Hallo...

Zaterdag was het de graduation ceremony van mijn leerkracht en van Elodie haar leerkracht. Ik had beloofd dat ik naar de ceremony zou komen om haar te filmen. Man man, we hebben daar vier uur gezeten, in de vlakke zon, gewoon zitten luisteren naar die docenten en weet ik wie nog allemaal… Pffffuuuttt. Kwas echt kapot van de warmte.

’s Avonds moesten we naar haar feestje gaan. Mariama (de kok) wilde ons percé in het Afrikaans kleden. Ze had voor ons kleren meegebracht. Schoon zeh. Op deze foto kunt ge wel zien da ik kei moe was van die zon.

Zondag hebben we er dan een lekkere luie dag van gemaakt. We zijn naar het strand gegaan, van het zonneke genoten en gezwommen. Tbegint hier btw (geen zorgen mama, ik moet hier geen btw ofzo betalen ;)) fameus warm te worden. Echt ni normaal. Ik hoop dat de temperatuur niet blijft stijgen. ’s Avonds is het nog altij wa frisser.

’s Avonds hebben we met onze vrienden hier Back Coffee gemaakt. Ge moet heel veel geduld hebben… ma this goooooooeeeeed!! Kga mij een setje kopen, dan kank het is voor ulle maken…

Maandag moesten we niet naar school. Hier hebben ze ook Paasvakantie. Nu kunnen we dus twee weken lekker niks doen. Zalig. Tijd om het land nog wa meer te verkennen.

Dinsdag ben ik mijne sgat dan gaan opwachten aan de luchthaven. Alé, da opwachten was de bedoeling. Hij stond al op mij te wachten. Ik dacht, kga 30 min later gaan, want eerst da hij zijn valies enz heeft, we zitte in afrika é, da gaat allemaal wa trager. Maar twas geen vlieger maar een blikke doos met propellers :d waar tien man in kon… Buiten dit is alles goed verlopen en is hij zonder schrammen hier geraakt.  So, don’t worry…

Vandaag zijn we eens langs geweest op the Swallow. Ze hadden mij gistere avond al gebeld om te vragen of mijne vriend goed aangekomen was. Zoals ik al wel had verwacht, heeft em een mooie verwelkoming gekregen. Ze hebben eerst een welkomslied gezongen en vervolgens nog ff djembe gespeeld en gedanst. Een kindje is hem komen halen om mee te dansen.

In de namiddag zijn we de crocodile pool gaan bezoeken. Dit is een plas water waar meer dan 100 krokodillen in zitten. Die krokodillen zijn zo tam as iet, ge kunt ze dus gewoon aaien en vastpakken… Kwas toch blij als we er levend buiten kwamen ;)

Tot de volgende…

Sara

08-04-2009 om 23:05 geschreven door Sara  

Hallo

Eerst en vooral wil ik iedereen bedanken om mijn verjaardag niet te vergeten. Het is leuk om zoveel reacties te krijgen. Mijn eerste verjaardag in Afrika ga ik zeker nooit meer vergeten.

De kinderen in mijn klas hadden, zonder dat ik er iets van wist, allemaal een tekening gemaakt voor mij. Deze hebben ze dan in een boek gebundeld. Op het voorblad hadden ze geschreven: You are a star! Ze hadden ook een kroon gemaakt. Echt super mooi. Na de lunch kwam ik de klas binnen en zijn ze beginnen zingen voor mij. Achteraf kreeg ik de tekeningen en de kroon. Ik vond dit echt super lief. Ook de leerkrachten waren mij niet vergeten. Da kon ook moeilijk anders want ik had hen ’s avonds uitgenodigd op mijn verjaardagsfeestje. Zoiets vergeten ze hier niet licht. Na school hebben we dan alles zitten voorbereiden voor het feestje. We hebben fruitsalade en pannenkoeken gemaakt. Gelukkig dat Elodie en Carmen mij geholpen hebben. Het deeg voor de pannenkoeken hebben we echt op afrikaanse wijze bereid. Met onze handen erin om het deeg te ontklonteren ;). Mixers of kloppers kennen ze hier nog ni é.

Alles ging goed tot we onze pannenkoeken wilden bakken. Da ging van geen kanten. Ni normaal. We hebben drie verschillende pannen gebruikt. Tbleeft elkes keer aan de bodem plakken. Ondertussen was het al 17 u en we hadden nog gene ene pannenkoek. Kmoest er minstens 60 hebben want er kwam ongeveer 25 man. Kzag het ni meer zitten. Toen kwam Habib bij ons binnen (leerkracht van de rode klas). Hij ging het is proberen. Wij allemaal aan het lachen. Ja, 2 min later lag er wel ne schone pannenkoek op tafel. Ni normaal. Toen heeft hij dus mijn pannenkoeken gebakken en ben ik in alle haast nog snel naar de bakker gelopen om cake te kopen. We hadden al te veel deeg versmost :p.

Maar eind goed al goed. Tfeest is kunnen doorgaan en met pannenkoeken. Ze vonden het heel lekker. ’s Avonds hebben we onder ons (ik, elodie, carmen, zaza en mariane) Ataya (green tea) gemaakt. Zo hebben we dan een schitterende dag afgesloten met mooie herinneringen.

Groetjes,
Sara. 

01-04-2009 om 17:48 geschreven door Sara  

29-03-2009 om 14:02 geschreven door Sara  

29-03-2009 om 13:54 geschreven door Sara  

Gisteren zijn we met zen allen naar Sanjang geweest. Hier ligt Paradise Beach, het mooiste strand van Gambia. De naam omschrijft perfect waar ge u bevindt. Mooie witte stranden, palmbomen, bootjes op het water, in de verte een paar rotsen, stilte,… echt het paradijs. Hier kunt ge uren zitten en gewoon van de omgeving en de zon genieten. Ik denk dat ik hier nog veel ga naartoe komen . Op dit strand werken ook veel mensen uit Senegal. ’s Morgens trekken ze er vroeg op uit om te gaan vissen. Soms komen ze met een lege boot terug. Maar als de boot vol is, verschiet ge u van wat er allemaal in zit. Dingen waar ik nog nooit van gehoord heb. De manier waarop de boten uit het water op het strand gezet worden is ook leuk om te zien. Ze doen dit met een 20-tal mannen. Ze leggen boomstammen onder de boot en zo rollen ze die boomstam per boomstam naar het aanlegplaats. Hier kunt ge ook op u gemakske eens rondkijken en foto’s nemen want in Tanji niet mogelijk was. Er hing ook geen geur van rottende vissen.

Tijdens de strandwandeling hebben we een voetbalploeg ontmoet die op het strand ah trainen waren. Ze hebben mij uitgenodigd om eens te komen kijken. Kga dat zeker eens doen. Die manne kunne echt wel voetballen.

Ten slotte zijn we nog naar Art Village gegaan. Dit is een heel klein ‘dorpje’ gemaakt uit allemaal natuurlijk materiaal. Mooi om te zien wat die man allemaal met natuurlijk materiaal gemaakt heeft. Ne echte kunstenaar.

Sinds vrijdag zitten we in onze nieuwe verblijfplaats. Ik heb een paar foto’s getrokken.Voor in Afrika te zijn, is het echt wel e schoon huis. Nu zijn we onze eigen baas en doen we wat we zelf willen. Wie eens zin heeft om af te maken…Altijd welkom. We vinden wel een plaatske om u te placeren.

Vandaag is het jammer genoeg al de laatste dag voor men papa en men broer. Deze avond gaan we hen naar de luchthaven brengen. Ik vond hun aanwezigheid echt wel leuk en vind het spijtig dat ze al terug naar huis moeten. Maarjah. Binnenkort krijg ik terug hoog bezoek.

29-03-2009 om 13:49 geschreven door Sara  

27-03-2009 om 16:41 geschreven door Sara  

27-03-2009 om 16:38 geschreven door Sara  

Hallo

De eerste week is al achter de rug. Ik had super veel zenuwen om les te geven. Maar het is heel goed gegaan. Ik heb een toffe klas met lieve kinderen. Ik heb het gevoel dat de kinderen mij graag hebben en dat geeft mij echt wel voldoening. Elke morgen komen ze mij een hand geven. Als de school uit is, komen een aantal kinderen mij een kus en knuffel geven. Ook tijdens de lessen werken ze heel goed mee. De manier van lesgeven is vrij eentonig en saai. Ik heb deze week al een paar leuke werkvormen uitgeprobeerd met de kinderen en je kan echt zien dat het aanslaat. Dit maakt mij echt wel gelukkig. Ik voel mij super goed op de school. Ik kom ook heel goed overéén met alle leerkrachten maar vooral bij de directrice Fatou. Das echt ne dikke knuffelbeer die. Een prachtige vrouw. Ze zegt dat ze mijn Afrikaanse mama is.

Dinsdag zijn mijn papa en broer is komen kijken in mijn klas terwijl ik aan het lesgeven was. Ze vonden dat ik het goed deed. Ma waarschijnlijk durven ze niks anders zeggen. Fatou had ook tegen mijn papa gezegd da ze mij in het school heel graag hebben. Da deed mij echt plezier. Ik ben nu al aan het denken: Man, da gaat wenen worden als ik hier afscheid moet nemen.

Vrijdag hebben we ons project voor school gerealiseerd samen met drie andere meisjes van Groep T. We hebben de kinderen een volksdans aangeleerd. We hebben gelukspopjes geknutseld en we hebben overheerlijke pannenkoeken gemaakt. Zowel de kinderen als de leerkrachten vonden het lekker.

En omdat ze dit zo lekker vonden, heeft mij dit op ideeën gebracht. Dinsdag is het mijn verjaardag, niet vergete btw J. En ik wilde graag een feestje geven voor de leerkrachten. Ik heb dus besloten om pannenkoeken te maken. Ik ga dan ook wat vers fruit kopen en chocolade om te smelten. We gaan dan een kampvuur maken en djembee spelen. Ik zal hier de volgende keer zeker veel over te vertellen hebben.

Nu heb ik ook nog wat slecht nieuws. Aléé, uiteindelijk is het nu al niet meer echt slecht nieuws. We gaan verhuizen. We worden kei hard afgezet hier in het guesthouse. We betalen 10 euro per nacht en hier is normaal ontbijt bij inbegrepen. De eerste week kregen we gewoon droog brood. We zijn dan gaan klagen. Nu krijgen we ne minipot choco die we met 9 moeten delen. This echt zorgen om als eerste aan tafel te zitten of ge hebt niks meer. Zelfs niks om te drinken. Telkens als we iets kochten en in de frigo zette, was de eigenaar er mee weg. Ma goed, genoeg negatief nieuws. We zijn op zoek gegaan naar een andere woning. We hebben een huis gevonden dat we met drie gaan delen. Hier hebben we zelfs tv en een dvd-speler. Het is ook veel goedkoper. We moeten wel zelf voor ons ontbijt zorge maarjah veel slechter kan al ni. We gaan wel goed moeten oppassen want ni iedereen is hier in Gambia te vertrouwen. Hopen dat we daar beter gaan zitten en dat er niets gepikt wordt.

Zo, dat was het zo een beetje voor deze week. Tot de volgende.

Groetjes,

Sara.

27-03-2009 om 16:36 geschreven door Sara  

Donderdagavond zijn mijn papa en broer aangekomen in Gambia. ‘s Avonds heb ik iets meegegeten in het hotel. Hmmmm. Ze keken raar toen ik voor de vijfde keer eten ging bijhalen . Normaal is het andersom. Als het buffetvorm is, kunt ge er ineens beter van profiteren é.

Zaterdag heb ik samen met hen en twee andere meisjes van bij ons in het guesthouse op uitstap geweest. In de voormiddag zijn we het Abuko park gaan bezoeken. Dit is een natuurreservaat waar verschillende dieren te spotten zijn. Hier hebben we een wandeling van 5km door de jungle gemaakt. Super mooi. Je wandelt er door en je denkt bij jezelf: ben ik hier werkelijk aan het lopen of is het een droom? Prachtige natuur waar je maar niet genoeg van krijgt. Ik heb mij ziek gelachen met Papa en Marco toen we in Serrekunda aan kwamen. De cultuurschok die ik de eerste week gehad heb, hebben zij gisteren zeker en vast ook gekregen. Gelukkig dat pa hier maar een paar dagen zit want die laat hem uithalen waar hij zelf bij staat. Aléé, hij kan gewoon ni afbieden. Elke prijs is goed voor hem… Voor Marco echter :d… Die gaat ni derek akkoord met de prijs :d… Zoals we hem kennen.

In de namiddag zijn we naar de Lamin Lodge gegaan. Hier hebben we een boottocht gedaan door de mangrove. Ge zult zegge, die doen zeker niks anders dan op een bootje zitten . Ma ik wou hen dat zeker tonen en ja, elke tocht is anders en heeft zijn charmes. Kijk zelf maar op de foto’s.

Nu is het luieren wel gedaan. Maandag beginnen we les te geven. Vandaag ga ik dus mijn lesvoorbereidingen maken. Ik hoop dat het morgen gaat lukken. Ik heb er zin in maar heb wel wat schrik. De kinderen aanvaarden weinig gezag van een blanke leerkracht, dus… Maarjah, we zulle zien. Ik houd jullie zeker op de hoogte.

Groetjes,
Sara.

22-03-2009 om 14:17 geschreven door Sara  

Dag allemaal

De voorbije week hebben we observatieweek gehad. Elke dag zijn we in een andere klas gaan kijken. Maandag heb ik een bezoekje gebracht aan mijn toekomstig klasje, de groene klas. Het zal geen eenvoudige opdracht worden om hier fatsoenlijk les te geven. De groene klas is een graadklas waar het derde en het vierde leerjaar samen zitten. De les start om 9u. De leerkracht overloopt eerst de aanwezigheden. Dit nam ongeveer 3O minuten in beslag. Vervolgens deelt ze de klas in twee groepen volgens leerjaar. Aan een groep geeft ze les, de andere groep doet hoekenwerk. Na verloop van tijd wisselt ze. Deze werkwijze past ze toe bij alle leergebieden. Het resultaat is dat ze super veel tijd verliest en dat de kinderen op een dag heel weinig leerstof zien. Zo gaat het er ook aan toe in de andere klassen. Tijdens de speeltijd is het ook af zien zeh. Die kinderen zijn gek op ons haar. Ze vinden dat super zacht. Ze willen er dan altijd vlechtjes in maken. Ma ze zitten daar dan met 5of 6 aan u haar te trekken, echt kei pijnlijk... Ma voor de rest zijn ze wel kei schattig en lief. Kga eentje meepakken denkik :d.

Groetjes,
Sara.

22-03-2009 om 14:12 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:29 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:28 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:26 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:24 geschreven door Sara  

Hallo

Ik heb al 10x geprobeerd om mijn foto's er op te plaatsen maar het internet is frustrerend traag...
Hopelijk lukt het nog.

Groetjes,
Sara.

15-03-2009 om 14:21 geschreven door Sara  

Hallo

Gisteren zijn we het slaveneiland ‘James Island’ gaan bezoeken. Dit was echt een onvergetelijke maar vermoeiende en een emotioneel zware dag. Op bepaalde momenten vroeg ik mij af: ‘Waar zijn we in godsnaam aan begonnen?’ Ik heb met momenten mijn tranen echt moeten verbijten en andere momenten heb ik super hard moeten lachen. Achteraf gezien ben ik blij dat we het gedaan hebben maar bepaalde beelden krijg ik niet uit men gedachten. Ik ga proberen zo goed mogelijk te omschrijven wat we meegemaakt hebben.

Eerst zijn we met de bushtaxi naar Serrekunda en vervolgens naar Banjul gereden. Hier hebben we ongeveer 1u30 over gedaan. In Banjul hebben we met de Ferry ‘The Gambian River’ overgestoken. Het was een ramp om op die boot te raken. Ge denkt, ge zit in Afrika, relaxen. Nee ze, da was echt trekken, stoten, duwen, elkaar kwijtgeraken,… Op die boot stond ge echt tegen elkaar gepropt. Ze kruipen daar ook met vanalles op: kippen, geiten, auto’s, camions, valiezen,… Echt ni te omschrijven. Ik vond het echt ni leuk op die boot. Ik was daar niks op mijn gemak en werd daar ook misselijk op. Ik was blij dat we aan de overkant waren ma da blij gevoel ging snel weg want dan was het weer drummen om van die boot af te raken. Ge komt daar ook derek in een super drukke markt aan waar ineens kweni hoeveel kinderen rond u staan, aan uw rugzak zitten trekken, om geld en snoepjes vragen,…

Daarna zijn we iets gaan eten. Ff uit de drukte. We waren de enige in het restaurant en hebben 1u40 moeten wachten. Echt om zot te worden.

Ondertussen was het 15u. Nog geen slaveneiland gezien. We hadden ook geen idee hoe ver het nog rijden was. Er waren een vijftal mannen naar ons gekomen om met ons te onderhandelen. Elk zouden ze ons aan een voordelige prijs naar het eiland kunnen brengen. Maar die voordelige prijs was echt kwe ni hoe duur. Pure afzetters. Op één, twee, drie hadden we daar kei harde ruzie met die kerels omdat wij vonden dat ze echt van ons profiteerde omda wij blank zijn en zogezegd rijk. Zij vonden ons koppig en stom want zij waren de enige die ons tot daar konden brengen. Er rijden geen busjes naar daar. Wij geloofden dit niet. Ze lieten ons ni gerust. Uiteindelijk hebben ze het voor de helft van de prijs gedaan. Gelukkig dat we met hen meegegaan zijn want het was een toch van 1u30 met de jeep. (zie foto) Tijdens deze tocht vergat ik even alle negatieve gevoelens van de voorbije uren want de omgeving was echt adembenemend mooi. Ni te omschrijven. Tot dat de chauffeur in een dorp stopte waar ineens 5O kinderen op ons afgestormd kwamen. Hij vroeg ons om snoep te gaan kopen. Wij vonden die geen goed idee maar hij bleef aandringen. We hebben dat dan toch maar gedaan. Lotte deed die zak open en toen begon het… Al die kinderen begonnen te vechten om tot aan onze auto te raken, aan het roepen en aan het tieren,… De chauffeur vertrok en de kinderen probeerde onze auto vast te houden en liepen achter ons aan. Maar ze waren met te veel en het ging te snel. Veel kinderen zagen we gewoon vallen… Dit was echt verschrikkelijk.

Rond 17u kwamen we eindelijk aan op het slaveneiland. Dit was echt super mooi. Hier kon ik even de beelden van juist opzij zetten maar vergeten zal ik die nooit. Rond 19 u konden we eindelijk terug naar huis vertrekken. Ondertussen was het al goed afgekoeld. Rond 22.30 kwamen we super moe terug van een heel bewogen daguitstap.

Groetjes,
Sara.

15-03-2009 om 14:09 geschreven door Sara  

We zijn drie mangroves gaan bezoeken. Alle drie mooi maar heel verschillend.

De eerste mangrove was in Bakau. We zijn door de mangrove gewandeld. Via een klein wegske kwamen we uit bij een hut. Van hier hadden we een prachtig uitzicht op enerzijds de mangrove en anderzijds het strand. Hier hebben we ff gerust en iets gedronken. (zie foto)

De volgende dag zijn we naar de mangrove in Fajara getrokken. Tijdens onze wandeling kwamen we ne jongen tegen die palmwijn aan het maken was. Hij heeft ons door de mangrove gegidst en ons heel mooie plekjes getoond. (zie foto)

De laatste mangrove was echt ongelooflijk mooi. Om daar te raken hebben we eerst een bushtaxi naar Serrekunda genomen, vervolgens een bushtaxi naar Brikama om van daaruit met de taxi naar Kembujeh te gaan. Een lange rit maar het was de moeite waard. We hebben met een uitgeholde boomstam tussen de mangrove gevaren. Die kano was alles behalve stabiel. Ik heb daar 50 min genoten van het uitzicht maar toch met men billen toegeknepen ze. 
Ge zult het wel aan mijn gezicht zien op de foto.

Na de ontspannende boottocht, hebben we een wandeling door de jungle gemaakt. Hier hebben we echt prachtige vogels gezien. Plots kwamen we uit op een garden met bloemkolen, aubergines, maïs, tomaten,… Hier waren een aantal VROUWEN in de vlakke, schroeiende zon ah werken. Nee, er waren geen mannen te bespeuren. Deze tuin moet het hele dorp van groenten voorzien. (zie foto)

15-03-2009 om 13:55 geschreven door Sara  

Zondag hebben we het vissersdorp Tanji bezocht. Dit dorpje is ook op Gentse Waterzooi geweest.

Eerst zijn we naar het strand gegaan. In het water lagen veel vissersboten. De vrouwen die vis willen kopen,

gaan met een mand op hun hoofd het water in. De mannen op de boot vullen de mand met vis.

Op het strand verkopen ze de vis aan de markthouders.

We hebben weinig foto’s kunnen nemen omdat ze heel boos werden als we ons fototoestel boven haalden.

Het was mooi om te zien maar de geur die er hangt is echt niet te beschrijven. Het is 10x erger dan rottende vis.

De vissen zitten ook vol met vliegen. Ongelooflijk. Wanneer ze u dan een vis opensnijden om te proeven is het echt wel slikken.

Zo vies maar hun aanbod afslaan zou heel onbeleefd zijn. Er zijn ook hutten waar ze de vis laten drogen. Daar blijven ze meer dan twee maanden liggen.

Ge kunt u al voorstellen hoe goed dat ruikt. Dan hebt ge ook nog de rookhuizen. Daar wordt de vis door middel van vuur gerookt. Dit duurt 5 dagen.

Ten slotte hebben we een mooie wandeling langs het strand gemaakt (zie foto).

Op maandag hebben we de markt in Serrekunda bezocht. Dit is een doolhof van kraampjes met kleren en eten.

Hier loopt ge alleen echt verloren. Gelukkig dat we Pap bij ons hadden.

Voor degene die ooit in Turkije of Egypte geweest zijn, weten al dat ze heel de tijd roepen: Come and take a look in my shop.

Wel, hier roepen ze al niet echt meer, hier sleuren ze u gewoon hun kraamke binnen, doen u van alles aan en zeggen:

Please give me business. Ge zijt verplicht om meer dan de helft af te bieden want anders zijde dik int zak gezet.

Ma ze worden heel vlug kwaad. En die vrouwen zijn ni te onderschatten, ze zijn nog erger dan bij ons .

In de namiddag zijn we naar het strand gegaan. Het water van de zee is zalig. Niet te koud niet te warm.

Ze verkopen er ook heerlijke verse fruitsappen met alle mogelijke combinaties voor maar 50 Dalasis, dat is ongeveer 1,50euro.

Daar lopen natuurlijk de ‘beachboys’. We hebben daar een leuk plekje gevonden met leuke mensen.

Hun lijfspreuk is: It’s nice to be nice. Hun dagelijkse bezigheid is: Bob Marley sigaretten roken.

Die gasten lopen meer stoned rond dan iets anders.

Tzijn echt zo van die ‘reggaeboys’ met rastas en de typische driekleur geel, groen en rood. Die lachen de hele tijd en zitten op hunne reggaemusic te dansen. Echt grappig om die bezig te zien. No stress people, just relax, this is african experience,…

Vandaag zijn we naar het monkeypark geweest. Oeeehhwwwww, die aapjes zijn super. Ze komen rond u zitten, uit uw hand eten,… Er is er zelf eentje op men schouder gesprongen. Zo schattig. Kheb geprobeerd ene mee te pakken ma this mij ni gelukt  (zie foto).

Greetz and remember: It’s nice to be nice!

11-03-2009 om 11:51 geschreven door Sara  

09-03-2009 om 21:54 geschreven door Sara  

09-03-2009 om 21:42 geschreven door Sara