pleasant train ride from Fukuoka to Nagasaki. Compared to Belgium, travelling by train in Japan is a pleasure: trains respect their schedule, they are clean and comfortable...Trams in Nagasaki are more then 50 years old, very crowded and the paying system is archaic: you have to pay to the driver on leaving the tram...
Our hotel is OK, only very tiny, as most of the hotel rooms in Japan are. We are very close to Chinatown, which is the oldest Chinatown in Japan (17th Century). School children all have uniforms
We visited Dejima, that was a small island and a Dutch enclave in the 17th century. The Japanese allowed the Dutch to create there a coordination center for their business. The Dutch were not allowed to leave the island. It was very interesting to see how they lived in those days !
There is a miniature Dejima showing how the island looked, and as you can see on the picture, I am very proud to be half Dutch
Finally I was surprised to see that bonzai trees can grow high !
Toen we vanmorgen opstonden regende het een beetje. We vertrokken naar het Atoombom Museum, volledig gewijd aan de bom die op 9 augustus 1945 op Nagasaki viel. Het is een heel indrukwekkend en aangrijpend museum. Het geeft veel historische informatie en toont aan de hand van voorwerpen, foto's en video's wat er toen allemaal gebeurd is. En het wil vooral aantonen dat dergelijke gruwel nooit meer mag gebeuren ! Je ziet op de foto's een klok die teruggevonden is en die is blijven stilstaan op 11.02 u, een replica van de bom die echt indrukwekkend groot is, en het sober monument op de exacte plaats waar de bom is ingeslagen
Je hebt hier gemengde gevoelens; was het echt nodig om de oorlog te beëindigen ? De Japanners voelen zich slachtoffer, en de burgers zijn dat ook zonder twijfel, maar hun leger heeft ook enorm veel oorlogsmisdaden op hun geweten...ik weet het niet, maar als je dit alles ziet kan je alleen maar hopen dat zoiets nooit meer gebeurd.
Toen we uit het museum kwamen regende het niet meer een beetje, het goot ! We hebben dan twee paraplus gekocht, het begon steeds harder te regenen en er stak ook een woeste wind op die mijn paraplu na 10 minuten met huid en haar opvrat. We zijn dan maar in een taxi gevlucht en naar het hotel gereden voor droge kledij.
Een beetje minder zwaarwichtiger onderwerp dan: ik had jullie nog een foto beloofd van de antieke tram in Nagasaki; die zit trouwens meestal overvol, maar het verloopt allemaal vlot
Na de lunch zijn we naar het zuiden getramd (het regent niet meer) naar de "Hollandse Helling". Dat is een heel steil straatje, aangelegd door Nederlanders en andere westerlingen toen de handel echt was opengesteld. Langs dit straatje staan een aantal westerse huizen, een toeristische attractie voor de Japanners.
Terwijl we in die buurt rondlopen ontdekken we een Chinese tempel, gewijd aan Confucius. Het is een schitterende tempel, één van de mooiste die ik ooit gezien heb. We waren er allebei heel enthousiast over en we raden iedereen die ooit naar Nagasaki komt aan er eens te gaan kijken
I did it again, I pushed the "add to blog" button too fast. What did we do today ?
We visited the area where the atomic bomb felt on August 9 1945. The museum is very impressive and touching. It shows how horrible such a weapon is; let's hope it will never be used in a war again, or, better still, let's hope that there will be no war again. On the pictures you see a clock that stopped ticking at 11.02 a.m. when the bomb exploded, a replica of the bomb itself (it is really huge!) and a sober monument at the exact place where the bomb felt. We stayed there for a couple of hours and we were really impressed !
When we came out of the museum it was pouring rain, we both bought an umbrella and then a very heavy wind came up, after 10 minutes my umbrella was destroyed
Yesterday I told you about the archaic trams they have here, and you can see on the pictures that they are almost all the time pretty occupied.
Then we went to a street called the Dutch slope. It's a street constructed by the Dutch, and there are a number of western style houses, it is a great attraction for the Japanese, and, strange enough, we, being western, are spending time in Japan looking at our style of houses !!!
In the same quarter we discovered a beautiful Chinese shrine, dedicated to Confucius. It was one of the most beautiful temples we have ever seen !
Eerst een rechtzetting: ik kreeg een reactie van een mevrouw op mijn blog waarin ik het had over de vele vrouwen die hier rondlopen met mondmaskers, uit schrik slechte lucht in te ademen. Dat klopt dus niet, het is het omgekeerde: Japanners die een verkoudheid of een griepje of iets anders hebben dat mensen kan besmetten, dragen een mondmasker uit beleefdheid tegenover die andere mensen...dat lijkt me een betere en logischere uitleg. Met dank aan de voor mij onbekende mevrouw.
Vanmorgen hebben we de huurauto (uiteraard een Toyota) opgepikt en uit Nagasaki vertrokken. Ik moest twee straten wennen aan het links rijden (gelukkig reden ook alle Japanners links !), maar dat ben je heel snel gewend. We hadden een toeristische route naar Shimabara waar we de veerboot naar Kamumoto namen. Het ging allemaal heel vlot, aankomst bij de parking van de veerboot en toen ik uit het ticket kantoor kwam was de parking al bijna leeg.
In Kamumoto wilden we het kasteel bezoeken, dat is echter spijtig genoeg gesloten. Het is in 2016 door een grote aardbeving voor een groot deel verwoest, en de restauratiewerken zijn nog aan de gang. Jammer want het was een heel mooi kasteel. Om de muren voor verdere instorting te behoeden worden er grote zakken zand tegen gezet.
Voor de rest stond er vandaag niets op het programma, dus rust (we hebben een heel mooie, en deze keer een heel ruime, hotelkamer)
Bij het terugkeren naar het hotel zagen we nog een heel mooie geisha
This morning we picked up our rental car and left Nagasaki; it took me 2 streets to get used to driving on the left side of the road, but luckily all the other drivers did the same In Shimabara we took the ferry to Kamumoto were we stay one night. We wanted to visit the castle, but unfortunately a large part of it had been destroyed by an earthquake in 2016, reconstruction is going on and one can not visit the castle now; to prevent further collaps, they use huge bags filed with sand to support the walls. It is a pity because it was a wonderful castle. On our way back to the hotel we met a very beautiful geisha.
. Het is een oase van rust, midden in de stad. Er was een bruidspaartje dat hier foto's kwam nemen, en daarmee zagen we onze eerste kimono 
.
 "Embarassed"){kind=icon}
 "Laughing"){kind=icon}
