Met een jaartje vertraging speelde de Ierse groep Danu (http://en.wikipedia.org/wiki/Dan%C3%BA) zaterdag in het Lierse cultureel centrum de pannen van het dak. Folk in al zijn hoedanigheden, jigs, reals, polka's, weddingsongs, niets ontbrak. Het was een streling voor het oor, vokaal en muzikaal. Er was zelfs plaats voor enkele Bretonse liederen. De Ierse versie (de uillean pipes) van de doedelzak verraste menig toeschouwer, hij wordt vooral bestuurd door de bewegingen van de spelersellebogen. De bouzouki was eveneens een aangename verrassing in het muzikale speelveld. Neem daarbij de zoetgevooisde stem (in het iers, het gaellic of het engels) van de zangeres en het totale muzikale plaatje klopte als een bus. Iedereen heeft ervan genoten en hopelijk komt er in de toekomst nog eens een kans om deze top Ierse folkgroep nog eens bezig te zien en vooral te horen. Daarna nog een (Duvels) afzakkertje in het cultuurcafé, waar we de boel hebben gesloten, en de avond was meer dan geslaagd te noemen. Spijtig genoeg hebben we hierdoor de 100ste verjaardag van mijn favoriete Lierse club moeten missen, maar een mens kan niet alles hebben in het leven. Maar toch nog een geweldige verjaardag toegewenst aan Lyra, de grootste socio-culturele club van't stad, zoals de voorzitter dat zo pittig kan uitdrukken.
Op zondag 4 januari had de jaarlijkse stadsreceptie plaats, een initiatief dat bij vele mensen duidelijk wordt gewaardeerd. Maar hoorde ik daar geen lichte wanklank, men (stadsbestuur) is zinnens dit initiatief af te schaffen??? De toespraken werden al binnenskamers gehouden, volgend jaar ook de rest? Na navraag hebben enkele gemeenteraadsleden me benadrukt dat dit geenszins het geval zal zijn. We zullen zien. De nieuwjaarsdrink voor de vrijwilligers was ook maar voor één jaartje afgeschaft!!! Recepties in de club,op het werk, in de partij, joepie nog 12 te gaan. Ik heb al lang geleerd zwaar te delibereren. Veel te gevaarlijk voor de rondborstigheid van de mens. Zaterdagnamiddag, dankzij de Vlaamse overheid, naar de musical Daens gaan kijken. Een appreciatie vanwege de minister aan de plaatselijke jeugd-, sport- en cultuurraden. Ik ben ver van een musical-fan, maar het heeft mijn verwachtingen enorm overtroffen. Een duidelijk (http://www.daens.be/) verhaal (als je de achtergrond wat kent en de film gezien hebt, zeker) een prachtige cast , luisterrijke muziek (mengeling van verschillende stijlen), een prachtige zaal, fenomenale decors (vooral de 3d-beelden) kortom een fantastisch totaalresultaat. Het enige minpuntje, je verstond niet alle liedjes even goed. Maar ook daar was een mouw aangepast, boven het toneel liep de tekst deels in het Frans, deels in het Nederlands. Aan eenieder die nog niet geweest is, er worden nog voorstellingen gegeven tot 8 februari. De dag werd afgesloten met alweer een prachtig afgewerkte receptie. Vandaag zal ik maar eens gaan trainen!!!
Dit is het einde van het jaar 2008 Is het dit wat we hadden verwacht? eco-crisis, crisis financieel ieder ondervindt zijn eigen deel maar ... laten we het positief bekijken laten we elkaar verrijken daar heeft niemand iets op tegen naar een hoopvol 2009
Aan ieder die mijn blogje volgt en leest, de allerbeste wensen en op naar een ... 2009
De ganse voormiddag was het, ondanks de voorspellingen, vrij droog weer. Maar vanaf de start van de 2de natuurloop, in de huidige serie, werd het vrij druilerig en zelfs koud. Alweer meer dan 600 deelnemers aan de start van de 3 verschillende afstanden. Het begrip "Natuurlopen" is vrijwel in gans onze provincie vrij goed ingeburgerd. Ook uit Vlaams-Brabant en Limburg komen langsom meer deelnemers. Ook ik was één, van de meer dan 200, deelnemers aan de 10km. Het blijft voor mezelf steeds een enorme uitdaging want veel trainingswerk komt er niet aan te pas. Tussen de 2 natuurlopen in had ik amper 20km onder mijn voetzolen laten passeren. Niets om trots op te zijn, dat weet ik, maar het loopt nog steeds niet vlotter. Eigenlijk heb ik die strijd al enige tijd opgegeven. Trop is teveel en teveel is trop heeft ooit eens een beroemd politicus gezegd en dat blijkt voor mezelf hoe langer hoe meer van toepassing. Maar niet getreurd 1 keer per maand laat ik mijn slechtste karaktertrek de bovenhand nemen. Ik zet er mijn tanden in en laat niet meer los. Mijn start was iets beter dan vorige maand, maar toen kon ik geleidelijk aan versnellen. Nu lagen mijn km-tijden tussen 5'01" en 5'31". Toch nog steeds met tijden bezig hoor ik je al vragen. Ja, dat is nu éénmaal eigen aan lopers en dat geldt zowel voor de ware recreant als de pas gevormde start-to-runner als de geoefende sporter. Met mijn Roparun-t-shirt liep ik wel extra in de kijker. Veel mensen vroegen me wat Roparun inhield, anderen vroegen met welke ploeg ik had deelgenomen. Eén iemand was tewerkgesteld bij onze hoofdsponsor (SD-worx) en een met een vrij aardige nederlandse tongval sprekende dame kende zelfs onze iniitatiefnemer Winy Knippen. Al keuvelend liep ik de km's rustig af. Een minuutje sneller dan vorige maand bereikte ik de eindstreep op de atletiekpiste. Vlug een douchke bij mij thuis en dan enkele Duveltjes op éénieders gezondheid. Tot 24 januari voor de 3de editie.
6 december : nationale klimaatbetoging aan het Brusselse Zuidstation. Een kleine 1000 mensen trotseerden de pittige regenvlagen om deel te nemen aan deze ludieke maar nodige optocht. Het was opvallend dat enkel Groen! (samen met Ecolo) zich als politieke partij engageerde om aan deze manifestatie te participeren. Het toont nogmaals aan dat politici, maar ook de doorsnee burger, geen boodschap heeft aan klimaatproblemen. Het enige wat deze burger interesseert is zijn portemonnee (en waarschijnlijk nog terecht), maar dat mag dit probleem niet op de achtergrond dwingen. Het klimaat is en blijft een ver-van-mijn-bed-show. En dat zal zo blijven tot men er effectief de gevolgen van zal dragen. Maar al heb ik met mijn deelname maar één regendruppel bijgedragen, ik heb er tenminste iets voor gedaan. En ik probeer in het dagelijks leven mijn persoonlijk nietig steentje bij te dragen. De Belgische middenveldorganisaties, verenigd in de Klimaatcoalitie, willen samen hun stem laten horen en eisen een krachtdadig klimaatbeleid. We vragen van de regering dat ze stevige engagementen aangaat en haar doelstellingen afstelt op de laatste aanbevelingen van het IPCC.De Klimaatcoalitie wil dat België de uitstoot van broeikasgassen jaarlijks met minstens drie procent vermindert en dit volledig via inspanningen in eigen land. Er moeten een heleboel dringende maatregelen genomen worden, zoals een massale uitbouw van het openbaar vervoer en een nationaal isolatieplan voor oude woningen. Een radicale verandering van onze productieen consumptiewijze dringt zich op.De geïndustrialiseerde landen uit het Noorden dragen een verpletterende verantwoordelijkheid voor de opwarming van de aarde. Daarom moeten de landen uit het Zuiden, de eerste slachtoffers, de kansen en de middelen krijgen om de gevolgen van de klimaatverandering op te vangen en een koolstofarme economie te ontwikkelen. België moet dus extra middelen vrijmaken, bovenop de beloofde 0,7 procent voor ontwikkelingssamenwerking.Tot slot vraagt de Klimaatcoalitie een klimaatbeleid dat vertrekt vanuit het principe van klimaatrechtvaardigheid, een beleid dat leidt tot een grotere sociale gelijkheid zowel in België als in de landen van het Zuiden.
Gezondheid Voor het eerst sinds mijn betrekkingen met chemo, zijn mijn vrouwtje en ik nog eens naar de sauna (http://www.molenhoeve.com/?menu=home) geweest. Ik geef toe ik had er wat schrik van (daarom altijd uitgesteld) maar het is (denk ik) al bij al prima verlopen. De tijdsduur werd gelimiteerd, maar heb toch een paar keer de overgang van warm (zweetheet) naar ijskoud geriskeerd. Douche, sauna , bad, rust, douche, sauna, bad, rust, als een repeteergeweer herhalende handelingen, enkel onderbroken door een heerlijke maaltijd (salade Nicoise met tonijnsteak). Heerlijk .... Shoppen en genieten Vrijdagmorgend wij op weg naar Hasselt, Bongobon in aanslag. Prachtig ettablissement (http://www.degoeigoesting.be/), heerlijk champagneontbijt, kortom een aanrader voor iedereen. De Limburgse hoofdstad doet zijn naam van modestad absoluut eer aan. Hier zijn enkele prachtige winkels die men in onze contreien niet tegenkomt. Alweer een aanrader. Tenslotte een absolute topper, chocolaterie Boon, je ziet de chocolade ter plaatse maken en je kan er ondertussen van genieten. Neem er nog een museumpje (mode, jenever!, ...) bij en klaar is kees. Een dagje Hasselen, traag maar zeker een must. Sporten Zaterdag was het begin van de 6de editie van mijn (uit de hand gegeven) petekind. Na het recordaantal deelnemers van 2800 vorig jaar heeft AC Lyra (http://www.aclyra.com/) zich tot doel gesteld in deze editie de kaap van 3000 atleten te overschrijden. En na deze eerste loop zijn ze al prachtig op weg, op een haar na 700 deelnemers. (http://www.lierinbeeld.com/). Na 1 training in de laatste 7 weken was ik er zelf niet echt klaar voor. Maar in zulke omstandigheden komt mijn "slecht" karakter weer even bovendrijven. Na een verkwikkende douche met enkele vrienden nog een Duveltje gedronken en een aangename namiddag was veel te vlug voorbij. Brunchen en platte rust Zondagmiddag nog eventjes een (politiek) brunchje meegepakt. Lier Leeft (Lierse stadspartij) organiseerde in de Lispenaar een brunch met Breugeliaanse ingrediënten. Mijn vrouwtje op bezoek bij vriendinnen en ik heerlijk languit in mijn zetel TV (veldrijden, veldlopen, basket en een film) kijken. Een extra lang weekend is in sneltempo voorbijgevlogen. Genieten man, genieten is de boodschap
Sakkeren, vloeken het hielp allemaal niets. Mijn artikel over de eigen smaakweek was met één handeling (welke weet ik niet) van de kaart (zijnde mijn blog) verdwenen. Enkel de titel bleef nog over. Dit is dus mijn 2de poging. Laat me beginnen met een passende tussentitel "maak er maar gewoon een potje van". Koken is mijn alledaagse bezigheid, maar tijdens de week van de smaak mocht het iets meer zijn. Met vrienden onder elkaar de kookpotten bovenhalen en potjes stoven van alledaagse kwaliteit of met een iets hoger eetgehalte, alles is in de voorgaande dagen aan bod gekomen. Vogelnestjes met een ietsje pikantere, eigenbereide tomatensaus heeft zo zijn voordelen tijdens (en na) het avondeten. Frietjes met kalkoenstoofvlees, alledaags nou ja, maar wel lekker.
Zelfgemaakte ossobuco is al niet zo evident meer. Ik heb het zelf ook eens uitgetest (met een behoorlijk resultaat), maar je bent er toch al 2 dagen mee bezig. Carpaccio van rundsvlees met geraspte kaas, fazantenroulade met witloof klaargemaakt door en met de liefde van de gastvrouw. Wat wil een mens nog meer. Het moet allemaal geen 70 of 75 euro kosten zoals sommige diners die in onze stad werden aangeboden. Een portie gezonde Vlaamse honger, het plezier van vrienden om je heen en dan genieten van de verschillende gerechten op een smaakgevoelige tong. Geweldig (zou E.W. zeggen)!!! Zondagnamiddag hebben we (net als duizenden anderen ) ondanks de hevige sneeuwbuien genoten van de "cirkel van de smaak", de officiële afsluiter van de week van ... . Via de verschillende kraampjes hebben we ons laten verleiden om met oog en tong te genieten van allerhande smaakvol gemaakte recepten. En nu weerom 4 weken op streng dieet, want er zit ergens weer een pondje teveel aan.
Vrijdagavond trad in CC De Mol ex-Zita Swoongitarist Tom Pintens op. Vorig jaar bracht hij zijn eerste nederlandstalige cd uit en hij is nu bezig om hieraan een vervolg te breien. Toevallig was het zijn verjaardag, er had zelfs iemand taart bij. Spijtig genoeg niet voldoende om de mensen in de zaal een stukje te geven. Dit had het concert deels kunnen goedmaken. Ik moet eerlijk zijn, het is me tegengevallen. Met 2 muzikanten (een basgitarist en een allround beatboxer) en hijzelf was het muzikaal nog te pruimen, maar tekstueel ging het volledig de mist in. Misschien word ik na zovele fantastische optredens een beetje (te) kritisch. Maar na het concert waren er toch wel andere mensen die het niet geslaagd vonden. http://www.tompintens.be/ http://www.digg.be/articles.php?id=1720
Vannacht is op 71-jarige leeftijd Antwerpenaar, in hart en ziel, Wannes Van de Velde, overleden. Hij leed al enige tijd aan leukemie. Als fan van het eerste uur kan ik enkel maar betreuren dat een groot (Nederlandstalig, Antwerps) zanger en liedjesschrijver van ons is heengegaan. Verdere woorden zijn dan ook overbodig. Mijnheer Van de Velde, ik (wij) zal je missen, maar je liedjes blijven leven voor eeuwig en altijd.
Wie de titel leest zal zich allicht enkele vragen stellen, wat heeft het één met het ander te maken. Wel het antwoord is, eigenlijk niets, maar dit is de opbrengst van een rijk cultureel weekend. Vrijdagavond was ik uitgenodigd om de opening (vernissage in het vakjargon van de schilder) van een tentoonstelling met mijn eigen persoon te komen verrijken. Met plezier ben ik er naartoe gegaan, 5 schilders, 5 verschillende stijlen. En al vond ik niet alles even mooi, het heeft me even laten stilstaan bij die talenten waar ik geen greintje aanleg voor heb, maar waar ik wel een enorme bewondering voor koester. Ferdi Heylen, Groen! gemeenteraadslid in Nijlen, heeft me aangetoond dat er meer zit in een Groen!e dan men denkt (of was de titel van het liedje net iets anders!!!). Ferdi heeft veel tijd in Afrika en Azië doorgebracht (en dat merkt men), maar een beetje politieke ironie is niet ver weg. Ik ga zeker in de loop van de week nog eens terug een kijkje nemen. Zaterdagavond was superwoman Els de Schepper te gast in CC De Mol in Lier en hoe. Terug als voorheen, haar laatste show was voor ons iets te moraliserend en daar gaan we niet voor. Ik word tijdens de week al genoeg ge(de)moraliseerd (hahaha). Deze 3-uur durende show geeft weinig ruimte tot verveling. Je wordt meegezogen van de ene figuur naar de volgende, van Rita uit Gent, over een Cubaanse zangeres tot haar eigen broer Ken De Schepper. Met daartussen uitstekende liedjes en prettig uitgewerkte acts. Zij doet ditmaal beroep op een aantal menselijke attributen, een pianist, 2 zingende dansers (of omgekeerd) en een overjaarse tante als toneelmeester. Soms hilarisch, soms fijnzinnig, Els is helemaal terug uit de tijd waar ze ijskasten bezong en beklom. En na nog enkele Duveltjes in het cultuurcafe was de nacht al meer dan halverwege. Maar zondagmorgen stonden we paraat, ik iets minder dan mijn vrouwtje, om nog eens een wandelingetje onder onze schoenzolen te gooien.
ZOERSEL (ANTWERPEN)
07.30-15.00
Vallende blarentocht
6-12-20-25-30 km
Organisator: WSV DE NATUURVRIENDEN ZOERSEL VZW (410) Start: Zaal Zonneputteke, Zonneputteke 2, Zoersel. Wandelen in de herfst, met onder uw voeten een tapijt van bladeren, nevelslierten in het bos, en dat op Allerzielen. Een erg sfeervolle wandeling in deze tijd. Bij aankomst een trappist met een bord spek en eieren, smakelijk. Dit laatste hebben we gemist, maar hebben we vervangen door koffiekoeken en een stevige kom tomatensoep. Het was, alweer, een schitterend uitgdokterde wandeling, iets minder bos dan verwacht, maar langs de paarden (hebben onderweg genoten van een militarywedstrijd) en de schapen, was het zalig vertoeven in Zoersel (en het zonnetje scheen).
Hiermee kwam een einde aan ons rijk gevuld cultureel weekend. Tot een volgende ...