je staat met een kaars in elke hand voor een spiegel en roept dan steeds 'bloody mary' 3x in de spiegel kun je na een tijdje iets zien, wat je ziet hangt af van je persoonlijkheid
Ervaringen van de mens in de eerste tijd na de dood
De mens is samengesteld uit zeven wezensdelen, namelijk het fysiek lichaam, het etherlichaam of vormkrachten-lichaam, het astraal lichaam of het zielelichaam, het Ik, het geestelijk zelf (het vergeestelijkt astraal lichaam), de levensgeest (het vergeestelijkt etherlichaam) en de geestmens (het oerbeeld van het vergeestelijkt fysiek lichaam). Vermits de drie laatste wezensdelen nog maar aan het begin van hun wordingsfase staan en pas in een zeer verre toekomst hun volledige ontwikkeling tot stand zal komen, beperken wij ons in deze context tot een korte beschrijving van de eerste vier wezendelen. - Mineralen, planten, dieren en mensen hebben een fysiek of stoffelijk lichaam; dit bestaat uit minerale substantie. Bij het afsterven van een levend organisme is het fysieke onderworpen aan de processen die het minerale rijk kenmerken: het organisme gaat tot ontbinding over en lost zich op in de ons omringende natuur. - Het etherlichaam of levenslichaam, dat onstoffelijk is, heeft ongeveer dezelfde vorm als het fysieke lichaam en doordringt dit laatste geheel en al; de ziener kan dat schouwen. Alle levende organismen hebben een etherlichaam (zoals een plant bijvoorbeeld); het verzorgt de fysiologische processen in een fysiek lichaam, zoals de groei, de stofwisseling, de vormgeving, de instandhouding van de specifieke gestalte enz Bij het afsterven van een levend organisme gaat het etherlichaam op in de algemene ethersfeer. - Dieren en mensen hebben daarnaast ook nog een astraal lichaam. Ook dat is onstoffelijk, het doordringt het fysieke lichaam en het etherlichaam; de ziener neemt het waar als een ovale vorm in en rond het fysieke lichaam. Het kenmerkende ervan is dat het innerlijke gewaarwordingen oproept, zoals pijn, onlust en welbehagen, begeerten en driften. Bij de mens is het astrale lichaam hoger ontwikkeld dan bij het dier, omdat het bij de mens ook nog emoties en innerlijke zieleroerselen teweegbrengt; men spreekt hierbij dan niet meer over een "lichaam", maar over een "ziel" (het astraal lichaam bestaat dan uit drie delen: de gewaarwordingsziel, de verstands- of gemoedsziel en de bewustzijnsziel). Kenschetsend voor het astraal lichaam is dat het ook wilsimpulsen (als gevolg van indrukken van buitenaf) veroorzaakt; bij het dier zijn die impulsen zuiver instinctmatig, terwijl de mens ze al in zekere mate kan beheersen. - Het vierde wezensdeel is het "Ik", en dat bezit van alle levende wezens op aarde, alleen de mens. Door de werking van het Ik vindt er een wisselwerking plaats tussen de drie lagere en de drie hogere wezensdelen; in eerste instantie streeft het ernaar om het astrale lichaam te verheffen tot een geestelijk niveau (het geestelijk zelf). Het "Ik" is het meest verborgene in de mens, zijn eeuwige wezenskern, die hem van incarnatie naar incarnatie leidt. Slechts voor de helderziende is het waarneembaar - en dan nog indirect - als een lege uitsparing in de astrale aura ter hoogte van de neuswortel. Zoals elk mens weet dat hij een Ik-bewustzijn bezit, zo weet hij ook dat ieder van zijn medemensen dat heeft. Dat brengt hem tot het morele besef dat elk van zijn medemensen evenwaardig is aan hemzelf.
Het stervensmoment Velen zijn ervan overtuigd dat de dood het absolute einde is van hun bestaan, en tot het einde blijven zij consequent in hun overtuiging. Er zijn ook anderen die geloven dat zij met de dood wel verdwijnen als individueel wezen, maar dat zij niettemin als een soort van getransformeerde energiebron in het universum zullen blijven voortbestaan; heimelijk hopen die laatsten dan toch dat zij, weliswaar niet als individu, in één of andere vorm onsterfelijk zullen blijven. Een kolossale angst zou zich van de mens meester maken wanneer hij op het moment van de dood tot het besef zou komen dat zijn individuele wezen voor eeuwig en altijd zou verdwijnen. Niemand maakt echter zulk een beproeving mee, want direct na het stervensmoment beleeft de mens een ervaring die hem de absolute zekerheid verschaft dat hij als individueel wezen ook na de dood blijft verder bestaan.
je kunt ook geesten oproepen met zo een bol die gloeit waar je zulke stralen in ziet en als je je hand er op legt al die stralen naar je hand gaan je moet je handen erboven houden (indien je het met meerdere personen doet is het het beste met 5 of 7 ) en een zoemgeluid maken, opeens zullen de stralen toch in 1 richting gaan zonder dat je de bol aanraakt
De aura is de naam die wordt gegeven aan een verondersteld energieveld dat, volgens verschillende esoterische stromingen, mensen en ook andere levende wezens zou omgeven. Aura's zouden visueel kunnen worden waargenomen door personen die daar gevoelig voor zijn. De kleuren van een aura zouden, zo wordt beweerd, variëren naargelang de persoon en de omstandigheden. Auragenezers beweren dat ze ziektes kunnen diagnosticeren aan de hand van verstoringen in het aurabeeld. Met wetenschappelijke methodes zijn tot op heden geen aura's vastgesteld.
Aard en samenstelling van aura's
Esoterische stromingen postuleren dat een aura zou bestaan uit 'levensenergie', 'astrale energie', 'esoterische energie', 'bio-energie' of een andere, niet in het natuurkundige spectrum vóórkomende energievorm. De energie zou nadrukkelijk niet betreffen de infrarode straling die alle lichamen uitzenden en die zichtbaar gemaakt kan worden met een warmtegevoelige camera. Ook zou de aura iets anders zijn dan het nabeeld, dat het menselijk oog - onder bepaalde omstandigheden - waarneemt rondom objecten die tegen een heldere achtergrond zijn geplaatst.
De theosofie, die uitgaat van meervoudigheid van de stof (hylisch pluralisme), stelt dat aura's bestaan uit verschillende 'fijnstoffelijke lichamen', die zich in verschillende lagen rondom het 'grofstoffelijke' (materiële) lichaam zouden bevinden. Het 'etherisch lichaam', het binnenste van deze fijnstoffelijke lichamen, zou via de chakra's 'levensenergie' uit de omgeving doorgeven aan het materiële lichaam.
De 'fijnstoffelijke lichamen', waaruit aura's volgens de theosofie zouden bestaan, kunnen niet met enig natuurkundig meetinstrument worden gedetecteerd. Electromagnetische velden en stralingen daarentegen kunnen zeer nauwkeurig worden gemeten. Rondom het menselijk lichaam wordt echter geen elektromagnetisch veld gemeten dat ook maar enigszins overeenkomt met de in New Age-literatuur beschreven aura's. De claim dat een aura desondanks een elektromagnetisch veld zou zijn is niet verifieerbaar, zolang de frequentie en golflengte daarvan niet worden vermeld. Volgens sommigen zijn de met aura's samenhangende handelingen, bijvoorbeeld tegen hartklachten, dan ook boerenbedrog of kwakzalverij.
Aurafoto's
Er bestaan toestellen waarmee een 'aura-foto' kan worden gemaakt. De op zulke foto's waarneembare aura wordt echter veroorzaakt door fotografische effecten of (elektronische) nabewerking. Dikwijls zijn er LEDs rondom de lens van dergelijke toestellen gemonteerd, die het aura-effect veroorzaken. Dit is steeds het geval wanneer er in de foto een persoon te zien is met kleuren rondom zich.
Een andere manier van aura fotografie is Kirlianfotografie, hier wordt geen gebruik gemaakt van een lens, waardoor het niet echt om een foto gaat in de meest gekende vorm. Er kunnen dus enkel lichaamsdelen of voorwerpen zoals boombladeren ed. gefotografeerd worden.
Nagenoeg iedere cultuur lijkt in spoken te geloven, hoewel er verschillende verklaringen worden gegeven. Weinig mensen zullen ontkennen dat wij niet alleen een lichaam hebben, maar ook een geest. Meestal wordt gedacht dat een spook de aan de aarde geketende ziel is van een overledene, met goede of kwade bedoelingen. Er waren grotbewoners die hun doden met gebonden handen en voeten onder een stuk rots begroeven, zodat ze 's nachts niet aan de wandel konden gaan! Er is een theorie die zegt dat hevige emoties tot de "opslag" van beelden in materie kunnen leiden, bijvoorbeeld bij een moord. Als iemand die daar gevoelig voor is deze beelden opvangt, lijkt het alsof er een "spook" rondwaart.
Dolende zielen.
Misschien is het zo dat onze ziel na de dood eerst een poos in het astrale domein blijft alvorens verder te gaan naar haar bestemming. Een spook zou dan een dolende ziel zijn die om de een of andere reden niet loskomt van de aardse wereld. Chinezen geloven dat de ziel uit 2 of zelfs 3 delen bestaat, waardoor het mogelijk is dat een dode op 2 of 3 plaatsen tegelijk is. Spoken kunnen zelfs geesten zijn van mensen die niet beseffen dat ze al gestorven zijn! Misschien zijn zij bij een ongeval plotseling omgekomen en dolen ze nu rond zonder te begrijpen dat hun stoffelijk lichaam dood is. Veel mensen zijn ervan overtuigd dat, als we mensen die ons dierbaar zijn geweest niet na hun dood loslaten door normaal om hen te rouwen, de ziel van de dode op aarde gevangen blijft. Er is een eenvoudige manier om deze ziel te helpen: haar zeggen dat zij hier niet meer hoort en verder moet.
BOZE GEESTEN.
Dit zijn geesten of "lijkeneters" met zeer boosaardige bedoelingen. In het Islamitische volksgeloof is sprake van een soort boze geest die zich voedt met mensenvlees. Ze dwalen 's nachts rond over begraafplaatsen en andere eenzame oorden om zowel levenden als doden te verslinden. Ze loeren vooral op reizigers en kleine kinderen, zegt men. De meest gevreesde boze geest neemt soms een gedaante aan van een mooie vrouw om met een man te kunnen trouwen en hem vervolgens tot haar volgende weerloze slachtoffer te maken, zo wil het volksgeloof.
KLOPGEESTEN (POLTERGEISTER)
Het Duitse woord Poltergeist betekent "stommelend spook", omdat zo'n geest vaak klop-, tik- en bonkgeluiden maakt. Ze doen echter veel meer, want ze lijken het leuk te vinden om lichten aan en uit te doen, vieze luchtjes te creëren, deuren en ramen open te gooien en dingen door de lucht te laten suizen. Er zijn zelfs gevallen geweest van klopgeesten die mensen knepen, beten en bespuwden! Volgens onderzoekingen komen klopgeesten opvallend vaak voor in gezinnen waarin een kind, meestal een meisje, de puberteit heeft bereikt. Sommigen vermoeden dat deze geesten een zeker soort emotionele energie nodig hebben om iets te kunnen doen. In elk geval is er psychokinese in het spel, het vermogen van iemand om voorwerpen door louter gedachtekracht (psychische kracht) te bewegen. De ondeugende en soms ook boosaardige "klopgeest" zou in werkelijkheid eerder een onbewuste manier kunnen zijn waarop iemand zijn of haar hevige woede en andere niet-geaccepteerde emoties tot uiting kan brengen zonder dat andere mensen (of betrokkene zelf) het hem of haar kwalijk kunnen nemen.
VERSCHIJNINGEN.
Deskundigen reserveren de term "verschijning" voor een manifestatie van een dode of een dier, of van een levende die ver weg woont (hoewel in dat geval het woord "dubbel" de voorkeur geniet). Het woord "spook" wordt gebruikt voor het herhaald optreden van een doden, gewoonlijk op dezelfde plaats. Soms wordt een verschijning niet gezien, maar op andere manieren opgemerkt, bijvoorbeeld bij gestommel of geuren, of klop- en tikgeluiden, of gewoon maar het gevoel dat er iemand is. gezegd wordt dat zichtbare verschijningen in de regel een herkenbare vorm hebben. Mensen die zeggen een engel gezien te hebben, hebben het veelal over vleugels en een stralend aureool. Als je gelooft dat spoken altijd doorzichtige, witte gedaanten zijn die over de grond zweven, is er ook een dikke kans dat je een eventuele verschijning in die vorm zult waarnemen. Zo groot is de rol in ons voorstellingsvermogen.
SPOOKVERSCHIJNSELEN.
Als een geest of spook herhaaldelijk op een bepaalde plek wordt gezien, wordt er gezegd dat het daar "spookt". Vaak is het een huis waarin de dode heeft gewoond, of waar hij of zij zelfmoord heeft gepleegd of werd vermoord. Er zijn echter ook verhalen van mensen uit onze tijd die een Romeins leger door een dorp zagen marcheren, of midden in een veldslag uit de Eerste Wereldoorlog waren beland, zodat ze kanonnen hoorden bulderen en de gewonden hoorden gillen! De meeste spookverschijnselen zijn niet zichtbaar: meestal gaat het om voetstappen op zolder, fluisterende stemmen, muziek, kloppen op een deur en andere vreemde geluiden.
DE VLIEGENDE HOLLANDER.
De legende van De Vliegende Hollander is vermoedelijk wel het bekendste verhaal over een spookschip. Volgens dit verhaal is dit schip bij het ronden van Kaap de Goede Hoop in een vreselijke storm vergaan, misschien omdat de kapitein wreed omsprong met zijn bemanning en een goddeloos iemand was. Volgens een andere versie verloor de kapitein een dobbelspel met Satan, waarna hij en zijn bemanning gedoemd waren om eeuwig rond de Kaap te blijven zeilen. In 1881 schijnt de latere Engelse koning George V. De Vliegende Hollander in het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan te hebben gezien. En in 1923 zagen 4 zeelieden een schip dat erop leek en recht op hen af koerste, maar plotseling verdween. Zeelieden geloven dat deze aanblik ongeluk brengt.
Paranormaal? Bovennatuurlijk?
Alles wat niet wetenschappelijk of nuchter te verklaren is, wordt al gauw "paranormaal" genoemd, zoals spoken en klopgeesten. "Bovennatuurlijk" is de term voor iets dat sterker zou zijn dan de natuurwetten. Vroeger dachten de mensen dat donder en bliksem activiteiten van de goden waren, in plaats van natuurverschijnselen. In feite is alles natuurlijk - alleen kunnen onze hersenen het niet altijd bevatten! Hoe meer de wetenschap vordert en we meer over onszelf ontdekken, des te meer inzicht we krijgen.
teken een pentagram en ga aan 1 van de punten zitten zet het bakje water aan de meest westelijke punt zet de kaars aan de meest zuidelijke punt zet het bakje zand zout of aarde op de meest noordelijke punt zet de wierook op de meest oostelijke punt roep nu de geesten en vraag of ze een teken van aanwezigheid