Ik vertrek binnekort op vakantie naar de zon, natuurlijk. Ik vroeg me af hoe het gaan zijn als ik jongen X dan voor de laatste keer ga zien voordat ik op vakantie ga, zouden we dan een soort van "afscheid" moeten nemen? Zoals het ook altijd gaat in de romantische (maar toch wel onrealistische) films, ze nemen afscheid van elkaar en dan komt er een kleine kus.. Ik vraag me af of ik dat dan ook zou moeten doen als het moment zich voordat.
Ik heb vorige keer verteld dat het me niks deed toen hij vertelde over een ander meisje, nu nog steeds niet. Misschien komt het omdat ik denk dat het eigenlijk nog niet verloren is, dat er nog hoop is voor. Ik ben echt heel blij als hij stuurt of me aanspreekt of gewoon maar met mij praat. Het lijkt raar om te zeggen, maar toen ik een relatie had, is het juist begonnen dat ik heel goed met hem kon opschieten. En het gekke is, toen wou ik hem eigenlijk hebben toen het misging met mijn ex. Neem nu op fuiven, ik wil met hem dansen en ik dans dan ook alleen met hem als jongen en niet met andere jongens (want anders krijg je natuurlijk ook een dikke sticker op je voorhoofd geplakt).
Soms vraag ik me af waar ik toch met mijn gedachten zit, alsof hij op een meisje zoals mij zou kunnen vallen. Ik denk wel dat meerdere mensen zo denken: "wat zou die nu toch ooit in mij zien"? Je zou het eigenlijk gewoon moeten proberen, buiten de afgang en de vernedering die je zou ondergaan moest het niet wederzijds zijn, weet je eigenlijk dan wel zeker waar je staat. Veel van mijn vriendinnnen zeggen: gewoon afspreken en kussen. Jaa dat is natuurlijk wel erg gemakkelijk gezegd, ik zou het echt niet durven te doen. Ik durf ook niet met hem over zoiets te praten, ik zou bang zijn dat ik het dan eindelijk zeker weet en mijn hoop voor niks is geweest.
Het liefste bedenk ik voordat ik ga slapen een scenario waar ik over wil dromen, zo is nu dus het "afscheid" voordat ik op vakantie vertrek een van mijn droomscenario's. Ik overloop dan de verschillende mogelijkheden die dan zouden kunnen gebeuren. Maar natuurlijk gebeurt het nooit dat ik daarover droom.
Hij doet toch nog steeds iets met me, ik weet niet wat het is maar hij heeft iets dat me erg aanspreekt.. En dat ik wil hebben.
Ik dacht dat mijn hart ging instorten toen jongen X ineens begon te praten tegen mij.. Over een meisje ook nog, ik dacht eerst misschien bedoelt hij mij wel en wilt hij mij iets duidelijk maken dan, maar toen vertelde hij hoe oud ze was en wist ik dat het niet over mij ging. Ik dacht nog bij mijzelf, hier gaan we weer.. Maar uiteindelijk vroeg hij mijn raad en ik heb hem die ook gegeven. Het is nog steeds een raadsel, maar ik voelde mij nog altijd keiblij nadat hij dus had verteld dat hij eigenlijk geïnteresseerd is in een ander meisje. Ik kon nog goed lachen, ik wou nog altijd dansen als ik een muziekje opzette en ik voelde mij totaal niet slecht. Het voelde goed hoe ik me voelde en ik voel me nog steeds zo. Nu ik weer over nadenk, ik word er nog steeds niet verdrietig van. Het kan zijn dat ik hem toch gewoon meer als een heel erg goede vriend zag dan iets anders..
Maar het lijkt ook altijd zo goed passen, eerst heel erg goede vrienden en daarna verliefd. Het is zo een van die cliché-films waar je toch al weet wat het einde gaat zijn maar je toch naar blijft kijken omdat het zo mooi is. Ik geef toe, ik kijk ook van die films en ik hou eigenlijk ook van die eindes. Want wat als het nu slecht afliep? En ze uiteindelijk toch niet samen gingen? Ja, dan zat je te wenen omdat het zo erg was (ik weet het, ik ga zelf ook op in zo'n films). Een van de mooiste films vind ikzelf, A walk to remember. Als je die nog niet gezien hebt, absoluut kijken! Dit is mijn ween-film.
