Ik ben Sara Peters
Ik ben een vrouw en woon in Neerlinter (België) en mijn beroep is Toekomstig leerkracht lager onderwijs.
Ik ben geboren op 31/03/1988 en ben nu dus 33 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Shoppen, naar de cinema gaan, voetbal kijken, mijn hond Jazz,....
We zijn weeral een week verder. De tijd gaat hier echt verschrikkelijk snel. Tbegint echt af te korten nu. Ik kan amper geloven dat ik al meer dan 7 weke van huis weg ben. Op school beginnen Mariama en Fatou er ook al vaak over. We willen ni da ge weg gaat... We gaan u bij ons houden Ma genoeg daarover... Het is nog niet zo ver.
Deze week heb ik eigenlijk niet veel gedaan buiten lesgeven natuurlijk Tijdens mijn stage heb ik gemerkt dat heel weinig kinderen kunnen lezen. De situatie is echt erg. Ik sta in het derde en in het vierde en meer dan 3/4 van de klas kan niet lezen... Ze verwachten wel van mij dat ik aan die mannen begrijpend lezen geef. Logisch é. Bij sommige is het zelfs zo dat ze de letterklankkoppeling van letters niet kennen... Mijn vorige leeslessen waren echt een ramp. Ik was daar echt niet goed van. Ge voelt u dan zo machteloos. Nu heb ik deze week eens iets uitgeprobeerd. Het verhaal dat ik deze week met hen moest doen was eigenlijk ideaal om te spelen... Ik heb het verhaal omgevormd tot een toneelstuk... Ik ben er met een bang hart aan begonne maar het resultaat was echt schitterend... we hebben er samen de ganse week hard aan gewerkt. Vrijdag, toen we de vragen van de tekst aan het oplossen waren, wist bijna iedereen het antwoord... Man, da maakte mij gelukkig. De kinderen vonden het ook echt leuk en ze hebben heel hard hun best gedaan. Fatou, de coordinator is mij ook komen vertellen dat de kinderen mij graag hebben en ze mij een goede leerkracht vinden... Da vind ik echt zo belangrijk é.
Nu nog wat genieten van het weekend...
P.S.: In het begin van mijn verblijf was ik dat vissersdorp gaan bezoeken (Tanji). In de vakantie ben ik nog eens terug geweest (met dimi) en toen hebben we beter foto's kunnen nemen... Ik heb die er ook nog bijgezet.
Nu we de mensen uit ons dorp al een beetje beginnen te kennen, gaan we steeds naar hunne voetbal zien. Ze spelen op een plein van zand. De lijnen trekken ze met hun voeten. Elke match heeft wel een scheidsrechter en twee lijnrechters. Ma ze laten goed doorspelen ze. Tgaat er echt brut aan toe. Moesten die mannen een grasplein hebben en fatsoenlijke schoenen, ze zouden er in België nog iets van kunnen leren.
Dinsdag ben ik en dimitri naar Kanilai geweest. Dit is het dorp waar de president woont. We wilden zijn dierenpark gaan bezoeken omdat daar veel wilde dieren zitten zoals giraffen, zebras, Veel dieren hebben we niet gezien. Alé, toch de wilde dieren niet. Degene in de kooien wel maar daarvoor kunt ge eve goed naar de zoo gaan. Achjah, wa ge ook doet hier, ge zijt int zak gezet. Ma toch was het ne hele schone dag. De dingen die we gezien hebben op weg naar daar waren echt de moeite.
Onze chauffeur zijn vrouw was die nacht bevallen. Op de terugweg zijn we haar ff gaan bezoeken. Over de kliniek ga ik zwijgen. Ni te omschrijven. Ma het kindje, echt e schoon boeleke. Zwiert ze da daar op mijne arm. Echt schoon ma er was wel e geurke aan. Kdenk ni da ze da kindje wasse als het ter uit komt. Dus ge kunt u al voorstelle
Gistere ben ik met vrienden naar Ginack Island getrokken of ook wel palmtree island genoemd. Een paradijs voor marihuanaliefhebbers. Ze telen daar bijna niks anders en bijgevolg doen ze daar ook niks anders. Smoren tege de sterren op. Zelfs in hunne thee doen ze da spul. Ne ongelukkige mens komt ge daar wel ni tegen.
Dit was echt een van de mooiste en avontuurlijkste dingen die ik al gedaan heb.
Eerst met de auto tot in Banjul om daar dan met de ferry naar Barra te gaan. We hebben drie uur moeten wachten eerst we met die auto op de ferry mochten. Zo ne corrupte boel. Ze laten enkel de gene erop die goed betalen. Uiteindelijk hebben wij het ook zo moeten doen. Daar was een ander koppel van België dat al van 8u s morgens aan het wachten waren. Twas toen 14u. Wij zaten nog voor hen op de boot. Dan weer die helse tocht op de ferry. Éénmaal van de ferry was het enkel nog tot ginack island. Het eiland ligt echt in the middle of nowhere en we wisten de weg ni. Is daar ne militair me ons meegegaan. Gelukkig. Da was echt een tocht van meer dan een uur door de broes. Het enige wa we tegengekomen zijn waren wilde koeien. Dit was een safari die ge ni schoner kunt doen. Onvergetelijk. Eindelijk het eiland in zicht. Nu moesten we weer met zo een hout makeliek bootje naar da eiland. Manman, me vijf ware ze me potten het water uit de boot aan het scheppen. Ma twater kwam er sneller in dan uit. Kwas blij da we aan de overkant waren. Eindelijk aangekome, denkt ge ff te relaxen, ma nee. We moesten op zoek naar een slaapplaats want het was te ver om terug te keren. Hebben we daar ergens in een hutje geslapen zonder elektriciteit, zonder stromend water, zonder toilet, ja, da was mij iets. Ma echt super mooi.
De vakantie is bijna gedaan. Maandag begint het lesgeven terug. Tgaat weer even wennen worden. Maarjah, eigenlijk is elke dag hier wel wat vakantie door het weer en de omgeving. Tot nu toe heb ik nog ni veel zin om terug naar huis te komen. Er is hier veel te veel te beleven en jah, ben hier graag.
P.S.: Het wassen begint steeds vlotter te gaan Krijg toch nog geen opmerkingen da ik stink ofzo ;)
Zaterdag was het de graduation ceremony van mijn leerkracht en van Elodie haar leerkracht. Ik had beloofd dat ik naar de ceremony zou komen om haar te filmen. Man man, we hebben daar vier uur gezeten, in de vlakke zon, gewoon zitten luisteren naar die docenten en weet ik wie nog allemaal Pffffuuuttt. Kwas echt kapot van de warmte.
s Avonds moesten we naar haar feestje gaan. Mariama (de kok) wilde ons percé in het Afrikaans kleden. Ze had voor ons kleren meegebracht. Schoon zeh. Op deze foto kunt ge wel zien da ik kei moe was van die zon.
Zondag hebben we er dan een lekkere luie dag van gemaakt. We zijn naar het strand gegaan, van het zonneke genoten en gezwommen. Tbegint hier btw (geen zorgen mama, ik moet hier geen btw ofzo betalen ;)) fameus warm te worden. Echt ni normaal. Ik hoop dat de temperatuur niet blijft stijgen. s Avonds is het nog altij wa frisser.
s Avonds hebben we met onze vrienden hier Back Coffee gemaakt. Ge moet heel veel geduld hebben ma this goooooooeeeeed!! Kga mij een setje kopen, dan kank het is voor ulle maken
Maandag moesten we niet naar school. Hier hebben ze ook Paasvakantie. Nu kunnen we dus twee weken lekker niks doen. Zalig. Tijd om het land nog wa meer te verkennen.
Dinsdag ben ik mijne sgat dan gaan opwachten aan de luchthaven. Alé, da opwachten was de bedoeling. Hij stond al op mij te wachten. Ik dacht, kga 30 min later gaan, want eerst da hij zijn valies enz heeft, we zitte in afrika é, da gaat allemaal wa trager. Maar twas geen vlieger maar een blikke doos met propellers :d waar tien man in kon Buiten dit is alles goed verlopen en is hij zonder schrammen hier geraakt. So, dont worry
Vandaag zijn we eens langs geweest op the Swallow. Ze hadden mij gistere avond al gebeld om te vragen of mijne vriend goed aangekomen was. Zoals ik al wel had verwacht, heeft em een mooie verwelkoming gekregen. Ze hebben eerst een welkomslied gezongen en vervolgens nog ff djembe gespeeld en gedanst. Een kindje is hem komen halen om mee te dansen.
In de namiddag zijn we de crocodile pool gaan bezoeken. Dit is een plas water waar meer dan 100 krokodillen in zitten. Die krokodillen zijn zo tam as iet, ge kunt ze dus gewoon aaien en vastpakken Kwas toch blij als we er levend buiten kwamen ;)
Eerst en vooral wil ik iedereen bedanken om mijn verjaardag niet te vergeten. Het is leuk om zoveel reacties te krijgen. Mijn eerste verjaardag in Afrika ga ik zeker nooit meer vergeten.
De kinderen in mijn klas hadden, zonder dat ik er iets van wist, allemaal een tekening gemaakt voor mij. Deze hebben ze dan in een boek gebundeld. Op het voorblad hadden ze geschreven: You are a star! Ze hadden ook een kroon gemaakt. Echt super mooi. Na de lunch kwam ik de klas binnen en zijn ze beginnen zingen voor mij. Achteraf kreeg ik de tekeningen en de kroon. Ik vond dit echt super lief. Ook de leerkrachten waren mij niet vergeten. Da kon ook moeilijk anders want ik had hen s avonds uitgenodigd op mijn verjaardagsfeestje. Zoiets vergeten ze hier niet licht. Na school hebben we dan alles zitten voorbereiden voor het feestje. We hebben fruitsalade en pannenkoeken gemaakt. Gelukkig dat Elodie en Carmen mij geholpen hebben. Het deeg voor de pannenkoeken hebben we echt op afrikaanse wijze bereid. Met onze handen erin om het deeg te ontklonteren ;). Mixers of kloppers kennen ze hier nog ni é.
Alles ging goed tot we onze pannenkoeken wilden bakken. Da ging van geen kanten. Ni normaal. We hebben drie verschillende pannen gebruikt. Tbleeft elkes keer aan de bodem plakken. Ondertussen was het al 17 u en we hadden nog gene ene pannenkoek. Kmoest er minstens 60 hebben want er kwam ongeveer 25 man. Kzag het ni meer zitten. Toen kwam Habib bij ons binnen (leerkracht van de rode klas). Hij ging het is proberen. Wij allemaal aan het lachen. Ja, 2 min later lag er wel ne schone pannenkoek op tafel. Ni normaal. Toen heeft hij dus mijn pannenkoeken gebakken en ben ik in alle haast nog snel naar de bakker gelopen om cake te kopen. We hadden al te veel deeg versmost :p.
Maar eind goed al goed. Tfeest is kunnen doorgaan en met pannenkoeken. Ze vonden het heel lekker. s Avonds hebben we onder ons (ik, elodie, carmen, zaza en mariane) Ataya (green tea) gemaakt. Zo hebben wedan een schitterende dag afgesloten met mooie herinneringen.
Gisteren zijn we met zen allen naar Sanjang geweest. Hier ligt Paradise Beach, het mooiste strand van Gambia. De naam omschrijft perfect waar ge u bevindt. Mooie witte stranden, palmbomen, bootjes op het water, in de verte een paar rotsen, stilte, echt het paradijs. Hier kunt ge uren zitten en gewoon van de omgeving en de zon genieten. Ik denk dat ik hier nog veel ga naartoe komen . Op dit strand werken ook veel mensen uit Senegal. s Morgens trekken ze er vroeg op uit om te gaan vissen. Soms komen ze met een lege boot terug. Maar als de boot vol is, verschiet ge u van wat er allemaal in zit. Dingen waar ik nog nooit van gehoord heb. De manier waarop de boten uit het water op het strand gezet worden is ook leuk om te zien. Ze doen dit met een 20-tal mannen. Ze leggen boomstammen onder de boot en zo rollen ze die boomstam per boomstam naar het aanlegplaats. Hier kunt ge ook op u gemakske eens rondkijken en fotos nemen want in Tanji niet mogelijk was. Er hing ook geen geur van rottende vissen.
Tijdens de strandwandeling hebben we een voetbalploeg ontmoet die op het strand ah trainen waren. Ze hebben mij uitgenodigd om eens te komen kijken. Kga dat zeker eens doen. Die manne kunne echt wel voetballen.
Ten slotte zijn we nog naar Art Village gegaan. Dit is een heel klein dorpje gemaakt uit allemaal natuurlijk materiaal. Mooi om te zien wat die man allemaal met natuurlijk materiaal gemaakt heeft. Ne echte kunstenaar.
Sinds vrijdag zitten we in onze nieuwe verblijfplaats. Ik heb een paar fotos getrokken.Voor in Afrika te zijn, is het echt wel e schoon huis. Nu zijn we onze eigen baas en doen we wat we zelf willen. Wie eens zin heeft om af te maken Altijd welkom. We vinden wel een plaatske om u te placeren.
Vandaag is het jammer genoeg al de laatste dag voor men papa en men broer. Deze avond gaan we hen naar de luchthaven brengen. Ik vond hun aanwezigheid echt wel leuk en vind het spijtig dat ze al terug naar huis moeten. Maarjah. Binnenkort krijg ik terug hoog bezoek.
De eerste week is al achter de rug. Ik had super veel zenuwen om les te geven. Maar het is heel goed gegaan. Ik heb een toffe klas met lieve kinderen. Ik heb het gevoel dat de kinderen mij graag hebben en dat geeft mij echt wel voldoening. Elke morgen komen ze mij een hand geven. Als de school uit is, komen een aantal kinderen mij een kus en knuffel geven. Ook tijdens de lessen werken ze heel goed mee. De manier van lesgeven is vrij eentonig en saai. Ik heb deze week al een paar leuke werkvormen uitgeprobeerd met de kinderen en je kan echt zien dat het aanslaat. Dit maakt mij echt wel gelukkig. Ik voel mij super goed op de school. Ik kom ook heel goed overéén met alle leerkrachten maar vooral bij de directrice Fatou. Das echt ne dikke knuffelbeer die. Een prachtige vrouw. Ze zegt dat ze mijn Afrikaanse mama is.
Dinsdag zijn mijn papa en broer is komen kijken in mijn klas terwijl ik aan het lesgeven was. Ze vonden dat ik het goed deed. Ma waarschijnlijk durven ze niks anders zeggen. Fatou had ook tegen mijn papa gezegd da ze mij in het school heel graag hebben. Da deed mij echt plezier. Ik ben nu al aan het denken: Man, da gaat wenen worden als ik hier afscheid moet nemen.
Vrijdag hebben we ons project voor school gerealiseerd samen met drie andere meisjes van Groep T. We hebben de kinderen een volksdans aangeleerd. We hebben gelukspopjes geknutseld en we hebben overheerlijke pannenkoeken gemaakt. Zowel de kinderen als de leerkrachten vonden het lekker.
En omdat ze dit zo lekker vonden, heeft mij dit op ideeën gebracht. Dinsdag is het mijn verjaardag, niet vergete btw J. En ik wilde graag een feestje geven voor de leerkrachten. Ik heb dus besloten om pannenkoeken te maken. Ik ga dan ook wat vers fruit kopen en chocolade om te smelten. We gaan dan een kampvuur maken en djembee spelen. Ik zal hier de volgende keer zeker veel over te vertellen hebben.
Nu heb ik ook nog wat slecht nieuws. Aléé, uiteindelijk is het nu al niet meer echt slecht nieuws. We gaan verhuizen. We worden kei hard afgezet hier in het guesthouse. We betalen 10 euro per nacht en hier is normaal ontbijt bij inbegrepen. De eerste week kregen we gewoon droog brood. We zijn dan gaan klagen. Nu krijgen we ne minipot choco die we met 9 moeten delen. This echt zorgen om als eerste aan tafel te zitten of ge hebt niks meer. Zelfs niks om te drinken. Telkens als we iets kochten en in de frigo zette, was de eigenaar er mee weg. Ma goed, genoeg negatief nieuws. We zijn op zoek gegaan naar een andere woning. We hebben een huis gevonden dat we met drie gaan delen. Hier hebben we zelfs tv en een dvd-speler. Het is ook veel goedkoper. We moeten wel zelf voor ons ontbijt zorge maarjah veel slechter kan al ni. We gaan wel goed moeten oppassen want ni iedereen is hier in Gambia te vertrouwen. Hopen dat we daar beter gaan zitten en dat er niets gepikt wordt.
Zo, dat was het zo een beetje voor deze week. Tot de volgende.
Donderdagavond zijn mijn papa en broer aangekomen in Gambia. s Avonds heb ik iets meegegeten in het hotel. Hmmmm. Ze keken raar toen ik voor de vijfde keer eten ging bijhalen . Normaal is het andersom. Als het buffetvorm is, kunt ge er ineens beter van profiteren é.
Zaterdag heb ik samen met hen en twee andere meisjes van bij ons in het guesthouse op uitstap geweest. In de voormiddag zijn we het Abuko park gaan bezoeken. Dit is een natuurreservaat waar verschillende dieren te spotten zijn. Hier hebben we een wandeling van 5km door de jungle gemaakt. Super mooi. Je wandelt er door en je denkt bij jezelf: ben ik hier werkelijk aan het lopen of is het een droom? Prachtige natuur waar je maar niet genoeg van krijgt. Ik heb mij ziek gelachen met Papa en Marco toen we in Serrekunda aan kwamen. De cultuurschok die ik de eerste week gehad heb, hebben zij gisteren zeker en vast ook gekregen. Gelukkig dat pa hier maar een paar dagen zit want die laat hem uithalen waar hij zelf bij staat. Aléé, hij kan gewoon ni afbieden. Elke prijs is goed voor hem Voor Marco echter :d Die gaat ni derek akkoord met de prijs :d Zoals we hem kennen.
In de namiddag zijn we naar de Lamin Lodge gegaan. Hier hebben we een boottocht gedaan door de mangrove. Ge zult zegge, die doen zeker niks anders dan op een bootje zitten . Ma ik wou hen dat zeker tonen en ja, elke tocht is anders en heeft zijn charmes. Kijk zelf maar op de fotos.
Nu is het luieren wel gedaan. Maandag beginnen we les te geven. Vandaag ga ik dus mijn lesvoorbereidingen maken. Ik hoop dat het morgen gaat lukken. Ik heb er zin in maar heb wel wat schrik. De kinderen aanvaarden weinig gezag van een blanke leerkracht, dus Maarjah, we zulle zien. Ik houd jullie zeker op de hoogte.
De voorbije week hebben we observatieweek gehad. Elke dag zijn we in een andere klas gaan kijken. Maandag heb ik een bezoekje gebracht aan mijn toekomstig klasje, de groene klas. Het zal geen eenvoudige opdracht worden om hier fatsoenlijk les te geven. De groene klas is een graadklas waar het derde en het vierde leerjaar samen zitten. De les start om 9u. De leerkracht overloopt eerst de aanwezigheden. Dit nam ongeveer 3O minuten in beslag. Vervolgens deelt ze de klas in twee groepen volgens leerjaar. Aan een groep geeft ze les, de andere groep doet hoekenwerk. Na verloop van tijd wisselt ze. Deze werkwijze past ze toe bij alle leergebieden. Het resultaat is dat ze super veel tijd verliest en dat de kinderen op een dag heel weinig leerstof zien. Zo gaat het er ook aan toe in de andere klassen. Tijdens de speeltijd is het ook af zien zeh. Die kinderen zijn gek op ons haar. Ze vinden dat super zacht. Ze willen er dan altijd vlechtjes in maken. Ma ze zitten daar dan met 5of 6 aan u haar te trekken, echt kei pijnlijk... Ma voor de rest zijn ze wel kei schattig en lief. Kga eentje meepakken denkik :d.
Ma genoeg daarover... Het is nog niet zo ver.
. Op dit strand werken ook veel mensen uit Senegal. s Morgens trekken ze er vroeg op uit om te gaan vissen. Soms komen ze met een lege boot terug. Maar als de boot vol is, verschiet ge u van wat er allemaal in zit. Dingen waar ik nog nooit van gehoord heb. De manier waarop de boten uit het water op het strand gezet worden is ook leuk om te zien. Ze doen dit met een 20-tal mannen. Ze leggen boomstammen onder de boot en zo rollen ze die boomstam per boomstam naar het aanlegplaats. Hier kunt ge ook op u gemakske eens rondkijken en fotos nemen want in Tanji niet mogelijk was. Er hing ook geen geur van rottende vissen. 
