Wanneer je te maken hebt met kanker, vind ik het van groot belang dat je vooral hulp en steun krijgt van je nabije omgeving. Dat je de kracht en de moed kan halen uit datgene wat je het meeste na staat. Ik denk dat je je op de deze manier het sterkste zal kunnen houden en je het meest kan genieten van het leven dat je nog te gaan hebt. Ikzelf geloof soms een beetje. Het is moeilijk om het mij voor te stellen maar ik dat wanneer ik kanker zou krijgen, ik mij ook vragen zou stellen over waarom God mij heeft uitgekozen. Ik kan het dan ook begrijpen dat sommige mensen beginnen te twijfelen aan hun religie en soms zelf alle geloof verliezen. Maar anderzijds zou ik er denk ik toch in geloven en vragen naar hoop en steun. Vanuit mijn opvoeding ben ik mij ervan bewust dat je het leven moet nemen zoals het is maar dat je wel moet ondernemen. Gaat het even niet goed, zit je in een dipje? Dan moet je er wat aan doen. Maar dit kan je niet alleen. Dit gaat alleen maar met de steun van mensen die je dierbaar zijn. Verder heeft mijn oma mij geleerd dat ik altijd positief moet blijven denken. In een situatie zoals kanker is dit niet altijd even gemakkelijk maar zoals mijn oma mij meegeven heeft, moet je genieten van de momenten die je in je leven nog kan meemaken.

Wanneer een leerkracht te maken heeft met een kind dat kanker heeft in de klas, vind ik het belangrijk dat ook zij een steun is voor zowel het kind als voor de ouders van het zieke kind. De leerkracht moet er zijn en een luisterend oor hebben. Zowel voor de ouders als voor het kind. Ook de klasgenootjes van het kind kunnen een ondersteuning zijn. Daarom vind ik het belangrijk dat wanneer er een kindje kanker heeft in de klas, hier ook rond gewerkt wordt. Zo weet het zieke kind dat hij nog steeds aanvaard wordt en dat hij nog bij de groep hoort.