Deze morgen om 8u00 dus afspraak in de Belgische Ambassade, een nummertje trekken en het Schengen-Visa formulier invullen. De Thaise dame achter de desk deed zelfs een poging om correct nederlands te spreken. Maar algauw schakelde ze terug over naar het Engels, wat veel vlotter ging. Zij deed de aanvraag van documenten die we over een goeie week terug mogen ophalen. Tijdens het wachten in de gang kwamen wij heel toevallig een Belgische vriendin tegen die net aankwam in Bangkok. Van toeval gesproken !
Wij hebben dus een weekje tijd om te rusten en hebben een rustig hotel geboekt in Pattaya. Morgen vertrekken we om 11 uur met de taxi, zo`n 2 uur rijden.
Met Raya alles ok. Enkel wat problemen met de spijsvertering, om het proper uit te drukken.
Vandaag heeft ze de hele namiddag aan het zwembad gespeeld.
Vandaag werden wij verwacht op het Adoption Board in het centrum van Bangkok. We werden afgehaald met een taxi aan het hotel.
De spanning begon voor het eerst te stijgen wanneer we ontvangen werden in de vergaderruimte van het Child Adoption Center. Het was wachten op Miss Anchalee. Zij is diegene die ons dossier zo een beetje beheert, die alles wat betreft de adoptie coördineert (voor België) en ons persoonlijk zal begeleiden naar de board.
Met het woord 'Board' wordt een comite bedoeld, zoals wij hebben begrepen is dit een onderdeel van het ministerie van gezondheid en sociale zaken. Die leden van dit comite zouden ons een aantal vragen gaanstellen. Van te voren was ons verteld dat de adoptie hiervan niet zou afhangen , maar desondanks ging het er wel heel officieel aan toe. We waren ruim op tijd, en moesten niet lang wachten. We hadden geluk en waren als 2e aan de beurt ! Iedere twee weken komen hier zo'n 30 adoptie-echtparen van over de hele wereld.
Uiteindelijk mochten we meekomen en werden naar een vergaderzaal gebracht. We namen plaats, Raya op de schoot van papa. Voor ons vergader-microfoons. Aan de overkant van de tafel een paar oudere Thaise dames. Daarachter nog een paar jongere vrouwen, die tijdens het hele interview druk aan het schrijven waren. De oudere dames hadden de gegevens die wij in juni 2007 hadden opgestuurd, vertaald in het Thais in een dossier voor zich liggen. Ze wilden weten waarom we voor Thailand gekozen hadden en of we andere Thaise adoptiekinderen kenden. En hoe het tot nu toe met onze dochtertje ging en wat we zouden doen als we volgende week terug zouden komen in België.
We vertelden dat tot het einde van het jaar allebei thuis zouden zijn om voor Raya te zorgen. Na tien minuten was het voorbij en stonden we weer op de gang. Daardoor begrepen we dat dit toch wel een officieel moment was. Het aankomende jaar moeten we elke twee maanden nog verslag maken voor ditzelfde comite voordat Raya officieel onze dochter is. De formele adoptie is dus pas in 2012. De Thaise overheid vindt het belangrijk te weten dat het goed gaat met de kinderen die voor adoptie naar het buitenland gaan.
Raya heeft zich heel de voormiddag flink gehouden. Het was leuk om te zien hoe ze met de andere kindjes kon spelen.
Morgen voormiddag nog een laatste officieel bezoek, en dit aan de Belgische Ambassade in Bangkok. Daar vragen we de documenten aan om naar België terug te kunnen keren. In de namiddag hebben we afgesproken met de Thaise gids waarmee wij vorig jaar de rondreis door Thailand maakten. Het zal een leuk weerzien worden !
Raya heeft vanacht goed geslapen, veel beter dan wij ! Maar dat hadden we een beetje verwacht ... Ze was wakker om 6u30, het uur dat ze gewoon is wakker te worden. Om 7u30 naar het ontbijt, waar ze ons liet zien hoe goed ze wel kan eten ! Rijst, brood, groenten, fruit en liefst zoveel mogelijk !
Voor ons vandaag een vrije dag, een goeie gelegenheid om ons volop met Raya bezig te houden. En dat hebben we gedaan ook ... Gisteren ondervonden we nog dat ze tegenover ons wat teruggetrokken was. Maar na een hele voormiddag spelen en knuffelen was het ijs voor haar gebroken ! Deze namiddag kregen wij van haar de eerste spontane knuffels, kwam naar ons toe i.p.v. wij naar haar en begon ze te lachen. Een goed teken dus !
In de late namiddag zijn we naar het MBK shopping center nog wat kleertjes en schoenen gaan kopen.
Morgen is het weer een belangrijke dag. We moeten dan voor het "Child Board" verschijnen voor een interview en de nodige papieren.
Ons laatste nachtje met z'n tweeën, en voor Raya het laatste nachtje met haar vriendjes. Vandaag ging het gebeuren: we gingen haar ophalen. Miss Anchalee had voor 's middags een afspraak gemaakt bij het kindertehuis.
We reden zo'n 45 min. naar Pakkred Babies' Home even buiten Bangkok. Eens in het kindertehuis werden we ontvangen in mooi ingericht kantoortje waar allerlei zoetigheid voor ons klaarstond. We konden het allemaal proeven.
Een vrouw waarvan wij vermoeden dat het de directrice van het tehuis was gaf de verzorgster opdracht afscheid te nemen en Raya aan ons te geven. Van een andere verzorgster uit de groep van Raya kregen we een heel mooi fotoboek. We wisten niet wat we zagen ... Zelfs 2 melkflesjes voor onderweg kregen we. We zouden ook de kans krijgen om met eigen ogen de slaap- en speelzaal van ons kleintje zien. Tijdens ons bezoek kregen we de mogelijkheid om enkele vragen aan zijn verzorgster te stellen i.v.m. haar gewoontjes en dagschema. Na de rondleiding moesten wij aantal formulieren invullen, handtekenen en hadden de mogelijkheid om wat meer informatie te vragen over haar achtergrond ... Ze knuffelden haar allemaal nog eens, samen op de foto en toen kwam het afscheid.
In Pakkred Babies' Home krijgen de kinderen een vrijwilliger toegewezen. Van buiten het tehuis komen mannen en vrouwen regelmatig een bezoekje brengen aan 'hun' kind. Wij hebben begrepen dat dit wordt gedaan om de omgang met andere mensen dan de vaste verzorgsters te stimuleren. Raya had maar liefst 3 vrijwilligers.
Eens in ons hotel aangekomen gaven wij onze dochter haar eerste badje. Vlug andere kleedjes aangedaan en dan zijn we in restaurant van het hotel gaan eten. Nadien had Raya het zwembad opgemerkt en wou ze direkt gaan plonzen.
Hier zijn we dan eindelijk met ons eerste verslagje. We hebben onze bestemming veilig en wel bereikt. Om twintig na tien 's avonds vertrokken we zonder vertraging richting Bangkok. Een vlucht van iets meer dan 10 uur met nog een tijdsverschil van 5 uur. Een grote Boeing 777 stond voor ons klaar. De eindbestemming van deze vlucht is Abu Dhabi (De Verenigde Emiraten).
Bangkok Airport
Om 18 uur (lokale tijd) kwamen we aan op het nieuwe vliegveld van Bangkok. Het vliegveld is zeer indrukwekkend. Mooi van architectuur, maar meteen ook met Thaise accenten, zoals de beelden en de palmbomen. Een kennis van Miss Paula stond ons al op te wachten in de aankomsthal. De wandeling van de uitgang naar de auto kregen wij de eerste indruk van de tropen. Het was alsof we een sauna binnen stapten. Het moet ergens tussen 30 en 35 graden geweest zijn, maar bovendien erg vochtig.
De bevriende kennis van Miss Paula bracht ons naar ons hotel siam@siam . Miss Paula stond ons daar op te wachten in het hotel. We maakten kennis met elkaar en Miss Paula vertelde ons wat het programma voor de komende week zou worden. Voor ons was maar één ding van belang: wanneer gingen we naar Raya? Dat stond gepland voor maandag 18 oktober . Om negen uur 's ochtends brengen wij een bezoek aan het weeshuis.
17 OKTOBER
Het hotel valt reuze goed mee, goede ligging, comfortabele kamer en een heerlijk bed! We hebben nu al een plaatsje gekozen voor het kinderbedje. Het is zondag en in Thailand wordt ook niet gewerkt. Het is daarom iets rustiger op de weg. Toch is nog altijd heel druk in Bangkok
Vandaag vieren we feest want het is Ruth haar verjaardag. We hebben leuke dingen gedaan en maakten nog een wandeling in een grote en drukke winkelstraat vlak bij hotel. En in de namiiddag noch een duik in het zwembad van het hotel ...
Verder kregen wij verdere instructies van Miss Paula en Ruth kreeg zelfs een kleine cadeautje, een echte verrassing op de kamer ! Het was vandaag een heel geslaagde dag en met Miss Paula hebben we een goed contact.
Wij kijken met veel spanning uit naar morgen....Nog 1 nachtje slapen en we zien Raya voor de eerste keer ! ! !
Wij zijn nu een week later en die is voorbijgevlogen. Als we niet aan het werken zijn, dan zijn we wel bezig met de voorbereidingen. Eindelijk is het bijna zo ver. We gaan naar Thailand om ons dochterje te halen ! Nu gaan we onze spullen ingepakken en voor het eerst in ons leven moeten we ook aan de spulletjes van ons kindje denken. Deze middag hebben we alvast wat leuke kleertjes gekocht. Maar of ze passen weten we niet. Er spelen nu allerlei vragen door ons hoofd. Eet ze goed ? Wat eet ze in Thailand ? Wat zou ze leuk vinden om mee te spelen ? En hoe is het in het kindertehuis? Daarom hebben we maar genoeg kadootjes voor de kindjes en de verzorgsters meegenomen en hopen natuurlijk dat ze het leuk vinden. Ondertussen ligt onze vlucht vast. Ons vliegtuig richting Bangkok vertrekt op vrijdag 15 oktober om 22 uur 20, en komt aan in Bangkok op 16 oktober om 18 uur plaatselijke tijd. Wij verblijven daar zo'n 18 dagen. Tenslotte landen we met z'n drietjes op woensdag 3 november op Zaventem om 7 uur 's morgens. Dus wie ons wil komen verwelkomen zal vroeg moeten opstaan !
Gisterenavond hebben we het verlossende telefoontje van Fiac gekregen ! We hebben eindelijk een toewijzing !Een meisje van 1 jaar en 3 maanden ! Vandaag zijn we bij FIAC het "aanvaardingscontract" gaan tekenen en kregen we natuurlijk de foto's te zien.
Na meer dan 3 jaar wachttijd zijn we eindelijk mama en papa geworden van een prachtige en gezonde dochter.
Haar naam kunnen wij helaas nog niet bekend maken via het blog dus ra-ra-ra.
Toen wij het fotootje van ons prinsesje zagen, stal ze ons hart voor eeuwig. Elk moment van de dag denken wij aan haar en staren zoveel mogelijk naar haar fotos. Zij is gewoon prachtig wij hebben er geen woorden voor. Nu aftellen om te vertrekken naar Thailand ! ! !
voor altijd samen jij nooit meer alleen voor altijd samen met een mama en papa om je heen die jou heel veel liefde geven voor altijd samen dat is een heel mooi leven.
drie jaar wachten wij al op het kindje dat bij ons komen zal drie jaar eindeloos wachten en hopen op het kindje van onze dromen
drie jaar in onzekerheid en met heel veel vragen waar ben je nu, wat is je naam wanneer ben je geboren maar vooral, hoelang duurt het nog voordat we van je horen
drie jaar wachten hadden ze ons verteld het zal niet langer duren werd ons nog gezegd drie jaar lang met honderd en één vragen, zonder antwoorden die onzekerheid daar is moeilijk mee te leven
Zeg haasje, zeg haasje wat doe jij in het bos ? Ik verf mijn eitjes en droog ze op het mos
Ik kleur ze prachtig met rood, wit en blauw want het is bijna paasfeest daarom werk ik gauw
Ik stop die eitjes heel mooi in een mand en ga er mee reizen en trek van land tot land want ieder kindje uit België of Thailand ieder kindje wil een eitje uit mijn mand
Mama en papa voelen zich zo eenzaam en zo alleen alles is zo stil om ons heen dat lege gevoel doet ons zo'n pijn
Wij zijn op zoek naar een klein meisje om van te houden Om samen een klein gezinnetje mee op te bouwen wij zijn op zoek, op zoek naar jou
ben jij dat klein meisje waar wij zo van houden ? ben jij op zoek naar een mama en een papa ? Laat dan vlug iets van je horen dan maak je ons heel erg blij
Nog even geduld Dan wordt papa's mooiste wens vervuld Welkom prinsesje, mijn lief kind Welkom in mijn koningkrijk Met jou ben ik de koning te rijk Hier ben je geen gravin of barones maar een mooie kroonprinses Wees welkom mijn lief kind Door papa het meest bemind
Het zit er weer op, het kerstfeest ! Het was heel gezellig, alles erop en eraan maar het was vooral ons kleintje die erbij hoorde in onze gedachten.
Wij zijn nu al meer dan twee jaar en half aan het wachten op een toewijzing. Steeds wordt er veel over je gesproken ... kleine schat. Iedereen leeft intens met ons mee ... Familie, vrienden en collega's, allemaal denken ze aan jou .... Jij bent er steeds in ieders hart en gedachte.
KERST
Kerst is heel fijn, Dan wil je het liefst dicht bij elkaar zijn. In onze gedachten vieren wij kerst met jou.. Er ligt een cadeautje voor jou onder de boom, Is dat geen mooie wensdroom???
