The moment I wake up Before I put on my makeup I say a little prayer for you While combing my hair, now, And wondering what dress to wear, now, I say a little prayer for you
Forever, forever, you'll stay in my heart And I will love you Forever, forever, we never will part Oh, how I'll love you Together, together, that's how it must be To live without you Would only be heartbreak for me. (Aretha Franklin)
Welkom! "...want het leven is toch al zo kort,
dat je beter lachend wakker wordt!" (J. Verminnen)
10-03-2013
Geen sneeuw aub
Net nu we konden genieten van aangename temperaturen om te lopen wordt er nu weer sneeuw verwacht!! Ik heb geen zin meer in sneeuw... Ondertussen heb ik deze week weer eens een toerke van 10km gelopen. Het ging goed, niet snel, maar rustig een uurtje gelopen. Deze week loop ik nog 2 keer 7km en dan zondag de Antwerp Urban Trail. Ik ben benieuwd!
De doe-het-zelf werken vorderen ondertussen. De trap staat nu volledig in de "primer" zoals een echte doe-het-zelver dat zou zeggen. Nu nog de afwerking...
Deze week was een goeie loopweek. Ik heb mij ondertussen ingeschreven voor de 10miles dus ik moet minstens 3 keer per week een toerke doen en stilaan mijn kilometers opbouwen. Maar met een doel in zicht lukt dat prima. En vandaag kwam mijn buurvrouw mij halen om onze gebruikelijke 7km te lopen. Ze was zo fier als een gieter met haar spiksplinternieuwe loopschoenen. Blitse zwarte schoenen met fluo- groen accent onder het motto "het oog wil ook wat". En ze zien er super uit en zitten natuurlijk erg goed, dit alles volgens mijn buurvrouw... Bovendien heeft ze die gekocht in de nieuwe winkel van Runners hier in Zwijndrecht en was ze wel onder de indruk van het deskundig advies...
Dit weekend stond volledig in het teken van "doe het zelf". Onze trap moest dringend opgefrist worden. En om mee te doen met de modetrends wou ik de verniste trap in gebroken wit verven... jobke een klein beetje onderschat, met nadruk op onderschat... Een paar maanden geleden heb ik de vernis erafgehaald, een rotjobke... en nu moest heel de trap opgeschuurd worden. Uitgerust met 3 schuurmachines en een mondmasker ben ik daar gisteren aan begonnen... als er wat stof moet zijn... Vanmorgen stond ik op met een gezwollen oog, ah ja, stofbril vergeten op te zetten. Vandaag dan maar verder geschuurd met stofbril en mondmasker... alsof dat gemakkelijk werkt!! Ik kan je verzekeren, je zou van minder van een ladder donderden!! Maar alé, het schuren zit erop. Morgennamiddag neem ik een half dagje verlof en zet ik de primer erop, want het moet vooruitgaan. Maar het zal zo schoooooon zijn als 't af is, alé, dat hoop ik toch.
Mijn man is vandaag begonnen aan zijn nieuw project voor dit jaar, "de groententuin". Dus binnen een paar maanden eten wij hier onze eigen gekweekte groenten en ik kijk vooral uit naar de tuinkruiden.
Volgende week eindelijk lopen in het voorjaarszonneke met heerlijke temperaturen. Ik kijk er al naar uit!!
De krawatencross...een impressie... Veeeeeel volk, veeeeel enthousiaste vrijwilligers, carnavalsfeer, jonge supporters die luidkeels hun favorieten toejuichen, veeeeeel bier... en een onoverwinnelijke Niels Albert, vandaag dan toch!
Het weekend heb ik nu eens supergoed ingezet. Om 18u thuis van 't werk, loopkleren aangeschoten en ook de loopschoenen natuurlijk en onder donkere, dreigende wolken vertrokken voor een toerke van 7km. Net toen ik bijna terug thuis was, voelde ik de eerste druppelkes. Maar ondertussen zijn de gegevens van mijn toerke al overgezet van de Garmin op de computer en ben ik een stukske aan 't schrijven. Ik heb vanavond het 'kot' voor mij alleen zoals men dat schoon zegt! Ik ga mij nu een lekker pasta'ke maken en ik laat mij daarna in de zetel vallen...
Tja, deze week is het pijnlijk duidelijk geworden. Mijn loopmaatje Pascale en ikzelf moeten meer kilometers lopen. Niet alleen omdat dat goed is voor de conditie, maar vooral omdat we in 7km niet uitgebabbeld geraken. Dinsdagavond zag Pascale het niet zitten om te lopen omwille van het slechte weer. Ik ben dan maar op mijn eentje een toerke gaan lopen en het weer viel best mee, wat motregen en een zacht windje. Wat wil een mens nog meer. Op woensdagavond zijn we er dan met zijn tweetjes op uit getrokken, voor de gebruikelijke 7km. Pascale had heel wat te vertellen en ik ook, zoals gewoonlijk. En toen we terug aan ons vertrekpunt kwamen, moesten we voor de voordeur nog de rest van ons verhaal doen. De wind was behoorlijk koud en ik voelde dat ik dringend een warm douchke nodig had...maar ja, als het verhaal nog niet af is... De volgende morgen voelde mijn rug stijf aan. Ik dacht dat daar iets niet meer in de haak zat. Maar tegen de avond werd het alsmaar erger. Vrijdag toch nog gaan werken en 's avonds dan maar de dokter geraadpleegd, want de pijn was niet meer te houden. Spierontspanner en pijnstillers hebben hun werk gedaan en ondertussen is alles weeral veel beter, maar het besluit is dus dat we moeten opbouwen naar 10à15km om dergelijke problemen te vermijden.
Gisteren hadden mijn man en ik een dagje pure nostalgie. Aangezien onze dochter volgend jaar aan de Arteveldehogeschool wil studeren, mochten de ouders gisteren naar de infodag. We reden richting Gent en moesten op de campus Kantienberg zijn, middelpunt van de feestvierende student in Gent. Dat was duidelijk merkbaar in de Overpoortstraat... De campus waar de infosessie doorging was echt heel erg mooi en nieuw. Je zou zo weer zin krijgen om te studeren. Bovendien werd alles echt op een interessante en vlotte manier gebracht. Zoveel begeleiding voor de studenten! Helemaal anders vergeleken met onze studententijd in Gent. Wij vinden alvast dat ze een goeie keuze gemaakt heeft en er moeten nu nog een paar infodagen volgen!!
Gisterenavond nog een mooi benefietconcert bijgewoond van de Middenschool hier in Beveren. De opbrengst was voor de aankoop van instrumenten voor het nieuwe muziekhuis dat verbonden zal zijn met de school. Ons Annelien en haar klasgenootje Jessie hebben er heel mooi gezongen, naast nog een paar andere jongeren die ook het beste van zichzelf gegeven hebben. Je moet het maar doen, alleen op een podium...!
Ik ben Nancy
Ik ben een vrouw en woon in Beveren (België) en mijn beroep is bediende in de verzekeringssector.
Ik ben geboren op 16/04/1964 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: atletiek, zwemmen, lekker eten,....
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
