Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 20-11-2022
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De geliefde Zoon heeft alles met zich verzoend - 34e zondag door het jaar C 2022 - Marc Tassier

    Vierëndertigste zondag door het jaar C 2022 - Zondag 20 november 2022

    Eerste lezing: Tweede boek Samuel 5, 1-3 'David tot koning gezalfd'
    Evangelie: Lucas 23, 35-43 - 'Heer, denk aan mij in uw koninkrijk'

    Christus, Koning van het Heelal

    Traditioneel is deze zondag het feest van Christus Koning. Maar de tijd is voorbij dat vandaag verkondigd zou worden dat het christelijk geloof triomfantelijk de heerschappij in deze wereld opeist. 
    Dat triomfalisme heeft altijd gebotst met het evangelie. Daarin lezen we dat Jezus zegt dat zijn rijk niet van deze wereld is. En de tekst die we daarnet gehoord hebben, hamert daarop. 'De koning der Joden', zoals hij hier spottend genoemd wordt, wordt vernietigd. Zijn leven is verwoest, kruis erover. Zijn idealen zijn een zinloze puinhoop geworden.

    Deze tekst is echter geen faillietverklaring, maar een belofte: "Vandaag nog zul je bij mij zijn in het paradijs." 
    2000 jaar wordt die belofte verder verteld: we leven niet om vernietigd te worden. Uit de brokstukken van kapotgeslagen leven zal iets nieuws ontstaan, ons leven zal niet verwoest maar voltooid worden. Onvoorstelbaar is dit, niet van deze wereld, maar door alle tijden blijft die hoop leven.

    Aan die onverwoestbaarheid moest ik denken, toen ik op een tentoonstelling deze Anna-ten-Drieën zag. 
    De kunstenares Sofie Muller heeft het gemaakt. Ik weet niet of ze zich gelovig noemt, maar ze was getroffen door de middeleeuwse afbeeldingen van het driegeslacht: Anna, Maria, haar dochter, en haar kleinkind Jezus, verenigd in één beeld. Zo staat er al eeuwen een op Linkeroever, vroeger in de kapel op het Vlaamse Hoofd, nu in onze kerk. 

    Het kunstwerk van Sofie Muller is van albast. Een kostbaar en broos materiaal, lastig om te bewerken. Het wordt gevonden als een klomp vervuild gesteente, tussen puin en afval van erosie. Die oorsprong heeft Sofie Muller bewaard aan de achterkant van haar beeld. Maar haar kunst schept uit die verwarde brokstukken tere schoonheid. Ze toont het gelaat van haar eigen moeder, van zichzelf, en van haar dochtertje. 
    Vredig zijn ze verenigd. 

    Dit beeld toont me dat hardnekkig geloof uit het evangelie. Uit puin en afval zal nieuwe schoonheid oprijzen. Dat kan onze gemeenschap moed geven, als we vrezen dat wat we opgebouwd hebben, verloren zal gaan. Dat kan ons troosten als we onze dierbare overledenen gedenken. 
    In de tedere vrede van die andere wereld rusten zij. Wanhoop niet.

    Albast: dat zijn stenen die al een heel leven hebben gehad en waar de natuur als beeldhouwer mee aan de slag is gegaan  (Sofie Muller) 

    20-11-2022 om 16:36 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    13-11-2022
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blijven vertrouwen, ook in moeilijke tijden - 33e zondag door het jaar C 2022 - Anne-Mie Castelein

    Drieëndertigste zondag door het jaar C 2022 - Zondag 13 november 2022

    Eerste lezing: Tweede brief aan de Tessalonicenzen 3, 7-12 'Wie niet werkt, zal ook niet eten'
    Evangelie: Lucas 21, 5-19 - 'Het zal uitlopen op getuigenis geven'

    Het verhaal over de verwoesting van de tempel met alle verschrikkingen daar omheen komt ons niet vreemd over. 
    De daaraan gekoppelde oproep om ondanks alles trouw te blijven doet ons ook vandaag denken aan het einde der tijden. Marcus dacht dat met de komst van Jezus die eindtijd was ingeleid. Ook Paulus leefde in de verwachting van het naderende einde.  

    Lucas schrijft zijn evangelie twintig jaar later en ziet het heel concreet: de kerk zal het niet gemakkelijk hebben. Vóór het einde der tijden aanbreekt zal zij harde noten te kraken hebben. Zij zal geconfronteerd worden met:

    – strijd van volk tegen volk, van koninkrijk tegen koninkrijk;
    – aardbevingen, pest en andere verschrikkingen
    – mensen zullen gevangen genomen worden omwille van hun geloof in Jezus;
    – sommigen zullen zelfs ter dood worden gebracht;
    – velen zullen voorwerp zijn van haat en spot…

    Tot zover Lucas' beschrijving van de tijd waarin de Kerk te leven heeft, de tijd waarin ook wij Kerk hebben te zijn.
    En onze evangelist zit er niet zover naast als we de krant openslaan of het televisienieuws volgen. Dagelijks vinden we een opeenstapeling van onheilspellende berichten. Blijkbaar is er in al die eeuwen niet zoveel veranderd onder de zon.  En iedereen kan deze rampenlijst nog aanvullen met persoonlijke problemen die niet de koppen van de krant halen.

    De reacties op al die tijdingen zijn verschillend: moedeloosheid, paniek, het loont allemaal niet meer, de wereld is om zeep, defaitisme of het zal mijnen tijd nog wel meegaan...
    Moeilijke tijden dus, zowel in ons persoonlijk leven, op wereldvlak, als op kerkelijk vlak.

    Tegen die achtergrond waarschuwt Jezus ons voor paniek en wanhoop. Hij troost en spoort ons aan tot standvastig­heid: "Het zal voor u uitlopen op getuigenis", zegt Hij. Als we christen willen zijn, moeten we het zijn in deze tijd en in deze wereld, in deze Kerk, in onze concrete situatie. Als we hier en nu geen daadwerkelijk christen zijn, dan zijn we het nergens.
    De plaats en de tijd waarin we leven kunnen we niet kiezen. We kunnen wel kiezen of we in onze tijd Christus willen beleven of niet. En willen wij het doen, dan mogen we ons in geen geval laten ontmoedigen want "Ik zal u taal en wijsheid geven" zegt Jezus. En "geen haar van uw hoofd zal verloren gaan".
    Op dit woord mogen we vertrouwen, in alle omstandigheden, zelfs als we aan het einde van de toekomst menen te staan en de dood in de ogen zien.

    Misschien kunnen we ons optrekken aan mensen die in de tegenstroom gaan staan: de recente klimaatmars met zowel jongeren als ouders en grootouders, het persoonlijke sterke getuigenis van Ingrid De Jonghe die geïnterviewd werd in 'Alleen Elvis blijft bestaan': een vrouw die begeleiding van jongeren ter harte neemt, 50j. Kauwenberg waar generatie-armen het woord krijgen, De Loodsen met opvang van vrouwen en kinderen en zovele andere voorbeelden. 

    Hoeveel vrijwilligers zetten zich niet in voor een betere samenleving, zeker ook in onze parochie. Ik denk dat onze slogan moet blijven 'we willen doorgaan'! 
    We zijn een schakel in een ketting van mensen die blijven geloven in een wereld van gerechtigheid, vrede en zorg voor onze schepping. 

    Anne Provoost sprak in een lezing de volgende woorden:
    We kijken in de diepte, we staren in het zwart, maar we voelen geen afschuw, we stappen in de geschiedenis. We zullen het verhaal waarschijnlijk niet afmaken maar we krijgen de kans om eraan te werken, die kans moeten we grijpen. Want er is altijd een daarna.

    Inspiratie: Dominicanen

    13-11-2022 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    06-11-2022
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar zou toch Gods hemel zijn? - 32e zondag door het jaar C 2022 - Hilda Sas

    Tweeëndertigste zondag door het jaar C 2022 - Zondag 6 november 2022

    Eerste lezing: 2 Makkabeeën 7, 1-2.9-14 'God zal ons weer laten verrijzen'
    Evangelie: Lucas 20, 27-38 - 'Geen God van doden maar van levenden'

    Wegwijzerviering - Een viering waar de eerste communicanten, vormelingen en families bijzonder centraal staan
    De eerste lezing werd vervangen door het verhaal van "De mier en de graankorrel"

    Lieve kinderen 
    we hoorden zojuist 2 verhalen.

    Het verhaal van de mier die een graankorrel naar 
    haar schuil- en woonplaats wou dragen.
    En het Bijbelverhaal waarin zoveel mensen doodgingen.

    Het verhaal van de mier klonk zo mooi.
    We leefden al helemaal met haar mee.
    We zien haar al kruipen met die zware graankorrel op haar rug, 
    en nadien, luisteren naar de wijze raad van de graankorrel die nog graag lang wou leven...
    En dan zien we op 't einde, hoe blij de mier is, een jaar later, met de 100-de graankorrels, die zomaar rondom haar klaar liggen om op te eten...

    Een verhaal vol 'vertrouwen' en vol 'leven'!
    Want je moet het toch maar geloven dat die graankorrel nog wil en zal uitgroeien tot een grote plant met meer dan 100 zaadjes in, 
    om een jaar later genoeg eten te hebben...
    En dat was allemaal uitgekomen!
    "Wat een wonder gebeuren"; dacht de mier.

    Het Bijbelverhaal is heel andere koek!
    Het is een verhaal van mensen die helemaal niet geloven 
    wat Jezus vertelt!
    Mensen die Jezus als een concurrent zien en 
    Hem in de val willen lokken!
    Daarom stellen zij Hem zo'n stoute vragen en hopen zij 
    dat Jezus heel boos wordt en niet kan antwoorden...

    Maar Jezus werd niet boos! 
    Jezus zei tegen die mannen dat Hij gelooft dat eens geboren, blijft geboren! 
    Dat je leeft en leeft, voor altijd, ja, tot in Eeuwigheid, tot in de Hemel!
    Ook al kan Jezus niet zo heel precies uitleggen 
    hoe het is in die Eeuwigheid, in die Hemel,
    Hij gelooft dat niets van ons leven ooit verloren gaat...

    Een mooier beeld dan jullie ballonnen kunnen we hier niet hebben 
    om even stil te staan bij ons "naar de Hemel gaan", wat ook wil zeggen; 
    nooit helemaal doodgaan...'

    Straks krijgen jullie terug allemaal een ballon!
    Wie wil deze zo lang mogelijk bewaren?
    Wie wil deze zo vlug mogelijk, zo hoog mogelijk en 
    zo ver mogelijk zien vliegen?

    Wat gebeurt er met 'n ballon die je op je kamer wilt bewaren?
    Die wordt als maar kleiner, verschrompelt helemaal om dan naast het touwtje helemaal plat op de grond te liggen... klaar om in de vuilnisbak te werpen.

    Wat gebeurt met de ballon die je zo vlug mogelijk laat vliegen?
    Die vliegt en vliegt en tolt door de lucht van plezier, 
    en tuimelt en vliegt als maar verder.
    Die wordt schijnbaar kleiner, omdat hij zover weg is, maar blijft groot en vliegt en vliegt... En vele kinderen en mensen verder weg roepen:
    "zie, zie daar een ballon!"...
    tot hij ergens vast geraakt in een paal met draden, of takken van de bomen, of in een beekje... en dan zijn er daar misschien ook nog andere kinderen en mensen die roepen: zie, zie, daar een ballon..." 
    Allemaal mensen "gelukkig", omdat ze jouw ballon gezien hebben...

    Zo gelooft Jezus in het leven dat leven geeft, met zijn vreugde en verdriet, "maar vooral leven geeft", 
    en blijft duren tot in de Hemel en verder...
    "Leven dat blijft duren 
    en waarvan nooit iets verloren gaat..."

    Bronnen: Kinder Woorddienst NL en Bijbel in 1000sec.

    06-11-2022 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    02-11-2022
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze ongebaande wegen vol van hoop - Allerzielen C 2022 - Hilda Sas

    Allerzielen C 2022 - Woensdag 2 november 2022

    Eerste lezing: Apokalyps 7, 2-4.9-14 'Een ontelbare menigte'
    Evangelie: Lucas 7, 11-17 - 'Opwekken van een jongeman uit Naïn'

    Lieve mensen,

    Allerzielen, een avond hier samen, allen vanuit een zelfde oproep.
    We gedenken allen iemand die ons zeer dierbaar is.
    Heel het voorbije weekend voelden we aan de lijve hoe het verlies nog pijn doet. 
    Voelen we aan de lijve, de dagen van toen en 
    de pijnlijke herinneringen...

    Het evangelie dat we zojuist hoorden, beschreef een rouwstoet!
    We hebben er weet van. We hebben het pas aan de lijve ondervonden!
    Onze dierbare wegdragen naar het kerkhof.
    Meestal buiten de stad gelegen... Het doet pijn. 
    En 's avonds moeten we naar huis. 
    's Avonds is het voorbij en valt de stilte, en niet alleen de stilte, 
    ook de leegte...

    In de evangeliewoorden die we zopas hoorden, horen we hoe Jezus zich verzet tegen de leegte, tegen een leven dat doodloopt.
    Jezus die van stad naar stad trok, dikwijls met een groep sympathisanten rondom en achter hem.
    Hij ontmoet de rouwstoet met de weduwe diep gebogen, niet zien en horend wat er rondom haar gebeurd. 
    Helemaal ingesloten in zichzelf...
    Wij kennen dat. Wij hebben het aan de lijve ondervonden.

    Jezus houdt de rouwstoet staande. Hij weet wat de weduwe doormaakt 
    Ze heeft eerst haar man en nu ook haar zoon aan het leven verloren.
    Alles is haar ontvallen.
    Alles wat haar leven nog zin en betekenis gaf.  
    Alles wat nog wat perspectief bood.
    Hij weet dat haar toekomst nu ook echt op het spel staat.

    Jezus' ogen zien de weduwe, en Jezus wordt diep bewogen door haar.
    Hij houdt de rouwstoet staande.
    Meer nog, Hij raakt de draagbaar aan.
    Hij durft de woorden gebruiken: 'ween niet'.

    Alles in Jezus verzet zich tegen dat leven dat dreigt dood te lopen. 
    Tegen het doodgaan aan de dood.

    Het moment, zo cruciaal! De weduwe kijkt ervan op!
    Haar ogen ontmoeten deze van Jezus.  
    Jezus' ogen zoeken de ogen van de weduwe.
    Oog in oog staat de weduwe nu met Jezus, met alles wat leeft in haar hart en zo... de afgeslotenheid voorbij. 

    En dan klinkt dat woord 'opstaan' uit de mond van Jezus; opstaan tegen de dood en tegen het dodende. 
    Het leven, keert terug en wordt teruggegeven. 

    Oog in oog staan, dat blijf ik voor me zien. 
    Laat ook 'ik' mij roepen door die A(a)nder uit mijn afgeslotenheid?
    Uit mijn gebogenheid? Uit alles wat nacht is om mij heen en in mij? 
    Geef ik me over aan die beweging ten leven? 
    Ik denk het wel.
    Zo niet waren we deze avond niet naar hier gekomen.
    Zo niet konden we niet kijken naar de scherven van ons 
    gebroken schaaltje, 
    konden we niet de moeite doen die scherven te lijmen, 
    konden we niet aanvoelen, dat na verloop van tijd, de goede herinneringen, 
    het leven met onze dierbare in ons hart, inderdaad verguld mag worden, ook al doet het nog regelmatig zo verschrikkelijk pijn.

    Ja wij voelen ons uitgenodigd om het spoor van bewogenheid te volgen.
    Ja wij voelen regelmatig in ons dat er opstand komt tegen de nacht, tegen de dood.
    Ja wij willen wat licht, wij willen verder, wij willen dat gelijmde schaaltje, met zijn vergulde pijnlijnen koesteren, en meedragen op onze nog ongebaande wegen 
    vol van hoop.

    Bronnen: Tineke Renkema-Boersm,  bijbel in 1000sec

    02-11-2022 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    30-10-2022
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zacheüs de boom en de tuinman - 31e zondag door het jaar C 2022 - Gie Stappaerts

    Eenendertigste zondag door het jaar C 2022 - Zondag 30 oktober 2022

    Eerste lezing: Wijsheid 11, 23- 12, 2 'God let niet op de zonden van mensen'
    Evangelie: Lucas 19, 1-10 - 'Gekomen om te zoeken wat verloren was'

    Stel dat jullie, in Jezus plaats, door de stad lopen. 
    Wat zou je dan doen? 
    Lap, daar zijn weer een paar farizeeën of rechtsgeleerden. Wat zullen ze weer commentaar hebben op al wat ik doe. 
    Of, daar zitten weer een paar bedelaars en ook nog een zieke. Ik zal er maar in een grote boog omheen lopen. 
    Daar heb je weer zo'n welgestelde belastingambtenaar. 
    Die kan voor mij de boom in! 

    Maar Jezus doet het omgekeerde. Hij gaat onbevangen naar de mensen toe. 
    Hij gaat de uitdaging met de farizeeën en de rechtsgeleerden aan. 
    Hij gaat die bedelaars niet uit de weg, integendeel. 
    Hij troost de zieken en geneest wie Hij kan. 
    En tegen Zacheüs zegt Hij: "kom uit de boom. Vandaag wil ik bij jou te gast zijn". 

    En van de weeromstuit gaan al die mensen open. 
    De farizeeën gaan in debat en gaan nadenken. 
    De bedelaars voelen zich minder uitgesloten. 
    De zieken zijn dankbaar om hun genezing. 
    En Zacheüs zwaait zijn deuren open. 

    Het boek Wijsheid, waaruit wij vandaag de eerste lezing hoorden, legt poëtisch uit dat, hoe klein de aarde voor God wel mag zijn (een stofje op de weegschaal, een dauwdruppel), Hij zich toch het lot van de bewoners aantrekt. Dat Hij eerder bezorgd is om het welzijn van de mensen, dan om hun fouten. 

    Dat Jezus ook het boek Wijsheid kende, blijkt uit de manier waarop Hij met de mensen omgaat. Zoals zijn Vader God voorbij ziet aan de zonden van mensen, zo gaat Hij in liefde om met kleine mensen, en met kleine die zich 'groot' wanen, opdat zij tot inkeer komen. 

    Jezus lijkt wel een hovenier die door zijn tuin loopt. 
    En iedere plant die Hij water geeft, groeit weer een beetje. 
    En iedere bloem die Hij aanraakt, bloeit open. 
    En ieder gekneusd takje dat Hij ondersteunt, krijgt weer en meer groeikansen. 
    En overal waar hij onkruid wiedt, krijgen andere planten weer kansen. 
    Jij bent de tuinman die mij water geeft, zingen Elly en Rikkert ergens in een liedje.

    Misschien moeten ook wij een beetje meer in Jezus schoenen gaan staan. 
    Met Zijn blik op de wereld, door de stad en door het leven lopen. Ons wat minder ergeren aan wat 'de anderen' verkeerd doen. En als het even kan, ook af en toe een tuinman zijn voor elkaar. 
    Dan zal je zien hoe ook voor ons, mensen zullen openbloeien. 
    Amen. 

    30-10-2022 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 11-2022
  • 10-2022
  • 09-2022
  • 06-2022
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!