Inhoud blog
  • De doorbloeding van de Mammae.
  • De areola mammae. ( Het tepelhof. )
  • De papilla mammae.
  • De glandula mammaria of de borstklier zelve.
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Pura Vida 21
    De mammae, een therapeutische blinde vlek.
    24-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    De rami mammarii lateralis.

    Deze heeft verschillende origines, namelijk:

    A. De arteria thoracica lateralis; zijnde een vertakking van het tweede deel van de

    arteria axillares. De rami mammarii lateralis zijn voornamelijk afkomstig uit de

    arteria thoracica lateralis en deze verzorgen ongeveer 30% van de doorbloeding

    van de mamma, voornamelijk het bovenste en laterale quadrant ervan. De arteria

    thoracica lateralis draait tussen de m.pectoralis major en de m.serratus anterior

    distaalwaarts tot de 5de intercostale ruimte. Ze daalt in een verticale referentielijn

    ongeveer 1 duimbreedte lateraal de processus coracoideus.

    Ze anastomoseert met de intercostale arteries en vormt vertakkingen naar de

    borstklier.

    B. De arteria thoraco-acromialis (de pectorale takken), zijnde een vertakking van het

    tweede deel van de arteria axillares, posterior van de m.pectoralis minor.

    C. De arteria subscapularis, zijnde een van de grootste vertakkingen van het derde

    deel van de arteria axillares. Ze hebben een nauwe relatie met de centrale en

    subscapulaire lymfekliergroepen.

    D. De arteria intercostales posteriores van de tweede en vierde intercostale ruimten.

    Deze zijn afkomstig van de aorta thoracica.

    E. De arteria thoracodorsalis, een vertakking van de arteria subscapularis.

    B, C, D, E nemen een zeer klein gedeelte van de doorbloeding van de mammae voor hun

    rekening.

     

    24-11-2016 om 12:33 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De doorbloeding van de Mammae.

    De rami mammarii medialis.

    De rami mammarii medialis is afkomstig van aftakkingen van de arteria thoracica interna,

    een tak van het anterior eerste deel van de arteria subclavia en deze arterie heeft een zeer

    belangrijke invloed op de arteria thoracica interna, want ze voorziet eveneens, direct of

    indirect, de doorbloeding van het cerebellum, de medulla oblongata, de spinal cord, de

    mamma, het pericardium, het diafragma, de arm. Deze rami mammarii medialis neemt

    ongeveer 60% van de doorbloeding van de mammae voor zijn rekening.

    De arteria thoracica interna vindt men hier 1 vinger lateraal de sternoclaviculaire

    verbinding. Ze verloopt posterior het sternale deel van de clavicula en daalt posterior de

    costale cartilagineuze verbindingen, dicht tegen de laterale boord. Het is belangrijk te

    weten dat de N. phrenicus de arteria thoracica interna schuin kruist van zijn laterale zijde.

    De collaterale vertakkingen perforeren de intercostale spieren van  de derde, vierde, vijfde

    intercostale tussenruimte en ook de m. pectoralis major.

    Ze vormt de arteria mammaria medialis om de mediale helft van de mamma en de

    huidzone te doorbloeden. Typisch is dat ze lateraalwaarts afdalen naar het tepel-areolaire

    complex. Al deze vertakkingen anastomoseren in het adipeuze deel van de mamma en

    vormen er een arterio-veneus netwerk.

    Dit "perimammary network" geeft vele fijne cutaneuze vertakkingen, maar voornamelijk ook glandulaire vertakkingen; ze verdelen zich in het interlobulaire bindweefsel om de acini (alveolen) te doorbloeden.
    De eindvertakkingen van de arteria thoracica interna perforeren het diafragma op de hoogte van het processus xiphoideus door het spatium sterno-costale van Morgagni.

    Ze gaan verder om specifieke zones in de buik te verzorgen.

     

     

     

     

    24-11-2016 om 12:32 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De areola mammae. ( Het tepelhof. )

    De areola is een enigszins verhoogde schijfvormige zone die variabel in grootte (15 mm tot 60

    mm diameter) is en de papilla omringt. Ze is sterk gepigmenteerd en initieel roze getint (de

    huid van Warzenhof). Vanaf de tweede maand in de zwangerschap wordt deze onomkeerbaar

    licht kastanjekleurig. Aan haar oppervlak is ze korrelig (granulaire) en bevinden er zich puntige

    topjes op bekend als de areolaire tuberkels van Morgagni.

    (tubercula areolares): 10 à 15 kleine ringvormige kliertjes, glandulae areolares mammarae

    (tubula Montgomery). Deze corresponderen met de anatomische vertegenwoordiging van

    apocriene en eccriene zweetkliertjes, evenals holocriene talgkliertjes. Dit secreet zorgt voor

    een luchtdichte afsluiting bij het zogen van een baby.

    Figuur 7

    24-11-2016 om 11:24 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De papilla mammae.

    De 10 à 12 mm hoge, licht naar boven gerichte papilla mammae ligt meestal in het midden

    van de mamma. Ze vormt de apex van de conische vorm en bevat de openingen van alle

    melkkanaaltjes van de verschillende lobi (10 - 12 poriënvormige openingen). Onder de papilla

    en areola ligt een systeem van ringvormig en radiair gerangschikte gladde spiercellen die door

    krachtige elastische vezels in de huid aan de melkgangen en venen zijn verankerd. Dit

    elastisch-musculeuze systeem zorgt voor de erectie van de papilla, doordat de areola

    samentrekt en de venen en melkgangen verwijden. Dat zich oprichten kan gebeuren bij het

    zogen van de baby en bij de sexuele gevoelens.

    Dichtbij de apex bevindt zich een zakvormige verwijding die als de sinus lactiferi gekend is.

    24-11-2016 om 11:23 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De glandula mammaria of de borstklier zelve.

    De borstklier ligt aan de voorzijde van de diepe fascia van de m. pectoralis major. De ruimte tussen de diepe subcutane laag en deze spierfascia is gekend als de Bursa retromammaria, zijnde een submammaire sereuze Bursa, deze zorgt ervoor dat de borst steeds beweeglijk kan glijden over dit vlak. Dit glijden zorgt ervoor dat de borst zich op deze voorwand steeds kan aanpassen aan alle romp- en armbewegingen.

    De glandula mammaria wordt gevormd door 15 à 20 Lobi ( 20 x een lobus glandulae mammariae ). Deze zijn radiair gerangschikt en door bindweefselschotten (septa) en adipeus weefsel van elkaar gescheiden zodat we nu kunnen begrijpen dat deze organisatie mede het volume van een borst bepalen.

    Elke Lobus bestaat uit 20 tot 40 Lobuli ( Lobulus ). Elke individuele lobulus bestaat uit 10 tot 100 alveoli of beter de specifieke tubulo saccolaire secretorische units genoemd, echter wanneer de borst nog geen melkproductie heeft gehad bij een zwangerschap worden ze tevens acini genoemd.

    In de lobulus vinden we  terminale ( doodlopende ) ductuli.

    Deze  terminale ductale lobulaire unit worden samengesteld uit een extralobulaire terminale ductus en de intralobulaire ductus. Het zijn specifieke gangenstelsels met de excretorische melkkanalen ( ductus lactiferi ) en deze leiden naar de terminale klier. Het vormt de basisch van de zogende borst bij zwangerschap. Het verschil tussen een niet zogende borst en een zogende kan snel worden gemaakt daar er stamcellen in het intralobulaire  weefsel aanwezig zijn die een snelle celgroei kunnen bevorderen die nodig zal zijn bij de lactatieperiode van een borst.

    Verschillende Lobuli vormen een Lobus en elke Lobus ( ongeveer 20 ) hebben een melkgang, een ductus lactiferi colligens. Juist onder de tepel, op het niveau van de tepelbasis, verwijden deze melkgangen tot ongeveer 1 à 2 mm. brede, klosvormige melkzakjes ( de sinus lactiferi ) , die in zeer fijne afvoergangetjes overgaan en in de papilla mammae ( tepel )  uitmonden. Deze melkgangen worden door myo-epitheelcellen omvat en onder invloed van het hormoon oxytocine gaan deze samentrekken en zo bijdrage tot de melkafgifte.

    Ik weet dat deze terminologie in het begin moeilijk overkomt maar ik gebruik ze specifiek om twee reden:

    - we vinden weinig correcte diepgaande informatie over de anatomie van de borst

    - de wonderbaarlijke samenstelling van een borstklier leren kennen.

    De borstklier en het vetweefsel worden door bindweefsel en septa ( vormen van de verschillende kamertjes ) omgeven.

    In dit bindweefsel nemen we fasciculi van bindweefsel waar dat zeer specifiek is , deze dringen door tot aan de lobuli en ductuli lactiferi. Deze fasciculi zijn beter bekend als het ligamentum suspensoria mammaria of het ligament van Astley Paston Cooper.

    Het vormt een coherente fibreuze structuur met een voorspelbare en regelmatige locatie. Zoals we zeker en vast weten is hier de ophanging van de borst mee gevormd vertrekkende van de fascia van de m. Pectoralis Major.

    Het ligament is zeer ingenieus opgebouwd en vormt mede de specifieke kamertjes om het borstvolume mede te onderbouwen. Het meeste organisatie vinden we in het bovenste deel van de borst.

    Ter hoogte van de 5de rib hebben ze een specifieke horizontale organisatie naar de tepel toe ( midden van de borst ) en dit om de neuro-vasculaire voorziening  als draagvlak te nemen naar de tepelzone toe..

    Langs de mediale en laterale wand gaat dit voornamelijk horizontale gerichte ligament ter hoogte van de 5de rib bovenwaarts afbuigen tot een verticaal gericht ligament. Het mediale deel is eerder zwak van structuur en gaat tot het borstbeen , het laterale sterke verticale ligament reikt terug tot de fascia pectoralis. Ze moduleren, dragen, en geven stevigheid.

    De borst is geen logge kliermassa, ze wordt zeer ingenieus samengesteld om haar functie als orgaan goed te kunnen organiseren, zoveel is nu reeds duidelijk.



    22-10-2016 om 12:06 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anatomie van de mammae.
    De klassieke anatomie handboeken bespreken vaak de mammae als afzonderlijke organen, maar hier gaan we een geïntegreerde samenvatting maken van alle anatomische kenmerken , hun positie ten opzichte van andere structuren.

    De specifieke anatomie van de voorste thoraxwand vormt het achterste deel van de mammae. Van de apertura thoracis superior , de 12 ribben, het manubrium sterni, de specifieke opbouw van de intercostale ruimten, de 12 thoracale wervels, de apertura thoracis inferior.

    De thoracale wervels zijn belangrijk aspect voor de bezenuwing van de borstzone.

    De spieren die het dichts in de nabijheid zijn  noemen de m. pectoralis major, m. serratus anterior en een klein gedeelte van de aponeurosisch van de m. obliquus externus. Deze vormen " de draagspieren " van de borst.
     
    De musculi intercostales vormen de vrije ruimten waardoor de arteria thoracica interna haar vertakkingen geeft naar de gevormde intercostale vrije ruimten alvorens deze de voorzijde van de romp bereiken om er de doorbloeding van het binnenste deel van de borst te verzorgen.

    Kennis van de anatomie van de oksel, dat een piramidale ruimte tussen het bovenste deel van de thoracale wand en de arm vormt, blijkt ook noodzaak daar het voornamelijk de lymfebanen van de borst zijn die hiermede communiceren. Uitlopers van het bovenste-laterale quadrant van an de borst reiken tot in de okselholte en wordt de uitloper van Spence genoemd.

    De anatomie van de borst heeft een bredere kijk nodig dan enkel dat orgaan. Het vormt met verschillende structuren een echte eenheid en samenwerking zodat we deze niet mogen vergeten te benoemen.

    Het orgaan de borst zelve is embryologisch ontstaan als een instulping van het ectoderm in het onderliggende mesenchymale weefsel. Bij de mens ontwikkelen er zich twee, bij andere zoogdieren meerdere. Hier wordt er vaak gesproken over de melklijn, die zich uitstrekt van de oksel tot de liesstreek.

    De mammae hebben een conische vorm en bevinden zich aan weerszijden van de subcutane laag van de borstkast en dit tussen de tweede rib en de zesde, zevende rib. Zijdelings tot aan het voorste deel  van de mid-axillaire lijn en aan de binnenzijde reiken ze tot de laterale rand van borstbeen. De basis van de borst vormt een circel van ongeveer 10 cm tot 12 cm diameter.
    de gevormde gleuf tussen de beide borsten noemen we de boezem.
    Onderzijde borst kent een specifieke borstplooi.
    Het gewicht van een niet-melkgevende borst varieert van 150 gr. tot 225 gr , terwijl een zogende borst tot 500 gr. kan wegen.
    De dunne huid van de borst is zeer kwetsbaar en ze bevat haarfollikels.

    Bij de  de borst onderscheiden we drie delen :
    - de glandula mammaria. ( de klier zelve )
    - de papilla mammariae.  ( de tepel )
    - de areola mammae.        ( het tepelhof )

    Het meest ingenieuze systeem van de borst noemt het ligamentum suspensoria mammaria ( het ligament van Astley Paston Cooper ) dat voornamelijk verantwoordelijk is voor de ophanging van de borst. Maar de vorming , de doorbleiding, draagvlak lymfestelsel van de borst mogen we niet vergeten te noemen. We kunnen het best vergelijken met de Eifeltoren en zijn specifieke vierkantjesstructuur. Binnen deze vierkantjes vormen het klierweefsel en het vetweefsel een enorme expansie zodat dit de vorm en het volume van de borst bepalen.

    Bindweefsel, klierweefsel, vetweefsel vormen de bouwsteen van de borst.  


    06-10-2016 om 00:00 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn doelstelling.
    Tijdens mijn jaren werken als therapeut ( Osteopaat ) en tijdens mijn vele cursusdagen  was me opgevallen, dat als er technieken ter hoogte van de thoraxwand moesten gebeuren er een zachte vrouwelijke weerstand ontstond binnen het thema " ontbloten van de borsten ".
    Ik stelde vast dat er alzo een vrouwelijk lichaamsdeel in de vergeethoek dreigde te geraken om te behandelen. Is dit terecht? Is dit een lichaamsdeel dat enkel binnen de sexualiteit aandacht mocht krijgen of zijn het volwaardige organen waarin er zich verschillende weefsels bevinden waar er binnen de maandelijkse cyclus ongemakken kunnen voorkomen.
    Dit blog poogt een goede communicatie te doen ontstaan betreffende dit onderwerp.
    We geven meer uitleg over de specifieke anatomie en fysiologie om te bewijzen dat de noodzaak van een permanente aandacht belangrijk is en dat borsten een opbouw kennen gelijkwaardig aan de constructie van de Eifeltoren te Parijs.

    We gaan de verschillende weefsels en structuren van de mammae bespreken, uitdiepen of deze in de problemen kunnen komen en alzo de gezondheidstoestand van  deze organen kunnen beïnvloeden.

    Ik kan jullie nu reeds stellen dat veel ongemakken ontstaan omdat de borsten bij de moeilijkste te doorbloeden zones van ons lichaam behoren.

    Veel leesplezier.


    02-10-2016 om 00:00 geschreven door Pura Vida 21  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 21/11-27/11 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!