Nog iemand die we niet meer zullen zien op de wielerkoersen in onze streek.....
op de wedstrijden was Meulebekenaar Carlos Poelvoorde meestal met zijn vriend André Mattheus, samen reden ze met de fiets naar de koersen.
Van dochter Liselotte kreeg ik wat meer info over zijn leven .
Iedere koersliefhebber uit de streek kende Carlos van zien.......
Mijn pa is altijd een harde werker geweest. Eerst als fabrieksarbeider oa bij Bekaert, later als mechanieker aan dieselmotoren
bij garage Ide.
In zijn vrije tijd prutste en knutselde hij aan vanalles, hij had ook een hele verzameling Märklintreinen.
Eens met pensioen, begon hij te fietsen (zijn afscheidscadeau was een koersfiets) en deed hij redelijk veel kilometers.
Hij miste ook geen enkele kermiskoers in de buurt en keek ook veel naar wielerwedstrijden op TV.
Hij sprak tot op de minuut af met André, je zag duidelijk dat het zijn passie was.
De wedstrijd zelf, en waarschijnlijk wel nen goeien erbij achteraf 🙂.
Sinds een goed jaar lukte dat niet meer, jammer genoeg.
Maar dan deed hij nog dagelijks zijn ritje door Meulebeke/Pittem/Tielt/..., ging hij boodschappen doen met de fiets,
naar de
zondagse mis enzoverder. Toen ook dat niet meer lukte dit najaar, ging hij een paar dagen per week
naar het
dagcentrum in Ingelmunster, iets waar hij iedere keer enorm naar uitkeek.
Hij was gewoon graag bij de mensen, sloeg graag een babbeltje.
Ook zijn vrouw, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen waren heel belangrijk voor hem.
Hij fleurde op als hij eens tegen een van de achterkleinkindjes kon spelen, naar een verjaardagsfeestje mocht gaan enzovoort.
Helaas, ook dat werd hem dit jaar grotendeels afgenomen door Corona.
Hij klaagde of zei er nooit iets van, maar het heeft hem duidelijk een ferme duw gegeven...
Das zo een beetje mijn pa in het kort omschreven.
Hij zou fier geweest zijn met uw vermelding op de blog ...
Bijlagen:
rouwbrief Carlos Poelvoorde.pdf (2.6 MB)
22-01-2021 om 00:00
geschreven door Rodeden 
|
.
.
e
br>
Zo door mekaar...
