Tja, hoe kan het ook anders, je houdt het niet voor mogelijk, maar rond 19.30u is het beginnen sneeuwen en voor morgen verwachten ze nog van dat gevlok
Donderdag 28 maart
Het is witte Donderdag en deze maal heeft het niks met het weer te maken. Traditioneel begint vandaag het 'Triduum Sacrum', de drie laatste dagen voor Pasen zijnde Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag. Zo, da's voor de meesten, en ook voor mij, nog wat randinformatie, geleden uit de tijd van de catechismus... Het is nog steeds frisjes om niet te zeggen koud, eigenlijk veel te koud voor de tijd van het jaar...maar de zon schijnt. Achter het glas is het behoorlijk goed te verdragen.
27-03-2013
Woensdag 27 maart
Achter glas lijkt het wel lente, maar er staat nog steeds die ijzige Oostenwind. De zon schijnt volop en de eerste cabrio's rijden al met open dak...bij 3°C Wat de rug betreft gaat het elke dag wat beter. 's Morgens voelt het nog wat strammetjes aan, maar na de nodige kiné-oefeningen betert het gaandeweg. Fietsen gaat redelijk tot goed. De houding is nog wat onnatuurlijk door de recht-op zit maar al bij al mag ik niet klagen. Als ik vergelijk met verleden week deze tijd is het haast niet te geloven. We zijn op de goede weg!
25-03-2013
Maandag 25 maart
Het gaat de goede kant op. Ik voelde me deze morgen voor het eerst sinds lange tijd 'fit en monter'. Nog een licht geknaag aan de linkerzijde van de onderrug. Goed, ik moet nog wat afwissellen van houding, zitten, liggen, staan, wandelen en ja, fietsen. De batterij pillen kan zo stilaan terug de kast in, eindelijk, mijn darmen zullen er in ieder geval niet treurig om zijn... Kort na de middag naar Wim, onze kiné. Ik hoorde hem al direkt aiai en oeioei zeggen. De hele linkerzijde was onderuit gezakt. 'Dat krijgen we wel in orde' zei hij nog. Tja, ik lig daar niet voor't eerst en de behandeling van enkele weken heeft al altijd zijn vruchten afgeworpen, dus waarom zou het deze keer niet lukken. We hebben het met Wim nog over Compostela, de schamele voorbereiding door de weersomstandigheden en nu de rugklachten. Wim waait het één voor één weg: 'problemen maak je als ze zich voordoen, je bent toch nog niet vertrokken, OK, de voorbereiding liep niet van een leien dakje maar wat dan nog, je moet er toch niet de dag erna al zijn... Neem je tijd en als't al goed zit in't kopke!!!' Ja, daar heeft hij een punt natuurlijk. We moeten er inderdaad niet de 12de mei aankomen, maar toch vreet die aanhoudende miserie aan je gemoedstoestand. Wim geeft huiswerk mee, nu ja, oefeningen om enkele maal per dag de spieren in de onderrug te sterken. Ik mag fietsen, niet doorgebogen, maar met een 'zo-recht-mogelijke' rug. OK, daar hou ik wel rekening mee, geen doorgedreven krachttraining maar souplesse, waar hebben we dat nog gehoord. Voorts heel veel afwisselen in houding, max een half uur in dezelfde positie... en niet vergeten om af en toe te rusten, plat op de grond (voegde Ria er later op de dag nog aan toe)...hmmmm pardon? Drukke bedoeling zene zo'n revalidatie van een lumbago
24-03-2013
Trekkersfiets
Deze brave man heeft waarschijnlijk z'n hele hebben en houden bij.
Zondag 24 maart
Een dagje vroeger dan gepland, dat wil zeggen dat het er eindelijk goed begint uit te zien en er verbetering waarneembaar is... Om het hiaat op de blog wat aan te vullen kan ik jullie kort het verloop van de laatste week schetsen... Niet fraai maar 'That's Life'. Dinsdag was echt een rotdag. Toen ik begon aan de mix van 14 pillen dacht ik nog, 't komt wel allemaal in orde maar niets was minder waar. De zetel werd mijn habitat, liggen, hangen, zitten ging al helemaal niet en af en toe, om de bloedsomloop wat te stimuleren maar tegen beter weten in, enkele toerekes rond de tafel stappen. Dat was de hel. Zoals eerder gezegd stond mijn ruggegraat helemaal uit de haak en ik forceerde daarbij meer en meer spieren. Woensdag en donderdag was er zeker geen sprake van verbetering, integendeel, elke dag ging de pijnscore met enkele percentjes naar omhoog. Donderdagmiddag was het ergste, ik heb 's middags op mijn knieën gegeten, ik kon gewoon niet zitten. Liggen werd hoe langer hoe pijnlijker, kortom er moest iets gebeuren en wel snel ook want ergens moet pijn stoppen...De Dokter wilde afwachten tot na 't weekend en zoals zo dikwijls, hebben die mannen het bij het rechte eind. Vrijdagmorgen leek het te draaien, gisteren nog wat beter en vanaf deze morgen kan ik terug 'redelijk normaal' bewegen, da's al iets. De spieren van de onderrug spartelen nog tegen van een dag of 10 in de verkeerde houding te hebben gestaan, maar dat komt wel goed. Vanaf morgen eindelijk naar de kiné, vroeger had het volgens de Dok helemaal geen zin en zou het veel meer slecht dan goed doen! Laat ons nu voor één keer hopen dat dit het laatste is hé. Wat het weer betreft is het weer helemaal kommer en kwel. Sinds gisterenmorgen ligt er al weer een dun sneeuwlaagje dat vanmorgen stevig aangegroeid leek. De thermometer staat negatief en er staat een ijzige Oostenwind. Laat het duidelijk zijn, geen enkele wielertoerist staat op scherp, het is gewoon kl...weer geweest vanaf wanneer? Begin december? De gepensionneerden en overwinteraars niet meegerekend natuurlijk. Die zullen hier, met afgetekende fietsbroekskes, wel gaan verschijnen! Gelijk hebben ze. Ik ga straks voor een kwartiertje op de bike, gewoon even ronddraaien, een kwartiertje lijkt me meer dan goed en morgen met Wim, onze kiné overleggen hoe het verder moet. Ik heb zeker nooit de moed verloren, in de wetenschap dat het liever nu dan binnen twee maand zou gebeuren, maar nu...terug opbouwen en zien hoeveel schade de beenspiertjes hebben opgelopen. Bedankt aan iedereen voor de bemoedigende sms'jes of mailtjes.
19-03-2013
Dinsdag 19 maart - vaderdag
Slecht nieuws..... Ik ben helemaal door de knieën gegaan. Wat gisteren nog redelijk ging, naar 't werk gaan dus, was er vandaag niet meer bij. Ik kan pijn redelijk afbijten en wat rugpijn betreft heb ik toch al enige ervaring met Hernia's, cortisonespuiten, facetinfiltraties, en wat nog meer, maar deze morgen ging het erover. Het heeft een half uur geduurd, en dan nog met de hulp van Ria eer ik aangekleed was, badend in het zweet van de pijn. Ik moest en zou op het werk geraken. Er lagen 2 belangrijke proefdagen te wachten... Niets dus! Ik kon gewoon niet, mijn ruggegraat stond in een hoek van 30° volgens Ria. Dan maar op de zetel gesukkeld. Staan, zitten, liggen, het deed allemaal even zeer. De pijnstiller/spierontspanner hielp geen sikkepit! Om 8u de dokter opgebeld, hij ging langskomen in de namiddag. 't Was half drie toen de bel ging. 20 minuten allerlei wankele pogingen, kniegeklop, tipstand en zo meer Het verdict: Acute Lumbago van de hoogste plank. 4 pijnstillers per dag om een os mee plat te leggen, 4 halve spierontspanners, 1 pil om de maag wat te ontzien en 2 om de stoelgang op gang te houden... A propos stoelgang, dat was deze morgen de moeite, niet zozeer het feit maar wel wat erna kwam! Gezien het Valiumderivaat mag ik een week gaan auto rijden en ook geen druppel alcohol gebruiken.
Ik blijf erbij, 't had slechter gekund, binnen twee maand zou dit nefast zijn... Ik moet me alleszins koest houden, alé het gaat ook niet anders, de eerste 2 weken en dan zien we wel. Het heeft momenteel geen zin om elke dag het relaas van mijn rug op te schrijven, ik bespaar jullie het medisch gezeur. Na 't weekend nemen we de draad terug op...tot dan
17-03-2013
Zondag 17 maart
Ik voel me net als nevenstaande afbeelding, schots en scheef in m'n schoenen m.a.w. Ik probeer wat normaal te bewegen en dat lukt in de mate van het mogelijke maar momenteel duwt een permanente spierverkramping mijn ruggegraat in de meest onmogelijkste hoeken! Raar maar waar, maar fietsen lukt enigermate, ik heb een 30-tal kilometer lichtjes rondgedraaid, tot groot ongeloof van mezelf. Maar stappen blijft moeilijk, zeker na 'gezeten' te hebben.
16-03-2013
Zaterdag 16 maart
Het gaat de goede kant op. Donderdag en vrijdag ging echt niets, net een borstelsteel in m'n rug. De pijn was anders dan anders, meer horizontaal waar het gewoonlijk vertikaal pijn doet. De kou als hypothese lijkt aanvaardbaar. Ineens heeft iedereen rugpijn, ons lichaam heeft de laatste tijd genoeg moeten bufferen en ergens houdt het op. En al zeker als je wat zwakker van rug bent! Ik zou morgen willen proberen om een uurtje te fietsen, tegen een slakkegangetje heb ik Ria beloofd.
Iets anders. Bij een blog geef je natuurlijk een deel van jezelf prijs. Uiteraard is de één het niet eens met je schrijfstijl terwijl de ander je nog wat trainingsadvies wil geven en ik ben er zeker van dat het allemaal goed bedoeld is maar... Het is misschien wat typisch Belgisch maar de negatieve noten overheersen nogal. Hoeveel maal heb ik de vraag 'Ga jij dat wel kunnen?' gekregen! Zoveel keer meer dan 'Jij gaat dat kunnen'! Hoeveel maal heb ik de vraag 'Ga da wel gaan met uwe rug?' onbeantwoord moeten laten! Ik heb geen glazen bol. Ik doe momenteel in de mate van het mogelijke mijn best, meer gaat niet. 'En' het weer zit tegen. 'En' de rug spartelt tegen, zaken waar we bij het begin van het avontuur geen rekening mee konden houden. 'That's Life'. Ik hoop dat ik gezond en wel en met redelijk wat conditie aan de start kan komen, dat is momenteel mijn enige bezorgdheid. Hoe het verder afloopt ??? Daarom noemt het ook 'Avontuur'
14-03-2013
Donderdag 14 maart
Ja, 't is van da.... Het zat er al weer enkele dagen, zelfs enkele weken aan te komen en gisterenmorgen ... lap! Ik dacht het nog even te kunnen uitzingen en ben dan toch maar naar't werk gereden, eigenlijk tegen beter weten in, want als je't hebt dan kan je geen kant meer uit ... De Hernia! Zitten gaat nauwelijks, stappen al helemaal niet, je ruggegraat neemt de onmogelijkste kronkels in, liggen gaat tot je moet draaien, enfin, een hoop miserie! Met pijnstillers hou je je staande maar daar stopt het dan ook. Deze morgen dan maar naar de Doc. Tja, mijnheer, de koude is daar niet goed voor... Tegen wie zeg je't! Blijkbaar ben ik niet de enige, alle ruglijders hebben er last van, als't een troost mag zijn. De temperatuursprong was 'te'! Goed om weten, maar nu? 'Tijd' en bewegen. Da's alvast goed nieuws, niet dat ik dagen op de zetel moet, want dan verspeel ik alle conditie. Nee, probeer gewoon te doen, veel afwisseling in houding, wel niet bukken of met gewichten zeulen. De Doc schrijft nog een reeks kiné voor, daar zal Wim (onze kiné) weer z'n bezigheid aan hebben. In en uit de auto zijn en blijven een hel. Die van hierboven moet mij precies hebben. 'Hij vergeet dat ik naar Compostela ga zeker' Eerst stuurt hij de ergste winter in een eeuw naar de aarde en als dat nog niet genoeg blijkt pijnigt hij constant mijn centraal ruggestelsel. 'Hallo, C O M P O S T E L A' Het voordeel.... Uit het verleden blijkt dat ik wel een rugopstootje krijg ééns per jaar. Als ik dus goed kan tellen en met het steeds beter wordende weer zou je'r vanuit mogen gaan dat ik er voor een tijdje vanaf ben...hopelijk 'Ah, ja ... L O U R D E S passeren we anders ook nog'! 'k zou het nog bijna vergeten. De geest blijft alleszins onaangetast
13-03-2013
Koudste nacht
Dit stond in het laatste nieuws te lezen : "Na een voor de tijd van het jaar historisch zwaar winteroffensief op 12 maart hebben we nu op vele plekken de koudste nacht van de winter achter de rug. In Ukkel daalde het kwik tot -10,2 en dat is de laagste temperatuur daar deze winter. Diepenbeek spant de koudekroon met liefst -14,4, zeer uitzonderlijk zo laat in de winter. Dat zijn ook de sneeuwhoogtes, zeker in Vlaanderen. In een groot deel van Vlaanderen ligt zo'n 15 cm sneeuw, plaatselijk zelfs 20 cm. Enkel aan de kust (zo'n 5 cm) en het noorden (zo'n 10 cm) ligt minder sneeuw. Door sneeuwophopingen zijn er zelfs 'sneeuwduinen' tot een halve meter. Op de Ardense toppen ligt zo'n 20 cm. Vier skipistes zijn al geopend. En die sneeuw blijft nog een tijdje liggen, want de winter wil voorlopig van geen wijken weten. Integendeel. De komende dagen houdt het ijskoude winterweer aan: overdag kruipt het kwik langzaam boven het vriespunt tijdens zonnige periodes, af en toe zijn er nog winterse buien. 's Nachts blijft het berekoud. Pas in het weekend brengt zachtere zeelucht wat opwarming, maar dan wordt het ook wisselvalliger."
12-03-2013
Dinsdag 12 maart
Ja...We schrijven weeral geschiedenis! Het is al zeker van 1895 geleden dat er op een 12de maart zoveel sneeuw is gevallen in België. Volgende nacht voorspellen ze van -6 tot -15°C. Er staat een barre Oostenwind die het allemaal nog wat kouder laat aanvoelen! Deze ochtend verliep de spits chaotisch met, alweer een rekord, meer dan 1600km fileleed. Voor diegenen die er nog zouden aan twijfelen; ik ben met de auto naar 't werk gereden, de fiets leek geen optie alhoewel ik deze morgen enkele tweewielers zag stoempen.
Lente, laat me niet lachen
Wil er aub eens iemand die mannen van hierboven duidelijk maken dat ze zich moeten houden aan de geplogenheden
11-03-2013
Maandag 11 maart
Beelden zeggen meer dan woorden
Deze middag is de ellende alweer begonnen. Ik schrijf dit voor onze Spaanse overwinteraars, 't is wreed en je gelooft het niet maar voor de zoveelste keer sneeuwt het. Eerst wat zacht gedwarrel en wat later groter en groter wordende vlokken. Tegen de avondspits zag de lucht muisgrijs, massa's en massa's sneeuw, opgedweept door een ijzige Oostenwind, als een gordijn passerend voorbij de voorruit van je auto. Het lijkt geenszins op een Maartse bui, dit is oerwinter met temperaturen beneden het vriespunt, de hele dag al. Oranje vrachtwagens met overvolle laadbakken strooien kwistig met zout in het rond. We zijn terug naar af, om weemoedig van te worden. Dan maar weeral op de spinfiets. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe blij ik ben met de alternatieve vorm van fietsbeleving, hoe surrogaat het ook is, blij als ik op het zadel zit en de eerste pedaalslag maak. Een klein uurtje, tegen hartslag 100-110, een hersteltraining noemen ze dit, wel ideaal als je de langeduurtraining van gisteren uit de benen wil. Ik voelde deze ochtend wel niets en de hartslag in absolute rust leek ook ok, maar ik vind het goed zo. Na een dik half uur zag ik'm stilletjes aankomen, de eerste doelstelling, 1000km vanaf 1 januari. Voor anderen stelt het waarschijnlijk weinig voor, maar ik vind het wel wat. Het fietsen zelf verloopt goed, geen mankementjes, nog niet! Op aanraden van hou ik het bij souplesse, weinig op weerstand. Deze manier zou minder belastend zijn voor de tere rug, let's hope
Zondag 10 maart
10 maart en het sneeuwt, je houdt het toch niet voor mogelijk. Na enkele dagen van euforie en 'lentegevoel' is deze pil hard...Er zat niets anders op dan het zadel van de spinningsfiets op te zoeken. Het is beter dan niets, maar zeker niet hetzelfde! Na 60km aan een redelijk hoog tempo zat de training er op, de eerste 1000km komen er aan... Nog even met Philip, Monique, Connie, Louis en Yannick naar Zoersel afgezakt om de Ronny uit te waaien, nu ja, eerder om ne gratis Trappist Tja, alles moet getraind worden hé Nog een cassette en ketting meegenomen. Ik vermoed dat stilaan alle reserve-onderdelen aangeschaft zijn. Het wordt al een mooi hoopje, het reservewiel zal een dezer wel in de bus vallen...
10-03-2013
Open door
Zo was het is Zoersel
En dit werd het verkozen prototype
07-03-2013
Donderdag 7 maart
Niet dat ik gisteren niet gefietst heb, maar een domme halve computercrash heeft bijna letterlijk stokken in de wielen gestoken. Plots kon ik niet meer inloggen. Het stuk elektronika vond mijn profiel niet meer. En daar sta je dan.... ....Dan maar naar de technische hulplijn in de persoon van Philip. Even naar Zoersel, een uurtje of wat knutselen en de PC kon op z'n minst al terug opgestart worden. Alle bestanden, rechtstreeks verbonden aan het profiel, die was ik wel kwijt.... Voor alle zekerheid neem ik om de twee weken zowizo een back-up, dus dat viel eigenlijk nog redelijk mee. Het terug installeren heeft wel een tijdje geduurd, maar nu lijkt alles voor 99% ok, nogmaals bedankt Philip! Voor diegenen die het nog niet weten, fietswinkel Vandeplas in Zoersel (toeval) heeft Opendeur, maw zondag is er weer Westmalle à volonté, alé voor de liefhebbers hé.
Gisteren, nog net voor de computerproblemen, even langs geweest. Ria had nog nood aan een nieuwe fietsbroek en eigenlijk moest ik nog een nieuwe helm. De vorige begint op leeftijd te geraken en heeft in het verleden al enkele valletjes overleefd. Niet dat hij in flarden hangt, maar je weet maar nooit. Op enkele weken tijd zijn twee vrienden tegen het asfalt gegaan en bij alle twee de helm in frieten, het dient dus zeker en bij een ritje van 2800km kan je maar beter op zeker spelen.
05-03-2013
Companen
Terwijl ik deze blog schrijf denk ik veel aan de lotgenoten. Bij ieder van ons is de klok afgestemd op de datum van het vertrek en ieder vult die tijd persoonlijk in. Nu Thierry na het fietsongeluk aan de beterhand lijkt, mag je er zeker van zijn dat hij binnen de kortste keren terug op topniveau staat zo hij dat al niet is. De trainingstemperaturen in Spanje zijn nu eenmaal beter dan hier. Ook Malvina zal binnenkort haar mannetje wel staan, zoveel is zeker! Ook bij Jef en Christiane zal het ongetwijfeld al kriebelen. Een weekje geleden kregen we nog een mail met bijlage met daarin alle overnachtingsplaatsen en indien mogelijk zelfs de alternatieven, van hier tot in Compostela. Da's voorbereiden ten top, maar nu nog eerst een matchke petanque.
Mest
Je kan niet geloven hoe goed de 'beerkar' rook. Het stinkt, stinkt zelfs hard, scherp, je knijpt je neus angstvallig dicht en toch...is het zo lang geleden! De winter loopt op z'n laatste benen, de winter die zo lang, zo stil, zo koud, zo levenloos en ja ook zo geurloos was. Alsof alle leven een tijdje verdwenen was, je haast alleen ronddoolt op deze aarden bol. Maar nu... De fietser trekt er opeens massaal op uit, bankjes links en rechts snel bezet, iedereen profiteert van de eerste zonnestralen, recht in de snuit, verblindend, de ogen dicht, kan ons niet schelen, dit hebben we zo lang moeten missen! Zwemvogels die luid kwetterend hun veren opboenen, slaan rekkend de vleugels en maken zich op om binnenkort...tja, we wijken af, in ieder geval zijn ze al druk aan't oefenen.... Ook het bos ruikt ineens zo vol, een ontluikende geur, van aroma's die maanden zijn opgesloten. Een blinkende traktor rijdt me voorbij, de beerkar vol, wat heb ik dit gemist
Dinsdag 5 maart
Voor de verandering, geen ochtendvorst. Nu ja, warm was het geenszins, maar 4°C is aangenamer dan we gewoon zijn. Een tweede wolkenloze dag lijkt in de maak. In de verte maakt de nacht plaats voor de ochtendschemer. Een rode vuurbal nestelt zich alvast tussen de bomen als ik genietend door het Peerdsbos peddel. Volgens het schema van Energy-Lab moet ik deze week 1 rit van 100min tegen 125-130 hartslag rijden. In de late middag maak ik nog een toer van een dertigtal kilometer alvorens naar huis af te stevenen. Het blijkt nog maar eens dat de Kempen een voortreffelijk trainingsterrein is; door de kaalheid van de omgeving heb je nauwelijks beschutting en als er ook maar een beetje wind staat heb je hier meer dan prijs. Er zijn stukken waar ik kromgebogen amper 19 uit de pedalen duw. Als training kan dit uiteraard tellen, hoewel je op die momenten vlotjes 20 slagen/minuut aan hartritme inboet. Als je een toer rijdt is de kans uiteraard zeer groot dat naast het labeur er ook een moment van absolute extase is, het moment dat je vooruitgeblazen wordt zonder ook maar één trap te geven... Een gemiddelde van net geen 23 is onder de gegeven omstandigheden zeker niet slecht, het blijft een training, de teller staat op net geen 900 km...
04-03-2013
Maandag 4 maart
Ik weet het en het blijft afgezaagd, maar het is koud. De hemel open, het belooft een mooie dag te worden. De temperatuur duikt nog maar eens onder het vriespunt, de muts, de buf en de handschoenen worden toch maar weer aangetrokken. Het is net geen 7u als ik de voordeur sluit en op het fietszadel klim. Het schemert al, de straatverlichting is uit, nog even en de zon komt op, ik weet het zeker. Ver in het Oosten zie je't al, een lichte gloed die langzaam tussen de bomen omhoogklimt. Toch trek in de buf tot ver boven de oren, de kin en de mond. Ik rij zoveel mogelijk door het bos. De schaduw van een stel bosduiven als draken over het bospad. Er komen al katjes aan de bomen. Je kan tenminste terug rondkijken. Ik peddel er rustig op los, de rug lijkt ok, maar de bovenbil spartelt nog wat tegen. Voor ik het weet zijn we er al. Lang geleden dat we nog zoveel zon hadden, bijna 15°C stond op de thermometer, maar zo voelde het wel niet, neen amper de helft met veel moeite zou je zeggen. Daarvoor zorgde nog steeds die ijzige Noordenwind. Iedereen had het er zelfs over. Die kunnen ze al niet meer afpakken seh, pure vitamine D, en da's lang geleden
03-03-2013
Zondag 3 maart
Ziet het er niet schitterend uit? Het weer dan toch? Voor volgende week?
De voorspelling luidt alleszins de lente in, eindelijk! Alle fietsgerei ligt klaar, morgen de beuk er in. De rug? Gisteren voelde het zoals vrijdag, een pijnstiller dan maar. Na een uur of twee werd het wat soepeler, maar zeker niet fietstoereikend. Vandaag hebben we een dikke wandeling in Den Bosch (Nl) gedaan, meer zat er zeker niet in. Nog even welde het op om in de late namiddag een klein toertje te doen, maar het gezond verstand achtte het te vroeg, en maar goed ook misschien. Ik kijk al echt uit naar morgen, hopelijk zonder Buf op de fiets en die wintermuts ben ik ook al meer dan beu. Nog een maandje voor de korte broek en dan nog een maandje voor het shirt, ik kan het moeilijk geloven. Iedereen hunkert naar de zon
01-03-2013
Vrijdag 1 maart
Vandaag een dagje thuis. Zolang de regel nog geldt krijg je voor een bloed/plasmagift nog een dagje. Volgens Europa is dit ongrondwettelijk. Hoe kan een dag verlof nu illegaal zijn....terwijl het vermeende alcoholtestertje dat in Frankrijk verplicht was (en iedereen op kosten heeft gejaagd) ineens zonder de minste accreditatie werd aanvaard... Reken maar uit voor de Franse schatkist, 5/wagen, geïncasseerd op nauwelijks enkele maanden. Het Rode Kruis zal die regel wel voelen. Volgens Desirée, de maître d'hôtel van de bloedaftapinstallatie in Wilrijk, was er gisterenmorgen amper 1 donor komen opdagen. In ieder geval ben ik een zak plasma armer en 1 dag congé rijker. Ideaal om vandaag met de motorhome naar de keuring te gaan, nu ja, ideaal! Toen ik deze morgen uit bed stapte sloeg de rugpijn hard toe. Ik stond volgens Ria weer helemaal uit de haak. 'Wat ga je doen als je zo'n scheut krijgt op weg naar Compostela'? Tja, wat doe je dan, niets meer, denk ik! Wachten en rusten... Na een tweetal uurtjes en een hoop pijnstillers, spierontspanners en ontstekingsremmers ging het ietsje beter, de keuring moet lukken vandaag, en wijle weg. Het was net elf uur als we achteraan de redelijke wachtrij aansluiten, TWEE UUR EN EEN HALF heeft het geduurd. Ik dacht dat er een stiptheidsaktie aan de gang was, of een staking, maar neen, gewoon een doordeweekse dag waar toevallig het middaguur in viel. 'Doorlopend open' noemen ze dat... Van fietsen komt niets in huis. Op de planning stond 2 uurtjes tegen 125 hartslag. Ik mag niet van Ria! Morgen moeten we naar 's Hertogenbosch met de vrienden van Mazan. Als ik me nu niet gadesla hypothekeer ik misschien het hele weekend, daar heeft ze gelijk in.
