Zoals je in mijn eerste blogbericht kon lezen was een nonkel van mijn aan het strijden tegen kanker.. Vandaag heeft hij de strijd na 3 jaar moeten opgeven.. Dit heb ik speciaal voor hem geschreven!
Vaarwel,
Jouw ongelijke strijd is gestreden,
hij behoort nu voor eeuwig tot het verleden.
Moeizaam keken we toe,
maar je raakte op, je was moe.
De strijd was onbegonnen,
maar toch liet je je niet gewonnen.
De kracht die jij had was bewonderenswaardig,
daardoor was deze strijd zo onrechtvaardig.
Jij, die zo genoot van het leven,
heeft uiteindelijk moeten opgeven.
Je bent er nu niet meer,
maar ooit zien we elkaar weer.
De herinneringen aan jou zullen er altijd zijn,
daarom doet dit afscheid zon pijn.
Wetend dat je ons niet meer verder ziet groeien,
ons in ons verder leven ziet open bloeien.
Maar je zal altijd een deel blijven uitmaken in ons bestaan,
en dat helpt ons om door te gaan.
Jacky, het was een eer om jou te kennen,
nu is het aan ons om verder de wereld te gaan verkennen.
23 februari 2008
Ik ben Sanne
