The moment I wake up Before I put on my makeup I say a little prayer for you While combing my hair, now, And wondering what dress to wear, now, I say a little prayer for you
Forever, forever, you'll stay in my heart And I will love you Forever, forever, we never will part Oh, how I'll love you Together, together, that's how it must be To live without you Would only be heartbreak for me. (Aretha Franklin)
Welkom! "...want het leven is toch al zo kort,
dat je beter lachend wakker wordt!" (J. Verminnen)
21-10-2012
The Last Post
Onze Michiel vertrok vrijdagavond met het jeugdhuis op weekend naar Kasterlee en ons Annelien vertrok zaterdagmorgen met het musicalgezelschap 'Muzart' voor een repetitieweekend naar De Panne. 'De oudjes', namelijk mijn man en mezelf, hebben dan maar beslist om er een weekendje Westhoek van te maken. We hebben een hotelleke in Middelkerke geboekt en zijn zaterdagmiddag vertrokken met als eerste bestemming 'Ieper'. Mooie stad, erg gezellig, overstelpt met Engelse toeristen. Lekker gegeten en daarna zijn we gaan kijken naar 'The Last Post'. Er was enorm véél volk, rijen dik onder de Menepoort zodat je nauwelijks iets kon zien. Om 20u werd het muisstil en dat bleef zo duren gedurende de volledige ceremonie, indrukwekkend... Vanmorgen, na een stevig ontbijt, de westkust afgereden en efkes Veurne bezocht. Van daaruit naar De Panne gereden waar we om 14u ons Annelien moesten ophalen. De Panne... dat zijn jeugdherinneringen... ieder jaar bracht ik daar een maand mijn vakantie door. En het is nog steeds oud, een beetje vervallen, vergane glorie... maar met het grootste strand van de hele Belgische kust. Ik ben zelf geboren en getogen in Izegem en toen we gisteren door Houthulst reden, Langemark-Poelkapelle,... enzovoort dan viel mij op hoe stil, rustig en verlaten die streek is. Ik was dat eigenlijk al een beetje vergeten. Leuk om daar weer eens langs te rijden, maar om er te wonen...dan toch graag dicht bij een stad als Ieper, Kortrijk, Brugge of Roeselare. Groetjes.
Vandaag was het zo'n dag. Ik werd vanmorgen om 6u fris uitgeslapen wakker, om 7u was ik op weg naar 't werk en om 7u30 zat ik achter mijn bureau'ke en dan...het was zo'n dag... Het enthousiasme van de morgenstond verdween als sneeuw voor de zon. Het werk leek veel minder uitdagend dan verwacht en al gauw hoopte ik dat de dag snel voorbij zou zijn. En ik had toch ook wat geluk, mijn collega bleef wat langer werken zodat ik vroeg kon stoppen.
Thuisgekomen heb ik mijn loopkleren aangetrokken en ik ben, in het zonneke, vertrokken voor een parcours van 10km. Het ging bijzonder goed...een rustig toerke tussen de velden, veel wind maar zachte temperaturen en na 7km een zachte regenbui.
Omdat ik nog energie over had, na een uurtje lopen, besloot ik mijn berg strijk aan te vallen. Gisteren had ik dat moeten opgeven omdat, voor de zoveelste keer, mijn duur Rowenta-strijkijzer het liet afweten. Na een spoelbeurt probeerde ik het opnieuw. Het duurde maar een paar gestreken stukken of daar begon mijn strijkijzer weer tegen te sputteren. Het water liep uit mijn strijkijzer... en ik haat het echt als de techniek mij in de steek laat en zeker als ik daar dan veel geld voor uitgegeven heb!! Dus het was zo'n dag...
Morgen breng ik dat toestel dus voor de 2de keer terug naar de winkel. Ik zal mijn strijk ook meedoen en afgeven
September loopt op zijn einde, alles geraakt weer een beetje in de normale routine. De afgelopen 2 weken zijn behoorlijk druk geweest. Mijn ouders (foto hiernaast) waren 50 jaar getrouwd... wie kan dat nog zeggen! ... en gaven een feestje. Iemand moest een speech'ke voorbereiden, cadeau regelen, ... enzovoort. Ondertussen was onze Michiel ook terug thuis van een tourke met zijn band. Dat zorgde ervoor dat het lopen de voorbije 2 weken wat op de achtergrond is geraakt. Bovendien voelde ik mij vorige week vreselijk moe. Ik dacht zonder reden maar nee zenne, vrijdag begon ik te snotteren en ik heb een goeie verhoudheid te pakken. Dit weekend dus maar een beetje rustig gehouden en het lopen efkes gelaten voor wat het was.
Dit kan maar efkes want ik heb mij ingeschreven om volgende week de "Corrida" in Zwijndrecht te lopen. Weliswaar maar de korte afstand, maar toch, een beetje trainen deze week zal geen kwaad kunnen.
De "Corrida" is de stratenloop waar ik jaren geleden mijn debuut maakte als jogger. Ik was superzenuwachtig en de korte afstand (5km) was toen enkel voor vrouwen. We startten met een 30-tal vrouwen en al vlug had ik het gevoel dat ik helemaal alleen liep. Ik herinner me dat ik halverweg mijn buren zag staan die hevig aan het supporteren waren. Ik dacht echt dat ik als laatste liep, dus ik stopte bij mijn buren voor een babbelke en wou echt opgeven. "Niet doen!!", riep mijn buurvrouw, "er komen er nog verschillende achter jou!!" Halsoverkop ben ik dan weer vertrokken en ik ben aangekomen in een tijd van 22minuten. Mijn beste tijd op 5km, alé, ik was dan ook veeeeeeeeel jonger hé. Maar kom, de "Corrida van Zwijndrecht", 't zal altijd iets speciaals blijven...!!
Ik ben Nancy
Ik ben een vrouw en woon in Beveren (België) en mijn beroep is bediende in de verzekeringssector.
Ik ben geboren op 16/04/1964 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: atletiek, zwemmen, lekker eten,....
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
