Rinzilla and Oranda-jin are two folks of middle-age, one American (Rinzilla) and one Dutch (Oranda-jin).
This weblog recounts the adventures of these two on various journeys to Japan. Beginning in 2010 with their very first trip, this blog contains a somewhat truncated chronicle of a second trip in 2012.
Now in 2016, we're starting work on a new trip to Japan, and hope you, our readers, will enjoy the things we can share with you here. This trip will feature a more on longer-term residing in Tokyo for Rinzilla, and a happy reunion with Oranda-jin at the beginning of July. Thank you for your visit!
Rinzilla gaat naar Japan
berichten van een first-time repeat bezoeker
18-04-2010
Pictures!!
One candidate for a "says-it-all" photo of Japan... except... *sigh* Een van de kandidaten voor een "allesverklarende" foto van Japan... behalve... *zucht*
This of course is less about Japan than about us enjoying ourselves: Oranda-jin in a hotel-provided robe, relaxing in bed with some dessert from the local convenience store.
Dit is natuurlijk minder over Japan dan over ons eigen plezier: Oranda-jin in een door het hotel voorziene badjas, die in bed ontspant met een dessert uit het plaatselijke kruidenier.
Backtracking a wee bit, the first of several foodie photos: two cups of special cafe lattes - matcha (green tea), and black sesame seed. And they both worked, really! Iets verder terug, de eerste van een aantal eetgenotfoto's: twee kopjes met speciale koffie - mactha (groene thee) en (zwart) sesamzaad. allebei lekker, echt!
And another foodie moment, this one because it's so cute! Oranda-jin ordered some chocolate cake (yeah, we gave in and visited a patisserie... which was spot-on perfect as you would imagine for here!) and the cream came in the shape of a wee little mouse, with white chocolate ears.... Nog een eetmoment, deze keer omdat 't zo snoezig was! Oranda-jin bestelde een chocaladecakepunt (ja, we bezweken en bezochten een patisserie... die werkelijk uit de kunst was, zoals je dat hier zou verwachten!) en de room arriveerde in de vorm van een klein muisje, met witte chocolade-oren.
We found a special dessert place in Tokyo with some friends (fellow students studying for this year in Japan) - the special twist is that all these desserts were made WITH TOMATOS. And... it worked, absolutely every one of them.
We vonden een speciaal dessertrestaurant in Tokyo met enkele vrienden (mede-studenten die dit jaar in Japan studeren) - het speciale ervan is dat alle dessert MET TOMATEN waren bereid. En... ze smaakten erg lekker, allemaal.
Back in Matsumoto, we had to be brave to take our pictures in the rain: Terug in Matsumoto: we moesten dapper zijn om onze foto's in de regen te schieten:
But onward to Tokyo, where the streets might be super-super overbuilt but little neighborhood parks are oases of calm and rest: En dan weer Tokyo, waar de straten dan misschien wel super-super overgebouwd zijn, maar kleine buurtparkjes oases van kalmte en rust geven:
However, not so far from there, the urban jungle returns complete: Niet zo ver daarvandaan is het stadsoerwoud echter weer compleet terug:
We saw this kind of commuter behavior more frequently: people lining up neatly where the doors of the approaching train would be, ready to board while others were exiting the train. We zagen dit forensengedrag wel vaker: mensen die zich keurig in rijen opstellen op de plekken waar de deuren van de aankomende trein zullen zijn, klaar om de trein binnen te stromen terwijl anderen eruit stromen.
Later, Oranda-jin's got the camera while I was watching a class at aikido's Honbu Dojo. this is one of the morning crows in Shinjuku. Later kreeg Oranda-jin de camera terwijl ik een aikidoklas bekeek in Honbu Dojo. Dit is een van de ochtendkraaien in Shinjuku.
And in a side street, a little neighborhood has posted signs for a special welcome - read them left to right! En in een zijstraat heeft de buurt borden geplaatst voor een speciaal welkom - lees ze van links naar rechts!
Alas, no time for a Cat Cafe!! Whaaa! Helaas, geen tijd voor een catcafe!! Snif!
Then, on what we thought was our last day in Tokyo... Dan, tijdens onze laatste dag in Tokyo (dat dachten we, althans)...
One of our early morning photos approaching the main fish market of Tokyo. Een van de foto's die we 's ochtends vroeg maakten terwijl de naar de grote vismarkt in Tokyo liepen.
In the same neighborhood, with the same pretty dreary weather - including something that felt pretty frigid! (The snow flakes were later in the day.) In dezelfde buurt, met hetzelfde prutweer - waaronder behoorlijk koude prut! (de sneeuwvlokken kwamen later.)
a continuation inside of the fish market, this time of the wholesale business. It seemed chaotic with all the little mini-trucks slipping around, but it was very controlled. Oh, yeah, here's a shot with a mini-truck... Meer van de vismarkt, ditmaals de groothandelskant. Nogal chaotisch met al die karretjes, maar alles was behoorlijk onder controle. O ja, hier een kiekje van een mini-truck...
Here's the photo Oranda-jin mentions of the huge frozen fish being cut into pieces with a bandsaw. Hier is de foto waar Oranda-jin het over heeft, met een enorme beroven vis die met een zaag in stukken wordt gesneden.
And now, away from the fish market: a shot of one of the many little touches in public spaces that vie for one's attention: this was a display of LEDs build into the staircase. A bit of extra advertising space, it was then displaying a convincing show of balls bounding down the stairway. Weg van de vismarkt: dit was een van de vele aandachtvragende details in openbare ruimten: dit was een aantal in de trappen ingebouwde treden met LEDs. Wat extra advertentieruimte, maar ook een overtuigend ogende cascade van ballen die op de trap naar beneden stuiterden.
We're pretty unforgivably touristy in the Meiji Shrine, here: pictures of wedding couples we don't know. (I'd give Oranda-jin the "blame" except I cannot bring myself to do more than a limp "tsk tsk", because the thrill of these images is that this is also a view of Japan...) (Oranda-jin also adds to his defence that he was using tele-lens only in order not to disturb people, apart from people who actively invited tourists to make photos, like a kimono-clad woman with a young-born in her arms. These photo's are by the way taken on the second day of our extension, by the way - the sleet and snow of the day before have now made room for a sunny, 18 degree Spring day)
In Meiji Shrine waren we onvergeeflijke toeristen: foto's van bruidsparen die we niet eens kennen. (Ik zou Oranda-jin de "schuld" geven, maar ik kom niet verder dan een schamel 'tisk tisk', omdat het leuke van deze foto's is dat ze ook een blik op Japan geven...) (Oranda-jin wil ook nog wel even kwijt dat hij uitsluitend een telelens gebruikten om mensen niet lastig te vallen, met uitzondering van mensen die toeristen aktief aanmoedigden om foot's te maken, zoals een in kimono geklede vrouw met een pasgeborenen op haar arm. Deze foto's werden genomen op de tweede dag van onze reisuitbreiding, overigens - de ijzel en sneeuw van de dag daarvoor had plaatsgemaakt voor een zonnige lentedag van 18 graden)
Outside the Meiji shrine, near the Harujuku park, Elvises were hanging out in front of their car... Daarbuiten, bij Harajuku park, waren heel wat Elvissen aan het rondlummelen, deze met auto...
The Sunday crowds out relaxing were unrelenting: De menigtes op zoek naar een zondagsuitje in de lentezon waren overweldigend:
As we walked away from the madness, we found ourselves next to a ryokan, and one last opportunity for the magic of Japan: Terwijl we wegwandelden van het vrolijke lentegekkenhuis, liepen we langs een ryokan, en weer een kans om de magie van Japan vast te leggen:
Reacties op bericht (0)
Links met betrekking tot onze ervaringen / Links related to our experiences
