Met een routeplanning en gps rijden we langs de kustlijn en komen zo langs Benalmadena, Fuengirola, Mijas, Calahonda in Marbella. Stuk voor stuk typische Spaanse vakantieoorden elk met zijn identiteit. 

De wandelstraat: Av. del Mar, Avenida met een rij prachtige beelden van Salvador Dali (1904-1989)

Het 'Parque de Alameda' met prachtige planten en een oase van rust midden het drukke Marbella.

Langs haarspeldbochten en door de Sierra las Nieves komen we in Ronda. Het was een hele klim maar de moeite waard.

Hoge rotsen rechts, diepe afgrond links ! en straks bij de terugweg andersom..

Een uniek zicht ! 750 m boven de zeespiegel.

De 'Puento Nuevo' verbindt de 2 delen van de stad.

Stierenvechtenarena van 1784, de oudste van Spanje waar nu nog gevechten plaats hebben enkel in september.

Onze laatste dag en dat is een 'relaxdag' want morgen is het al vroeg (7u) op en sollen..

Iedere avond is er in de bar van het hotel een optreden en daar waren ook eens flamenco danseressen bij met sierlijke waaierrokken en castagnetten.

Wat ik ooit eens wou doen, was een cruise maken. Voor alle zekerheid gedurende 8 dagen, zodat het verblijf niet te lang zou duren moest het niet meevallen. Alles geboekt via internet en op 6 september zijn we vertrokken vanuit Zaventem met een vlucht naar Venetië. De rederij ‘Costa’ stond ons daar op te wachten voor transfer naar de haven. Na veel controles en veiligheidsmaatregels kwamen we boven aan de terminal waar ons een gigantisch groot schip opwachtte.

Uitvaren van Venetië, vanop het bovendek gezien.

Alle andere rederijen leggen hier aan, een voortdurend af- en aankomen van toeristen.

Een rode loper leidde ons in de boeg van het schip. Plots stonden we in een immense hal met 6 glazen liften, ellenlange balustrades en enorme kroonluchters. Terwijl we onze ogen de kost gaven werden we langs een decor met stuurwiel geloodst waar ze per aankomend koppel een foto namen. Later bleek dit de eerste van velen te zijn die op alle mogelijke plaatsen en momenten werden genomen, om dan tegen 'woekerprijzen' te verkopen. Voorbeeld foto aan stuurwiel voor 25€.

 Foto overbelicht van al de blinkieblink van spiegels, spots, marmer, glas en chroom.

Nu naar het juiste verdiep gaan en ons cabinenummer zoeken. Met 3000 opvarenden is het onmogelijk dat ze je begeleiden, dus zelf uitzoeken. Alles is duidelijk en overzichtelijk aangeduid met nummers en namen. De kamer met balkon is dik in orde, veel plaats, netjes en mooi uitzicht !

Onze bagage is nog onderweg dus tijd om alles te verkennen. Dagelijks ligt er een agenda op ons bed: ‘Diario di bordo’met alle activiteiten en info van die dag. Blijkt dat om 18.00u, dus net voor afvaart, een evacuatieoefening is op dek A met zwemvesten aan …. Zo is het al vlug 19u en dit is de ‘1st sitting dinner’ waar we voor gereserveerd hebben. Dus zoeken we het ‘Albatros Restaurant’ op dek 2. De tafels worden zo gedekt dat je samen met anderen een tafel deelt. Moet wel lukken dat wij de tafel delen met een Vlaams koppel. Toeval? Later blijkt dat er op gans het schip slechts 6 Vlamingen zitten. De meeste opvarenden zijn Italianen en dan nog een kleine minderheid andere nationaliteiten zoals: Duitsers, Britten, Amerikanen, Spanjaarden, Fransen… De voertaal is dan ook Italiaans en op aanvraag Engels of Frans. Ook met de gidsen op excursie zijn dat de mogelijkheden. We vertrekken vanuit Venetië om 19u richting Bari.

De reddingsboten boven ons hoofd. Kinderen, ouderen en dames vooraan, mannen achteraan.

Het zwembad ligt er nog stilletjes bij, dat zal vanaf morgen anders zijn.

We hebben goed geslapen en krijgen met de eerste zonnestralen al een mooi zicht van op ons balkon. Vandaag leggen we aan om 15u in Bari. Dat is in de hiel van Italië. In de voormiddag alles eens bekijken op het schip want er zijn 13 dekken waarvan 2 met allerlei eetgelegenheden en 2 met zwembaden en allerlei animatie. Ondanks een volle bezetting zijn er steeds overal zitplaatsen buiten, verspreid over de vele terrassen.

Op en rond het zwembad is het nooit stil. De animatoren springen zich een ganse dag de armen en benen van hun lijf en dan 's avonds ook nog eens.

Om 9u komen we aan in Corfu. We hebben een excursie geboekt met een bus, daarom krijgen we een sticker met een nummer, dit is het nummer van de bus die we straks op de parking moeten zoeken. Het is een Engelstalige gids die ons een geanimeerde uitleg geeft, eerst op de bus en daarna in de straten van Corfu.

Eerst rustig ontbijten in de staart van het schip met zicht op de Griekse kust.

Vandaag komen we aan in Mykonos: Sunny! Min: 24°C Max: 29°C Sea: Rough! Departure: 23.00u. Zoals voorspeld een ruwe zee. Ik had het ‘s nachts al gevoeld dat het niet zo rustig was als de vorige nachten, maar al bij al voel je het niet zo veel. ’t Is pas als je de deur open doet om buiten te komen dat je bril bijna afwaait. Het schip blijft een 100 meter van de kaai voor anker liggen en met kleine motorboten worden de toeristen aan wal gebracht. Er kunnen een 40 tal personen in een bootje, als je dan weet dat er 3000 opvarenden zijn…. het bleef maar duren, om 18u kwam er een einde aan het overzetten en kwamen de eerste al terug aan boord. We hebben bedankt voor de uitstap, het was nu eens rustig aan boord en dat was ook genietbaar. Vandaag eens niet in rijen afstappen, opstappen, stappen in rij en weer opstappen…getimed en alles georkestreerd.

Zicht van uit ons bed! Dek 6.

De bootjes varen op en af in het woelige water, ze kunnen met moeite aanleggen.

Eens rustige gangen en liften....

's Avonds zijn de meeste toeristen niet op tijd terug voor hun diner en blijven vele tafels leeg. Maar lichten genoeg toch !?

Sunny Min: 25°C max: 32°C  Sea: Slightly rough.

Vandaag nemen we in Santorini een bus om het eiland te bezichtigen met een gids.

Maar eerst met de boot aan wal gaan. Een ritje van een 15-tal minuten.

Prachtige huizen en idyllische plekjes...

Af en toe zie je hier Aziatische bruidspaartjes om fotoshoots te nemen met Santorini als decor.

Straatjes, poortjes, deuren met huisnummers in een wir war door elkaar. Amai respect voor de postbode!

Vandaag vaart het schip van Santorini naar Dubrovnik en dat is een heel eind, dus is iedereen op het schip en doen de animatoren alles om de toeristen bezig te houden. Er is dans, muziek, casinospelen, sport en bingo met 1000 euro te winnen!

Een vip-terras waar geen kat zit...

Eerst inspanning dan ontspanning !

Een leeg restaurant! In dat weertje kiest iedereen voor een eenvoudige hap aan de vele pizza, pasta en burgerstandjes.

..... en veeeel desserts !

Elke avond is er in het 'Duse Theatre' een live show. Met mooie muziek en indrukwekkende decors en kostuums. We hebben er geen enkel gemist en telkens prachtig.

Om 23u begint dan een disco fuif aan het zwembad tot ....  Deze avond was de Dress code 'White' en zo was ook het zwembad aangekleed.

We komen terug op het uur van thuis, want in Griekenland was er een uur verschil. Dus hebben we 3 dagen in een andere tijdszone gezeten.

Bij het ochtendgloren zien we land dichterbij komen. Om 8u gaan de deuren open van het schip. Een nieuwe stad ligt aan ons voeten om te ontdekken.

Vooral het oude stadsgedeelte is een bezoekje waard.

Helblauw water zoals je alleen daar ziet.

Al bij het mistig ochtendgloren krijgen we mooi zicht op Venetië, onze eindbestemming.

Ontbijten terwijl het prachtige San Marcoplein voorbij ons raam schuift.

Aanleggen aan de kade, onze bagage is 's nachts opgehaald en nu naar de luchthaven gebracht, enkel de handbagage nog naar bewaarpunt brengen.

En dan hebben we tijd om de stad in te trekken, we worden pas om 15u op de luchthaven verwacht. En wat zien we vanop het bovendek ? Nieuwe passagiers checken al in voor de afvaart om 19u.

De uren vliegen voorbij tot we de vlucht terug naar huis nemen. 't Is mooi geweest !

Nog enkele losse herinneringen van de reis.

Een grote theaterzaal waar we elke avond naar een live show gingen kijken.

Slotmachines, gokspelen, roulettes en blackjack....

De kaart met 5 gangenmenu telkens met 3 à 4 keuzes per gang en dit 's middags en 's avonds. De 'dolci' vond ik lekkerst !

De laatste avond hadden ze muziek voorzien in het restaurant en begon iedereen spontaan te dansen, ik ook met onze vaste garçon. Hij kwam van Honduras en werkte telkens 6 maand op het schip.

De morgenstond heeft goud in de mond. Zicht van opkomende zon op 13 september Adriatische Zee.

Rijpe vijgen aan de bomen. Wij hebben thuis ook zo bomen maar nooit vijgen !

Allerlei soorten pasta's, je gelooft je ogen niet wat er allemaal ligt.

Venetië vanuit de lucht.

Ons vliegtuig staat klaar op de tarmac.

... en het begon net te regenen...