Vandaag
zat ik onder de banyanboom toen ik een paar samanas zag. Ze waren
dor en graatmager, bijna naakt en door eenzaamheid omgeven, maar ik
zag de plicht in hun ogen, het vernietigen van hun eigen ik. Toen ik
dit zag wist ik dat ik mijn beslissing gemaakt had. Ik zal mee reizen
met de samana's. Hun pad volgen. Mijn vader zal dit niet goed vinden,
ik was een brahmanenzoon dus ik zou ook een brahmaan worden. Dit is
niet wat ik wil, de lessen die de brahmanen mij geven zijn niet
genoeg, zij kunnen mijn geest niet verzadigen. Ik moet mee met met de
samana's want ik wil een samana worden, dat is mijn wens.
