Hoe meer ik fiets, hoe meer ik zweet en afzie hoe meer ik het weet : Châpeau aan iedereen die dit avontuur aandurfde en dan laat ik het einddoel nog buiten beschouwing. Châpeau in het bijzonder voor Wim, Ria, Kathleen en Hanelore, een gezin zoals dertien in een dozijn, maar wel met een bijzonder streepje op het palmares, Compostela! Het verhaal is in boek gegoten en zeker de moeite waard...
Zondag 7 april
Het was best frisjes toen ik de fiets het portaal afduwde. Een magere 5°C en zo te zien toch nog wel een windje. Niet met de felheid van de laatste weken, maar toch nog beduidend. Ik heb sinds kort twee nieuwe drinkflessen van 3/4L, niet dat ze nu zo speciaal zijn, alhoewel? Ik heb echt een grondige hekel aan drinkflessen die echt stinken naar plastiek en daarbij ook nog die geur afstaan aan de inhoud, gewoon walgelijk. In navolging van de gekende halve rugzak met drinkbuidel heeft hetzelfde merk nu ook een fles op de markt gebracht uit enerzijds geur- en smaakloos plastiek, maar ook nog eens met een thermische folie tussen de twee buitenwanden wat betekent dat warme dranken langer warm blijven en koude, koud. Deze morgen had ik 1 fles met lauwe thé gevuld en 1 met water. De test is alleszins geslaagd. De lauwe thé was na 2uur nog altijd lichtelijk warm, het water fris maar niet ijskoud, prima dus. Ik had de 'Van Looy' route in de Garmin gegooid en rond 10.15u de voordeur achter mij dicht getrokken. Frisjes, lage zon, wolkenloos, perfect fietsweer dus!
België zou België niet zijn als ik al niet meteen voor een wegomleiding op het jaagpad stond, dan maar langs de gewone weg, richting Turnhout. Langs de Lilse Bergen met een ommezwaai tot Herentals en dan langs het Albertkanaal tot Schoten. Ik kom veel volk tegen, vooral bendes wielertoeristen maar, hoe ongelofelijk dit ook moge klinken, steeds naar de verkeerde richting. Ik kom op het hele traject niet één meute gelijkgezinden tegen. Dan maar alleen hé, en liever zo ook, dan zie ik hoeveel 'ik' waard ben en waar de fysiek staat. Wieltjeszuigen is er niet bij! Ook meen ik nooit de wind echt in het voor- of het nadeel te hebben. Hij draait constant evenals mijn uitgestippelde route. Juist langs het Albertkanaal was het stevig doortrappen, maar daar word je sterk van, dat zeggen ze toch! Ik stop 3 minuutjes om mijn rijstvlaaike op een 'normale' manier op te eten en vind die korte stop al meer dan genoeg om daarna terug in gang te schieten, hoe spieren op die korte periode al zo kunnen afkoelen! Als ik na ongeveer 3 1/2u van de fiets stap staan er een kleine 84km op de GPS met een gemiddelde van 24 km/u. Voor mijn doen ben ik meer dan tevreden. Het was natuurlijk allemaal zo plat als ne biljart, maar ik heb ze wel alleen gereden, nooit kans om me ook maar één moment te verschuilen. De beentjes zaten goed, de zadelpijn aan't poepeke viel ook al mee en't kopke vond het plezierig...maar 'k was toch tijd da'k er was.
06-04-2013
Zaterdag 6 april
Vandaag binnen exact 5 weken wordt het startschot gegeven. En we kunnen er over blijven zeuren, maar vanaf morgen zou de lente ook stilaan echt uit de startblokken moeten vliegen. Eerst vanacht nog een stevige laatste vriesnacht, tot plaatselijk -6°C, en vanaf morgenvroeg zou de temperatuur alleen nog maar maar stijgen. Laat ons hopen... Goed nieuws alleszins. Ik wilde eerst vandaag voor de eerste maal dit jaar een grote tocht, nu ja, 80km op m'n eentje, afleggen, maar ik heb toch maar beslist om'm uit te stellen tot morgenvroeg. Hier in de geburen ligt blijkbaar een lus, uitgetekend door R. Van Looy en die gaat er aan geloven. Langs het kanaal Schoten-Dessel tot bijna in Turnhout, dan pal naar het zuiden en terug langs het Albertkanaal. Waarom je nu precies Van Looy moet noemen om 2/3 van je lus langs de waterkant uit te tekenen weet ik niet, maar voor mij is het in ieder geval ideaal. De schrale Oostenwind zou vanaf morgen ook stilaan draaien en da's ook mooi meegenomen. De racefiets staat klaar om de gashendel iet of wat open te draaien. Op het programma van EnergyLab staat immers een tocht van 120min tegen 125-135 hartslag en tegenwoordig duurt het al even om 'die' polsslag te bereiken. Het kanaal vormt dan een ideaal parcours om lang een stabiele hartslag aan te houden want elders in België of algemeen in de BeNeLux is dit niet zo evident. Lintbebouwingen en kilometerslange, slecht onderhouden of hobbel de bobbel-fietspaden zijn gemeengoed terwijl het op de wegen zo druk is dat de fietser altijd in verkeersonveilige situaties verkeert! Zeker als ie al alleen is. Goed, langs de waterwegen gebeurt zelden iets spektaculairs, maar de kilometers glijden wel voorbij. Dat wordt wel even aanpassen! Binnen 5 weken zou de nadruk minder moeten liggen op de verplaatsing zelf maar wel op het gebeuren, zeg maar 'de tocht' Toen ik deze week 's morgens naar 't werk reed vroeg ik me af over wat we het zo allemaal zullen hebben met Thierry gedurende die 39 dagen. Over elke grasspriet? Of zullen er ook lange 'stille' momenten zijn? Zou er een verandering in ons denkpatroon waar te nemen zijn na 2800km? Of zou de beleving net intenser worden na al die dagen. Het zijn natuurlijk vragen waarop het antwoord niet direkt leverbaar is. Elke vakantiefietser zal dit ook wel anders aanvoelen denk ik. Probleem is dat ik nooit 'vakantiefietser' ben geweest en ook niet weet hoe ik al die 'inputs' ga verwerken. Het is alleszins plezant om er op voorhand even bij stil te staan, maar niet te lang, morgen eerst even de 'lange' vuurproef en vlotjes voorbij de 1500km
04-04-2013
Goed 'weer'nieuws
Volgens Het Laatste Nieuws van vandaag :
"Pas in de laatste tien dagen van mei krijgen we eindelijk lenteweer. Maar dan wordt het wel meteen zomers met temperaturen tot 25 graden." Dat zeggen de langetermijnvoorspellers van het commerciële Meteo België, nadat enkele dagen geleden ook al een Amerikaans weerstation gezegd had dat de lente in de Benelux pas in mei zou beginnen. Dat schrijft Het Laatste Nieuws.
Wie gisteren een stap buiten moest zetten, probeerde zo snel mogelijk weer binnen te zijn. Daar zorgde die Siberisch koude wind vanuit het noordoosten wel voor. Met in de eerste aprildagen een gemiddelde van 2,9° zit de temperatuur net geen zeven volle graden onder het normale aprilgemiddelde van 9,8°. Helemaal hallucinant wordt het bij een vergelijking met de gemiddelde maximumtemperatuur: normaal 14,2° in april. Momenteel: 7,5°.
Al komt er volgens het KMI begin volgende week lichte beterschap. Niet alleen zou de nachtvorst vanaf maandag voorgoed verleden tijd moeten zijn, stilaan zou ook het kwik overdag boven de 10° uitkomen. "In het centrum van het land verwachten we maxima van 12 tot 16 graden", meent het KMI zelfs. Wordt de paasvakantie dan toch deels gered? Helaas. "Tegelijk lijkt het ook wisselend bewolkt te worden met kans op wat neerslag."
"Pas in de laatste tien dagen van mei mag ronduit lenteweer verwacht worden", stelt langetermijnvoorspeller Philippe Mievis van Meteo België. Tot dan blijft dit land gebukt gaan onder minder koud, maar tegelijk onstabiel weer.
Eerlijk gezegd denk ik dat ze April bedoelen, als we een halve zomer krijgen van de winter die we gehad hebben ben ik al zeer tevreden
03-04-2013
Achterwiel
Eén ding was me opgevallen op de fietsbeurs in Mechelen; de robuustheid van voornamelijk het achterwiel op de doorsnee vakantiefiets. Dat moest ook wel. Omdat ik toen voor een tweestrijd stond of ik nog een reservewiel zou kopen en meenemen als back-up, had ik er best wat tijd voor uitgetrokken om met een aantal fietsbouwers een 'klapke' te doen. Toen ze me stuk voor stuk taxeerden en aankeken stelden ze toch allemaal vast dat dit zeker geen overbodige luxe zou zijn. Ik moet er wel bijzeggen dat ik toen twee dikke truien over elkaar had aangetrokken omdat het die dag bijzonder kou was... Natuurlijk heeft het achterwiel het hard te verduren mijnheer; tel je eigen gewicht, het gewicht van de fiets en je bagage en je kent de druk die de velg en de spaken te verduren krijgt. Neem daarvan afgerond 1/3 vooraan en 2/3 achteraan om snel te tellen... Tja, da's niet niks natuurlijk. Toen ik de technische specificaties van mijn Ridley erbij haalde vielen al meteen een aantal rijklare standaardwielen uit de boot, vooral door toedoen van de schijfrem! Toch iets om rekening mee te houden. Goed, en nu! Ik liet op de beurs links en rechts wat prijs opmaken. Vooral onze Noorderburen zijn nog best bedreven in het maken van eigen wielen. In België vind je nog zelden fietswinkels die zelf de wielen breien, de loonkost eist onmiddellijk een gigantisch percentage van het totaalbedrag op, hetgeen natuurlijk niet concurrentieel is tegenover de fabriekswielen, maar soms kun je niet anders... Een 'normaal' wiel houdt er meestal 28 of 32 spaken op na. Hoe lichter de berijder hou minder spaken nodig zijn, hoe zwaarder de fietser of hoe meer materiaal hij moet meesjouwen, hoe meer spaken, da's zowat de regel. Al snel werd duidelijk dat een 36-spakig wiel het meest voor mij aangewezen zou zijn. Ik hing dus al vast aan twee vaste gegevens; 36 spaken en een schijfrem hetgeen het aanbod drastisch deed wegkrimpen. Ik had op de beurs nog geen beslissing genomen want ik wilde toch ook onze lokale fietshandelaar zijn zegje laten doen, maar om de één of andere reden had ik meer vertrouwen in de kwaliteit van de Noorderburen. Ook financieel scheelde het een derde. Ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt en een tweetal weken geleden de beslissing genomen en een 'Sputnik Rigida' wiel besteld. Het zegt u waarschijnlijk niets, maar het is in het vakantiefiets-wereldje een nogal bekende leverancier van kwaliteitswielen. Als naaf kon er zeker een Shimano Deore op. Zeker niet de top maar degelijk. Zoals eerder aangehaald legden de 36 spaken en de schijfrem een groot aantal beperkingen op! Het wiel werd gisteren keurig aan de deur afgeleverd. Dit weekend gaan de cassette en de schijf er op en dan kan ik eens een testrondje rijden. De 37mm Schwalbe Sûpreme past er alleszins al perfect op.
02-04-2013
Maandoverzicht
We zijn nog minder dan 40 dagen voor vertrek, amper 5 en een beetje week. De zenuwen beginnen zo nu en dan al eens de kop op te steken vooral over het feit of ik, gezien de beperkingen die er geweest zijn, wel in de best mogelijke positie aan de start kan verschijnen. Maart was geenszins een voorbeeldmaand. We hadden enerzijds het zeer koude weer en anderzijds de lumbago die mij op fysiek gebied toch wel een dag of 10 heeft gekost. Sinds begin januari staan er nu 1400km op de teller waarvan zo'n 500 op de tarmac en de rest op de spinningfiets. Het vooruitzicht om er zeker 2000 te hebben voor vertrek moet wel lukken denk ik. Met wat geluk een 1000tal buiten. Op organisatorisch gebied zullen we één dezer de koppen nog eens bij elkaar steken. Thierry en Malvina zijn terug uit Spanje en voor Jef zit het Pétanque seizoen er ook op. Tijd om de logistieke vraagtekens weg te werken en voor de rest: aftellen...aftellen en vooral aftellen
01-04-2013
Maandag 1 april
We zijn rap content dezer. Niet dat het zo slecht was, maar het is toch weeral 50 jaar geleden dat we nog zo'n frisse maand maart moesten verteren. Sinds eind vorige week droog een flets zonnetje maar met temperaturen onder of net rond het vriespunt. Er staat nog steeds een ijzige oostenwind die de gevoelstemperatuur toch met enkele graden laat zakken. Zaterdag nog een laatste sneeuwbui en laat het nu de laatste zijn... Na twee weken aan de zetel gekluisterd te zitten snakte ik toch naar een beetje frisse lucht. We zijn er dit weekend met de motorhome op uit getrokken, naar de 'bollen' t.t.z. de streek rond Nederlands Lisse! Geen bloem te zien natuurlijk. Alles zit nog netjes de grond in. Het is sinds '62 geleden dat het zo rampzalig was voor de telers. De corso binnen drie weken zal er met de pootjes uithangen wist men ons te vertellen. Alles wat je toch ziet heeft in de kast gestaan, op't veld alleen aarde zo ver het oog reikt! Van de massa's toeristen die er gewoontegetrouw aanmonsteren zie je niets, alleen verlaten café's en lege terrassen. Zelfs de parking op 'Keukenhof' was verlaten... Hoh, maar bloemen hebben niet veel nodig hoor; Ja dat zal wel! Met de fiets loopt alles op wieltjes. Het blijft 's morgens nog altijd wat strammetjes, maar één keer middag is alles verdwenen. Zaterdag nog een spaak kapotgereden, een geluk op nauwelijks 2 kilometer van een fietsenzaak. Geen probleem mijnheer, herstellen we onmiddellijk, kopje koffie? Of thé? We beginnen er dadelijk aan! Tja, da's bij ons ook ni waar zene...Kom binne een uurke of twee maar eens terug... Nee, in Lisse ging het vooruit. Spaak vernieuwd, de rest terug op spanning, een kwartiertje en 17 later waren we alweer onderweg! Mijn GPS baart me ook zorgen. Het ding is nog geen drie jaar oud, maar sinds hij vorig jaar tegen 65/u en op't einde van een serieuze afdaling, uit de fietsbeugel en tegen het tarmac is gevlogen is de betrouwbaarheid ver zoek. Dan krijg ik'm niet meer opgestart, dan lukt het weer wel maar blijft het beeld af en toe staan. Dit weekend ineens al m'n geocaches weg, kwijt, en zeker dat ik ze'r ingezet had. Nee, ik heb er zowat alle vertrouwen in verloren. Ik vrees dat ik nog voor kosten sta....
28-03-2013
Hoe kan het ook anders
Tja, hoe kan het ook anders, je houdt het niet voor mogelijk, maar rond 19.30u is het beginnen sneeuwen en voor morgen verwachten ze nog van dat gevlok
Donderdag 28 maart
Het is witte Donderdag en deze maal heeft het niks met het weer te maken. Traditioneel begint vandaag het 'Triduum Sacrum', de drie laatste dagen voor Pasen zijnde Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag. Zo, da's voor de meesten, en ook voor mij, nog wat randinformatie, geleden uit de tijd van de catechismus... Het is nog steeds frisjes om niet te zeggen koud, eigenlijk veel te koud voor de tijd van het jaar...maar de zon schijnt. Achter het glas is het behoorlijk goed te verdragen.
27-03-2013
Woensdag 27 maart
Achter glas lijkt het wel lente, maar er staat nog steeds die ijzige Oostenwind. De zon schijnt volop en de eerste cabrio's rijden al met open dak...bij 3°C Wat de rug betreft gaat het elke dag wat beter. 's Morgens voelt het nog wat strammetjes aan, maar na de nodige kiné-oefeningen betert het gaandeweg. Fietsen gaat redelijk tot goed. De houding is nog wat onnatuurlijk door de recht-op zit maar al bij al mag ik niet klagen. Als ik vergelijk met verleden week deze tijd is het haast niet te geloven. We zijn op de goede weg!
25-03-2013
Maandag 25 maart
Het gaat de goede kant op. Ik voelde me deze morgen voor het eerst sinds lange tijd 'fit en monter'. Nog een licht geknaag aan de linkerzijde van de onderrug. Goed, ik moet nog wat afwissellen van houding, zitten, liggen, staan, wandelen en ja, fietsen. De batterij pillen kan zo stilaan terug de kast in, eindelijk, mijn darmen zullen er in ieder geval niet treurig om zijn... Kort na de middag naar Wim, onze kiné. Ik hoorde hem al direkt aiai en oeioei zeggen. De hele linkerzijde was onderuit gezakt. 'Dat krijgen we wel in orde' zei hij nog. Tja, ik lig daar niet voor't eerst en de behandeling van enkele weken heeft al altijd zijn vruchten afgeworpen, dus waarom zou het deze keer niet lukken. We hebben het met Wim nog over Compostela, de schamele voorbereiding door de weersomstandigheden en nu de rugklachten. Wim waait het één voor één weg: 'problemen maak je als ze zich voordoen, je bent toch nog niet vertrokken, OK, de voorbereiding liep niet van een leien dakje maar wat dan nog, je moet er toch niet de dag erna al zijn... Neem je tijd en als't al goed zit in't kopke!!!' Ja, daar heeft hij een punt natuurlijk. We moeten er inderdaad niet de 12de mei aankomen, maar toch vreet die aanhoudende miserie aan je gemoedstoestand. Wim geeft huiswerk mee, nu ja, oefeningen om enkele maal per dag de spieren in de onderrug te sterken. Ik mag fietsen, niet doorgebogen, maar met een 'zo-recht-mogelijke' rug. OK, daar hou ik wel rekening mee, geen doorgedreven krachttraining maar souplesse, waar hebben we dat nog gehoord. Voorts heel veel afwisselen in houding, max een half uur in dezelfde positie... en niet vergeten om af en toe te rusten, plat op de grond (voegde Ria er later op de dag nog aan toe)...hmmmm pardon? Drukke bedoeling zene zo'n revalidatie van een lumbago
24-03-2013
Trekkersfiets
Deze brave man heeft waarschijnlijk z'n hele hebben en houden bij.
Zondag 24 maart
Een dagje vroeger dan gepland, dat wil zeggen dat het er eindelijk goed begint uit te zien en er verbetering waarneembaar is... Om het hiaat op de blog wat aan te vullen kan ik jullie kort het verloop van de laatste week schetsen... Niet fraai maar 'That's Life'. Dinsdag was echt een rotdag. Toen ik begon aan de mix van 14 pillen dacht ik nog, 't komt wel allemaal in orde maar niets was minder waar. De zetel werd mijn habitat, liggen, hangen, zitten ging al helemaal niet en af en toe, om de bloedsomloop wat te stimuleren maar tegen beter weten in, enkele toerekes rond de tafel stappen. Dat was de hel. Zoals eerder gezegd stond mijn ruggegraat helemaal uit de haak en ik forceerde daarbij meer en meer spieren. Woensdag en donderdag was er zeker geen sprake van verbetering, integendeel, elke dag ging de pijnscore met enkele percentjes naar omhoog. Donderdagmiddag was het ergste, ik heb 's middags op mijn knieën gegeten, ik kon gewoon niet zitten. Liggen werd hoe langer hoe pijnlijker, kortom er moest iets gebeuren en wel snel ook want ergens moet pijn stoppen...De Dokter wilde afwachten tot na 't weekend en zoals zo dikwijls, hebben die mannen het bij het rechte eind. Vrijdagmorgen leek het te draaien, gisteren nog wat beter en vanaf deze morgen kan ik terug 'redelijk normaal' bewegen, da's al iets. De spieren van de onderrug spartelen nog tegen van een dag of 10 in de verkeerde houding te hebben gestaan, maar dat komt wel goed. Vanaf morgen eindelijk naar de kiné, vroeger had het volgens de Dok helemaal geen zin en zou het veel meer slecht dan goed doen! Laat ons nu voor één keer hopen dat dit het laatste is hé. Wat het weer betreft is het weer helemaal kommer en kwel. Sinds gisterenmorgen ligt er al weer een dun sneeuwlaagje dat vanmorgen stevig aangegroeid leek. De thermometer staat negatief en er staat een ijzige Oostenwind. Laat het duidelijk zijn, geen enkele wielertoerist staat op scherp, het is gewoon kl...weer geweest vanaf wanneer? Begin december? De gepensionneerden en overwinteraars niet meegerekend natuurlijk. Die zullen hier, met afgetekende fietsbroekskes, wel gaan verschijnen! Gelijk hebben ze. Ik ga straks voor een kwartiertje op de bike, gewoon even ronddraaien, een kwartiertje lijkt me meer dan goed en morgen met Wim, onze kiné overleggen hoe het verder moet. Ik heb zeker nooit de moed verloren, in de wetenschap dat het liever nu dan binnen twee maand zou gebeuren, maar nu...terug opbouwen en zien hoeveel schade de beenspiertjes hebben opgelopen. Bedankt aan iedereen voor de bemoedigende sms'jes of mailtjes.
19-03-2013
Dinsdag 19 maart - vaderdag
Slecht nieuws..... Ik ben helemaal door de knieën gegaan. Wat gisteren nog redelijk ging, naar 't werk gaan dus, was er vandaag niet meer bij. Ik kan pijn redelijk afbijten en wat rugpijn betreft heb ik toch al enige ervaring met Hernia's, cortisonespuiten, facetinfiltraties, en wat nog meer, maar deze morgen ging het erover. Het heeft een half uur geduurd, en dan nog met de hulp van Ria eer ik aangekleed was, badend in het zweet van de pijn. Ik moest en zou op het werk geraken. Er lagen 2 belangrijke proefdagen te wachten... Niets dus! Ik kon gewoon niet, mijn ruggegraat stond in een hoek van 30° volgens Ria. Dan maar op de zetel gesukkeld. Staan, zitten, liggen, het deed allemaal even zeer. De pijnstiller/spierontspanner hielp geen sikkepit! Om 8u de dokter opgebeld, hij ging langskomen in de namiddag. 't Was half drie toen de bel ging. 20 minuten allerlei wankele pogingen, kniegeklop, tipstand en zo meer Het verdict: Acute Lumbago van de hoogste plank. 4 pijnstillers per dag om een os mee plat te leggen, 4 halve spierontspanners, 1 pil om de maag wat te ontzien en 2 om de stoelgang op gang te houden... A propos stoelgang, dat was deze morgen de moeite, niet zozeer het feit maar wel wat erna kwam! Gezien het Valiumderivaat mag ik een week gaan auto rijden en ook geen druppel alcohol gebruiken.
Ik blijf erbij, 't had slechter gekund, binnen twee maand zou dit nefast zijn... Ik moet me alleszins koest houden, alé het gaat ook niet anders, de eerste 2 weken en dan zien we wel. Het heeft momenteel geen zin om elke dag het relaas van mijn rug op te schrijven, ik bespaar jullie het medisch gezeur. Na 't weekend nemen we de draad terug op...tot dan
17-03-2013
Zondag 17 maart
Ik voel me net als nevenstaande afbeelding, schots en scheef in m'n schoenen m.a.w. Ik probeer wat normaal te bewegen en dat lukt in de mate van het mogelijke maar momenteel duwt een permanente spierverkramping mijn ruggegraat in de meest onmogelijkste hoeken! Raar maar waar, maar fietsen lukt enigermate, ik heb een 30-tal kilometer lichtjes rondgedraaid, tot groot ongeloof van mezelf. Maar stappen blijft moeilijk, zeker na 'gezeten' te hebben.
16-03-2013
Zaterdag 16 maart
Het gaat de goede kant op. Donderdag en vrijdag ging echt niets, net een borstelsteel in m'n rug. De pijn was anders dan anders, meer horizontaal waar het gewoonlijk vertikaal pijn doet. De kou als hypothese lijkt aanvaardbaar. Ineens heeft iedereen rugpijn, ons lichaam heeft de laatste tijd genoeg moeten bufferen en ergens houdt het op. En al zeker als je wat zwakker van rug bent! Ik zou morgen willen proberen om een uurtje te fietsen, tegen een slakkegangetje heb ik Ria beloofd.
Iets anders. Bij een blog geef je natuurlijk een deel van jezelf prijs. Uiteraard is de één het niet eens met je schrijfstijl terwijl de ander je nog wat trainingsadvies wil geven en ik ben er zeker van dat het allemaal goed bedoeld is maar... Het is misschien wat typisch Belgisch maar de negatieve noten overheersen nogal. Hoeveel maal heb ik de vraag 'Ga jij dat wel kunnen?' gekregen! Zoveel keer meer dan 'Jij gaat dat kunnen'! Hoeveel maal heb ik de vraag 'Ga da wel gaan met uwe rug?' onbeantwoord moeten laten! Ik heb geen glazen bol. Ik doe momenteel in de mate van het mogelijke mijn best, meer gaat niet. 'En' het weer zit tegen. 'En' de rug spartelt tegen, zaken waar we bij het begin van het avontuur geen rekening mee konden houden. 'That's Life'. Ik hoop dat ik gezond en wel en met redelijk wat conditie aan de start kan komen, dat is momenteel mijn enige bezorgdheid. Hoe het verder afloopt ??? Daarom noemt het ook 'Avontuur'
14-03-2013
Donderdag 14 maart
Ja, 't is van da.... Het zat er al weer enkele dagen, zelfs enkele weken aan te komen en gisterenmorgen ... lap! Ik dacht het nog even te kunnen uitzingen en ben dan toch maar naar't werk gereden, eigenlijk tegen beter weten in, want als je't hebt dan kan je geen kant meer uit ... De Hernia! Zitten gaat nauwelijks, stappen al helemaal niet, je ruggegraat neemt de onmogelijkste kronkels in, liggen gaat tot je moet draaien, enfin, een hoop miserie! Met pijnstillers hou je je staande maar daar stopt het dan ook. Deze morgen dan maar naar de Doc. Tja, mijnheer, de koude is daar niet goed voor... Tegen wie zeg je't! Blijkbaar ben ik niet de enige, alle ruglijders hebben er last van, als't een troost mag zijn. De temperatuursprong was 'te'! Goed om weten, maar nu? 'Tijd' en bewegen. Da's alvast goed nieuws, niet dat ik dagen op de zetel moet, want dan verspeel ik alle conditie. Nee, probeer gewoon te doen, veel afwisseling in houding, wel niet bukken of met gewichten zeulen. De Doc schrijft nog een reeks kiné voor, daar zal Wim (onze kiné) weer z'n bezigheid aan hebben. In en uit de auto zijn en blijven een hel. Die van hierboven moet mij precies hebben. 'Hij vergeet dat ik naar Compostela ga zeker' Eerst stuurt hij de ergste winter in een eeuw naar de aarde en als dat nog niet genoeg blijkt pijnigt hij constant mijn centraal ruggestelsel. 'Hallo, C O M P O S T E L A' Het voordeel.... Uit het verleden blijkt dat ik wel een rugopstootje krijg ééns per jaar. Als ik dus goed kan tellen en met het steeds beter wordende weer zou je'r vanuit mogen gaan dat ik er voor een tijdje vanaf ben...hopelijk 'Ah, ja ... L O U R D E S passeren we anders ook nog'! 'k zou het nog bijna vergeten. De geest blijft alleszins onaangetast
13-03-2013
Koudste nacht
Dit stond in het laatste nieuws te lezen : "Na een voor de tijd van het jaar historisch zwaar winteroffensief op 12 maart hebben we nu op vele plekken de koudste nacht van de winter achter de rug. In Ukkel daalde het kwik tot -10,2 en dat is de laagste temperatuur daar deze winter. Diepenbeek spant de koudekroon met liefst -14,4, zeer uitzonderlijk zo laat in de winter. Dat zijn ook de sneeuwhoogtes, zeker in Vlaanderen. In een groot deel van Vlaanderen ligt zo'n 15 cm sneeuw, plaatselijk zelfs 20 cm. Enkel aan de kust (zo'n 5 cm) en het noorden (zo'n 10 cm) ligt minder sneeuw. Door sneeuwophopingen zijn er zelfs 'sneeuwduinen' tot een halve meter. Op de Ardense toppen ligt zo'n 20 cm. Vier skipistes zijn al geopend. En die sneeuw blijft nog een tijdje liggen, want de winter wil voorlopig van geen wijken weten. Integendeel. De komende dagen houdt het ijskoude winterweer aan: overdag kruipt het kwik langzaam boven het vriespunt tijdens zonnige periodes, af en toe zijn er nog winterse buien. 's Nachts blijft het berekoud. Pas in het weekend brengt zachtere zeelucht wat opwarming, maar dan wordt het ook wisselvalliger."
12-03-2013
Dinsdag 12 maart
Ja...We schrijven weeral geschiedenis! Het is al zeker van 1895 geleden dat er op een 12de maart zoveel sneeuw is gevallen in België. Volgende nacht voorspellen ze van -6 tot -15°C. Er staat een barre Oostenwind die het allemaal nog wat kouder laat aanvoelen! Deze ochtend verliep de spits chaotisch met, alweer een rekord, meer dan 1600km fileleed. Voor diegenen die er nog zouden aan twijfelen; ik ben met de auto naar 't werk gereden, de fiets leek geen optie alhoewel ik deze morgen enkele tweewielers zag stoempen.
Lente, laat me niet lachen
Wil er aub eens iemand die mannen van hierboven duidelijk maken dat ze zich moeten houden aan de geplogenheden
