Onze trip, die met kersenbloesems is begonnen, eindigt met sneeuw. Dat is een wat ongebruikelijke volgorde voor een zo korte trip, maar Tokyo is vijftien graden kouder dan een paar dagen geleden. Dat heeft ons niet weerhouden om toch nog enige plekjes in Tokyo te bekijken - heel Tokyo kunnen bekijken is een illusie. Het Ghibli-museum in een van de westelijke voorsteden van Tokyo geeft een heel vertederende blik op de vele tekenfilms van Hayako Miyazaki. Het museum is voor kinderen opgezet, maar wij waren zeker niet de enige volwassen buitenbeentjes. Na de vele hyperopgewonden schooluniformdragertjes was Shibuya bijna rustgevend. Bijna, want op het drukste voetgangerskruispunt van Tokyo is er altijd wel iets te zien. Na zelf een paar keer over te steken geeft het panoramaraam van de Starbucks je de beste gelegenheid om in gezelschap van slechts een paar honderd andere de mierenhoop onder je te bekijken - hoewel de uitzicht vanuit het tegenovergelegen station eigenlijk leuker is, omdat je dan ook nog al die enorme led-reclameborden ziet die het kruispunt visueel markeren. Zelf was ik daar om wat manga te kopen die Rinzilla op haar verlanglijstje had staan. Na een grote  mangawinkel gevonden te hebben, werd ik begroet met de ogenvergrotende vraag "smoking or non-smoking"? Huh??? Ik bleek niet zozeer in een winkel te staan als in een bibliotheek, waar je een cabine huurt en vervolgens zoveel manga als je wil kan uitzoeken om te lezen... Even later was ik toch succesvol, en scoorde tweedehands en lekker goedkoop (eurootje per stuk) drie van Rinzilla's vier gewenste titels.

Our trip, which started with cherry blossoms, ended with snow. It's a somewhat unusual order for so short a trip, but Tokyo has turned fifteen degrees colder than a mere few days ago. This didn't stop us from visiting a few spots in Tokyo - to see all of Tokyo is an illusion. The Ghibli-museum in one of the West suburbs of Tokyo gives a rather endearing view on the many animated movies of Hayako Miyazaki. The museum has been designed for children, but we were not the only adult outsider visitors. After the host of hyper excited school uniform wearers, Shibuya was almost a heaven of quiet. Almost, because on the busiest pedestrian crossing of Tokyo there's always something to see. after making the crossing a couple of times, the panorama window of Starbucks gives one the best opportunity to view the ant hill below in the company of a mere few hundreds of others - though the view from the station opposite is more fun, really, because you also see all the enormous led poster boards which mark the crossing visually. I'd come myself to buy a few manga on Rinzilla's wish list. After having found a large manga shop, I was welcomed with the eye-enlarging question "smoking or non-smoking"? Errrh? I'd managed to have entered not a shop, but a library where one could rent cabins and then select unlimited manga to read... A bit later I got successful after all, and scored three secondhand and pleasingly inexpensive (a euro a piece) titles out of Rinzilla's four desired titles.

De uitgaansbuurt Shinjuku in de vroege ochtend vormde een ideaal uitje op onze eerste dag in Tokio, terwijl Rinzilla de moederdojo van aikido bezocht. Ik telde zeker vijf in zwart pak gestoken mannen die ondersteund werden door een begeleider (meestal een vrouw), terwijl ze voortwankelden. Een van hen werd in een taxi gedumpt, en op eigen kracht verdergestuurd. Bijna even interessant zijn de eveneens in zwart pak gestoken kraaien, die de duiven makkelijk op afstand houden bij hun speurtocht in de opgestapelde vuilniszakken naar de beste borrelhapjes. 

Early morning in the entertainment district Shinjuku was the ideal outing for the first day in Tokyo, while Rinzilla visited the mother-dojo of aikido. I counted at least 5 drunken men in black business suits being supported, mostly by a woman, as they continued to stumble along. One of them was dumped in a taxi and sent further on his way. Of almost equal interest, were the black-suited crows, who easily kept the pigeons at a distance as they picked out the best tidbits out of the piled up garbage bags.

Vandaag zijn we de dag begonnen op de groothandelsvismarkt van Tokyo. Gemotoriseerde karretjes schieten links en rechts langs je heen, ook in de nauwe gangetjes, maar in ruil voor dat gevoel van onveiligheid krijg je dan ook vis, schaaldieren en wier te zien zoals nergens anders. Wel eens een meter lange vis in stukken zien snijden? Wij nu wel! Na de groothandel zakten we af naar de gewone markt, waar ook een oogverblindende keuze was, evenals talloze tentjes die (heel) verse vis serveerden. Het kopen van zo'n sashimi als ontbijt geeft de mensen ter plekke een reden om toeristen op hun markt te dulden (want er liepen er best een aantal in de weg, en die camera's op een markt lijken me ook best storend voor de mensen die gewoon proberen te werken), en is ook erg lekker.

Roppongi (dicht bij ons hotel) is dan weer een voorbeeld van moderne architectuur, inclusief Tokyo Tower, gebouwd naar het voorbeeld van de Eiffeltoren (maar net iets hoger, natuurlijk). Dit is een van de plekken waar de welgestelde inwoners van Tokyo geld in overvloed kunnen uitgeven, en een op een gegeven moment riep Rinzilla op een pleintje uit: "Ongelooflijk: ik zie geen enkel Japans opschrift!" Alle winkels had uitsluitend Franse of Engelse namen en borden hangen. Het onderstreept het cosmopoliet karakter van het centrum van het gegoede Tokyo. 

Today we started the day on the wholesale fish market of Tokyo. Motorised carts were flashing past us left and right, even in the narrow pathways, but in exchange for that feeling of having your life threatened, you do get to see fish, shellfish and seaweeds like nowhere else. Have you ever seen a three-feet tall fish cut in slices? We have, now! After the wholesale market we walked on to the retail market, which had an equally eye-striking choice as well as numerous places serving (very) fresh fish). Buying such a sashimi for breakfast gives the locals a reason to tolerate the tourists on their market (quite a few of us were in the way, and those camera's on a market must be disturbing for people just trying to get their job done) and it's also really tasty. Roppingi (closer to our hotel) is an enormous contrast with the fish market: a sample of modern architecture, including Tokyo Tower, built after the example of the Eiffel Tower (but just a bit taller, of course). This is one of the spots where the well-to-do in  Tokyo spend money in buckets, and at some point Rinzilla cried out: "Incredible! I don't see a single Japanese sign!" All shops were displaying exclusively French or English names and signs. It underlines the cosmopolitan character of the centre of well-to-do Tokyo.