Rinzilla and Oranda-jin are two folks of middle-age, one American (Rinzilla) and one Dutch (Oranda-jin).
This weblog recounts the adventures of these two on various journeys to Japan. Beginning in 2010 with their very first trip, this blog contains a somewhat truncated chronicle of a second trip in 2012.
Now in 2016, we're starting work on a new trip to Japan, and hope you, our readers, will enjoy the things we can share with you here. This trip will feature a more on longer-term residing in Tokyo for Rinzilla, and a happy reunion with Oranda-jin at the beginning of July. Thank you for your visit!
Rinzilla gaat naar Japan
berichten van een first-time repeat bezoeker
05-04-2012
Time for a kimono show / Tijd om kimono's te bekijken
One of our days in Matsue, the castle was having a matsuri or a festival. Everyone's excuse to get into kimono - we first saw this group having lots of fun with a ninja, who had been instructing them in the proper pose, much to everyone's merriment.
Tijdens een van onze dagen in Matsue was er een matsuri of festival aan de voet van het kasteel. Ieders excuus om zich in kimono te laten zien - we zagen eerst deze groep zich amuseren met een ninja, die hen probeerde de correcte pose te laten aannemen, tot ieders plezier.
On the main stage was a series of performances. Think "talent-show" and you'd not be far off. The announcer was near-constantly apologizing - for the un-spring-like chill in the air, and the lack of blossoms to enjoy. Her apologies were interspersed with her urging the listeners to be careful of the cold.
Het hoofdpodium bracht een serie acts. Denk aan een talentenshow zoals je die op de middag-tv ziet, en je hebt een aardig idee. De presentatrice was zich voortdurend aan het verontschuldigen - voor de lenteloze kou in de lucht, en het gebrek aan lentebloesems om tijdens dit lentefeest van te genieten. Ze wisselde haar verontschuldigingen af met advies aan de toeschouwers om toch vooral op te passen met de kou. Het was ook dan ook zo'n tien graden koeler dan de dag daarvoor...
These ladies were playing mini-koto, amplified and accompanied by something that was also electric, although I never did see what I thought should have been an electric guitar. In the meantime, the next portion of the show was getting ready - and then one of the participants called over from the stage wings, to a friend...
Deze dames speelden op mini-kodo's, elektrisch versterkt en begeleid door een ander elektrisch geval dat klonk als een gitaar, hoewel ik het nooit te zien kreeg. Ondertussen maakte het volgend deel van de show zich klaar - en toen kwam een van de deelneemsters tevoorschijn uit de coulissen, om met een vriend te spreken...
Time to look at kimonos! The announcer first.... Tijd om naar kimono's te kijken. De presentatrice eerst...
... while a younger participant was having her own fun at the stage wings... ... terwijl een jongere deelneemster zich amuseerde in de coulissen...
The kimonos were presented in a series of dance numbers - and, remembering that "kimono" can mean the wider variety of Japanese-style clothing, as well as the women's traditional ensemble - the item here being showcased are the purple hakama, labeled firmly by the announcer as "modern". De kimono's werden in een serie dansnummers gepresenteerd en - er aan denkend dat "kimono" behalve het traditionele ensemble voor vrouwen in zijn bredere betekenis een heel scala aan Japanse kledij bestrijkt - het kledingstuk dat hier wordt gepresenteerd is een purperen hakama, die door de presentatrice onomwonden als "modern" werd aangeduid
Then to the classic Heian period,... Dan naar de klassieke Heian periode...
Quickly moving on to the Edo period, just at the edge of modern... Snel door naar de Edo-periode, net op het randje van modern...
Then some more fanciful dance numbers,.... Dan wat meer verbeeldingsrijke dansnummers...
And then, our darling little girl, looking somewhat less than convinced now that she was the observed instead of the observer,... En dan, het kleine schatteboutje, met een stuk minder zelfvertrouwen nu dat ze in het midden van de belangstelling staat...
Then some definitely modern takes on the kimono... Dan enkele beslist moderne varianten van de kimono...
And the furisode or long-sleeved, worn by young women,... En de furisode oftwel kimono met lange mouwen, die door jonge vrouwen wordt gedragen...
And, after a little walk-around, tapping one another playfully with sticks (ooh! I remember that being described by Sei Shonagon in The Pillow Book, from around 990 A.D.!), they stand for their final moments on stage: En, na wat rondlopen waarbij ze elkaar speels met stokjes aantikken (oh! ik herinner me hoe dat beschreven wordt door Sei Shonagon in Het hoofdkussenboek, zo'n duizend jaar geleden dus), staan ze bijeen voor hun finale op het podium:
After which, we were treated to a full-sized koto orchestra.... alas, by this point we were so frozen, having sat still for so long, that we had to hobble away, to warm up and repair in a local tourism coffee cafe and crafts emporium. Waarna een volledig koto-orkest zijn opwachting maakte... maar toen waren we al zo verkleumd door de lange zit dat we weg moesten strompelen , om bij te warmen en op adem te komen in een nabije ambachtswinkel met koffiebar.
Reacties op bericht (0)
Links met betrekking tot onze ervaringen / Links related to our experiences
