Een andere belangrijke brok van de nalatenschap van Keizerin
Charlotte werd de eigendom van J. Van Gysel-De Heu : namelijk de hoeve van het
kasteel van Meise, met beplanting, vijvers en omtrent 80 ha landbouwgrond.
De hoeve was gebouwd naar het klassiek model van de grote
boerderij, die bestaat uit een vierkantig of rechthoekig plein, omsloten door
vier hoofdgebouwen die los staan van elkaar om bij eventuele brand de schade te
beperken.
1. de woning
2.de paardenstal met opslagruimte voor het voeder en de
bergplaats voor de landbouwwerktuigen
3. schuur met manège
4. koestal meestal met centrale voedergang
Een kenmerk van de oude boerderij : de zware inrijpoort met
boogvormige overkapping waarin een duivenhok is ingericht.
Deze hoeve was sinds 1717 eigendom van baron Van der Linden
d Hoogvorst. Ze vertoont de karakteristieken van het oude type.
In 1882 werden de gebouwen en de omliggende gronden
aangekocht door Keizerin Charlotte en daarna in 1938 door de heer Jan Van Gysel
en nu gekend onder de naam : Domein Drijtoren.
Anno 1717 staan er 3/4 woningen op deze kavel. Hofstede
Vanden Eynde Adriaan ,huysstede Crockaert Gheeraert en huysstede Van Hemelrijck
Hendrik ,mogelijk ook leemans.Blijkbaar neemt Crockaert de volledige
straatkant.De foto is te wazig om de juiste nummers te kunnen lezen.Ik zal er
op letten bij het verwerken van de gegevens ,vermits de nazaten van deze Van
Hemelrijck (dacht ik) op het centrum blijven wonen ,dit ivm Mariabeeld.Crockaert
is waarschijnlijk eigenaar van het bewuste terrein ,Vanden Eynde zit op locatie
bibliotheek .Ik zal dit woensdag toelichten.
In Meise, onder
de toren van St.-Martinus staat op pag.15 :
Deze herberg, naast de oude pastorij, noemde aanvankelijk A la cantine. De uitbaatster
verhuisde, met naam en al, naar de Nieuwelaan, waar nu de bank is.
We zien hier de vader van Clairette Louis Huygens, Karel
Huygens, Nicole Coremans en Clairette Coremans-Huygens
De zaal Triomf
kwam er op deze plaats. Na een brand werd het afgebroken.
Dit was ook het lokaal van de fanfare De Verenigde Broeders
(bijgenaamd de ressën). Achter het stamënee was een danszaal. Die werd
achtereenvolgens uitgebaat door , Louis Huygens, Fernand Coremans, Domien Van
Opstal. In 1941 waren hier nog klaslokalen boven de danszaal.
Nu is hier t Moment sedert 2000 de ontmoetingsruimte. In
de eigendomsakte staat vermeld dat dit vroeger eigendom was van keizerin
Charlotte van Mexico. De akte werd opgenomen in de toonkast, waarin de
voorwerpen die door de keizerin aan Madeleine De Cuyper geschonken werden. Dit
bevindt zich aan de trap en lift van de bibliotheek.
Hier worden de praatcafés van de VZW Erfgoed Berla gehouden.
Nieuwelaan. Oud-voorzitster
van Okra Meise José De Greef groeide
op in het verst van het centrum afgelegen lokaal. In mijn streekboek Meise,
onder de toren van St.-Martinus vinden jullie op pag. 57 een van de oudste
fotos. De oud-soldaten poseren er voor hun lokaal.
Her en der staan er langs de route van de St.-Elooi-ommegang kunstwerken
van St.-Elooi.
St.-Elooibeeld van Paul Grégoire.
Mariakapel
Smid 2014 van Frans Mertens
Vroeger was dit een winkel met stamënee van Jan en Alice
De Waet. (Brusselsesteenweg 48)
De volgende uitbaters waren : Maria Straetmans en Isidoor
Haeck en hun dochter Lisette Haeck (° 27 april 1917),.
We beschikken over een foto van de zaak bij de oude
St.-Elooiviering met Bert Peleman en Philibert Lettens. Twee huizen verder zien
we ook de staminee Au vélo nog en verder Kursaal.
In 1951 werd het Den Beiaard toen het stamcafé werd van de
Beiaardvrienden uit Meise. Die realiseerden de oude beiaard (nu aan de bib.). Onze
eerste beiaardier Jef Rottiers
heeft er menig pintje gedronken na de zondagavondconcerten op de beiaard.
In werd de zaak verkocht aan Guy Van Eyck.
Op 18.02.2008 werd het overgenomen door de huidige uitbaters
Bavo en Bastiaan Vandeperre
Vroeger was dat een lemen huisje, bewoond door Poempër va
Polienus, de bezembinder en klokkenluider.
In 1958 kwam Herman Boon bij pastoor Brams in
Meise als onderpastoor en proost van de Chirojeugd. Hij zou de jeugd van
onze parochie op een hoger niveau tillen. Op zijn kamer stond een beeldje van
een gekende kunstenaar, dat symbool stond voor zijn doel : ons omvormen tot
jonge, bewuste, stijlvolle, katholieke Vlamingen.
Op 25 are grond van de kerkfabriek zou hij een Chiroheem
bouwen (Krogstraat 7). Het oude lokaal (Van Gijsel) werd afgebroken voor de
A12. In het eerste plan zou het lemen huisje dat er stond geïntegreerd
worden, maar dat bleek irreëel. Alle werken werden door vrijwilligers
uitgevoerd, met de hulp van vermogende aannemers en industriëlen. Voor het
speelplein werd de afbraak van het Congopaviljoen van Expo 58 aangevoerd. De
afwerking en verfraaiïng liet hij uitvoeren door plaatselijke kunstenaars en
vrienden uit het artistieke milieu. Het Chiroheem werd een feit van 31.3.1958
tot 13.9.1959.
Herman Boon pr. kocht de religieuze kunstwerken. Op de gevel
zien wij een metalen afbeelding van twee jongens, die de handen reiken naar
Christus, van de hand van kunstenaar Karel Meert uit Asse. Op de oorspronkelijke
tekening hiervan stond een jongen en een meisje. Maar toen het werk uitgevoerd
werd waren de jongens en de meisjes in de Chiro nog gescheiden. Daarom liet
Herman Boon pr. Het hertekenen tot twee jongensfiguren
Op het plein staat een Mariakapel, Burchtgravin, naar een
ontwerp van Herman Boon pr. en gemetst door vader Nica en gerestaureerd door
mijzelf met de kleinzoon van de man. De burchtgravinne werd in beton gegoten
door Julien De Roover, het duiveltje doet al van de Kunstkring en Natuurpunt.
Er bestaat een foto M161,1 van met Jef De Cuyper, Jan
Bogaerts, Herman Boon pr. en de Jong Knapen.
In Jeugdclub Knodde is een van de religieuze kunstwerken
verdwenen onder een laag mortel.
Het Laatste Avondmaal 23.3f toonde in zwart - wit de
twaalf apostelen met Jezus die bediend worden door Maria. De schetsen van onze
proost ter voorbereiding ervan, zijn gered uit de archieven van de Chiro
(gedeponeerd in het parochie-archief). Wie waren die twaalf apostelen in die
periode ? Het schilderij stond op de muur van het lokaal van de aspirant -
leiders. Volgens mij waren dat : Jan Bogaerts, Roger Cooreman, Jos Van
Nieuwenhuyzen, Raf Meyskens, Jef De Cuyper, Frans Heyvaert, Oscar Wellens, Jef
Van Gompel, Wilfried De Goeyse, Jean Potums, Hugo Ooms en Paul Van de Velde.
Ik nam onlangs contact met het CRKC om het bestaan van deze
religieuze kunstwerken te signaleren, indien onbekend. Want ik blijf het
onderstrepen, dat het werk van Jan Beekman, in het leiderslokaal, een enorme
waarde heeft. En dat is niet alleen financieel. Het is het moderne equivalent
van de verrijzenis volgens het Nieuw Testament. 23,2f De muurschilderingen
in onze kerk, vooraan rechts, geven het laatste oordeel, versie oud testament.
Wij hebben er niet om gerouwd, toen alles netjes overschilderd werd. Onze kerk
zag er van toen af wel wat kaler uit dan nu. Dank zij het overschilderen zijn
ze ook gered. Ik vind het alleen jammer dat de paalschildering van de Heilige
Petrus niet mee gerestaureerd werd. Want die was veel origineler dan de rest.
Binnen in de
andere lokalen treffen wij nog aan :
1. Kruisbeeld
in ceramiek van Joost Maréchal (lokaal 5) 23,7f
2. Kruisbeeld
in ceramiek van Van de Weghe (lokaal 4) 23,6f
3. Lieve
Vrouw met kind, 3 tegels in ceramiek van Joost Maréchal (lokaal 4) 23,5f
4.
Kruisbeeld in brons van Hein Pohlenz (lokaal 1)
verdwenen
5. Lieve
Vrouw in opaline van M.W.Plettenberg (lokaal 5) verdwenen
6. Kruisbeeld
van R.De Pelsmaecker (lokaal 3) verdwenen
7. Lieve
Vrouw op glas geschilderd van Kamiel Cauwenbergh (lokaal 3) verdwenen
8. Fakkel
en siertekst van Willem Rosiers (lokaal 3) 23,9
In afspraak met mijn
bisschop en pastoor bouwden wij op grond van de kerkfabriek in de Krogstraat
een eigentijds Chiroheem. Ik wilde dat dit heem schoon was : de meubelen, het
eetgerei, enkele kunstwerken. Ik was ervan overtuigd dat jonge mensen innerlijk
schoon worden als zij schoonheid ontmoeten en inademen. Zo kocht ik voor de
lokalen kruisbeelden van Vlaamse keramiekers. Dat kostte veel geld. Samen deden
we veel met eigen handen en veel mensen hielpen financieel. In die dagen
begeleidde ik intens een stervende. Na zijn overlijden schonk zijn echtgenote
mij een grote som Duits geld voor het Chiroheem. Herman Boon pr.
In de
Plantentuin Meise : De vorser en De ultieme bestemming
Aan de ingang
Meise Centrum van de Plantentuin : "Vruchtbaarheid"
Aan de
bibliotheek werd Levensvreugde en Eenzaamheid geplaatst.
Aan het Willy
Van den Berghecentrum vonden De vlucht van Icarus en De geboorte van Venus
hun vaste stek.
Voor het
standbeeld van baron d Hoogvorst, tussen de monumentale Amerikaanse eiken,
troont ook nog een Mariakapel van zijn hand "Moeder van Meise".
Het
Mariabeeld van de wijkkapel van het Kasteelveld werd gestolen en vervangen.
In het Administratief
centrum van Meise prijkt een collectie kleine beelden. Op de plaat ernaast
staan echter foutieve benamingen!
Henri
Lenaerts maakte dit beeld in 1965. Hij schonk het aan de gemeente op zijn
tachtigste verjaardag in 2003.
De vruchtbaarheid
Aan de ingang
van de Plantentuin Meise staat op een hardstenen sokkel het bronzen beeld van
een vrouw. Ze zit op een stoel, heeft de handen in haar schoot gevouwen en
kijkt voor zich uit. Ze is gekleed in een jurk en is blootsvoets weergegeven. De
zijkanten van haar stoel zijn versierd met mensen die op het land aan het
werken zijn. Het standbeeld is een realisatie van kunstenaar Henri Lenaerts (°
1923). De Belgische staat kocht het werk aan in 1953.
O.L.V. Moeder van Meise
Voorbij de
beiaardbanken staat een klein Mariakapelletje van de hand van Henri Lenaerts.
