We dachten pas na enkele weken een eerste verslag te maken van de eerste impressies, maar India prikkelt op zovele manieren al onze zintuigen dat 1 dag Delhi al een hele reeks verhalen en avonturen met zich meebrengt.
Eens aangekomen op de luchthaven van Delhi nemen we een taxi voor een aanvaardbaar bedrag omdat we te moe zijn na de lange reis om uit te zoeken hoe we er met de bus geraken. We vragen de taxi-driver ons naar Paharganj te brengen (gelegen tussen Old & Central Delhi0) en na een rit van een half uur stopt hij ergens te Delhi en vraagt ons het Tourist Information Center binnen te gaan. We weigeren dit en vragen hem ons op de gevraagde plaats af te zetten. Dit wil hij niet want die toeslag die hij zou krijgen van het tourist office (waar hij duidelijk op had gerekend), ziet hij zo aan zijn neus voorbij gaan.We stappen uit, nemen onze rugzakken en geven de man het afgesproken bedrag... Ons op die moment nog niet realiserend dat we helemaal niet - en zelfs niet dichtbij - Paharganj zijn, want de taximan laat ons natuurlijk geloven dat het vlakbij is...
We lopen door de straten van Delhi met onze rugzak tussen talloze riksjahs, koeien en mensen door maar het duurt niet lang of we worden aangeklampt door een man die ons zal "helpen". We nemen een riksjah die ons 40 roepies zal kosten, maar de man is nog geen 100 meter verder of het wordt al duidelijk dat ook hij ons zal willen droppen in een tourist office voor de felbegeerde toeslag. We maken onmiddellijk duidelijk dat we dit niet willen en vragen nogmaals ons "gewoon" af te zetten in de 'main bazaar' in Paharganj. Hij wil dit doen maar dat zal ons 200 roepies kosten want dat is zo'n 6 km verder. We weigeren dit en besluiten onze plan te trekken. We wandelen door de drukke straten en gaan even niet meer in op diegenen die ons aanklampen. Onze eerste les hebben we wel geleerd... Wel 20 riksjah-mannen stoppen spontaan We springen dan ook in het oog omdat we onze rugzak ophebben en dus duidelijk nog geen slaapplaats hebben. Daarentegen vragen we de richting aan gewone mensen in de straat. Gelukkig! Want je zou beginnen denken dat de Indiers zo zijn... Snel is het duidelijk dat het enkel diegene zijn die geld aan je willen verdienen. Het wordt dan ook al snel duidelijk hoe vriendelijk de mensen hier zijn...
Uiteindelijk komen we aan een metrohalte waar we om info vragen en een ticket kopen. We proppen ons met rugzak op de overvolle metro en genieten van het moment : ) ... We hebben alle tijd en genoeg gezond verstand dus laten we de dingen op ons afkomen. We bereiken Paharganj en ook het hotel waar we willen overnachten. Na een kort intermezzo waarin we ons opfrissen en even bekomen van de lange reis die ons honger deed krijgen gaan we op zoek naar eten. In een vervallen eettentje, die alle verbeelding tart, genieten we tussen de Indiers van onze eerste indische maal. Ook zonder rugzak klampen mensen ons aan, maar met de glimlach wandelen we er doorheen. Incredible India! Het is even wennen maar we genieten en observeren de 3e-wereldtaferelen die zich op ons netvlies afspelen en die het surreeel maken, alsof we in een film terecht zijn gekomen...
Jawel, het is bijna zover!!! Op 8 september vertrekken wij op wereldreis!!! Geïnteresseerde thuisblijvers kunnen op deze blog verhalen lezen en foto's bekijken. Natuurlijk vinden wij het ook leuk als jullie een berichtje achterlaten!!! Sooooo, feel free 2 leave us a message : )
Hello!
