Na een intensieve trainingsperiode en een stevig paar laatste weken met goede prestaties in Heist en Haacht trok ik gisteren met volle moed naar Deinze voor de ultieme duurloop; de mythische 42.195m...Uiteraard een onbekend verhaal maar omwille van de laatste overtuigende lange duurlopen (tot 32K) zag ik het zitten. Ik zou me niet fixeren op een te behalen tijd en pogen de wedstrijd tot een goed einde te brengen en zonder noemenswaardige problemen de meet te halen.
Om klokslag 12u weerklonk het startschot voor een initiële plaatselijke 5K in Deinze vooraleer de Leie te vergezellen tot in Wevelgem. Helemaal achteraan gestart naar goede raad van ultraloper Leo Pardaens en alzo geprobeerd in mijn ritme van ca. 10K/u te komen. Dit ging juist geteld goed tot aan K5. Daarna bleek het een enorme opgave dit tempo aan te houden...misschien door de onverwachte warmte (ca. 24°?) Enfin, het ging dus hoegenaamd niet volgens plan. Bewijs mijn moeizame doortocht na halfwedstrijd op 2U13. Vanaf dan ging het (nog meer) bergaf en ondanks schitterende aanmoedigingen van vrouwke Sarah per fiets diende ik de strijd te staken na 35K. Reden; uitputting, pijnlijke knie re. Ontgoocheld maar bleek toch dat het vat compleet leeg was want achterop de fiets bij Sarah enkele malen de appelflauwte nabij en bleek toch dat die 7K onmogelijk haalbaar waren..jammer doch goede poging...better luck next time zeker...
Rest mij nog bij mezelf ten rade te gaan betreffende de oorza(a)k(en) van deze off-day. Vermoedelijk heeft de warmte mij toch de nodige parten gespeeld en bleek ik niet voldoende getraind. Misschien niet helemaal in de afstand ( meer duurlopen van ca. 35K?) maar zeker niet kwestie van ondergrond. Deze lessen heb ik hieruit zeker getrokken. Toch blij het geprobeerd te hebben maar ze zijn nog niet van mij af met hun marathons
Efkes e paar dagen recuperen en volgende wedstrijd op 3/10 Herfstjogging Betekom. Nog special thanks to mijn vrouwke Sarah voor de ongelooflijke steun op deze moeilijke dag!
