Het werd een beetje van het goede teveel ! Er bestaat nog watanders dan alleen maar Roemenie. Nadat ik regelmatig prikker werd op het Nederlands prikbord over Roemenie, de web pagina http://roemenie.start.be/ onderhield en dit blog over Roemenie aanmaakte, startte ik vorige week een forum voor discuties over Roemenie. Dit kwam naar aanleiding van het wegvallen van het prikbord. Op dit forum was er weinig reactie en het werd me allemaal wat te veel op het internet over Roemenie. Ik heb bijgevolg het forum terug weggehaald. Ik hou het bij dit blog.
Nu de boot het niet doet, is de taartjesmaker weer toegeslagen.
De zoetebekken moeten er nu van profiteren, want als de startmotor deze week toekomt en de boot het weer doet, zullen ze de taartjesmaker niet meer op het droge vinden.
Ik heb 15 stuks, waarvan er reeds 2 zijn besteld, 1tje voor mezelf en 1tje voor Mike. Dus nog 11 taartjes ter beschikking !
Het is zover, vanaf vandaag is de watersportbeurs Tomis Yacht in Constanta geopend. MOMAS Turism s.r.l. pronkt er met de JOBE produkten en een springkasteel.
De opkomst van de bezoekers is tot nu toe groter dan ik had verwacht. Hopelijk neemt het aantal bezoekers de volgende dagen nog toe. Zondag is het de laatste dag.
Zaterdagavond ging ik naar Brussel om de viering van de Orthodoxe Pasen bij te wonen. Er was een grote opkomst bij de St. Catharina-kerk. De dienst ging door in openlucht. Aan het eind heb ik uit naam van onze gemeenschappelijke vriend Mircea, een fles tuica overhandigd aan Popa Vasile. HRISTOS A INVIAT ! PASTE FERICIT TUTUROR !
Waar ik reeds lang naar uitkeek, heb ik op 9 april (mijn verjaardag) gevonden, een boot met cabine. Gedurende vorige week werd met de eigenaar in Belgie onderhandeld. Door mijn vervroegde aankomst in Belgie, ging ik gisterende boot bezichtigen. En ja hoor, het kwam volledig overeen met wat ik zocht. Na een lang gesprek met de verkoper, kwamen we tot een overeenkomst. Ik heb dan ook onmiddellijk een voorschot gegeven. Nu brengen we de papieren en andere nodige zaken in orde en de boot gaat aan de trekhaak om mee te gaan naar Roemenie begin mei. Een zithoek (omvormbaar naar slaapgelegenheid), gasfornuis, koelkast, 4 slaapplaatsen, een prachtig achterdek met zetels en tafel, ... De 7,20 meter lange boot wordt voortgeduwd door een 235 Pk motor.
Roemenie, Marea Neagra, Lacul Mamaia si Delta Dunarii, vin la tine !
Vrijdagavond, 2 dagen vroeger dan voorzien, ben ik in Belgie toegekomen. Ik ben 1 dag vroeger vertrokken om mijn vriend Virgil tijdig in Hongarije af te zetten. Daardoor was ik reeds Roemenie uit en besloot ik om dan ook maar rechtstreeks door te rijden naar Belgie. Zo kwam ik vrijdagavond i.p.v. zondagavond toe.
Vanaf maandag beginnen de echte werkzaamheden. Het einde van de week (donderdag en vrijdag) staat Nederland op het programma. Het Paasweekend zal in Brussel doorgaan, met zaterdagavond de orthodoxe misdienst in de St. Catharinakerk bij Popa Vasile. Paaszondag is er Roemeense lente in Brussel door Arthis, het Roemeens Belgisch Cultuurhuis, met muziek, workshops en stands.
In de loop van de week nadien staat de apotheose op het programma, de verkoop van mijn huis met de daaraan gekoppelde verplichtingen en taken. Op zaterdag Meiavond in Willebroek en op zondag het grote 1 Mei feest in Mechelen. Maandag 2 mei nog even naar Nederland en op 2 of 3 mei vertrek ik terug naar huis ...
Ik ben weer een ervaring rijker. Vrijdag bracht ik samen met Virgil onze vriend Icu naar Baie Govora. Baie Govora is een kuuroord nabij Rimnicu Valcea. Icu had daar ereserveerd in Hotel Belvedere. Het is een prachtig hotel uit 1926 en gerenoveerd in 2005. Maar de prijs lijkt me wel wat overdreven naar Roemeense normen. 250 RON per nacht met ontbijt, ongeveer 60 Euro en als men van de accommodatie (zwembad, sauna, massage, ...) wil gebruik maken ... telt dit er nog eens bij. Buiten de natuur en de verse lucht is er weinig te beleven, dus is men wel aanbevolen om nog extra kosten te maken om het verblijf wat aangenaam te maken. Nadat we Icu hadden afgeleverd, moesten we noodgedwongen naar Rimnicu Valcea, naar de vrienden. Ion was in het centrum, Lucian wachtte ons op bij de Piata Nord. Je MOET blijven overnachten, terwijl wij vastbesloten waren terug naar Constanta te keren. Na flink wat te hebben gegeten, begaven we ons naar de Piata, naar een bar en restaurant door alle vrienden gekend. Het werd een grote ontmoeting. Ook Petrica en Ion zakten af naar de ontmoeting. Bij terugkeer hielden we nog halt in Boekarest bij (een andere) Ion. Ook hier stond de tafel weer klaar. Gastvrij Roemenie !
Het Nieuwe Jaar is pas begonnen en weeral een overlijden in mijn vriendenkring. De klusjesman van mijn blok, Gica, is op 2 januari overleden en op 3 januari ten grave gedragen. Het sneeuwde en het was daarenboven nog barkoud weer en velen onder de aanwezigen hebben, net als ik, een verkoudheid opgelopen. Dumnezeu-lierte !
Als ik aan de vooravond van 2011 even terugblik op het afgelopen jaar, denk ik bij mezelf : "2010, een jaar om vlug te vergeten !"
Vanaf het einde van 2009 begonnen de problemen zich al op te stapelen. Die verdomde huurder wou het huis maar niet verlaten. Uiteindelijk heeft de rechter hem op 15 november 2009 het huis uitgedreven. Ik had een reis door Oost-Europa achter de rug, zodat ik presies op zondag 15.11.2009 in Willebroek aankwam. Ondanks de talrijke verwittigingen van mijn dochter over de toestand van het huis, zette ik mijn eerste stap binnen. De volgende stap was terug naar buiten om te braken. Ik had mij aan het ergste verwacht, maar ... dit was onmenselijk. Ik begrijp zelfs niet dat beesten (de meer dan 60 katten) dit hebben kunnen overleven. Maandag 16.11 contacteerde ik gespecialiseerde firma's voor een opkuis, want zonder speciale apparatuur is daar geen beginnen aan. Diezelfde avond had ik een afspraak met de advocaat. De advocaat heeft onmiddellijk via de rechtbank een deskundige laten aanstellen om de schade te berekenen. Ikzelf mag niets aan het huis doen voor de expert is geweest en het huis wordt vrijgegeven. Onverrichter zake, keer ik begin december terug naar Roemenie. 1 lichtpuntje toch : ik krijg telefoon van mijn nicht Michele, die ik in jaren niet heb ontmoet. Zo beslis ik nog enkele dagen extra in Belgie te blijven om bij haar te logeren en voor de eerste maal te ontmoeten mijn mijn achternichtje Chiraz. Chiraz zou op 10 december (dan zou ik al terug vertrokken zijn) 6 worden en ik doe vlug wat inkopen voor een vervroegde Sinterklaas en haar verjaardag. Vrijdag, een dag voor dat ik terug naar Roemenie zou trekken, krijg ik telefoon van mijn zoon : 'De motor van mijn boot is in de nacht gestolen !' Eind december laat de deskiundige weten dat hij op 21.01.2010 zou langskomen voor de expertise. 01.01.2010 : Mijn beste vriend Virgil wordt met longproblemen opgenomen in het hospitaal. Hij verblijft zelfs enkele dagen in carantine, omdat men vreesde dat hij de Mexikaanse griep zou hebben. Gelukkig wordt dit uitgesloten. In het hospitaal ontmoet Virgil met Mitica, de broer van Muchi. Virgil verneemt zo dat Muchi maar slechts 2 a 3 maanden te leven heeft. Op 21.01.2010 komt uiteindelijk de expert langs. Ook mijn dochter zou daarbij aanwezig zijn en de advocaten. Even voordien belt mijn dochter, ook de ex-huurder is aanwezig, maar hij is strontzat. Ik beveel mijn dochter niet met hem te praten en haar zeer deftig te gedragen. Zelf zijn advocaat lacht hem uit. Als de expert toekomt zeggen de advocaten niet naar binnen te gaan wegens de toestand. De expert wil, wil wegens de stank, enkel foto's nemen en het dossier thuis afhandelen. Door zattigheid slaat de huurder in de tuin bijna op de grond, dus naar de bovenverdiepingen gaat hij niet meer mee. Er volgt een voorverslag van de expertise. De expert is veel belangrijke dingen vergeten. Ik reageer hierop. Ook de huurder en zijn dochter reageren met leugens, laster en aantijgingen aan mijn persoon. Uiteindelijk volgt een bedrag dat lager is dan 1/6 van het door mij geschatte bedrag. Hierop reageer ik weer en kan het bedrag nog tot ongeveer 1/4 van dit bedrag brengen. Pas op 31.03.2010 wordt het huis door de expert vrijgegeven. Zodoende kan op 13.04.2010 begonnen worden met de opkuis. Op 14.04.2010 vertrek ik uit Constanta met bestemming Willebroek. Op vrijdagmorgen 16.04.2010 kom ik toe. De opkuis is nog niet gedaan, er is een produkt ingespoten voor de ontgeuring en het huis moet het hele weekend dicht blijven. Dank zij het aangename voorjaarsweer maak ik enkele uitstapje, doen we met de familie enkele terrasjes aan ... om maandag van start te kunnen gaan met de verdere opkuis. Ik ondervind bij de werkzaamheden een probleem in mijn rechter onderarm en begeef me op 21.04 naar de vroegere huisarts. Deze stuurt mij door naar een neuroloog in het hospitaal. Buiten de onderzoeken voor het probleem aan de arm, stelt men ook vast dat er wat is met mijn longen. Hierdoor blijf ik 2 maanden in Belgie, waar slechts maximum 1 maand was voorzien en mis ik 2 belangrijke beurzen in Roemenie. Ook de voorbereiding van het zomerseizoen 2010 moet hiervoor inboeten. Bijna dagelijks naar het hospitaal, onderzoeken, scanners, bloedonderzoek, EKG, ... Ondertussen heeft Mike op weg naar zijn moeder aan zee op zondag 23.05.2010 een ongeval met de auto van Anke. De auto kan niet meer herstelt worden, maar gelukkig is Mike ongedeerd. Uiteindelijk heb ik op vrijdag 11 juni alle uitslagen en bezoek ik rond de middag de dokter, die me uiteindelijk terug naar Roemenie laat vertrekken. Om 14 uur vertrek ik samen met mijn zoon terug 'naar huis'. Trouwens is 11.06 de verjaardag van Mike en was ik door alle problemen, hem aanvankelijk een gelukkig verjaardag vergeten te wensen. Zijn verjaardag zou in de auto zijn, dan wel met bestemming Constanta. We moeten ons haasten want op woensdag 16.06.2010 is het de laaste beurs 'Romanian Boatshow' in Constanta en we hebben nog niets voorbereid. In de auto hebben we de tijd om alles te bespreken, zodat we niets vergeten. De voorbereiding loopt uiteindelijk vlot, we hebben ook al jaren ervaring. De beurs is aan de erg magere kant. De crisis laat zich uiteindelijk toch erg voelen in Roemenie. Na de beurs neem ik contact op met de dokter hier voor de verdere behandeling. Dr. Radulescu is de echtgenote van een Nederlandse vriend, Harm. Zij behandelt mij niet alleen als patient, maar ook als vriend. Door de zware medicatie heb ik dagen dat ik me echt rot voel. Ik mag mijn lichaam ook niet blootstellen aan de zon, dus de hele zomer zit ik binnen. In het weekend van 16 tot 18.07.2010 weer een lichtpunt : ik wordt gevraagd als kapitein van een jacht in de Donaudelta voor 2 dagen. Samen met Virgil (1ste matroos) vermaken we ons heel goed tussen de groep die ons uitnodigde. Door de crisis is er veel minder werk en mijn zoon kan het buitenwerk rustig alleen aan. Ik doe dan maar wat administratief werk en ontvang klanten thuis. Vanaf eind augustus wordt de medicatie verminderd en worden de slechte dagen ook wat minder, maar toch blijven ze niet helemaal uit. Normaal volgens de dokters. Maar we tellen af ... eind december (na 6 maanden) wordt ik van de medicijnen verlost. In de nacht van 20-21.08.2010 sterft Muchi. Op zondag 22.08.2010 volgt de begrafenis. Begin oktober komt Gica, vriend en klusjesman in mijn blok, ten val. Na enkele dagen verneem ik dat het zeer ernstig is. Gica zal niet meer terugkeren naar de blok. Hij is ernstig ziek, botkanker. Ik bel met zijn echtgenote en breng hem een bezoek. De 59-jarige Gica, die me altijd 'fratele' (zijn broer) noemde is niet herkenbaar. Hij beseft zelfs niet hoe erg het met hem is gesteld. Hij beweert zich in een huis in Oltenie te bevinden, i.p.v. in een appartement in Constanta. Zijn echtgenote is erg overstuur. Op zondag 25.10.2010 ziet mijn zoon dat mijn auto achteraan is aangereden met lichte beschadiging aan de achterbumper. Ook eind oktober verneem ik van de dokter dat ik de medicijnen nog 2 maanden langer moet nemen dan voorzien, dus tot eind februari 2011 i.p.v. eind december 2010, gezien ik diabetes heb. In november hoor ik van de verzekering dat ze mijn ziektekosten in Belgie niet worden vergoed +/- 850 Euro. Op 10.12.2010 weer eens een aangename, doch zeer vermoeiende dag. Ik vertrek om 5 uur 's morgens naar Boekarest (Bezoek aan Flanders Investment & Trade, NL en BE Ambassades) en nadien samen met Andries den Broeder op gevangenenbezoek in Giurgiu. 's Avonds een prachtig concert aangeboden door de Belgisch Ambassade. Om 4 uur 's morgens weer thuis. Op 20.12.2010 ontvang ik een brief van mijn advocaat, dat er eindelijk toch schot in de zaak gaat komen. Ik verzoek om meer uitleg en die ontvang ik daags nadien. Toch weer eens een lichtpuntje en wat hoop. 22.12.2010 : mijn zoon gaat naar Carefour Kerstinkopen doen. Als hij op de parking terug bij de auto komt, ziet hij dat de linker zijde is aangereden en ernstige schade vertoont. Op maandagavond 27.12.2010 sukkel ik in een put en mijn linker knie doet erg pijn. Misschien nog in het gips voor we 2011 intreden ? Op 29.12 is het veel beter met mijn knie. Misschien zal ik toch al dansend het Nieuwe Jaar instappen.
In totoaal wegen de slechte ervaringen niet op tegen de goed momenten. Daarenboven heb ik nog andere kleine tegenslagen niet vermeld. Ook met de 'liefde' (wat is dat ?) wil het niet vlotten. Toch hou ik de moed erin !
Hopelijk brengt 2011 meer goede zaken. Was het al maar al morgen !
Op minder dan 2 maanden tijd werd mijn auto 2 maal aangereden met vluchtsmisdaad.
Op zondag 25.10.2010 ziet mijn zoon dat mijn auto achteraan is aangereden. De krassen links op de achterbumper zijn op verschillende hoogten. Het moet in de nacht zijn gebeurt, want op zaterdagavond was er aan de auto helemaal niets. Ik kijk eens rond in de buurt en zie geen andere beschadigde wagens. Op maandag zie ik in het centrum een buur rijden met een vrij zwaar beschadiging van de wagen rechts voorin. Als de buur later zijn auto nabij de blok parkeert, neem ik met een rolmeter de hoogten van de beide beschdigingen op. Het zou kunnen overeenkomen, maar dat is niet zeker. Dezelfde dag doen we aangifte bij de politie. Daar waar men vroeger voor het minste krasje op de wagen, een bewijs van de politie moest hebben voordat men kon laten herstellen, wuift nu de politieagent de zaak weg, met een gebaar "voor zulk een banaliteit komen jullie mij lastig vallen", dus is er zeker ook geen onderzoek gedaan naar de mogelijke dader.
Vandaag 22.12.2010 rijdt mijn zoon naar Carefour voor Kerstinkopen te doen. Hij parkeert zich op een sneeuw- en ijsvrije parking. Wanneer hij na de inkopen terug bij de auto komt, merkt hij op dat er weer tegen de auto is gereden. Deze keer zijn er deuken en krassen over vrijwel de hele linker zijde. Boven het voorwiel zijn er ernstige deuken en krassen en zowel in de deur vooraan als achteraan zijn er lichte deuken en ernstige krassen. Ook is er een klein krasje op de buitenspiegel. Weer is er geen dader te bespeuren. Mijn zoon is nu naar de politie om weer maar eens aangifte te doen. Ik ben benieuwd hoe men nu weer gaat reageren !
PS :
Bij een politie patrouille is men meestal met 2 : 1 die kan lezen en een andere die kan schrijven. In Roemenie is men soms ook met 3 (op de foto ... 3 stuks) : dat is voor de moeilijke gevallen, nl. als men iemand nodig heeft die het verschil kent tussen links en rechts. Mijn zoon vulde het aangifteformulier in en gaf dit af aan het daarvoor voorziene loket. Even nadien komt er een agenmt naar buiten, die foto's neemt en zijn bemerkingen formuleert. Deze brengt de formulieren weer naar een andere, die het formulier voor herstelling zou afgeven. Deze laatste vraagt aan mijn zoon of er ook schade is aan de rechter zijde van de auto. "Neen mijnheer, alleen aan de kant van de bestuurder." Waarop de agent zegt dat zijn collega genoteerd heeft op het formulier dat er ook rechts schade is. De agent schrapt zonder verdere controle op het blad 'de rechter zijde' die zijn collega heeft genoteerd. Nu bestaat er wel een mogelijkheid dat die 'foto- en bemerkingen-agent'helderziend is en reeds de volgende schade heeft voorspeld. Ik ken nog zo een agent ... op de examenvraag wiskunde 'Hoeveel is 1 + 1?'antwoorde hij 7. Hij werd aangenomen als politieagent, want hij was er het korst bij !
Ik was hem net nog eens goed aan het bekijken. Hij wordt mager, echt erg mager ... de kalender ! Dus de hoogste tijd om mijn Kerst- en Nieuwjaarswensen over te maken :
Het wordt een volgepropte dag vandaag ! Ik ben van 2 uur wakker om me voor te bereiden op een drukke dag. Ik vertrek zo dadelijk naar Boekarest. Buiten 3 afspraken, moet ik ook nog lag de Belgische en Nederlandse Ambassades. Tegen de middag hoop ik klaar te zijn met alles, zodat ik naar Giurgiu kan vertrekken om in de namiddag enkele gedetineerden te bezoeken. Omstreeks 18 uur hoop ik weer in Boekarest te zijn, want om 19 uur is er een concert bij de radio ter gelegenheid van het Belgisch voorzitterschap van de EU. Het concert wordt life uitgezonden en wordt gevolgd door een receptie. Nadien terug naar Constanta. Daarenboven mag ik niet vergeten naar Belgie te bellen want ons Chiraz verjaart vandaag ! Hip, hip, hip ... voor haar 7de verjaardag ! Ik heb net de wegendienst gebeld en men verwacht geen problemen op de weg. Wel sneeuw in Braila en Pitesti, maar in het zuiden is het enkel opletten zoals altijd in de winter. Echt vriendelijke mensen op deze dienst. Een aangenaam gesprekje om 4 uur 's morgens met aan het einde "U stoort helemaal niet, mijnheer !" Mooi toch ! Voor wegentoestanden in Roemenie bel : 0219360 Nu nog een badje, kostuum aan, dasje om, ... en over een uurtje (rond 5 uur dus) west wezen ! Er volgt hier wel een verslagje van.
Als ik naar Belgie ga, neem ik steeds een bijkomende verzekering. Nog nooit nodig gehad, tot enkele maanden terug. Ik weet best dat een dergelijke reisverzekering niet geldig is in Roemenie, maar ... (wie leest er de kleine lettertjes ? Je vertrouwt toch de persoon daar waar je het afsluit. Ik heb jaren in de verzekeringen gewerkt, als tussenpersoon ken je de voorwaarden. De klant vertrouwt je dan maar op je woord, tot er wat gebeurd. Cristi van Simpa Turism in Cta, de persoon waar ik mijn tickets bestel, mijn verzekeringen afsluit, naar wie ik andere tevreden klanten stuur ... voor toerisme is een aardige en behulpzame kerel. Wat betreft toerisme is hij echt een crack, goed geinformeerd en hij zoekt echt naar het beste wat bij de klant past. Een reden dus om bij hem te gaan. Nu werd ik in de verzekerde periode ziek in Belgie. Na alle facturen, analyses, raporten van de dokters, ... te hebben verzameld en de nodige documenten te hebben ingevuld, dien ik op 15 september een dossier in met aanvraag van terugbetaling. Gisteren valt het verdikt in de brievenbus : Artikel 14 - De polis is niet geldig in Roemenie, maar ook niet in het land van oorsprong van de verzekerde. Dus had ik mij in Nederland had laten behandelen, was er geen vuiltje aan de lucht. Als ik doodval ... eerst een verzekering afsluiten en in Vama Veche de grens over. Dan zijn de nabestaanden er goed mee. Hoe dan ook, ik laat het er niet bij, want hoe kan ik me dan nog verzekeren ? Buiten mijn nationaliteit heb ik met Belgie niets meer te maken, mijn woonplaats is in Constanta. Als ik met de auto ga heb ik nog wel een dekking in de buurlanden, maar een verzekering met het vliegtuig is opstijgen en landen in 2 niet verzekerde landen.
Als er nog wat uit de bus komt, hou ik jullie op de hoogte. Lees dus de kleine letterjes als je dekking wil van een verzekering !
Roemenie kamp blijkbaar niet alleen met de economische crisis. Er blijk ook een insuline-crisis te zijn. Een jaartje geleden schreef mijn arst met een nieuw soort insuline voor. Dit kon ik wel enkel afhalen in een welbepaalde apotheek. Goed, ik ga naar die apotheek, maar die hebben wel de testers niet voor mijn glucoze-apparaat. "Geen probleem, mijnheer. We geven u een nieuw ander apparaat gratis." Gezien alles op 1 aanvraag staat die ik voor ontvangst moet aftekenen, kan ik me dus niet naar 2 apotheken begeven. Ondertussen is deze insuline niet meer te verkrijgen en krijg ik weer een andere soort, samen met een nieuwe injectiepen. Deze insuline is ook hier in de buurt te verkrijgen, maar de testers voor het apparaat komen later. Ik vertrek naar Belgie en stuur een vriend achter de testers. Bij mijn terugkomst had deze de testers niet. Dus maar snel naar de apotheek. Die weten van niets ! 100 testers komt op ongeveer 40 Euro, die hebben ze dus op hun bil geslagen. Deze week ... in de buurt zijn een 5-tal apotheken waar ik niet meer aan de insuline kan geraken. 1 ervan kan het wel leveren op bestelling, maar de testers niet. Dus terug naar die apotheek in het hartje centrum. Volgende week zal de insuline toekomen (5 tot 7 dagen voor de bestelling toekomt) en dan zullen er ook de testers zijn. Ze zullen bellen als het er is, hoop ik !!!
Colaci secuiesti of Colacii unguresti (Kürtőskalács) of Hongaarse rollen : Kürtőskalács is de Hongaarse naam voor een traditionele zoete lekkernij uit Transsylvanië/Zevenburgen. Dit traditionele gerecht wordt op een eigenaardige manier bereid : het zoet gekruide deeg, vaak met kaneel, wordt fijn uitgespreid en om een kegelvormige stok gewikkeld, die dan boven het smeulende houtvuur gehouden wordt om te bakken. Daarna gaan er walnoten of amandelen en gekarameliseerde suiker overheen. Kürtőskalács wordt in Roemenie algemeen verkocht bij bakkers, banketbakkers en straatverkopers, tijdens carnaval, in supermarkten en op toeristische plaatsen.
Tot slot
Uiteraard brengt dit soms ethnische problemen met zich mee, maar dit laten we aan de politiek over. Toch is er ook wel een goede verstandhouding tussen Hongaren en Roemenen. Aan de andere kant worden er ook grappenm rond gemaakt.
Als ik naar Belgie ga, neem ik steeds een bijkomende verzekering. Nog nooit nodig gehad, tot enkele maanden terug. Ik weet best dat een dergelijke reisverzekering niet geldig is in Roemenie, maar ... (wie leest er de kleine lettertjes ? Je vertrouwt toch de persoon daar waar je het afsluit. Ik heb jaren in de verzekeringen gewerkt, als tussenpersoon ken je de voorwaarden. De klant vertrouwt je dan maar op je woord, tot er wat gebeurd.
