Vorige vrijdag moest ik in een hospitaal in Constanta op controle. De dienst bleek wegens renovatie verhuisd en tijdelijk ondergebracht in een kelder van een ander hospitaal. Geen receptie waar je het kon vragen, geen aanduidingen, dus na 2 telefoons met de dokter vond ik waar ik naartoe moest. Onderaan de trap (tot waar men ook met de lift kan komen) zijn nog een drietal trapjes. Als ik daar aankom, staat er een rolstoel en onder de trapjes een oude vrouw op haar knieen. Mijn eerste gedachte was dat die dame uit haar rolstoel was gevallen, maar het bleek al vlug niet waar te zijn. De begeleidster (met bloemen in de ene hand en een zakje in de andere) van die dame moedige haar aan om op haar knieen de trapjes op de kruipen, wat met de rolstoel niet mogelijk was. oor de rolstoel, de dame en de begeleidster was het hele traphalletje geblokkeerd. Ik stond alleen bovenaan en achter de dame stonden een 4 - 5-tal personen. Ik wachtte geduldig tot het hele gebeuren zou gedaan zijn. De mensen onderaan de trap echter niet. Sommigen onder hen begonnen te protesteren dat de trap geblokkeerd was. Er was 1 dame bij die helemaal niet kon wachten. Zij moest nog ergens elders zijn en duwde de begeleidster opzij. Daarop kwam de bewaker ook even achter de hoek kijken. Hij zorgde ervoor dat al die mensen eerst netjes naar boven konden en dan kon de operatie trap-op pas beginnen. De oude dame had 2 kussentjes bij om onder haar knieen te leggen en daarop verder op de trappen te kruipen. "Het kussentje op de trap leggen en eerst uw slecht been en steunen op uw goed been. Dan dat ander kussentje en dat goede been ernaats plaatsen !" en trap 1 was beklommen. Dit tot drie keer toe en dan moest zij nog die hoge rolstoel in. De bewaker bleef netjes toekijken en ik kon er niet bij. De begeleidster had haar handen vol. Ik heb de rolstoel tegengehouden tot de dame erin zat, de lift geroepen en de deur van de lift opengehouden tot de dames in de lift waren. Wat bleek was dat de dame een amputatie had en dus helemaal niet kon lopen. De woorden van dank die ik kreeg zowel van de dame als van de begeleidster waren onbeschrijflijk !
Het is een tijdje geleden dat ik nog wat op mijn blog heb geschreven. Er was ook niet veel reden toe. Weinig beweging de laatste tijd.
Maar gisteren ... Voor de tweede maal werd ik gebeld door "De Groote Avond"op Radio 2. Lars De Groote wenste het deze keer over SOS Roemenie te hebben, maar hij vroeg me ook naar zaken doen in Roemenie en het weer. Het interview werd uitgezonden op vrijdag 29.10.2010 net na de klok van 21 uur. Deze week was ook Kris Verellen uit Borsa in "De Groote Avond". Toen ging het over Partners men een andere taal. Je kan het beluisteren : Radio 2
