hallo beste lezers, eenvoudige dingen kunnen toch zweet, bloed en tranen kosten. Waarom het gemakkelijk maken als het moeilijk ook kan, dat is niet één van mijn deviezen, maar dat overkomt mij gewoon. Dit is niet zo erg, je leert er mee...als je dan eens een moeilijk ding krijgt, hoopt je dat het gemakkelijk oplost, vermits een gemakkelijk ding, moeilijk oplost, snap je ...ik ben al blij dat ik zonder kleerscheuren , zoals men dat in de volksmond zegt op deze blog ben geraakt en nu dit berichtje kan afsluiten. Ik ga nu wel slapen.
Om te fietsen in de sneeuw moet je toch wel echt dapper zijn, vinden jullie niet? Ik herinner nog van uit mijn prille (hm) jeugd dat we in de winter toch hard gebibberd hebben. We vertrokken thuis met goeie warme handen en naarmate de toch langer duurde kregen we meer en meer verkleumde handen. Ook gingen we al eens onderuit als het glad werd. Soms komisch, maar meestal een pijnlijke affaire
