|
Hoe zit het met mij? Al weer 28 jaar oud en ik zou kunnen zeggen dat ik niet slecht bezig ben. Ik voeg hier direct aan toe dat dat laatste er maar net vanaf hangt van welke kant je de zaken bekijkt. Enerzijds ben ik al weer een jaar of zeven van de straat, heb zelfs met meneer een huisje gekocht dat binnenkort bewoonbaar is, heb een leuke baan waar mijn inzet (als ik me niet vergis) gewaardeerd wordt. Heb lieve ouders en een fantastische broer. Maar dan die andere kant. Veel vragen houden mij s nachts uit mijn slaap. Vragen waarvan ik me maar al te goed besef dat ze een groot cliché zijn op mijn leeftijd. Is meneer wel de ware voor mij? Word ik niet doodongelukkig daar in dat nieuwe huis? Zou ik niet opnieuw gaan studeren en iets totaal anders gaan doen? Zou ik niet als de wiedeweerga mijn best gaan doen om 10 kg kwijt te raken? Als ik met zo veel cruciale vragen zit, is het dan wel een goed idee om nu aan kinderen te beginnen? Is het op mijn leeftijd wel een goed idee om het kinderproject op de lange baan te schuiven? Hout of tegels in de badkamer? Mail ik mijn studiegenootje nog eens of beschouw ik die vriendschap definitief als om zeep? Zou ik een facebookaccount aanmaken? Hoe serieus moet ik mijn buikvlinders nemen als mijn huisarts me onderzoekt? Hoe serieus moet ik mijn buikvlinders nemen als ik een praatje maak met die dame van dienst B3? Hoe serieus moet ik mijn buikvlinders nemen als ik iets ga drinken met mijn goede vriend-dichter-muzikant? Hoe serieus kan je deze besluiteloze buikvlinders überhaupt nemen? Zijn dat mini-spataders op mijn dij? Is dat een grijze haar? Kunnen all-stars nog wel voor iemand van 28? Ik denk dat het duidelijk is. Ik heb behoefte aan een uitlaatklep die ik hoop te vinden in deze blog.
|
